III SA/Gd 914/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 6 sierpnia 2021 r., nr SKO.474.60.2021 w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego oddala skargę. Decyzją z dnia 24 czerwca 2021 r. (nr KM-II.5430.6.11.2021.GD) Starosta Słupski - działając na podstawie art. 114 ust 1. pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 110) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 - dalej jako: "k.p.a.") - skierował R. K. (dalej zwanego także "stroną" lub "skarżącym") na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy. W uzasadnieniu decyzji organ w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postepowania, wskazując w tym zakresie, że w dniu 12 kwietnia 2019 r. do Starostwa Powiatowego w Słupsku wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. datowany na dzień 8 kwietnia 2019 r. o skierowanie R. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem liczby 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W związku z powyższym pismem z dnia 19 kwietnia 2019 r. organ powiadomił stronę o wszczętym postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia 10 maja 2019 r. Starosta Słupski orzekł o skierowaniu skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii "B". R. K., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku postanowieniem z dnia 20 listopada 2020 r. (nr SKO.474.56.2020) odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdziło niedopuszczalność odwołania, jednakże z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu stronie ww. decyzji nakazało organowi I instancji podjąć prawidłowe czynności w sprawie i skutecznie doręczyć decyzję. Zgodnie z postanowieniem Kolegium ponownie wysłano decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii "B" do pełnomocnika R. K. Następnie w dniu 23 grudnia 2020 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, które decyzją z dnia 29 stycznia 2021 r. (nr SKO.474.3.2021) uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty Słupskiego z dnia 10 maja 2019 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, nakazując ustalenie miejsca zamieszkania strony (w konsekwencji właściwości miejscowej organu) oraz sprawdzenie prawidłowości podstawy naliczenia punktów karnych. W toku ponownie prowadzonego postępowania, pismem z dnia 11 lutego 2021 r. Starosta Słupski zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. o zajęcie stanowiska w powyższej sprawie. W odpowiedzi uzyskanej w dniu 1 czerwca 2021 r. Policja utrzymała prawidłowość naliczenia punktów karnych, uznając wniosek za aktualny i zasadny. Ponadto w dniu 2 marca 2021 r. wpłynęło pismo pełnomocnika o miejscu zamieszkania strony. W dniu 9 czerwca 2021 r. organ powiadomił pełnomocnika strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłoszenia ewentualnych uwag i wniosków. Nie wniesiono uwag i w dniu 24 czerwca 2021 r. orzekł o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego uzasadniając swoja decyzję tym, że podstawa skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje została podtrzymana, gdyż jej powodem był wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. o skierowanie R. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem liczby 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Słupskiego złożył R. K., zarzucając organowi błędne ustalenie w sprawie liczby punktów karnych za wykroczenia drogowe jakie na dzień 24 czerwca 2021 r. zgromadził. Nadto wskazał, że rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego aktualnie nie obowiązuje, nie obowiązywało również w dacie rzekomego popełnienia przez niego wykroczeń drogowych. Według przedmiotowego rozporządzenia organ prowadzący ewidencję miał obowiązek usunięcia z ewidencji wpisu, w sytuacji, gdy nastąpiło zatarcie ukarania, o czym stanowi § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia. Przedawnienie wykroczeń jest opisane w art. 46 § 1 Kodeksu wykroczeń, w którym wskazano, że jest to okres 2-letni. Okres ten zakończył się w dniu 4 kwietnia 2021 r., a zatem Staroście przekazano nieaktualny na dzień 1 czerwca 2021 r. stan rejestru. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia 6 sierpnia 2021 r. (nr SKO.474.60.2021) – działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 99 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. 