II SA/Kr 162/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2008r. sprawy ze skargi [...] Sp. z.o.o w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania; skargę oddala. II SA/Kr 162/08 UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] 2007r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 105 §1 oraz art. 104 §1 i § 2 kpa w związku art. 28 ust. 1, art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. przebudowa istniejącego budynku na hotel z przyłączami wod-kan. i gazu z wyłączeniem przyłącza elektroenergetycznego, na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że decyzją z dnia [...] 2001 r. Prezydent Miasta [...], zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla w/w zamierzenia inwestycyjnego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2001 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem [...] 2007r. Wobec tego koniecznym stało się ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwzględnieniem aktualnego stanu prawnego i faktycznego. Organ l instancji podkreślił, że zasadnicze znaczenie ma fakt, że obiekt budowlany, który był przedmiotem zamierzenia inwestycyjnego, już istnieje i został zrealizowany na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] 2004r., sygn. akt [...], którą zatwierdzono projekt zamienny oraz zmieniono decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2001 r. Jest to okoliczność bezsporna, która znalazła odzwierciedlenie w w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Okoliczność ta została także potwierdzona w trakcie oględzin przeprowadzonych w toku postępowania oraz w rozstrzygnięciach organów nadzoru budowlanego znajdujących się w aktach sprawy. Decyzja o pozwoleniu na budowę wydawana jest w oparciu o art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zarówno z tego przepisu, jak i całokształtu przepisów rozdziału 4 Prawa budowlanego wynika, że decyzja ta nie może być wydana, jeżeli roboty zostały rozpoczęte, pomimo że decyzja o pozwoleniu nie stała się ostateczna. Stanowi o tym wprost art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, zgodnie z którym nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia II SA/Kr 162/08 robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. Zatem decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a realizacja zamierzenia przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę. Analogicznie należy traktować sytuację, gdy wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę, która stała się ostateczna i na jej podstawie zrealizowano roboty budowlane, jednak decyzja została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego, bądź to w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, tj. w wyniku wznowienia postępowania, albo w wyniku stwierdzenia nieważności, bądź to wskutek przeprowadzenia kontroli decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny. Ten ostatni przypadek ma miejsce w niniejszej sprawie i z tego względu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe. Zdaniem organu l instancji bezprzedmiotowe jest zatem także podejmowanie działań mających na celu naprawienie uchybień decyzji administracyjnej i postępowania administracyjnego, które zostały wskazane w orzeczeniu sądowym. Dla ustalenia bezprzedmiotowości postępowania nie ma w istocie znaczenia, czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie z prawem, czy też z naruszeniem przepisów prawa. Właściwe w tym zakresie są organy nadzoru budowlanego, które prowadzą w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji odrębne postępowania. W tej sytuacji organ l instancji uznał, że spełniona została przesłanka umorzenia postępowania określona wart. 105 § 1 kpa. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody [...] wniosła "[...] " sp. z o.o. w [...], podnosząc, że, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta [...] została wydana z naruszeniem przepisów kpa dotyczących przesłanek umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. Odwołująca się podniosła, że umorzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego przy ul. [...] w [...] bezzasadnie pozbawiłoby inwestora uprawnień wynikających ze spełnienia jednej z przesłanek - złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zwłaszcza, że decyzja ta aktualnie już nie obowiązuje. Ponadto odwołująca się wskazała, że analogia w prawie administracyjnym jest co do zasady niedopuszczalna, a więc niedopuszczalne jest przyjęcie, że na zasadzie II Sa/Kr 162/08 analogii, art. 28 Prawa budowlanego ma zastosowanie do inwestora, który zamierzenie inwestycyjne zrealizował na podstawie decyzji ostatecznej i w owym czasie korzystającej z domniemania prawidłowości, wyeliminowanej następnie z obrotu prawnego. Po samowolnym rozpoczęciu robót budowlanych nie istnieje możliwość uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie ma jednakże podstaw do nieuzasadnionego i niekorzystnego zrównania z takim przypadkiem sytuacji prawnej inwestora, który roboty budowlane wykonał zgodnie z prawem. Ponadto odwołująca się podkreśliła, że w niniejszej sprawie istnieje również przedmiot postępowania, którym jest kwestia związanych, z uchyloną przez Sąd decyzją, uprawnień, jak chociażby tych wypływających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a decyzja o pozwoleniu na budowę warunkuje nadto uzyskanie innych, koniecznych do użytkowania obiektu decyzji administracyjnych. Zatem, zdaniem odwołującej się, nie można w niniejszej sprawie mówić o bezprzedmiotowości postępowania, a umorzenie postępowania pozbawia inwestora obiektu możliwości szybkiego uregulowania stanu prawnego nieruchomości, na której zostało zrealizowane zgodnie z prawem zamierzenie inwestycyjne i przedłuża stan niepewności prawnej, który negatywnymi konsekwencjami obarcza wyłącznie inwestora. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2007r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 i 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał, że zaskarżona decyzja jest słuszna, a przeprowadzone postępowanie i ustalenia prawidłowe. Decyzja w sprawie pozwolenia na budowę stanowi odpowiedź organu administracji na złożony przez inwestora wniosek w tym zakresie. Organ administracji l instancji po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji o pozwoleniu na budowę ustalił, że inwestor w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę prowadził roboty budowlane, które zostały zakończone, a obiekt jest już użytkowany. Skoro więc inwestycja została w całości zrealizowana, niecelowym jest udzielenie pozwolenia na budowę i rozstrzyganie w tej kwestii. Organ odwoławczy powołał się na ugruntowany w orzecznictwie sądowo-administracyjnym pogląd, iż decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a realizacja robót budowlanych przez inwestora, powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o II SA/Kr 162/08 pozwolenie na budowę. Bezprzedmiotowość postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, łączyć należy z okolicznością faktycznego zakończenia robót budowlanych, objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę, a nie z faktem pozyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji. W sytuacji wykonania wszystkich robót budowlanych, postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i dlatego w ocenie organu odwoławczego organ l instancji prawidłowo umorzył postępowanie na podstawie art. 105 kpa. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła "[...] " sp. z o.o. w [...], zarzucając naruszenie art. 105 kpa przez uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania warunkująca jego umorzenie. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu l i II instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono zarzuty wskazujące na brak przesłanek do umorzenia postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę zawarte w odwołaniu od decyzji organu l instancji oraz wskazano, że umorzenie postępowania w niniejszej sprawie uniemożliwia skarżącej uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu zrealizowanego w oparciu o funkcjonujące w obrocie prawnym w czasie realizacji pozwolenie na budowę. Skarżąca podkreśliła, że brak możliwości uregulowania stanu prawnego obiektu wzniesionego zgodnie z prawem stanowi naruszenie elementarnych zasad państwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach tej kontroli sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc jednak przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną- zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ppsa, zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 ppsa. Orzekanie w granicach sprawy(art. 135 ppsa) oznacza sprawę będącą przedmiotem II SA/Kr 162/08 kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązującego prawa. Mając na uwadze treść zaskarżonej decyzji a także okoliczności wynikające z akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału, oraz przebiegu postępowania, oraz treść art. 134 § 1 ppsa, należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, wobec treści przedstawionych w niej zarzutów nie mogących odnieść pożądanego skutku, jak też dla wobec niestwierdzenia przez sąd z urzędu innych uchybień, które skutkowałyby jej uwzględnieniem. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: l. Decyzją z dnia [...] 2001 r. nr [...] znak [...] wydana na wniosek Fundacji [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. przebudowa istniejącego budynku na hotel z przyłączami wód.-kań. i gazu z wyłączeniem przyłącza elektroenergetycznego, na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w [...]. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] 2001 r. znak [...]