0114-KDIP2-2.4010.532.2018.9.S/RK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA     Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w  związku z  prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2020  r. sygn. akt III SA/Wa 1020/19 (data wpływu prawomocnego orzeczenia oraz zwrotu akt sprawy 5 lipca 2021 r.) stwierdza, że  stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 10 października 2018 r. (data wpływu 16 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zastosowania ograniczeń, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do kosztów Usług informatycznych – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   16 października 2018 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zastosowania ograniczeń, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do kosztów nabycia Usług informatycznych.   Dotychczasowy przebieg postępowania.   10 stycznia 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał dla Wnioskodawcy postanowienie o  odmowie wszczęcia postępowania, znak 0114-KDIP2-2.4010.532.2018.2.RK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zastosowania ograniczeń, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do kosztów nabycia Usług informatycznych.   Postanowienie zostało skutecznie doręczone 14 stycznia 2019 r.   Wnioskodawca na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z 10 stycznia 2019 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.532.2018.2.RK wniósł 21 stycznia 2019 r. zażalenie (data wpływu 28 stycznia 2019 r.).   W odpowiedzi na zażalenie Organ wydał 20 lutego 2019 r. postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie I instancji, znak 0114-KDIP2-2.4010.532.2018.3.RK/AS (skutecznie doręczone 25 lutego 2019 r.).   26 marca 2019 r. Wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.   Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1020/19 uchylił ww. postanowienie z 20 lutego 2019 r. oraz poprzedzające je postanowienie z 10 stycznia 2019 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.532.2018.2.RK. Organ, nie zgadzając się z powyższym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z 14 sierpnia 2020 r., złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.   20 maja 2021 r. do Organu wpłynęło orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2021 r., sygn. akt II FSK 2441/20, w którym Sąd oddalił skargę kasacyjną organu.   5 lipca 2021 r. doręczono prawomocny wyrok z 13 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1020/19 oraz zwrócono akta sprawy dotyczące uchylonego postanowienia z 10 stycznia 2019 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.532.2018.2.RK.   W wyżej powołanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że: „Skarga okazała się zasadna. (…) Organ nie może dokonywać oceny stanowiska, którego sam wnioskujący o udzielenie interpretacji nie wyraził, ani co do okoliczności nienależących do stanu faktycznego. Ten brak uniemożliwia realizację celu wydania interpretacji, czyli uzyskania przez podatnika rzetelnej i pełnej informacji o jego sytuacji prawnopodatkowej w konkretnym stanie faktycznym (por. wyrok NSA z 20 września 2018 r. II FSK 2419/16). Przez wyczerpująco przedstawiony (art. 14b § 3 Op) należy rozumieć taki stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), na podstawie którego można w sposób pewny i niewątpliwy udzielić jednoznacznej informacji w zakresie możliwości określonego zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia. Przedstawiony przez występującego z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) musi być zatem precyzyjny, wyczerpujący i jednoznaczny (por. wyrok NSA z 21 lutego 2019 r., II FSK 378/17). Podanie symbolu klasyfikacji PKWiU dla konkretnej usługi nie może być uznane za element stanu faktycznego wymagany we wniosku o udzielenie interpretacji w rozumieniu art. 14b § 3 Op (por. wyrok WSA w Łodzi z 12 grudnia 2018 r., I SA/Łd 587/18). Rolą organu interpretującego jest przypisać opisane czynności do właściwej pozycji PKWiU. Podanie pozycji PKWill nie należy bowiem do stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego (por. wyrok WSA w Lublinie z 11 grudnia 2018 r., I SA/Lu 633/18). Wskazanie symbolu PKWiU nie jest elementem stanu faktycznego, ale oceny prawnej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 czerwca 2018 r., I SA/Go 182/18). Przepis art. 14b § 3 Op nakazuje wyczerpująco przedstawić stan faktyczny, czyli opis czynności faktycznych, składających się w całość, które mogą być źródłem powstania obowiązków podatkowych. Opisanie tych czynności przy użyciu klasyfikacji statystycznej jest dopuszczalne, ale może także zawierać nieścisłości. Prymat powinien mieć dokładny opis faktów, a nie ich ocena klasyfikacyjna (por. wyrok WSA w Gliwicach z 20 lutego 2019 r„ III SA/GI 1185/18).   