0114-KDIP1-1.4012.589.2021.1.MŻ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 sierpnia 2021 r. (data wpływu 26 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: zastosowania zwolnienia dla sprzedaży Nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2 - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia i wyboru opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 26 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla sprzedaży Nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2 - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia i wyboru opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Wnioskodawca wraz z żoną (dalej łącznie jako „Sprzedający”) byli właścicielami nieruchomości położonej przy ul. (…) w (…), stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych 1, z obrębu (…) oraz 2, z (…) o łącznej powierzchni (…) m², dla których Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (…) (dalej „Nieruchomość”).   Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających 16 grudnia 2005 r. do majątku objętego majątkową wspólnością ustawową. Wnioskodawca dokonał nabycia Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na co jego żona wyraziła zgodę. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy.   Zakup Nieruchomości przez Sprzedających był opodatkowany podatkiem VAT. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, zatem przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w momencie zakupu Nieruchomości.   Nieruchomość (tj. obie działki wchodzące w skład Nieruchomości) zabudowana jest budynkami o charakterze magazynowo-biurowym o łącznej powierzchni (…) m². Na Nieruchomości posadowione są także następujące budowle: ·         mur graniczny, ·         plac utwardzony, ·         brama wjazdowa.   Wymienione budynki i budowle istniały w momencie nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę.   Zarówno budynki o charakterze biurowo-magazynowym, biurowo-produkcyjno-magazynowym, jak również mur graniczny, plac utwardzony oraz brama wjazdowa są odpowiednio budynkami lub budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.).   Poniżej Wnioskodawca prezentuję rozmieszczenie budynków/budowli ze wskazaniem działek, na których się one znajdują: ·         budynek magazynowo-biurowy o łącznej powierzchni (…) m² - na obu działkach ·         mur graniczny – na działce o numerze 1, ·         plac utwardzony - na obu działkach, ·         brama wjazdowa – na działce o numerze 1, ·         budynki biurowo-produkcyjno-magazynowe, dla których wydano pozwolenie na prace rozbiórkowe - na obu działkach.   W krótkim terminie po zakupie Nieruchomości w 2005 r., Wnioskodawca dokonał nakładów na Nieruchomość w wysokości przekraczającej 30 % ceny nabycia Nieruchomości netto i odliczył podatek VAT od tych nakładów. Z uwagi na fakt, że nakłady ponoszone były w 2006 r., obecne wskazanie dokładnej daty pierwszego zasiedlenia jest niemożliwe. Prawdopodobną datą pierwszego zasiedlenia jest 31 sierpnia 2006 r., kiedy nakłady zostały uwzględnione w środkach trwałych w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Poczynione nakłady dotyczyły wyłącznie budynku o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym (prace adaptacyjne). W stosunku do wydatków na ulepszenie budynku będącego przedmiotem planowanej dostawy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, tj. Nieruchomość była wynajmowana oraz służyła jako siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Część nieruchomości była wykorzystywana na potrzeby własne w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, zaś pozostała część była wynajmowana przez Wnioskodawcę na rzecz innych podmiotów na podstawie umowy najmu. Obie działki wchodzące w skład Nieruchomości były wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.   Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości -w momencie zdarzenia objętego niniejszym wnioskiem - obie działki stanowiące Nieruchomość położone są w strefie planistycznej oznaczonej symbolem 07 U/MW3 - zabudowa usługowa/zabudowa wielorodzinna - usługi wymagane są przynajmniej w parterach budynków wzdłuż ciągów usługowych.   Zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta (…) z 6 kwietnia 2018 r., nr (…) - zatwierdzony został projekt rozbiórki oraz udzielone zostało pozwolenie na prace rozbiórkowe w zakresie budynków biurowo-produkcyjno-magazynowych położonych na Nieruchomości.   Ponadto, zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta (…) z 31 stycznia 2020 r  nr (…) -  (…), wydane zostało pozwolenie na budowę obejmujące budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze wraz z infrastrukturą techniczną (elektryczną, gazową, wodno-kanalizacyjną kanalizacji deszczowej ze szczelnym zbiornikiem na wodę opadową, przyłącze wodno-kanalizacyjne, mury oporowe, schody zewnętrzne, rozbiórka muru oraz budynku gospodarczego).   Przed sprzedażą Sprzedający nie rozpoczęli prac rozbiórkowych/budowlanych na Nieruchomości Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości działek objętych wnioskiem.   Sprzedający w 2021 r. dokonali sprzedaży Nieruchomości na rzecz niepowiązanej spółki kapitałowej. Przedmiotem sprzedaży poza Nieruchomością była także dokumentacja projektowa oraz pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę, a także decyzja lokalizacyjna wraz ze wszystkimi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami oraz prawami do strony internetowej.   Zgodnie z intencją stron, przedmiotem sprzedaży nie były inne prawa i obowiązki, w tym: prawa i obowiązki wynikające z umów (w tym, umów o pracę), baza danych klientów i dostawców, zobowiązania wynikające z zaciągniętych kredytów i pożyczek, prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych, księgi rachunkowe, firma Wnioskodawcy, tajemnice przedsiębiorstwa itp.   Zamiarem Kupującego nie było kontynuowanie działalności Wnioskodawcy, a dokonanie rozbiórki istniejących budynków i budowli oraz dokonanie nowej inwestycji. Jednak po sprzedaży przez okres ok. 18 miesięcy (okres niezbędny do przygotowania nowej inwestycji), Nieruchomość będzie wynajmowana przez kupującego na rzecz Wnioskodawcy.   