2021, poz. 1212 – dalej jako "u.k.p.") - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w myśl art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do ich kwalifikacji. Do inicjowania postępowania na podstawie tej ustawy zgodnie z art. 99 ust. 2 pkt 2 u.k.p. jest właściwy organ Policji. Kolegium stwierdziło, że w rozpatrywanej sprawie - w oparciu o zebrany materiał dowodowy - bezspornym jest, iż podstawę sformułowania wniosku właściwego organu, który inicjował postępowanie w niniejszej sprawie stanowiło ustalenie, że skarżący w okresie roku przekroczył limit 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zgłaszane zatem w odwołaniu zarzuty, co do prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych nie są zasadne. Komendant Wojewódzki Policji w G., w piśmie z dnia 1 czerwca 2021 r. (nr [...]) podtrzymał bowiem zasadność ww. wniosku wyjaśniając, iż nie ma podstaw do kwestionowania naliczenia punktów karnych stanowiących podstawę przeprowadzenia niniejszego postępowania. Z przywołanego pisma wynika, że naliczenie punktów karnych w większości wiązało się z wykroczeniami popełnionymi w tym samym czasie i miejscu, co skutkowało przekroczeniem dopuszczalnego limitu punktów karnych. Natomiast z woli ustawodawcy organ opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Powyższe stwierdzenie wynika też wprost z ww. wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w G., gdyż tylko ten organ jest uprawniony do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Tym samym kwestie związane ze sposobem naliczania punktów i ich ilością, czy też podnoszonym zatarciem (usunięciem punktów karnych z ewidencji) nie podlegają badaniu przez starostę, a pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu Policji. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, w tym dotyczącego niewłaściwego zastosowania ww. przepisów, Kolegium wskazało, że zatarcie ukarania za wykroczenie drogowe, które następuje po dacie wystąpienia przez komendanta wojewódzkiego Policji z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, zatrzymanie prawa jazdy i skierowanie na badania psychologiczne, nie podważa skuteczności takiego wniosku (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1829/19). W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku R. K. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotne znaczenie dla sprawy, tj.: a/ art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności, polegające na: - braku wskazania dokładnej jednostki redakcyjnej w sentencji decyzji, - oparcia decyzji na art. 99 ust. 1 pkt 3 u.k.p., podczas gdy żadna z jednostek redakcyjnych oznaczonych lit. od a/ do d/ nie odnosi się do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, - sprzeczności podstawy prawnej wskazanej w sentencji decyzji, a wskazanej w uzasadnieniu, co nie pozwala na prawidłową kontrolę zaskarżonej decyzji; b) art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności, polegające na braku wskazania w decyzji pierwotnej Starosty Słupskiego podstawy prawnej do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że jako podstawę prawną w sentencji decyzji Kolegium wskazało art. 99 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 2 u.k.p., tymczasem art. 99 ust. 1 pkt 3 posiada również lit. od a/ do d/. W związku z powyższym organ nie wskazał dokładnie na jakiej podstawie decyzja została wydana. Żadna z jednostek redakcyjnych od a/ do d/ nie odnosi się do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Powyższe nie pozwala na zrekonstruowanie normy prawnej, na podstawie której została wydana decyzja i pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, w której jako podstawę wskazano art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99 ust. 2 pkt 2. Jednocześnie podniesiono, że w decyzji pierwotnej Starosta Słupski nie wskazał podstawy prawnej do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Niezależnie od powyższego skarżący także podniósł, że została zaskarżona decyzja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, jako wydaną z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wniosło o oddalenie skargi oraz rozpatrzenie jej w trybie uproszczonym, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone przez organy z zachowaniem przepisów prawa procesowego, a rozstrzygnięciu podjętemu w zaskarżonej decyzji nie można skutecznie postawić zarzutu wydania go z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, dlatego Sąd uznał, że złożona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi strona skarżąca uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku utrzymującą w mocy decyzję Starosty Słupskiego orzekającą o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy, z uwagi na przekroczenie liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, tj. w związku z otrzymaniem przez skarżącego w okresie jednego roku – od dnia 30 grudnia 2018 r. do dnia 4 kwietnia 2019 r. - łącznie 29 punktów na skutek popełnienia czterech wykroczeń w ruchu drogowym. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1212 ze zm. – zwanej dalej "u.k.p."), a także ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 998 ze zm. – dalej jako "p.r.d."), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji obu instancji. