III SA/Lu 372/09

WyrokWSA w Lublinie2009-12-17

Skład orzekający: Marek Zalewski, Jerzy Drwal, Jadwiga Pastusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odwołaniu dyrektora szkoły podstawowej z powodu niezłożenia w terminie oświadczenia majątkowego jest legalne, jeśli oświadczenie zostało złożone przed wydaniem zarządzenia, a organ nie wezwał dodatkowo do jego złożenia?
Ratio decidendi
Zarządzenie o odwołaniu dyrektora szkoły podstawowej z powodu niezłożenia oświadczenia majątkowego w terminie jest niezgodne z prawem, jeśli organ nie zastosował procedury przewidzianej w art. 24h ust. 5a ustawy o samorządzie gminnym, polegającej na wezwaniu do złożenia oświadczenia i wyznaczeniu dodatkowego terminu. Odwołanie przed podjęciem tych kroków jest przedwczesne i pozbawione podstawy prawnej.
Stan faktyczny
Dyrektor szkoły podstawowej została odwołana ze stanowiska zarządzeniem Prezydenta Miasta z powodu niezłożenia w terminie oświadczenia majątkowego za 2008 r. Skarżąca złożyła oświadczenie majątkowe przed wydaniem zarządzenia, a organ nie wezwał jej do złożenia oświadczenia w dodatkowym terminie. Skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, kwestionując legalność zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego zarządzenia i określono, że nie podlega ono wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent stażysta Joanna Stadnik, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi D. N. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły podstawowej stwierdzono nieważność zaskarżonego zarządzenia i określa, że nie podlega ono wykonaniu w całości. D. N. skarży zarządzenie Nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 2009 r. - wydane na podstawie art. 24 k ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym – odwołujące ją ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w P. z powodu niezłożenia w terminie oświadczenia majątkowego za 2008 r. W skardze sądowej z dnia [...] lipca 2009 r. – wniesionej po bezskutecznym uprzednim wezwaniu z dnia [...] maja 2009 r. Prezydenta Miasta P. do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uchylenie powyższego zarządzenia – zarzuca, że jest ono decyzją, pozbawioną uzasadnienia faktycznego i prawnego, a przez to uniemożliwiającą poznanie motywów rozstrzygnięcia. Skarżąca podnosi, że odwołano ją niezgodnie z prawem skoro w dniu [...] maja 2009 r. złożyła oświadczenie majątkowe i wypełniła tym samym obowiązek wynikający z art. 24 h ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z tym odpadła przyczyna odwołania, o której mowa w art. 24 k ust. 3 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wnosi o jej oddalenie i argumentuje, że została ona wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podkreśla, że skarżąca będąc kierownikiem jednostki organizacyjnej gminy – zgodnie z art. 24 h i art. 24 j ustawy o samorządzie gminnym – zobowiązana była do złożenia w terminie do 30 kwietnia 2009 r. oświadczenia majątkowego. O konieczności terminowego składania oświadczeń majątkowych informowano dyrektorów szkół podstawowych na zorganizowanych przez Wiceprezydenta Miasta P., w dniach [...] lutego i [...] kwietnia 2009 r. naradach. W ocenie Prezydenta, sankcję za niezłożenie oświadczenia majątkowego w terminie określa art. 24 k ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten stanowi, że jeżeli kierownik jednostki organizacyjnej gminy nie złoży w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje go albo rozwiązuje z nim umowę o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. W tej sytuacji, jak wyjaśnia dalej Prezydent Miasta P., zaskarżonym zarządzeniem z dniem [...] maja 2009 r., to jest z dniem jego doręczenia D. N., słusznie odwołano ją z powodu niezłożenia w terminie oświadczenia majątkowego za 2008 r. Poza tym, skarżąca nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż obrony swojego interesu prawnego może dochodzić przed sądem pracy, co potwierdza stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone między innymi w wyroku z dnia 10 stycznia 2003 r. sygn. akt I PK 74/2002. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wystąpiła do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w P. o przywrócenie do pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku dyrektora i wypłatę zaległego wynagrodzenia. W tych okolicznościach skarga jest bezzasadna bowiem skarżone zarządzenia odpowiada prawu. Powinna być zatem oddalona. Także z tego względu, iż skarżąca nie posiada legitymacji procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Nie jest sporne, że skarżąca D. N. była kierownikiem jednostki organizacyjnej Gminy P. Taki status skarżąca uzyskała na mocy zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2007 r. powierzającego jej pełnienie stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w P. w okresie [...] września 2007 r. – [...] sierpnia 2012 r. Obecnie skarżąca kwestionuje zarządzenie Nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 2009 r. odwołujące ją ze stanowiska Dyrektora tejże Szkoły z powodu nieterminowego złożenia oświadczenia majątkowego za 2008 r. W skardze sądowej D. N. domaga się uchylenia w/w zarządzenia