. Decyzja z dnia [...] 2003 r. nr [...] znak [...] Prezydent Miasta [...] przeniósł swoją decyzję z dnia [...] 2001 r. na rzecz K. P., za zgodą dotychczasowego inwestora. Obydwie decyzje - Prezydenta M. [...] z dnia [...] 2001 r. znak [...] jak i Wojewody [...] z dnia [...] 2001 r. [...] zostały uchylone Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 2079/01. Wyrokiem z dnia [...] 2007 r. sygn. akt II OSK 1325/05, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. od Wyroku WSA w Krakowie, tym samym decyzje powyższe zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. II SA/Kr 162/08 II. Decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na wniosek K. P., zatwierdził projekt zamienny oraz zmienił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku na hotel, przy ul. [...] w [...], w zakresie zmiany gabarytów oficyny wschodniej i zachodniej, zmian funkcjonalnych z uwzględnieniem wytycznych konserwatorskich, w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do decyzji z dnia [...] 2001 r. nr [...]. Decyzja powyższa została przeniesiona decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] na [...] Sp. z o.o. Decyzją z dnia [...] 2005 r. [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji "zmieniającej" Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] 2006 r., [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] 2005 r. i utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 stwierdzającą nieważność decyzji "zmieniającej" Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2004 r. Wyrokiem z dnia [...] 2006 r. VII SA/Wa 512/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzje GINB z dnia [...] 2006 r., zaś Wyrokiem z dnia [...] 2007 r. sygn. akt II OSK 155/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od w/w Wyroku WSA w Warszawie. III. Obiekt, którego dotyczyły ostatecznie wyeliminowane z obrotu prawnego decyzje o pozwoleniu na budowę (przebudowę), oraz zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę został zrealizowany w całości. Świadczą o tym dane wynikające z akt postępowania administracyjnego przedłożonych sądowi. W szczególności z treści protokołu kontroli przeprowadzonej przez PINB w dniu [...] 2007 r. (teczka nr [...], k. [...]) i złożonego do tego protokołu oświadczenia K. P. (Prezes "[...]" sp. z o.o.) wynika, że obiekt jest użytkowany w całości. Fakt zrealizowania obiektu w całości wynika nadto z szeregu ustaleń przytoczonych w uzasadnieniach decyzji i postanowień organów nadzoru budowlanego wydanych w toczących się sprawach dot. przedmiotowego budynku aktów, m. in. z uzasadnienia decyzji PINB nr [...]z dnia [...] .2007 r. , [...], z treści Decyzji GINB z dnia[...].2007 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję [...] WINB o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji PINB z dnia [...]2007 r. orzekającej o odmowie udzielenia "[...]" Sp. z o.o pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego tj. budynku usytuowanego przy II SA/Kr 162/08 ul. [...]w [...]. Fakt zrealizowania obiektu budowlanego w całości nie jest kwestionowany przez stronę skarżącą, przeciwnie -jest przyznawany a także wynika w sposób nie budzący wątpliwości z treści skargi, jak i z treści odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w nin. sprawie. Zgodnie z treścią art. 3 pkt. 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (Dz. U. nr 207 z 2003 r. ze zm.), przez pozwolenie na budowę należy rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Z przepisu tego, zawierającego legalną definicję pojęcia "pozwolenie na budowę" wynika, że od strony formalnej pozwolenie na budowę stanowi decyzję administracyjną, zaś od strony materialnej pozwolenie na budowę stanowi decyzję, która zezwala na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną o charakterze konstytutywnym, który daje inwestorowi prawo do realizacji określonej budowy (wykonywania robót budowlanych), określając jednocześnie warunki korzystania z udzielonego prawa (por. Prawo budowlane, Komentarz, pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wyd. C.H. Beck , Warszawa 2006, kom. do art. 3 ustawy). Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 6 pr. bud. przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowe, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, zaś art. 28 ust. 1 pr. bud. stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z art. 105 § 1 kpa bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy w sprawie zachodzą okoliczności powodujące, iż brak jest przedmiotu postępowania, czyli sprawy administracyjnej, w której organ jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach konkretnego podmiotu (por. wyrok NSA z 5. 12. 