Sąd zauważa, że w postępowaniu interpretacyjnym organ podatkowy może wspomagać się klasyfikacją PKWiU jednakże klasyfikacja ta nie ma decydującego znaczenia dla oceny, czy dana usługa mieści się w katalogu czynności (świadczeń) opisanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 Updop. W myśl tego przepisu podatnicy tam opisani są obowiązani wyłączyć w odpowiednim zakresie z kosztów uzyskania przychodów koszty usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. Przepis ten nie zawiera odesłania do klasyfikacji PKWiU ani pośredniego ani bezpośredniego. W konsekwencji, zadaniem wnioskodawcy było dokładne i wyczerpujące opisanie usług nabywanych od podmiotu powiązanego oraz przedstawienie własnej oceny, czy te świadczenia mieszczą się w katalogu wymienionym w art. 15e ust.1 pkt 1 Updop. Zdaniem Sądu, wnioskodawca zrealizował powyższe obowiązki, a zatem organ interpretacyjny mógł ocenić, czy sporne świadczenia stanowią: usługi doradcze, badania rynku, usługi reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń lub świadczenia o podobnym charakterze.   W związku z powyższym, zasadne okazały się wszystkie zarzuty postawione w skardze. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że dla dokonania oceny zastosowania ograniczeń wynikających z art. 15e Updop nie jest konieczne podanie symbolu statystycznego nabywanych usług. Kluczowe jest natomiast dokładne ich opisanie, tak aby organ interpretacyjny mógł je porównać do świadczeń wymienionych w tym przepisie. Rację ma zatem skarżąca, że w tej sprawie bezpodstawnie zastosowano art. 14g § 1 Op, albowiem organ wadliwie ocenił, iż złożony wniosek nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 Op”.   W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.   Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy Organ.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.   (…) S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) wchodzi w skład grupy kapitałowej (…). Podstawowym przedmiotem działalności Grupy jest wykonywanie (…) przewozów towarowych w komunikacji krajowej i międzynarodowej.   W toku prowadzonej działalności Spółka nabywa m.in. usługi informatyczne od podmiotu powiązanego (dalej jako: „Usługodawca”) w rozumieniu art. 11 updop.   W tym zakresie Usługodawca świadczy na rzecz Spółki Usługi Elektronicznej Wymiany Danych (dalej: „EWD”) pomiędzy systemami informatycznymi Spółki, a jej Partnerami dotyczące (…) przewozów towarowych, z użyciem zaakceptowanych przez strony formatów, a także usługi wsparcia, (dalej: usługi informatyczne).   Partnerami w ramach EWD są B. lub inne podmioty współpracujące ze Spółką, (dalej: „B.”) posiadające dostęp do komunikatów w ramach Usługi EWD. Należy podkreślić, że zakup tych usług jest nieodzownie związany z prowadzoną przez nią działalnością usługową. Nabywane usługi Wnioskodawca wykorzystuje do prawidłowego rozliczenia wykonywanych przewozów towarowych z K., bez nich prawidłowe fakturowanie usług byłoby niemożliwe.   Zasadniczym elementem tych usług jest wysyłanie oraz odbieranie komunikatów pomiędzy Spółką i B., gdzie komunikaty wprowadzane są do systemów w określonym formacie, następnie zmienione w inny format danych informatycznych i w takiej formie przesyłane do odbiorcy komunikatu. Po czym dane te są znowu zmienione na dane w formacie jaki został wprowadzony przez nadawcę komunikatu. Tym samym odbiorca komunikatu otrzymuje dane w formie danych wejściowych (wprowadzonych przez nadawcę komunikatu). W ramach tej usługi, Usługodawca zobowiązany jest również do bieżącego raportowania stanu wykorzystania komunikatów.   W ramach Usługi Wsparcia Usługodawca analizuje i rozwiązuje problemy związane z korzystaniem z usług EWD i udziela na nie odpowiedzi. Usługodawca zapewnia prawidłowe wykonanie świadczenia poprzez zarządzanie odpowiednim zapleczem technicznym oraz personelem, jak również dysponuje niezbędnym sprzętem informatycznym, oprogramowaniem i licencjami.   Obowiązujące u Wnioskodawcy zasady dotyczący kształtowania ceny świadczonych usług wskazują, iż kalkulacje ceny uwzględniają ogólne koszty zarządzania/funkcjonowania Spółki. W ramach ogólnych kosztów mieszczą się usługi będące przedmiotem interpretacji. Wnioskodawca ustala cenę usług zgodnie z zasadą ceny rynkowej i wymogami updop w zakresie cen transakcyjnych.   W związku z powyższym zadano następujące pytanie:   Czy wydatki na usługi informatyczne nabywane przez Spółkę od Usługodawcy podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15e updop?   Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na usługi informatyczne umożliwiające prowadzenie działalności gospodarczej przez Spółkę, nabywane od Usługodawcy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15e updop.   Uzasadnienie Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.   Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 2017 r. poz. 2175, dalej ustawa nowelizująca) z dniem 1 stycznia 2018 r. wprowadziła do updop nowy przepis art. 15e, którego istota polega na ograniczeniu wysokości kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez podatnika na nabycie określonych usług niematerialnych i praw.   Stosownie do art. 15e ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty: ·         usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, ·         wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, ·         przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze.   Powyższe wydatki muszą zostać poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych, o których mowa w art. 11, lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 6, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i odsetek.   