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 8 kwietnia 2019 r. – działający na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ p.r.d. oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 u.k.p. - Komendant Wojewódzki Policji w G. wystąpił do Starosty Słupskiego z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do skarżącego – R. K., z uwagi na to, że w okresie od 30 grudnia 2018 r. do 4 kwietnia 2019 r. wielokrotnie naruszał on przepisy ruchu drogowego za co otrzymał łącznie 29 punktów. W myśl art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ p.r.d. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. W tym miejscu należy zauważyć, że co prawda przepisem art. 125 pkt 10 lit. g/ u.k.p. uchylono rozdział 2 i 2b ustawy – Prawo o ruchu drogowym (a zatem także art. 114 tej ustawy) z mocą obowiązującą od dnia 4 czerwca 2018 r. (art. 139 pkt 3 u.k.p.), to jednak w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 – zwana dalej także "ustawą zmieniającą"), przewidziano, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, m.in. przepisu art. 125 pkt 10 lit. g/ ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, nie stosuje się. Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r., a więc z dniem, w którym miało dojść do utraty mocy obowiązującej art. 114 p.r.d. W myśl art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Komunikat, o którym mowa w art. 14 ust. 2 wymienionej ustawy zmieniającej nie został ogłoszony, a zatem przyjąć należy, że w okresie popełniania naruszeń skutkujących uzyskaniem przez skarżącego wskazanej liczby punktów karnych przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ u.k.p. nadal obowiązywał. Analogiczną w istocie argumentację podnieść należy w odniesieniu do art. 130 ust. 1 p.r.d., do którego odsyła omawiany przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ p.r.d., który stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Cytowany art. 130 ust. 1 p.r.d. został uchylony na mocy art. 125 pkt 13 u.k.p. z dniem 4 czerwca 2018 r. Jednocześnie jednak w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie przepis art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, wyłączający uchylenie art. 130 p.r.d. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (czyli p.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (p.r.d.), natomiast przepis art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowi, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Do dnia orzekania przez organy Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Nadto, zgodnie z art. 136 ust. 1 u.k.p., w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Ostatnie wykroczenie skutkujące przekroczeniem 24 punktów karnych skarżący popełnił w dniu 4 kwietnia 2019 r., co skutkować musiało złożeniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 2 u.k.p. sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji. W myśl art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji. Stosownie do art. 99 ust. 2 pkt 2 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1 na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. b i d. W świetle ustalonego w postępowaniu administracyjnym stanu faktycznego należy przyjąć, że rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki warunkujące wydanie wobec skarżącego decyzji administracyjnej o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że – jak już zasygnalizowano powyżej - Komendant Wojewódzki Policji w G. pismem z dnia 8 kwietnia 2019 r. wystąpił do Starosty Słupskiego z wnioskiem o skierowanie skarżącego - kierowcy legitymującego się prawem jazdy kategorii "B" - na sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem łącznie 29 punktów za naruszenie w okresie od 30 grudnia 2018 r. do 4 kwietnia 2019 r. przepisów ruchu drogowego. W związku natomiast z sygnalizowanymi organowi przez skarżącego wątpliwościami w tym zakresie w dniu 11 lutego 2019 r. Starosta Słupski wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie naliczonych skarżącemu punktów karnych, dążąc tym samym do pełnego wyjaśnienia zaistniałych na tym tle wątpliwości, jednakże uzyskane w następstwie tego wystąpienia ostateczne stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 1 czerwca 2021 r., podtrzymujące otrzymanie przez skarżącego w ww. okresie 29 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, było dla organów wiążące. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że przypisywanie punktów karnych w ewidencji prowadzonej na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. należy do organów Policji. Organy orzekające natomiast o skierowaniu kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji nie są uprawnione do weryfikacji prawidłowości ich naliczenia. Starosta rozpatrujący wniosek organu Policji jest związany danymi zawartymi w ewidencji. W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że odrębność sprawy prowadzenia ewidencji od sprawy wszczętej wnioskiem organów Policji o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji powoduje, że kwestia zmiany w ewidencji ilości przypisanych punktów nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez starostę, ani w postępowaniu odwoławczym przed samorządowym kolegium odwoławczym, ani też w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego kontroli podlega decyzja wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ p.r.d. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1335/15). Nie mogły zatem odnieść jakiegokolwiek znaczenia zarzuty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu od pierwszoinstancyjnej decyzji odnoszące się do okoliczności faktycznych związanych z popełnionymi przez skarżącego w dniu 4 kwietnia 2019 r. naruszeniami przepisów ruchu drogowego, a w szczególności odnoszące się do działań funkcjonariuszy Policji polegających na zaklasyfikowaniu popełnionych wykroczeń, wydaniu mandatu czy też niezatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy, prowadzących w ocenie skarżącego do wniosku, że przypisana mu liczba punktów karnych za wszystkie popełnione wykroczenia w okresie od 30 grudnia 2018 r. do 4 kwietnia 2019 r. była w istocie znacznie zawyżona i nie odpowiadała przepisom prawa. Jak już zaznaczono liczba punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, obliczona przez komendanta wojewódzkiego Policji jako organ prowadzący ewidencję w myśl art. 130 ust. 1 p.r.d., jest wiążąca dla starosty oraz dla samorządowego kolegium odwoławczego w ramach prowadzonego postępowania i wymienione organy administracji publicznej nie dysponują kompetencją do samodzielnego ustalania liczby tych punktów lub ich weryfikacji. Prawidłowość wpisów dotyczących naliczonych za naruszenia ruchu drogowego punktów kierowca może kwestionować w odrębnym postępowaniu prowadzonym przed organami Policji, a następnie, na skutek wniesionej skargi, sądem administracyjnym. W tym miejscu należy także wyjaśnić, że ostateczne wpisy do ewidencji o popełnionych przez kierowcę naruszeniach przepisów ruchu drogowego decydują o przyznaniu określonej ilości punktów karnych, a ilość takich punktów przesądza o obowiązku sporządzenia wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, natomiast nie ma znaczenia, czy w dniu rozpatrzenia takiego wniosku przez organ karalność wykroczenia ustała. Zatarcie ukarania za wykroczenie drogowe, które następuje już po dacie wystąpienia przez komendanta z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie podważa skuteczności tej czynności i faktu uzyskania przez kierowcę ponad 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym okresie krótszym niż rok (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 646/18). W konsekwencji okoliczność ta nie podważa zasadności wydania wobec takiego kierowcy decyzji orzekającej o skierowaniu go na sprawdzenie kwalifikacji. Mając powyższe na uwadze, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, należy uznać, że organy miały podstawę do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii "B" prawa jazdy w związku z przekroczeniem dopuszczalnej liczby punktów karnych. W ocenie Sądu fakt przekroczenia przez skarżącego dopuszczalnego w roku limitu 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego świadczy o tym, że w odniesieniu do takiego kierowcy "istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jego kwalifikacji", o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p., co z kolei stanowi podstawę do skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Odnosząc się do treści zarzutów podniesionych w skardze, a w szczególności do zarzutu naruszenia przez organy zasady praworządności poprzez niedokładne wskazanie w podstawie prawnej decyzji podstawy podejmowanego rozstrzygnięcia czy też sprzeczności tejże podstawy z treścią uzasadnień, Sąd pragnie przyznać w tym zakresie rację stronie skarżącej, lecz jednocześnie stwierdzić, że wskazane nieprawidłowości nie świadczą o wadliwości zaskarżonych decyzji, które uzasadniały by ich eliminację z obrotu prawnego. Ustalone w sprawie okoliczności faktyczne jednoznacznie wskazują na spełnienie przesłanek związanych z koniecznością skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Sam fakt zatem nieprawidłowego (niepełnego) powołania w treści podstawy prawnej decyzji określonego przepisu, w sytuacji, gdy istnieje w systemie obowiązującego prawa podstawa do wydania przez organ podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (tak jak w zaskarżonej decyzji powołania art. 99 ust. 1 pkt 3 zamiast art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p.), nie stanowi naruszenia prawa, który miało czy mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji miałoby stanowić podstawę do uchylenia z tego powodu decyzji. Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrały niezbędny materiał dowodowy, a następnie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Uznawszy zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 151 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).