Zarówno Wnioskodawca, jak i Kupujący są czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT i byli nimi w momencie sprzedaży Nieruchomości. Z tytułu nabycia Nieruchomości została wystawiona faktura VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana przez kupującego wyłącznie dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.   Zarówno Sprzedający jak i Kupujący zrezygnowali ze zwolnienia od podatku VAT w momencie dostawy Nieruchomości (w zakresie obu działek objętych wnioskiem) i wybrali opodatkowanie dostawy budynków i budowli podatkiem VAT oraz przed dniem dokonania dostawy tych obiektów złożyli właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku i budowli podatkiem VAT.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy dostawa Nieruchomości (dziatek o numerach ewidencyjnych 1 oraz 2) korzystała ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i w konsekwencji, czy Wnioskodawca wraz z Kupującym po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, mogli wybrać opodatkowanie dostawy Nieruchomości, tj. Wnioskodawca był zobowiązany do wykazania oraz odprowadzenia podatku VAT?   Stanowisko Wnioskodawcy:   Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm. (dalej „ustawa o VAT”), stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.   Nie każda czynność związana ze sprzedażą Nieruchomości będzie stanowiła dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.   Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Mając na uwadze fakt, iż na Nieruchomości znajdują się naniesienia budowlane, to zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Do wartości gruntu stosuje się stawkę VAT właściwą dla sprzedaży budynku lub budowli.   Co do zasady, dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z jego treścią, zwolniona z opodatkowania jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a.    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; b.    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Jednocześnie, przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm., zwana dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”), posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. W konsekwencji, zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”.   Aby w zaistniałym stanie faktycznym, można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.   W zakresie definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14, w którym wskazał, że „wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 (red. Dyrektywy 2006/112/WE) wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W świetle wykładni językowej, jak i celowościowej systemu VAT, w ocenie NSA, należy więc przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie fakultatywne zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług”.   W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że Wnioskodawca zakupił Nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na co wyraziła zgodę jego żona. Nieruchomość, po jej zakupie, była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej - także po poniesieniu nakładów na Nieruchomość.   Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż doszło do pierwszego zasiedlenia Nieruchomości przed realizacją dostawy Nieruchomości na rzecz kupującego.   Objęta niniejszym wnioskiem dostawa Nieruchomości realizowana była także po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. To oznacza, że spełniona została wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT przesłanka, od której ustawodawca uzależnia objęcie dostawy zwolnieniem  z VAT. Przedstawiony w opisie zaistniały stan faktyczny, tj.: dostawa Nieruchomości (działek o numerach ewidencyjnych 1 oraz 2) korzystała zatem ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.   Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że Sprzedając  i kupujący: a)    są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; b)    złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.   Z uwagi na fakt, że dostawa Nieruchomości (działek o numerach ewidencyjnych 1 oraz 2) objęta była zwolnieniem z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Wnioskodawca oraz Kupujący - jako czynni podatnicy VAT - na mocy art. 43 ust. 10 ustawy o VAT - mieli prawo wybrania opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości po złożeniu stosownego oświadczenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.   Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretacje organów skarbowych, w tym m.in. interpretacja indywidualna z 9 lipca 2019 r. 0112-KDIL2-3.4012.228.2019.2.ZD. interpretacja indywidualna z 19 lutego 2020 r. 0111-KDIB3-3.4012.510.2019.2.MPU i inne.   Jednocześnie, sprzedaż nieruchomości stanowiącej współwłasność małżeńską, wprowadzonej do ewidencji środków trwałych w działalności gospodarczej jednego z małżonków rozliczana jest na gruncie VAT w całości w działalności gospodarczej, tj. przez Wnioskodawcę.   Małżonkowie dokonując nabycia nieruchomości do majątku wspólnego mogą zadecydować, czy dana nieruchomość będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej przez każdego z małżonków, czy też przez jednego z nich. W niniejszym stanie faktycznym, Nieruchomość była wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej wyłącznie przez Wnioskodawcę, zatem, to Wnioskodawca wraz z kupującym zobowiązani byli do złożenia oświadczenia, o którym mowa art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.   Co do zasady, na gruncie przepisów ustawy o VAT małżonkowie są odrębnymi podatnikami, których działalność podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Oznacza to, że status podatnika VAT może uzyskać jedno z małżonków, jak i oboje, tj. każde z osobna. Brak jest natomiast podstaw, aby traktować małżonków jako jeden podmiot, którego działalność podlega obowiązkowi podatkowemu. Ponadto z przepisów nie można wyciągnąć wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego.   