0114-KDIP2-1.4010.515.2018.8.MW/JF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 699/19 (data wpływu prawomocnego wyroku oraz zwrotu akt sprawy 29 marca 2021 r.) stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych, przedstawione we wniosku wspólnym z 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 18 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy po utworzeniu PGK, Zainteresowani będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK: w części dotyczącej interpretacji z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych – jest prawidłowe; w części dotyczącej interpretacji z zakresu innych podatków (np. podatku od towarów i usług czy podatku dochodowego od osób fizycznych) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy po utworzeniu PGK, Zainteresowani będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK. Dotychczasowy przebieg postępowania. 11 stycznia 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: 0114-KDIP2-1.4010.515.2018.1.MW, w której uznał stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy po utworzeniu PGK, Zainteresowani będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK: w części dotyczącej interpretacji z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych za nieprawidłowe; w części dotyczącej interpretacji z zakresu innych podatków (np. podatku od towarów i usług czy podatku dochodowego od osób fizycznych) za prawidłowe. Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z 11 stycznia 2019 r. nr: 0114-KDIP2-1.4010.515.2018.1.MW wraz z odpisami została skutecznie doręczono odpowiednio 14 i 15 stycznia 2019 r. Zainteresowany będący stroną postępowania na interpretację przepisów prawa podatkowego z 11 stycznia 2019 r. znak: 0114-KDIP2-1.4010.515.2018.1.MW złożył skargę pismem z 13 lutego 2019 r. (data wpływu 14 lutego 2019 r.). Przedmiotową interpretację Zainteresowany będący stroną postępowania zaskarżył w części, w której stanowisko Zainteresowanego uznano za nieprawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 699/19 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 699/19 tutejszy Organ złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z 6 sierpnia 2020 r., nr 0110-KWR3.4020.68.2020.2.PK 17 lutego 2021 r. do organu wpłynął wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2380/20, oddalający skargę kasacyjną tut. Organu. 29 marca 2021 r. do Organu wpłynął prawomocny wyrok WSA i zwrot akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku z 6 lutego 2020r., sygn. akt III SA/Wa 699/18 uznał, że skarga jest zasadna. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że: „(…) Wyrażony w interpretacji pogląd Organu został uzasadniony brzmieniem art. 14n § 1 pkt 1a Ordynacji podatkowej. Należy więc od razu wyjaśnić, że chybione jest powoływanie się na ten przepis dla wykazania tezy, iż z chwilą powołania podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę tracą uprawnienie do powoływania się na ochronną funkcję interpretacji uzyskanych przed powołaniem grupy. Przepis ten normuje bowiem tylko jedną, konkretną sytuację faktyczną, która polega na tym, że przed utworzeniem grupy podatkowej spółka, która później weszła w skład tej grupy, uzyskała interpretację indywidualną w zakresie działalności tej grupy. Przepis ten przesądza, że na ochronną funkcję takiej interpretacji, skierowanej przecież do spółki, a nie do grupy (grupa jeszcze wtedy nie istniała, więc nie mogła wystąpić o interpretację), może powołać się grupa po - co oczywiste - jej powstaniu. Gdyby w Ordynacji nie istniał art. 14n § 1 pkt 1a, powstałby nieuchronny dylemat, jak i kto (jaki podmiot) może „zdyskontować” tak wydaną interpretację, skierowaną do spółki przed utworzeniem grupy, a dotyczącą sytuacji prawnej tej grupy. Przepis ten wyjaśnia więc, że taką interpretację może „zdyskontować” grupa. W niniejszej sprawie pytanie sformułowane we wniosku dotyczyło natomiast zupełnie innego problemu - tego mianowicie, czy po utworzeniu grupy spółka, która wcześniej uzyskała interpretację indywidualną, może nadal korzystać z jej funkcji ochronnej w zakresie swojej własnej sytuacji prawnopodatkowej. Zastosowana w zaskarżonej interpretacji argumentacja a contrario wobec art. 14n § 1 pkt 1a Ordynacji (choć Organ wprost tak nie nazwał tego swojego argumentu) jest zatem chybiona, a to z powodu innych zakresów normowania tego przepisu z jednej strony oraz art. 14k oraz 14m Op. z drugiej. Powtórzyć należy, że samo istnienie art. 14n § 1 pkt 1a Op. nie daje żadnej odpowiedzi na pytanie sformułowane przez A., a to dlatego, że przepis ten nie pozostaje w żadnej relacji do problemu niniejszej sprawy. (…) A. trafnie uznał, że