2005 r. wraz z uzasadnieniem, OSK 286/05, lex nr 190997). II SA/Kr 162/08 Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co skutkuje niemożnością wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do jej istoty.(por. J. Borkowski w: B. Adamiak i J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck Warszawa 2006, str. 489 i nast., także A. Wróbel, kom. do art. 105 kpa w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005, wyd.ll). Główny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ orzekający przepisu art. 105 kpa uznać należy za chybiony. Nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji okoliczność, iż przytoczony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (przytoczony powyżej) zapadł w odmiennym stanie faktycznym, niż ma to miejsce w niniejszej sprawie. Istotą bowiem problemu jest, czy skarżąca spółka może skutecznie domagać się merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o pozwolenie na budowę, wobec istniejącego stanu faktycznego polegającego na zrealizowaniu obiektu budowlanego. Jakkolwiek regulacja przewidziana przez ustawę zmieniającą ustawę prawo budowlane z dnia 27.03.2003 r. (Dz.U. nr 80, póz. 718) polegająca na wprowadzeniu do art. 32 ustępu 4a miała na celu wyraźne wyartykułowanie zasady, iż nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem art. 28 ust. 1, czyli przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, to zarówno przez powyższą zmianą, jak i po jej wprowadzeniu ugruntowany w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego jest jednolity pogląd o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie pozwolenia na budowę w przypadku, gdy roboty budowlane zostały już wykonane (por. wyrok SN z 12.03.1993 r, III ARN 2/93 niepubl., Z. Niewiadomski, Prawo budowlane, Komentarz j. w. , kom. do art. 32 i powołane tam wyroki). Główną i zasadniczą przyczyna takiego stanowiska jest okoliczność wynikająca z powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo budowlane, iż decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Niezależnie bowiem od tego, czy inwestor rozpoczął i prowadził budowę z naruszeniem zasady wynikającej z art. 28 ust. 1 pr. bud., czy też decyzja o pozwoleniu na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego w trakcie prowadzenia robót budowlanych, bądź po ich ukończeniu, zawsze mamy do czynienia z sytuacją, w której wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli pozwolenie na realizację przyszłych zamierzeń inwestycyjnych jest II SA/Kr 162/08 bezprzedmiotowe, skoro budowa jest prowadzona, względnie-jak w przypadku niniejszym - zakończona. Celem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest ani legalizowanie już zrealizowanej inwestycji, ani dokonanie oceny wykonanych robót. Decyzja wydana w takiej sytuacji nie dotyczyłaby przyszłego zamierzenia budowlanego. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 stycznia 2006 r. VII SA/Wa 661/05 (lex nr 196344) "wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy budowa została już zrealizowana w sposób rażący narusza art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane". Pogląd powyższy należy z przytoczonych wyżej względów podzielić w całości. Odnosząc się kolejno do zarzutów skargi oraz ich uzasadnienia stwierdzić należy, że w obecnym stanie faktycznym i prawnym dotyczącym przedmiotowego budynku, celem, dla którego skarżący ubiega się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest realizacja przyszłego zamierzenia, lecz możliwość uzyskania decyzji pozwalającej na użytkowanie już wybudowanego obiektu. Jak bowiem wynika z treści skargi, oraz akt administracyjnych inwestor kilkakrotnie składał do właściwego organu wnioski o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie, bezskutecznie. Z akt tych wynika również, że przed organami nadzoru budowlanego toczy się postępowanie w oparciu o przepis art. 51 pr. bud. w związku z art. 37 ust. 2 ustawy, które nie wyklucza przecież możliwości uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, po spełnieniu przez inwestora określonych warunków. Nie można zatem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozpatrywać pod kątem istnienia po stronie inwestora interesu faktycznego w uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie pozwalają na to ani przytoczone przepisy prawa budowlanego, ani interpretacja przepisu art. 105 § 1 kpa. Jest także oczywiste, iż żadnego wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia nie mają okoliczności podniesione w uzasadnieniu skargi a dotyczące samego prowadzenia przez inwestora działalności w branży gastronomiczno-hotelarskiej, oraz przeszkody w uzyskaniu zaszeregowania obiektu do konkretnej kategorii hoteli, czy też nagrody za działalność gastronomiczną prowadzoną w przedmiotowym obiekcie. Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, należało w oparciu o przepis art. 151 ppsa orzec jak w sentencji.