IV KO 98/56

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w sprawie Mariana A. i Henryka P., osk. z art. 1 § 3 lit. a dekretu z dnia 4 marca 1953 r. (Dz. U. z 1953 r. Nr 17, poz. 68), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Krakowie w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej, pełniący służbę patrolową i mający obowiązek kontrolowania podległych mu patroli milicyjnych lub funkcjonariuszów innej służby wartowniczej (np. straży przemysłowej), w przypadku dopuszczenia się na obszarze podległym jego władzy służbowej kradzieży mienia społecznego podczas tych zajęć, odpowiada za przestępstwo z art. 1 § 3 lit. a dekretu z dnia 4 marca 1953 r. o wzmożeniu ochrony własności społecznej (Dz. U. z 1953 r. Nr 17, poz. 68)?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSurowszej odpowiedzialności karnej na podstawie art. 1 § 3 lit. a dekretu z dnia 4 marca 1953 r. o wzmożeniu ochrony własności społecznej (Dz. U. z 1953 r. Nr 17, poz. 68) lub art. 2 dekretu z dnia.4 marca 1953 r. o ochronie własności społecznej przed drobnymi kradzieżami (Dz. U. z 1953 r. Nr 17, poz. 69) podlega ten, kto "zagarnia" mienie powierzone mu konkretnie do ochrony, zabezpieczenia lub przechowania. Osoba, odpowiadająca karnie na równi z urzędnikiem (art. 292 k.k. i art. 46 m.k.k.), w przypadku gdy "zagarnia" mienie, którego prawidłowe strzeżenie przez inną osobę, mającą szczególny obowiązek tego strzeżenia, kontrolowała, podlega ukaraniu na podstawie art. 1 § 1 jednego bądź drugiego ze wspomnianych dekretów, w zależności od wartości mienia. Sprawcy takiego "zagarnięcia", dokonanego przy sposobności pełnienia owej służby kontrolnej, sąd może stosownie do art. 291 k.k. (tzw. quasi - urzędnicze przestępstwo) podwyższyć karę do granic w tym przepisie wskazanych.