II CZ 119/65

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Franciszki P. przeciwko Janowi P. o zaprzeczenie ojcostwa na skutek zażalenia powódki na zarządzenie Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 17 sierpnia 1965 r.:uchylił zaskarżone zarządzenie.Uzasadnienie faktyczneZarządzeniem z dnia 17 sierpnia 1965 r. Przewodniczący Sądu I instancji zwrócił powódce pozew o zaprzeczenie ojcostwa z powodu nieuzupełnienia pozwu przez skonkretyzowanie strony pozwanej i niezłożenie odpisu pozwu.Wymienione zarządzenie zaskarżyła powódka zażaleniem, które Sąd Najwyższy uznał za zasadne.W sporze niniejszym zachodzi po stronie pozwanej współuczestnictwo konieczne. Powódka bowiem winna pozwać w tym sporze w charakterze pozwanych męża i dziecko (art. 69 § 2 k.r.o.), zapozwała zaś samego tylko męża.W sprawie niniejszej zachodzi więc wypadek, jaki przewiduje art. 195 k.p.c. W tym jednak wypadku wymagane jest powzięcie postanowienia Sądu w przedmiocie wezwania strony powodowej, aby oznaczyła w wyznaczonym terminie osoby niebiorące udziału w taki sposób, by ich wezwanie lub zawiadomienie było możliwe, a w razie potrzeby, aby wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora.Nieuczynienie zadość przez stronę powodową wezwania Sądu pociąga za sobą skutki materialnoprawne, a nie może skutkować zwrotu pozwu na mocy art. 130 § 2 k.p.c.Nie można również przyjąć w sprawie, że Sąd Wojewódzki był uprawniony zwrócić powódce pozew na mocy art. 130 § 2 k.p.c. z powodu niezłożenia przez powódkę dodatkowego egzemplarza pozwu, gdyż stosownie do § 64 ust. 3 regulaminu, czynności Sądów wojewódzkich i powiatowych w sprawach cywilnych i karnych, jeżeli strona powodowa nie korzysta ze zwolnienia od kosztów, to w przypadku niezłożenia w określonym terminie żądanych pism należało pozostawić sprawę bez biegu, aż do czasu ich złożenia. Względnie na mocy art. 177 pkt b k.p.c. zawiesić postępowanie.Z przytoczonych względów, Sąd Najwyższy na mocy art. 398 w związku z art. 390 § 1 k.p.c. orzekł, jak wyżej.