ITPP1/443-640/12/14-S/AT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – po uwzględnieniu wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt. I FSK 1027/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 435/12 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2012 r. (data wpływu 28 maja 2012 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za następcę prawnego spółki z o.o. w związku z czynnością wniesienia do tej spółki aportu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za następcę prawnego spółki z o.o. w związku z czynnością wniesienia do tej spółki aportu. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółdzielnia planuje utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której będzie jedynym wspólnikiem. Następnie spółka nabędzie w formie aportu całe przedsiębiorstwo Spółdzielni w likwidacji w rozumieniu art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny. Spółka będzie kontynuowała działalność wykonywaną dotychczas przez przejęte przedsiębiorstwo. Siedziba nowoutworzonej spółki będzie taka sama, jak siedziba Spółdzielni. Przed zbyciem przedsiębiorstwa Spółdzielnia przejdzie w stan likwidacji. Nowoutworzony podmiot wykonywał będzie wyłącznie czynności podlegające ustawie o podatku od towarów i usług, tak jak Spółdzielnia, od której nabędzie przedsiębiorstwo. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy nabywca przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ i kolejnych ustawy Kodeks cywilny, będzie następcą prawnym zbywającego przedsiębiorstwo w zakresie podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, nabywca przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 55¹ i kolejnych ustawy Kodeks cywilny, będzie następcą prawnym zbywającego przedsiębiorstwo w zakresie podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy, regulacja zawarta w art. 6 pkt 1 i art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarowi usług stanowi implementację art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy. Wykładnia tych przepisów powinna mieć na celu zachowanie zasady neutralności VAT, a więc również przy zbyciu przedsiębiorstwa, jego nabywca powinien być traktowany jako prawny następca przekazującego, w szczególności co do prawa do odliczenia podatku naliczonego. Według Wnioskodawcy, potwierdzenie prawidłowości takiego stanowiska można znaleźć chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Po 492/09, czy też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 144/07. Uzasadniając zajęte w sprawie stanowisko, Wnioskodawca odwołuje się do sentencji drugiego z ww. wyroków, przytaczając zasadnicze elementy tej sentencji oraz odwołuje się do stanowiska wyrażonego w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 lutego 2012 r. znak IPTPP4/443-105/11-3/3/ALN. W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie pyta o jakieś konkretne zdarzenia, lecz zgodnie z przedstawionym stanowiskiem wskazuje, że wskutek nabycia całego przedsiębiorstwa spółka staje się następcą prawnym w podatku od towarów i usług. Zdarzenia, które mogą być objęte tym następstwem, to np. kwestia ustalenia, czy sprzedając środki trwałe spółka miała prawo do odliczenia podatku przy jego nabyciu, czy nie, jeżeli taki podatek odliczył zbywca przedsiębiorstwa. Kolejną kwestią może być np. konieczność wystawienia lub przyjmowania faktur korygujących do faktur wystawionych wcześniej przez zbywcę przedsiębiorstwa. Wnioskodawca nie chce pytać o pojedyncze zdarzenia gospodarcze, które mogą mieć miejsce w spółce w ramach podatku od towarów i usług, a które mogą być powiązane ze zbywcą przedsiębiorstwa. Poprzez zapytanie o następstwo prawne Wnioskodawca rozumie sytuację, w której każde zdarzenie w ramach podatku od towarów i usług, którego stroną był zbywca przedsiębiorstwa, traktowane ma być u nabywcy przedsiębiorstwa tak, jakby dokonał go on sam. W konsekwencji, Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko przedstawione w pierwotnym wniosku bez żadnej jego modyfikacji. Dla poparcia stanowiska, Wnioskodawca przywołuje dwa wyroki NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1199/10 i z dnia 28 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1660/10. Szczególnie drugi z wydanych wyroków jest dla sprawy Wnioskodawcy istotny, ponieważ przedstawiony w nim stan jest bardzo zbliżony do sytuacji dotyczącej przedstawionego zdarzenia przyszłego. W dniu 23 sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną nr ITPP1/443-640/12/AT stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2012 r. jest nieprawidłowe. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. interpretacji indywidualnej – po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 435/12, uchylił interpretację. Sąd uznał, że w przypadku zbycia przedsiębiorstwa, w którym to pojęciu mieści się także wniesienie przedsiębiorstwa Skarżącej Spółdzielni w rozumieniu art. 55¹ K.C. aportem do spółki z o.o., utworzonej przez wnoszącego aport, dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej. Tym samym nabywca zorganizowanego przedsiębiorstwa staje się następcą prawnym, beneficjentem czynności aportu podatnika dokonującego zbycia (tu Spółdzielni). W takim zakresie, następuje przeniesienie na owego nabywcę (spółka z o.o.), zasad dotyczących opodatkowania VAT w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło. Na wskazany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 1027/13 oddalił ją. Oddalając skargę kasacyjną wskazał, że nie zasługuje na aprobatę zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 w powiązaniu z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług i w rezultacie uznał za bezzasadne zarzuty skargi. W dniu 1 września 2014 r. wpłynęło do tutejszego organu orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku opatrzone klauzulą prawomocności. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 1027/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 435/12, jak również zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.