Ustawodawca nie wiąże działalności gospodarczej grupy z taką działalnością spółek. Status grupy jako podatnika jest istotnie specyficzny - przedmiotem opodatkowania grupy, zgodnie z art. 7a updop, jest nadwyżka sumy dochodów poszczególnych spółek nad sumą ich strat. Sama grupa, ściśle rzecz ujmując, nie ma „własnego” przychodu, dochodu, kosztów uzyskania przychodu, straty. Są to kategorie przynależne zawsze poszczególnym spółkom, natomiast w odniesieniu do grupy należy mówić tylko o dochodzie (sumarycznym) oraz stracie (także sumarycznej). Aby ustalić te dwie sumaryczne kategorie przynależne grupie, należy najpierw posłużyć się tymi tradycyjnymi pojęciami odniesionymi do poszczególnych spółek. Z tego względu spółki nadal, po utworzeniu i funkcjonowaniu grupy, prowadzą własną rachunkowość podatkową, ustalają koszty uzyskania przychodu, ustalają swój dochód lub stratę, aby w końcu dostarczyć grupie, jako de iure jedynemu podatnikowi, swój własny „wkład” w ustalenie sumarycznego dochodu (straty) do podatkowania grupy. Dlatego, w ocenie Sądu, jeśli interpretacja wydana w przeszłości, przed utworzeniem grupy, dotyczy problemu prawnopodatkowego, dla którego funkcjonowanie grupy nie ma żadnego znaczenia i w żaden sposób nie wpływa na prawa i obowiązki spółki, bezpodstawne byłoby swoiste „wygaszenie” takiej interpretacji. W prawie podatkowym musiałaby istnieć ku takiemu „wygaszeniu” wyraźna podstawa prawna. Tymczasem takiej podstawy brakuje. Nie można jej domniemywać z samego faktu, że interpretację wydano dla spółki jako podatnika, zaś po utworzeniu grupy ten status spółki stał się nieaktualny. Nie istnieje żadne uzasadnienie stanowiska, że samo utworzenie grupy pozbawia spółkę ją współtworzącą uprawnienia do powoływania się na wcześniej (przed powstaniem grupy) uzyskaną interpretację, która np. potwierdza status jakiegoś wydatku spółki jako kosztu uzyskania przychodu. Jakkolwiek więc należy potwierdzić ocenę Organu, że istotą podatkowej grupy kapitałowej jest odebranie podmiotowości podatkowej w podatku CIT poszczególnym spółkom, to jednak to odebranie nie jest zupełne. Poszczególne spółki nawet po utworzeniu grupy zobowiązane są posługiwać się wspomnianymi wyżej, podstawowymi kategoriami podatku dochodowego (np. kosztem uzyskania przychodu). Jeśli w takim zakresie, nie wiążącym się w żaden sposób z grupą podatkową, wydano dla spółki interpretację podatkową, to jej funkcja ochronna z art. 14k - 14m pozostaje aktualna. Stanowisko A. wyrażone we wniosku o interpretację powinno więc zostać uznane za prawidłowe w zakresie objętym zaskarżeniem w niniejszej sprawie.(…).” W myśl art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy Organ. We wniosku złożonym przez: Zainteresowanego będącego stroną postępowania:A. S.A. Reprezentowana przez (…) Zainteresowanego niebędący stroną postępowania: B. S.A.Reprezentowany przez (…) Zainteresowanego niebędący stroną postępowania: C. S.A. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawcy przystąpili do umowy o utworzeniu Podatkowej Grupy Kapitałowej (dalej: „PGK”) w rozumieniu art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Spółką dominującą w PGK w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT jest A. S.A. (dalej „A.”, lub „Spółka dominująca”). Umowa o utworzeniu PGK została zgłoszona do naczelnika właściwego urzędu skarbowego i zarejestrowana, zgodnie z art. 1a ust. 4 ustawy o CIT. Wnioskodawcy spełniają i będą spełniać warunki niezbędne do utworzenia i utrzymania statusu PGK o których mowa w art. 1a ust. 2 ustawy o CIT, tj.: w skład PGK wchodzić będą co najmniej dwie spółki prawa handlowego posiadające osobowość prawną pozostające w związkach kapitałowych, przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze Spółek będzie wyższy niż (…) zł, Spółka dominująca będzie w bezpośrednim posiadaniu przynajmniej (…)% udziałów w kapitale zakładowym każdej z pozostałych spółek zależnych wchodzących w skład PGK, Spółki tworzące PGK (z wyjątkiem Spółki dominującej) nie będą posiadać udziałów w kapitale zakładowym innych spółek tworzących PGK, Spółki tworzące PGK nie będą posiadać zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód budżetu państwa (na moment utworzenia PGK), PGK nie będzie rozszerzone o inne spółki w trakcie jej istnienia, Spółki tworzące PGK nie będą korzystać ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw, Spółki tworzące PGK nie będą pozostawać w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT, z podatnikami podatku dochodowego niewchodzącymi w skład PGK, PGK osiągnie za każdy rok podatkowy swojego istnienia, dochodowość na poziomie co najmniej 2%. W przypadku, gdyby doszło do zmiany w umowie o utworzeniu