VII KZP 37/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia H. Kempisty (sprawozdawca). Sędziowie: B. Bartosik, W. Żebrowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa K. i Pelagii K., oskarżonych z art. 158 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Krakowie postanowieniem z dnia 19 sierpnia 1977 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w sprawie o czyn określony w art. 158 § 1 k.k., popełniony przed dniem 15 lipca 1977 r., co do którego zapadł przed sądem pierwszej instancji wyrok uniewinniający, a rewizję od orzeczenia o winie wniósł prokurator albo oskarżyciel posiłkowy, dopuszczalne jest w postępowaniu rewizyjnym skierowanie sprawy na posiedzenie i umorzenie postępowania na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 3 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii (Dz. U. Nr 24, poz. 102)?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUmorzenie postępowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii (Dz. U. Nr 24, poz. 102) następuje, gdy jest oczywiste lub należy przewidywać, że w razie skazania wymierzona kara uległaby darowaniu.Wprawdzie wspomniane umorzenie postępowania nie jest równoznaczne z wyrokiem skazującym, obejmującym z reguły obok orzeczenia o winie także i orzeczenie o karze, jednakże wymaga stwierdzenia (do którego jest uprawniony sąd wojewódzki jako sąd rewizyjny), że oskarżony popełnił przestępstwo.Odnosząc to do sytuacji, w której wyrok sądu rejonowego uniewinniający oskarżoego został zaskarżony przez prokuratora lub oskarżyciela posiłkowego, należy zauważyć, że w celu ustalenia, czy oskarżony popełnił przestępstwo, koniecznej jest rozpoznanie sprawy przez sąd rewizyjny, co - poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nastąpić może jedynie na rozprawie (art. 399 k.p.k.).Dopiero po rozpoznaniu sprawy, uchyleniu zaskarżonego wyroku i stwierdzeniu przez sąd rewizyjny, że już w tej fazie postępowania jest niewątpliwe, iż oskarżony popełnił przestępstwo, sąd ten może umorzyć postępowanie na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 powołanego dekretu, jeżeli, oczywiście, zachodzą wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie.