VI KZP 26/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca).Sędziowie: S. Kotowski (współsprawozdawca), J. Majewski.Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Joanny D., oskarżonej z art. 64 § 1 u.k.s., po rozpoznaniu przedstawionej w trybie art. 309 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 marca 1965 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy do kobiet, które sprawowały pieczę nad nieletnim dzieckiem w wieku do lat 14, a które popełniły przestępstwo określone w art. 64 § 2 ustawy karnej skarbowej, zagrożone karą aresztu do 2 lat lub karą grzywny w wysokości od cztero- do dziesięciokrotnej kwoty należnego cła albo obiema tymi karami, należy stosować przepis o abolicji na zasadzie art. 1 pkt 2 lit. a) dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneDekret z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii przewiduje w art. 1 pkt 1 abolicję ustawową w stosunku do przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności do roku lub karą grzywny albo obiema tymi karami łącznie oraz do przestępstw określonych w art. 108 § 1 i 2 kodeksu karnego Wojska Polskiego.W szerszym natomiast zakresie korzystają z abolicji ustawowej m. in. kobiety, które do dnia wejścia w życie dekretu sprawowały pieczę nad dzieckiem poniżej lat 14. Mianowicie przepis art. 1 pkt 2 lit. a) dekretu o amnestii puszcza w niepamięć i przebacza popełnione przez tę kategorię kobiet przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 2 lub karą grzywny albo obiema tymi karami łącznie.Ta "rozszerzona abolicja" obejmuje wszelkie przestępstwa mieszczące się w granicach powyższego zagrożenia z wyjątkiem występków skarbowych, albowiem do występków takich ma zastosowanie osobny przepis zawarty w następnym, trzecim punkcie art. 1 dekretu amnestyjnego. Przepis ten określa zagrożenie występków skarbowych, podlegających abolicji, do 1 roku pozbawienia wolności lub grzywny lub obu tych kar łącznie, nie przewidując przy tym sytuacji uprzywilejowanych, tak jak to czyni art. 1 pkt 2 dekretu.Odrębne wymienienie występków skarbowych w pkt 3 oznacza, że ustawodawca odniósł "abolicję rozszerzoną" tylko do przestępstw określonych w art. 1 pkt 2 dekretu - z wyłączeniem spod tego "rozszerzenia" występków skarbowych. W przeciwnym razie art. 1 pkt 3 byłby zbędny, albowiem określone w nim występki skarbowe mieściłyby się w ogólnej grupie przestępstw, o których mowa w art. 1 pkt 1 dekretu.Z tych powodów należało uchwalić jak wyżej.