PGK lub w kapitałach zakładowych spółek tworzących PGK, Spółka dominująca zgłosi ww. zmiany naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego dla siedziby Wnioskodawcy, w terminie 30 dni od zaistnienia okoliczności, zgodnie z art. 1a ust. 8 ustawy o CIT. Założenie PGK planowane jest na okres (…) lat podatkowych od (…) do (…) Pierwszy rok podatkowy PGK rozpocznie się (…) r. Rok podatkowy w PGK obejmie okres od (…) do (…). Wnioskodawcy posiadają interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydane na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej. Planowane utworzenie PGK nie ma wpływu na stan faktyczny w uzyskanych przed utworzeniem PGK interpretacji podatkowych. W związku z planowanym utworzeniem PGK powstała wątpliwość czy Wnioskodawcy dalej mogą korzystać z funkcji gwarancyjnej uzyskanych przed utworzeniem PGK interpretacji podatkowych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy po utworzeniu PGK, Wnioskodawcy będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK? Stanowisko Zainteresowanych, po utworzeniu PGK, będą oni mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK. Utworzenie PGK, a wpływ na stan faktyczny przedstawiony w posiadanych interpretacjach. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Istotą procesu wydawania interpretacji indywidualnej jest kwalifikacja prawna sytuacji faktycznej, w której znajduje się lub też może znaleźć się wnioskodawca (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, „Ordynacja podatkowa Komentarz”, Wyd. TNOiK, Toruń 2007, s. 77-78). Ochrona przysługuje wnioskodawcy, o ile stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku odpowiada rzeczywistości. Rzetelne przedstawienie stanu faktycznego leży więc przede wszystkim w interesie wnioskodawcy ubiegającego się o stosowną interpretację przepisów podatkowych. Zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie podejściem „stan faktyczny przedstawiony we wniosku konstytuuje przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a przez to i zakres (samej) udzielonej interpretacji” (Wyrok NSA z 27 maja 2015 r., sygn. II FSK 1201/13). Jeśli więc istnienie PGK wpływałoby na stan faktyczny wskazany w interpretacjach indywidualnych, posiadane dokumenty mogłyby przestać stanowić element ochrony pozycji podatkowej Wnioskodawców. Jednakże w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy stosują te same przepisy, które były przedmiotem interpretacji podatkowych wydanych przed utworzeniem PGK. W ustawie o CIT przewidziane są przepisy szczególne dla PGK w zakresie: Ustalania dochodu i straty w PGK, zgodnie z art. 7a ustawy o CIT, Zasad ustalania roku podatkowego spółek tworzących PGK, zgodnie z art. 8 ust. 7 ustawy o CIT, Sposobu kalkulacji limitu kosztów finansowania dłużnego w PGK, zgodnie z art. 15c ust. 2, 11, 15 oraz 19 ustawy o CIT, Sposobu kalkulacji limitu kosztów usług niematerialnych wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów w PGK, zgodnie z art. 15e ust. 3, 13 oraz 14 ustawy o CIT, Wyłączenia możliwości stosowania obniżonej, 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych w odniesie do PGK, na podstawie art. 19 ust. 1b ustawy o CIT, Sposobu kalkulacji podstawy opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków w odniesieniu do PGK, zgodnie z art. 24c ustawy o CIT. W przypadku innych kwestii regulowanych przepisami ustawy o CIT, nie ma wpływu fakt czy dany podmiot jest członkiem PGK. W związku z powyższym, Wnioskodawcy są zdania, że skoro stosują przepisy na podstawie których zostały wydane interpretacje podatkowe i na które nie ma wpływu istnienie PGK, interpretacje takie powinny dalej pełnić funkcję gwarancyjną dla Wnioskodawców Interpretacje z zakresu CIT. Z punktu widzenia ekonomicznego, podmioty działające w ramach grupy kapitałowej często funkcjonują i są zarządzane jako pewna całość. Polskie prawo podatkowe odpowiada na tę sytuację poprzez stworzenie możliwości wspólnego opodatkowania podmiotów z jednej grupy kapitałowej podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”), pod warunkiem spełnienia wskazanych w ustawie wymogów. W art. 1a oraz art. 7a ustawy o CIT została przewidziana możliwość wspólnego określania podstawy opodatkowania oraz określenia podatku dla spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej. Niemniej, utworzenie PGK wywołuje skutki jedynie na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Utworzenie PGK nie powoduje powstania nowego tworu gospodarczego. Spółki uczestniczące w PGK z punktu widzenia prawa nadal pozostają odrębnymi podmiotami działającym we własnym imieniu i na własną rzecz. Każda ze Spółek po utworzeniu PGK nadal będzie