VI KO 20/64

UchwałaIzba Karna1964-01-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jak należy rozumieć ustawowe pojęcie dysponowania przez krajowca dewizowego wartościami dewizowymi na rzecz cudzoziemca dewizowego, zawarte w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 15.IV.1952 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 137) i w art. 50 § 1 u.k.s.?

Ratio decidendi

Złożenie w postępowaniu karnym za oskarżonego cudzoziemca dewizowego kaucji przez krajowca dewizowego nie wyczerpuje cech działania bezprawnego. Oskarżony, na rzecz którego złożono kaucję przez inną osobę, nie może dysponować tymi wartościami i nie ma do nich żadnych roszczeń. Zgodnie z przepisami k.p.k., kaucję zwraca się osobie, która ją złożyła.

Stan faktyczny

Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię prawną dotyczącą kaucji złożonej w postępowaniu karnym. Kaucję tę złożył krajowiec dewizowy na rzecz oskarżonego cudzoziemca dewizowego. Analizie podlegało, czy takie działanie można uznać za dysponowanie wartościami dewizowymi na rzecz cudzoziemca w rozumieniu przepisów prawa dewizowego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchwalił sposób rozumienia pojęcia dysponowania przez krajowca dewizowego wartościami dewizowymi na rzecz cudzoziemca dewizowego w kontekście złożenia kaucji w postępowaniu karnym.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, w składzie powiększonym, po rozpoznaniu przedstawionej na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Najwyższy powiększonemu składowi tego Sądu kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Jak należy rozumieć ustawowe pojęcie dysponowania przez krajowca dewizowego wartościami dewizowymi na rzecz cudzoziemca dewizowego, zawarte w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 15.IV.1952 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 137) i w art. 50 § 1 u.k.s."uchwalił jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW wypadku, którego dotyczy pytanie prawne Sądu Najwyższego, chodzi o kaucję złożoną w postępowaniu karnym przez krajowca dewizowego na rzecz oskarżonego cudzoziemca dewizowego. Wartościami, stanowiącymi kaucję złożoną nie przez samego oskarżonego, lecz przez inną osobę (art. 161 k.p.k.), oskarżony nie może dysponować i nie ma do nich żadnych roszczeń. W szczególności według art. 172 § 1 k.p.k. z chwilą aresztowania oskarżonego, umorzenia postępowania lub wydania wyroku uniewinniającego, kaucję zwraca się osobie, która ją złożyła.Z tych powodów należy uznać, że złożenie w postępowaniu karnym za oskarżonego cudzoziemca dewizowego kaucji nie wyczerpuje cech działania bezprawnego.

Powiązane orzeczenia

VI KZP 11/67 1967-07-06Czy cudzoziemiec dewizowy, który przy przekroczeniu granicy Państwa przeprowadził do Polski wartości dewizowe i nie zgłosił tychże wartości dewizowych kontroli granicznej, a następnie przy wyjeździe z Polski, nie mając z…
I K 34/60 1960-11-07Czy obrót wartościami dewizowymi polegający na przekazywaniu przez krajowca dewizowego pieniędzy polskich osobom zamieszkałym w kraju, uzyskanych z realizacji przekazów pieniężnych od cudzoziemców za pośrednictwem PKO, s…
V K 573/62 1963-02-07Czy czyn polegający na nabyciu wartości dewizowych bez zezwolenia i próba wywozu tych wartości za granicę stanowią jedno przestępstwo, czy też dwa odrębne czyny, w świetle przepisów ustawy karnej skarbowej z 1960 r. oraz…
V KRN 779/66 1966-12-11Czy wywóz przez cudzoziemca dewizowych wartości dewizowych przywiezionych uprzednio do Polski, bez ich zgłoszenia, stanowi przestępstwo z art. 52 § 1 ustawy karnej skarbowej, czy też wykroczenie z art. 54 tej ustawy?
III K 833/59 1961-02-22Czy umowa zastawu na zagranicznych wartościach dewizowych stanowi czynność, o której mowa w art. 56 § 1 pkt 2 ustawy karnej skarbowej z dnia 13 kwietnia 1960 r. i czy po upływie trzech lat od popełnienia czynu należy umo…

Powołane przepisy

art. 390 § 1 KPKart. 50 § 1art. 161 KPKart. 172 § 1 KPK§ 1§ 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.