Dyspozycją przepisu art. 15e ust. 1 updop objęte są te podmioty, które są podmiotami powiązanymi oraz świadczą usługi wymienione w tym przepisie. Przy czym oba te warunki muszą być spełnione łącznie.   Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca zawarł umowę z podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11 updop, której przedmiotem jest świadczenie usług informatycznych, których zakres obejmuje w szczególności wymianę danych w odpowiednich formatach elektronicznych dotyczących (…) przewozów towarowych pomiędzy Spółką i K.   W tym zakresie Usługodawca świadczy na rzecz Spółki usługi polegające na obsłudze przesyłania komunikatów pomiędzy Spółką a B.   Usługodawca zapewnia prawidłowe wykonanie świadczenia poprzez zarządzanie odpowiednim zapleczem technicznym oraz personelem, jak również dysponuje niezbędnym sprzętem informatycznym, oprogramowaniem i licencjami.   Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie istotne będzie wyjaśnienie znaczenia pojęcia „przetwarzania danych”. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego teksu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, prymat wykładni gramatycznej można zastosować tylko w odniesieniu do przepisów sformułowanych w sposób niebudzący wątpliwości z punktu widzenia potocznie i powszechnie stosowanego języka, i tylko wówczas, gdy ta metoda wykładni daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod (zob. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2012 r., I FSK 398/12).   Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują tego pojęcia. Wobec braku w ustawie definicji, tym samym należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Powołując się na definicję słownikową (internetowy słownik PWN (https://sjp.pwn.pl) należy wskazać, że jednym ze znaczeń pojęcia „przetwarzać” jest „opracować zebrane dane”.   W opinii Spółki, z opisu stanu faktycznego nie wynika, by przedmiotem usług świadczonych przez podmioty powiązane miało być opracowywanie danych. Usługi informatyczne świadczone na rzecz Spółki nie są podobne do usług przetwarzania danych, gdyż pojęcie „przetwarzania danych” dotyczy czynności mających charakter odtwórczy i obejmuje elementy takie jak porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych.   Brak jest w niniejszym przypadku wątpliwości, że usługi informatyczne nabywane od podmiotów powiązanych nie są podobne do usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. Świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi informatyczne nie posiadają bowiem żadnych cech wspólnych z ww. świadczeniami.   Fakt, że w przedmiotowej sprawie dane wejściowe mają zmieniany format na potrzeby transmisji komunikatu jest nieistotny, ponieważ sama usługa polega na wysyłaniu i odbiorze komunikatu w  tej samej formie. Zmiana formatu danych dotyczy wyłącznie ich wysyłki i służy jedynie realizacji przedmiotu usługi, jakim jest przesłanie komunikatów w określonej formie.   W związku z tym nie ma podstaw do uznania ww. usług świadczonych przez podmiot powiązany na rzecz Wnioskodawcy za usługi przetwarzania danych.   W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po uwzględnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1020/19 w świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.; dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.   Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.   Zgodnie z art. 15e ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty: 1)    usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, 2)    wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, 3)    przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze - poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych, o których mowa w art. 11, lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 6, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i odsetek.   Zawarty w przepisie art. 15e ust. 1 pkt 1 updop katalog świadczeń skutkujących ograniczeniem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop jest objęte jego zakresem, decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych (stanowi to kryterium podstawowe).   W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że Wnioskodawca nabywa m.in. usługi informatyczne od podmiotu powiązanego (dalej jako: „Usługodawca”) w rozumieniu art. 11 updop. W tym zakresie Usługodawca świadczy na rzecz Spółki Usługi Elektronicznej Wymiany Danych (dalej: „EWD”) pomiędzy systemami informatycznymi Spółki, a jej Partnerami dotyczące (…) przewozów towarowych, z użyciem zaakceptowanych przez strony formatów, a także usługi wsparcia (dalej: „usługi informatyczne”). Partnerami w ramach EWD są B. lub inne podmioty współpracujące ze Spółką, (dalej: „B.”) posiadające dostęp do komunikatów w ramach Usługi EWD. Należy podkreślić, że zakup tych usług jest nieodzownie związany z prowadzoną przez nią działalnością usługową. Nabywane usługi Wnioskodawca wykorzystuje do prawidłowego rozliczenia wykonywanych przewozów towarowych z B., bez nich prawidłowe fakturowanie usług byłoby niemożliwe. Zasadniczym elementem tych usług jest wysyłanie oraz odbieranie komunikatów pomiędzy