Biorąc pod uwagę powyższe, przyjmuje się, że na gruncie ustawy o VAT istotne znaczenie ma, kto z małżonków faktycznie wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT (wyrok WSA w Rzeszowie z 13 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Rz 332/08). Zatem, to Wnioskodawca zobowiązany był do wystawienia faktury VAT oraz odprowadzenia podatku VAT od całej kwoty sprzedaży.   Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem transakcji nie było przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, tj. nie znajdzie zastosowania art. 6 ustawy o VAT, który stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się, między innymi, do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.   Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.   Mając na uwadze powyższe, aby uznać dane składniki majątkowe za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.   Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy których pomocy będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz ich zorganizowanym zespołem, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (w jakim stopniu stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie całość).   Zatem określony zespół składników majątkowych ma zdolność do prowadzenia samodzielnej działalności w sytuacji, gdy sam w sobie, bez uzupełniania go o dodatkowe elementy (po nabyciu i włączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.   Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego  z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1316/15), w którym wskazano, że same nieruchomości nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie są one zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, nawet wówczas gdy były wykorzystywane przez sprzedawcę także do prowadzenia działalności gospodarczej, która polegała na wynajmowaniu tychże nieruchomości bądź ich części. Zdaniem NSA dopiero w sytuacji prowadzenia przez zbywcę takiej działalności poprzez wyodrębniony w swej strukturze organizacyjnej zakład, oddział czy wydział obejmujący przypisane do działalności w zakresie najmu nieruchomości, obsługę, finansowanie, umowy itp. sprzedaż takiej zorganizowanej i powołanej do wynajmowania jednostki w całości mogłaby spełniać warunek wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Bez struktury organizacyjno-prawnej składającej się na działalność w zakresie wynajmowania nieruchomości jest to sprzedaż nieruchomości jako składników majątkowych.   Ponadto, przyjmuje się, że aby dana transakcja mogła zostać zakwalifikowana jako dostawa przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinno się brać pod uwagę następujące okoliczności: i) możliwość kontynuowania przez nabywcę działalności w oparciu o nabywane składniki oraz ii) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności przy pomocy nabytych składników. Kupujący zaś ma zamiar dokonania rozbiórki istniejących budynków i wybudowania całkowicie nowych nieruchomości. Zatem, biorąc pod uwagę całokształt przedstawionej argumentacji, sprzedaż Nieruchomości (zarówno działki o numerze ewidencyjnym 1 jak i 2) nie mogła być uznana za sprzedaż przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej część przedsiębiorstwa, a czynność sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT, pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zastosowania zwolnienia dla sprzedaży Nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2 - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia i wyboru opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy – jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Towarami natomiast są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).   Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.   Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.   Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.   Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu  w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach - organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).   Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.   Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.   Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.   Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.   Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi  ona posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.   Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: ·         istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, ·         zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, ·         składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, ·         zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.   Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.   Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.   O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.   W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż Nieruchomości obejmująca działki nr 1, 2 korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przy czy w przypadku złożenia zgodnego oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, przedmiotowa transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.   Aby odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy, należy rozstrzygnąć, czy przedmiotowa transakcja sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawcę stanowiła dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.   Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wraz z żoną byli właścicielami Nieruchomości obejmującej działki 1 i 2. Przedmiotowa Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających 16 grudnia 2005 r. do majątku objętego majątkową wspólnością ustawową. Za zgodą żony Wnioskodawca dokonał nabycia Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca ww. Nieruchomość wprowadził do ewidencji środków trwałych.   