I FZ 234/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o. o. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 2870/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. sp. z o. o. w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 lipca 2008 r. nr [...] [...] [...] [...] w przedmiocie odmowy zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracjach za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2007 r. w krótszym terminie postanawia: oddalić zażalenie I FZ 234/09 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 2870/08, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika E. sp. z o. o. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej tej spółki od wyroku z dnia 6 marca 2009 r. wydanego w sprawie z jej skarg na cztery decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 lipca 2008 r. w przedmiocie odmowy zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracjach za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2007 r. w krótszym terminie. Wysokość wpisu określono na kwotę 1.000 zł, powołując jako podstawę prawną § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącej zarzucił mu naruszenie wskazanych przepisów rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu stałego od skargi kasacyjnej na kwotę 1.000 zł zamiast wpisu stałego na kwotę 250 zł. Autor zażalenia wskazał, że skoro zgodnie z § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi "połowę wpisu od skargi", a zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł, to wpis w przedmiotowej sprawie powinien wynieść 250 zł, a nie 1.000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Pełnomocnik prawidłowo przywołał przepisy rozporządzenia, jednakże w swych obliczeniach pominął istotną okoliczność – taką mianowicie, iż choć skargą kasacyjną technicznie zaskarżony jest jeden wyrok, to został on wydany tak naprawdę w czterech sprawach. Podkreślić należy, iż organ wydał cztery decyzje, które strona zaskarżyła czterema skargami (sygn. akt III SA/Wa 2870-2873/08). Dopiero w toku rozprawy przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym odrębne sprawy spółki zostały na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączone do wspólnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i od tego momentu były prowadzone pod wspólną sygn. akt III SA/Wa 2870/08 (k. 50). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż wnosząc skargi strona uiściła wpis w wysokości 2.000 zł. Kwota wpisu określona w zaskarżonym zarządzeniu jest połową właśnie tej sumy. Innymi słowy wpis od skargi kasacyjnej w każdej ze spraw wynosi – zgodnie ze wskazanymi przez pełnomocnika spółki przepisami – 250 zł. W swym zarządzeniu Przewodniczący Wydziału jedynie określił sumę wszystkich wpisów ogółem, bez jej podziału na elementy składowe. Wyjaśnić należy, iż połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg). Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym, również na tle analogicznego uregulowania zawartego w art. 219 k.p.c. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2008 r., sygn. akt II GSK 633/08 i powołany tam wyrok Sądu Najwyższego z 22 września 1967 r. I CR 158/67 - OSNC 1968, nr 6, poz. 105; a także: postanowienie NSA z dnia 8 maja 2007 r., I FSK 457/07, postanowienie NSA z dnia 4 października 2006 r., I GZ 194/06, czy postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005 r., I GSK 2703/05, ONSAiWSA 2006, nr 3, poz. 77). Zatem połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie uzasadnia zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie jednego zamiast czterech wpisów - w każdej ze spraw powinna być pobrana stosowna kwota. Zarządzenie wzywające do uiszczenia należnego wpisu sądowego jest zatem prawidłowe (4X250 zł), a zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji