VI KZP 6/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes S. Wróblewski.Sędziowie: T. Majewski (współsprawozdawca), J. Zembaty (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Alfreda L., oskarżonego z art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Lublinie w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy art. 3 ust. 2 dekretu z dnia 20 lipca 1964 roku o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 174) należy tłumaczyć w ten sposób, że ma on zastosowanie również wtedy, gdy obok kary pozbawienia wolności kumulatywnie orzeczono grzywnę, czy też należy go interpretować tak, jak to wynika z dosłownej treści tego przepisu, a mianowicie że darowaniu podlega tylko kara pozbawienia wolności orzeczona w rozmiarze do sześciu miesięcy i tylko samoistna kara grzywny"?po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił: udzielić odpowiedzi jak wyżej:Uzasadnienie faktyczneWedług art. 3 ust. 1 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii, w sprawach o przestępstwa nie objęte abolicją przepisaną w art. 1 tego dekretu daruje się każdemu karę pozbawienia wolności orzeczoną w rozmiarze do roku (pkt 1 ust. 1 art. 3) oraz karę grzywny orzeczoną obok kary pozbawienia wolności w rozmiarze do 1.000 zł (pkt 4 ust. 1 art. 3). Przepis art. 3 ust. 2 wymienionego dekretu stanowi o zatarciu skazania w razie darowania kary pozbawienia wolności orzeczonej za czas do sześciu miesięcy albo samoistnej kary grzywny.Z przepisów tych wynika, że sprawca w razie kumulatywnego skazania go na karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy i na grzywnę do 1.000 zł korzysta wprawdzie z dobrodziejstwa amnestii w postaci darowania obu tych kar, ale nie korzysta z oczywiście dalej idącego dobrodziejstwa uważania skazania za niebyłe. W tym stanowisku nie widać żadnej nielogiczności. Skazanie tylko na karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy lub tylko na karę grzywny do 1.000 zł jest bezsprzecznie skazaniem łagodniejszym niż skazanie na karę pozbawienia wolności i na karę grzywny, choćby tylko do wysokości 1.000 zł.Art. 3 ust. 2 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. ogranicza zasięg przewidzianego w nim dobrodziejstwa zatarcia skazania do wypadków przestępstw drobnych, uważając za nie w szczególności przestępstwo, za które wymierzono jedynie karę grzywny do 5.000 zł. Kumulatywne skazanie na karę pozbawienia wolności i na karę grzywny przewidziane jest w ustawie dla wypadków, w których rysuje się społeczna potrzeba ostrzejszego postępowania ze sprawcą, polegająca na dodaniu do kary pozbawienia wolności jeszcze stosownej dolegliwości natury ekonomicznej. Do wypadków tych należą zwłaszcza przestępstwa popełnione z chęci zysku lub wyrządzające szkodę w mieniu społecznym (art. 42 k.k. i przepisy ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. - Dz. U. Nr 36, poz. 228). Właśnie te wypadki dekret amnestyjny uznaje za niezasługujące aż na takie dobrodziejstwo jak całkowite wykreślenie skazania z wszelkich rejestrów.Z tych powodów uchwalono jak w konkluzji.