samodzielnie prowadzić odrębną działalność gospodarczą. Ustawa o CIT w art. 7a uwzględnia powyższe uwarunkowania PGK. Wskazana regulacja w ust. 1 stanowi: W podatkowych grupach kapitałowych dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła przychodów przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3. Powyższe oznacza, że wynik podatkowy PGK stanowią zsumowane wyniki poszczególnych spółek wchodzących w jej skład. Spółki te - choć nie dokonują indywidualnego rozliczenia podatku dochodowego tak jak miało to miejsce przed utworzeniem PGK - nadal obowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, definiowania i ustalania uzyskanych przychodów oraz poniesionych wydatków, w tym przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów na gruncie CIT. Po zakończeniu roku podatkowego każda z nich, zgodnie z art. 7 ust. 1-3 ustawy o CIT, ustala swój zysk (albo stratę). Suma wyników poszczególnych spółek tworzących PGK daje ostateczny efekt na poziomie grupy. Wnioskodawcy, zawracają uwagę iż zagadnienia rozstrzygane w interpretacjach indywidualnych uzyskanych przez nich dotyczą konkretnych transakcji/zdarzeń wykonywanych przez poszczególnych Wnioskodawców, które mogą być specyficzne dla danego podmiotu w związku z tym nie będą dotyczyły wszystkich podmiotów planujących utworzyć PGK. Jeżeli sposób rozliczeń spółek z PGK determinowany jest przez interpretacje indywidualne uzyskane przed przystąpieniem do PGK, to wówczas zastosowanie się do ich treści powinno być objęte funkcją gwarancyjną tych interpretacji. W związku z powyższym skoro poszczególne spółki tworzące PGK samodzielnie ustalają swój wynik podatkowy, powinny stosować się do indywidualnych interpretacji z zakresu podatku CIT uzyskanych przed utworzeniem PGK na dotychczasowych zasadach. Zdaniem Wnioskodawców samo założenie PGK nie zmienia stanu faktycznego przedstawionego w uzyskanych interpretacjach indywidualnych na tyle aby straciły one moc ochronną. Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawców, że uczestnicy w obrębie PGK zachowują autonomię w kalkulowaniu wyniku podatkowego, w tym autonomię co do swobodnego decydowania o metodach rozpoznawania określonych zdarzeń w sytuacji, gdy ustawodawca pozostawia wybór, są interpretacje Ministra Finansów w zakresie analogicznych zagadnień, w tym przykładowo interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2011 r. (sygn. IPPB5/423-496/11-2/IŚ). Minister Finansów potwierdził w niej, że „Każda ze spółek wchodzących w skład PGK, którą będzie współtworzyła Spółka powinna określić samodzielnie przychody i koszty uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego, a zatem ewentualny wybór istniejących rozwiązań podatkowych w zakresie różnic kursowych i amortyzacji powinien odbywać się samodzielnie przez każdą wchodzącą w skład PGK spółkę z osobna.” Zdaniem Wnioskodawców, tak długo, jak interpretacja indywidualna nie zostanie zmieniona, spółka wchodząca w skład grupy powinna móc stosować się do takich interpretacji i korzystać z ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się do takiej interpretacji na podstawie przepisów art. 14k i art. 14m Ordynacji podatkowej. Interpretacje podatkowe z zakresu przepisów innych niż CIT. PGK nie rodzi konsekwencji na gruncie podatków innych niż CIT, ani przepisy innych ustaw podatkowych nie odnoszą się do instytucji podatkowej grupy kapitałowej. W konsekwencji, utworzenie PGK nie powinno mieć wpływu na rozliczenia innych podatków (np. podatku od towarów i usług czy podatku dochodowego od osób fizycznych). Dlatego, Wnioskodawcy są zdania, że mogą oni korzystać z funkcji gwarancyjnej interpretacji podatkowych wydanych w zakresie innych podatków niż podatek CIT ponieważ instytucja PGK nie ma pływu na obowiązki i prawa Wnioskodawców w zakresie innych podatków. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawcy są zdania, że po utworzeniu PGK, będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po uwzględnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 699/19 (data wpływu prawomocnego wyroku 29 marca 2021 r.), w świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy po utworzeniu PGK, Zainteresowani będą mogli korzystać z mocy ochronnej wynikającej z poszczególnych interpretacji podatkowych na zasadach określonych w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej uzyskanych przed utworzeniem PGK: w części dotyczącej interpretacji z zakresu podatku dochodowego od osób prawny – jest prawidłowe; w części dotyczącej interpretacji z zakresu innych podatków (np. podatku od towarów i usług czy podatku dochodowego od osób fizycznych) – jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.