Spółką i K., gdzie komunikaty wprowadzane są do systemów w określonym formacie, następnie zmienione w inny format danych informatycznych i w takiej formie przesyłane do odbiorcy komunikatu. Po czym dane te są znowu zmienione na dane w formacie jaki został wprowadzony przez nadawcę komunikatu. Tym samym odbiorca komunikatu otrzymuje dane w formie danych wejściowych (wprowadzonych przez nadawcę komunikatu). W ramach tej usługi, Usługodawca zobowiązany jest również do bieżącego raportowania stanu wykorzystania komunikatów. W ramach Usługi Wsparcia Usługodawca analizuje i rozwiązuje problemy związane z korzystaniem z usług EWD i udziela na nie odpowiedzi. Usługodawca zapewnia prawidłowe wykonanie świadczenia poprzez zarządzanie odpowiednim zapleczem technicznym oraz personelem, jak również dysponuje niezbędnym sprzętem informatycznym, oprogramowaniem i licencjami.   Wątpliwości Wnioskodawcy zgłoszone w niniejszej sprawie dotyczą ewentualnego zastosowania dla Wnioskodawcy ograniczenia wynikającego z art. 15e updop w odniesieniu do kosztów nabywanej Usług informatycznych.   W celu udzielenia odpowiedzi na przedstawione przez Wnioskodawcę pytanie, mając na uwadze charakter czynności wchodzących w skład Usług informatycznych należy w szczególności przeanalizować, czy  Usługi te mogą zostać uznane za usługę doradczą, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych lub świadczenie o podobnym charakterze (objęte limitem z art. 15e ust. 1 updop).   Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji ww. pojęć. W pierwszej kolejności należy zatem wyjść od definicji poszczególnych pojęć na gruncie języka potocznego. I tak, zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (sjp.pwn.pl): ·         „doradczy” to „służący radą”, „doradzający”. Jednocześnie „doradzać” to „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. W konsekwencji, usługi doradcze obejmują usługi polegające na wyrażaniu opinii w danej sprawie, nie obejmując jednocześnie usług polegających na działaniu, wykonywaniu określonych zadań; ·         „zarządzać” to znaczy „1. «wydać polecenie» 2. zarządzać «sprawować nad czymś zarząd»”, z kolei „kontrola” to „1. «sprawdzanie czegoś, zestawianie stanu faktycznego ze stanem wymaganym» 2. «nadzór nad kimś lub nad czymś», 3. pot. «instytucja lub osoba sprawująca nad czymś nadzór»”. Tym samym, należy uznać, że czynności zarządzania i kontroli nie obejmują swoim zakresem świadczeń, których elementem jest podejmowanie czynności o charakterze wykonawczym; ·         „przetwarzać” to znaczy „1. «przekształcić coś twórczo», 2. «zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd» 3. «opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową”. Przetwarzanie danych polega zatem na przekształcaniu treści i postaci danych wejściowych.   Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że pojęcia usług doradczych, zarządzania i kontroli oraz przetwarzania danych, użyte w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop nie obejmują opisanych we wniosku czynności wchodzących w skład Usług informatycznych.   Usług informatycznych nie można zrównywać z usługami doradczymi. Zgodnie z internetowym słownikiem PWN (https://sjp.pwn.pl) pojęcie „doradztwo” oznacza „udzielanie fachowych porad”. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, by w ramach świadczenia Usług informatycznych Usługodawca udzielał Wnioskodawcy porad. Usługa informatyczna świadczona na rzecz Spółki nie jest również podobne do usług przetwarzania danych, gdyż pojęcie „przetwarzania danych” dotyczy czynności mających charakter odtwórczy i obejmuje elementy takie jak porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych. Powołując się na definicję słownikową (internetowy słownik PWN (https://sjp.pwn.pl) należy wskazać, że jednym ze znaczeń pojęcia „przetwarzać” jest „opracować zebrane dane”. Z opisu sprawy nie wynika, by przedmiotem usług świadczonych przez Usługodawcę miało być opracowywanie danych. Fakt, że w przedmiotowej sprawie dane wejściowe mają zmieniany format na potrzeby transmisji komunikatu jest nieistotny, ponieważ sama usługa polega na wysyłaniu i odbiorze komunikatu w tej samej formie. Zmiana formatu danych dotyczy wyłącznie ich wysyłki i służy jedynie realizacji przedmiotu usługi, jakim jest przesłanie komunikatów w określonej formie. Świadczona na rzecz Wnioskodawcy Usługa informatyczna nie posiada również cech zarządzania i kontroli.   Brak jest zatem w niniejszym przypadku wątpliwości, że Usługi informatyczne nabywane od podmiotu powiązanego nie są podobne do usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, o których mowa w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop. Świadczone na rzecz Wnioskodawcy Usługi informatyczne nie posiadają bowiem żadnych cech wspólnych z ww. świadczeniami.   Zatem, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 15 ust. 1 pkt 1 updop.   W konsekwencji należy więc stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszt Usług informatycznych nabywanych przez Wnioskodawcę nie podlega ograniczeniu w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów określonemu w art. 15e updop, jest prawidłowe.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.