III KO 20/54

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimierza R., osk. z art. 1 § 3 lit. a) dekretu z dn. 4.III.1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68), na podstawie art. 390 k.p.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Krakowie kwestię prawną:"Czy poborca podatku gruntowego Prezydium Gminnej Rady Narodowej za przywłaszczenie sobie kwoty ponad 300 zł z pieniędzy zainkasowanych tytułem podatku, odpowiada na podstawie art. 1 § 1 czy na podstawie art. 1 § 3 lit. a) dekretu z dn. 4.III.1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68)?"- rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneOdpowiedzialności karnej z art. 1 § 3 lit. a) dekretu z dn. 4.III.1953 r. o wzmożeniu ochrony własności społecznej (Dz. U. Nr 17, poz. 68) a nie odpowiedzialności karnej z art. 1 § 1 tegoż dekretu, podlegają ci wszyscy, którzy zagarniają mienie społeczne o wartości ponad 300 zł, nad którym sprawują zarząd albo za którego ochronę, przechowanie lub zabezpieczenie są odpowiedzialni z tytułu zajmowanego stanowiska albo sprawowanej funkcji. Tej odpowiedzialności podlegają również wszyscy poborcy podatkowi, nie wyłączając poborców podatku gruntowego Prezydiów Gminnych Rad Narodowych, pomimo że należą oni do najniższych organów aparatu podatkowego, albowiem omawiany przepis nie uzależnia określonej w nim odpowiedzialności od żadnych względów hierarchicznych, lecz wyłącznie od tego czy osoba, która zagarnęła mienie społeczne o wartości ponad 300 zł sprawowała nad nim zarząd lub była odpowiedzialna za jego ochronę, przechowanie lub zabezpieczenie z tytułu zajmowanego stanowiska albo sprawowanej funkcji. Nie ulega zaś wątpliwości, że do obowiązków poborców podatkowych, nie wyłączając poborców podatku gruntowego Prezydiów Gminnych Rad Narodowych, należy nie tylko ściąganie zaległych podatków od płatników oraz odprowadzanie ich do właściwych kas, lecz również, właśnie z tytułu zajmowanego stanowiska i funkcji, - ochrona, przechowywanie i zabezpieczenie zainkasowanych pieniędzy do chwili ich odprowadzenia do właściwej kasy.