Na przedmiotowej Nieruchomość znajduje się: ·         budynek o charakterze mgazynowo-biurowym, ·         budynek o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym, ·         budowle, tj. mur graniczny, plac utwardzony, brama wjazdowa.   Wnioskodawca wraz żoną w 2021 r. dokonał sprzedaży ww. Nieruchomości na rzecz niepowiązanej spółki kapitałowej. Przedmiotem sprzedaży poza Nieruchomością była także dokumentacja projektowa oraz pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę, a także decyzja lokalizacyjna wraz ze wszystkimi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami oraz prawami do strony internetowej. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy przedmiotem sprzedaży nie były inne prawa i obowiązki, w tym: prawa i obowiązki wynikające z umów (w tym, umów o pracę), baza danych klientów i dostawców, zobowiązania wynikające z zaciągniętych kredytów i pożyczek, prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych, księgi rachunkowe, firma Wnioskodawcy, tajemnice przedsiębiorstwa itp. Zamiarem Kupującego nie było kontynuowanie działalności Wnioskodawcy, a dokonanie rozbiórki istniejących budynków i budowli oraz dokonanie nowej inwestycji. Przedmiotowa Nieruchomości jest przez Kupującego wykorzystywana wyłącznie dla celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Zarówno Wnioskodawca jak i Kupujący na dzień dokonania Transakcji byli czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.   Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa. Skoro zatem przedmiotowe składniki majątkowe, które w wyniku przedmiotowej Transakcji nabył Kupujący nie wykazywały odrębności organizacyjnej, finansowej, ani funkcjonalnej, to nie mogą one zostać uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot Transakcji nie może funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy. Tym samym, będące przedmiotem sprzedaży składniki majątkowe nie są na tyle zorganizowane, aby umożliwiały prowadzenie na nich działalności bez dodatkowych nakładów Kupującego. Zatem, w rozpatrywanej sprawie przeznaczone do sprzedaży składniki majątkowe, które nabył Kupujący w wyniku planowanej Transakcji nie stanowiły przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, Transakcja sprzedaży nie stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Sprzedaż ww. składników majątkowych stanowiła w myśl art. 7 ust. 1 ustawy dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego.   Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Działalność gospodarcza – zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.   W rozpatrywanej sprawie pomimo, że nabycie przedmiotowej Nieruchomości nastąpiło w ramach istniejącej małżeńskiej wspólnoty majątkowej, to jednak od momentu nabycia Nieruchomość za zgodą żony w całości była wykorzystywana wyłącznie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.   Zatem, mając na uwadze opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy, należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży Nieruchomości wystąpił w roli podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że z uwagi na sposób dysponowania przez małżonków nieruchomością (od momentu jej nabycia) wyłącznie do działalności gospodarczej  Wnioskodawcy, uznać należy, że nieruchomość ta jest związana tylko i wyłącznie z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Wobec powyższego, po stronie Wnioskodawcy wystąpił obowiązek ewentualnego opodatkowania sprzedaży Nieruchomości.   Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: 1.    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, 2.    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.   Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.   Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.   Zgodnie natomiast z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ustawy podatkowej - jest więc: przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych, rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.   Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodujących istotną zmianę cech użytkowych.   Powyższe przepisy wskazują, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych. Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych. W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.   Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również dostawa gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.   W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” . W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Zgodnie z art. 3 pkt 2 powołanej ustawy, pod pojęciem budynku rozumie się taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W świetle art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.   Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca wraz z żoną byli właścicielami Nieruchomości składającej się z działek nr 1, 2. Przedmiotową Nieruchomość Wnioskodawca wraz z żoną nabył do majątku objętego majątkową wspólnością ustawową. Za zgodą żony Wnioskodawca dokonał nabycia ww. Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tym samym Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Przy nabyciu Nieruchomości Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.   Na przedmiotowej Nieruchomości znajduje się: ·         budynek o charakterze mgazynowo-biurowym, ·         budynek o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym, ·         budowle, tj. mur graniczny, plac utwardzony, brama wjazdowa.   Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy wymienione budynki i budowle istniały w momencie nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę. Zarówno budynki o charakterze biurowo-magazynowym, biurowo-produkcyjno-magazynowym, jak również mur graniczny, plac utwardzony oraz brama wjazdowa są odpowiednio budynkami lub budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.).   Rozmieszczenie budynków oraz budowli przedstawia się następująco: ·         budynek magazynowo-biurowy o łącznej powierzchni (…) m2 - na obu działkach, ·         mur graniczny - działka o numerze 1, ·         plac utwardzony - na obu działkach, ·         brama wjazdowa - działka o numerze 1, ·         budynki biurowo-produkcyjno-magazynowe, dla których wydano pozwolenie na prace rozbiórkowe - na obu działkach.   Wnioskodawca w 2005 r. dokonał nakładów na Nieruchomość w wysokości przekraczającej 30 % ceny nabycia Nieruchomości netto i odliczył podatek VAT od tych nakładów. Z uwagi na fakt, że nakłady ponoszone były w 2006 r. Według wskazania Wnioskodawcy prawdopodobną datą pierwszego zasiedlenia jest 31 sierpnia 2006 r., kiedy nakłady zostały uwzględnione w środkach trwałych w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Poczynione nakłady dotyczyły wyłącznie budynku o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym (prace adaptacyjne). W stosunku do wydatków na ulepszenie budynku będącego przedmiotem planowanej dostawy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Zgodnie ze wskazaniem Nieruchomość była wynajmowana oraz służyła jako siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Część nieruchomości była wykorzystywana na potrzeby własne w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, zaś pozostała część była wynajmowana przez Wnioskodawcę na rzecz innych podmiotów na podstawie umowy najmu. Obie działki wchodzące w skład Nieruchomości były wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.   Jak już wskazano w niniejszej interpretacji wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż Nieruchomości (działek nr 1, 2), korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a w sytuacji złożenia przez Strony zgodnego  oświadczenia, o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przedmiotowa dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.   W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia  z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy rozstrzygnąć, czy względem Budynków i Budowli wchodzących w skład Nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył przedmiotową Nieruchomość wraz z budynkami i budowlami w 2005 r. Wnioskodawca w 2006 r. dokonał nakładów w wysokości przekraczającej 30% wartości ceny nabycia Nieruchomości. Ponoszone nakłady dotyczyły wyłącznie Budynku  o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym. Poczynione nakłady Wnioskodawca uwzględnił w środkach trwałych. Natomiast w odniesieniu do Budowli (tj. muru granicznego, placu utwardzonego, bramy wjazdowej) oraz Budynku magazynowo-biurowego - Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie. Ponadto, z opisu sprawy wynika, że Budynki i Budowle wchodzące w skład Nieruchomości, Wnioskodawca wykorzystywał w prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (tj. cześć Nieruchomości była wykorzystywana na potrzeby własne w ramach działalności, pozostała część była wynajmowana).   Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy, należy stwierdzić, że dostawa Budynku o charakterze biurowo-produkcyjno-magazynowym korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku doszło do ponownego zasiedlenia ww. Budynku po poniesionych nakładach na jego ulepszenie. Również dostawa Budynku magazynowo-biurowego oraz Budowli (muru granicznego, placu utwardzonego, bramy wjazdowej) nastąpi po pierwszym zasiedleniu i w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Jak wynika z wniosku, do pierwszego zasiedlenia Budynku magazynowo-biurowego oraz Budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy doszło najpóźniej w momencie ich nabycia przez Wnioskodawcę w 2005 r. Ponadto, co istotne Budynek magazynowo-biurowy i Budowle nie były przedmiotem ulepszeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.   W konsekwencji dostawa Budynków oraz Budowli (muru granicznego, placu utwardzonego, bramy wjazdowej) posadowionych na działkach 1, 2 korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie była dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowana dostawą upłynął okres dłuży niż dwa lata   Z uwagi na treść art. 29a ust. 8 ustawy, zwolnieniem od podatku objęte będzie również zbycie prawa własności gruntu, na którym ww. budynki i budowle należące do Wnioskodawcy są posadowione.   W świetle powyższego, analiza możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości (działki nr 1, 2) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest niezasadna.   W myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1)    są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2)    złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.   Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1.    imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2.    planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; 3.    adres budynku, budowli lub ich części.   Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak wskazano w niniejszej interpretacji przedmiotowa dostawa Budynków i Budowli posadowionych na działkach gruntu nr 1, 2 korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zarówno Sprzedający jak i Kupujący są czynnymi podatnikami podatku VAT i byli również na moment przedmiotowej Transakcji. Sprzedający i Kupujący przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości złożyli zgodne oświadczenie o wyborze opodatkowania przedmiotowej transakcji podatkiem VAT. Tym samym, skoro dostawa Nieruchomości zabudowanej w ramach Transakcji jak wskazano wyżej objęta była zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to Stronom transakcji przysługiwało prawo do rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i wyboru opodatkowania tej transakcji, po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.   Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1.    z zastosowaniem art. 119a; 2.    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z  11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z  3 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), (…) , (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.