jako niezgodnego z przepisami prawa. Z akt sprawy wynika, że z takim żądaniem skarżąca wystąpiła przed wniesieniem skargi. W dniu [...] maja 2009 r. wezwała Prezydenta Miasta P. do uchylenia tego zarządzenia. Wezwanie okazało się ono bezskuteczne. Skarżąca nie otrzymała na nie odpowiedzi. Swoją skargę wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu [...] lipca 2009 r. Skargę przekazano do organu. Ten zaś w dniu [...] lipca 2009 r. udzielił odpowiedzi na skargę i przekazał ją wraz z aktami sprawy Sądowi. W dniu [...] lipca 2009 r. odnotowano wpływ skargi do Sądu. Zatem skarżąca zachowała 60 – dniowy termin do wniesienia skargi, przewidziany w art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezydent Miasta P. ma rację, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż sprawy dotyczące odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w szkole należą do kategorii spraw z zakresu prawa pracy i w związku z tym zgodnie z art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego rozpoznawane powinny być winny być przez sąd pracy (zob. wyroki tego Sądu - z dnia 9 maja 1997 r., sygn. akt I PKN 138/97, z dnia 27 lutego 2001 r., sygn. akt I PKN 260/00 oraz z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt I PK 74/02). W tym ostatnim wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że odwołanie nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły jest czynnością prawa pracy, zmieniającą treść stosunku pracy. Powyższy pogląd prawny nie jest wystarczający, aby podzielić słuszność stanowiska organu, że skarżąca nie ma legitymacji do wniesienia skargi, chociażby z uwagi na konstytucyjną zasadę, iż Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne sprawują, w ustawowo określonym zakresie, kontrolę działalności administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP). Odwołanie dyrektora szkoły jest aktem i przejawem władczych uprawnień organu administracyjnego. Charakter tego aktu oddaje uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r. sygn. akt OPS 6/96, w której podnosi się, iż akt odwołania, podobnie jak i powierzenia stanowiska dyrektora szkoły powinno się traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do jego zadań publicznych. Tego rodzaju powinien być postrzegany jako akt administracyjny, wywołujący dodatkowo skutki prawne w sferze regulowanej prawem pracy. Z tego powodu nie przestaje być aktem administracyjnym, podlegającym kontroli pod względem zgodności z prawem. Pogląd, że odwołanemu ze stanowiska dyrektora szkoły nauczycielowi służy legitymacja skargowa i ma on prawo do skarżenia aktu wykonawczego organu gminy, należy uznać za dominujący w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyroki tego Sądu - z dnia 2 września 2005 r. 2005 r., sygn. akt I OSK 456/05,z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 648/06, z dnia 26 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 237/07, z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 86/08 oraz z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 637/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił powyższy pogląd i przyjął, iż samej zainteresowanej służyła skarga sądowa. Kończąc rozważania na temat dopuszczalności skargi warto odnotować postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1657/07 i zawarte w nim zapatrywanie, że w przypadku, gdyby prawidłowość odwołania ze stanowiska dyrektora została ustalona przed sądem powszechnym, niedopuszczalne byłoby rozpatrywanie tej sprawy przez sąd administracyjny. Powodowałoby to bowiem naruszenie powagi rzeczy osądzonej. Okoliczność, że skarżąca wystąpiła do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w P. o przywrócenie do pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku dyrektora i wypłatę zaległego wynagrodzenia, nie stanowi więc przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi . Na rozprawie w dniu [...] listopada 2009 r. profesjonalny pełnomocnik organu wyjaśnił, że toczy się proces z powództwa skarżącej przeciw szkole oraz Gminie Miasta P. ( sprawa w toku). Skoro postępowanie przed sądem powszechnym nie zostało jeszcze zakończone, nie wystąpiła przyczyna uniemożliwiająca Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu zbadanie legalność zaskarżonego zarządzenia. Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podnoszonych przez skarżącą oraz jej profesjonalnego pełnomocnika, występującego z pismem procesowym z dnia [...] listopada 2009 r. zatytułowanym "załącznik do protokółu rozprawy". Wpłynęło ono do Sądu w dniu [...] grudnia 2009 r. i stanowiło uzupełnienie zarzutów i wniosków zamieszczonych w skardze. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w art. 24 h. ust. 1 nakłada na kierownika jednostki organizacyjnej gminy obowiązek złożenia oświadczenia majątkowego. Powyższy przepis stanowi, że radny, wójt, zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie majątkowe dotyczy ich majątku odrębnego oraz majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. Termin składania oświadczeń majątkowych przez radnego i wójta określa przepis art. 24 h. ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. W myśl art. 24 h. ust. 5 cyt. ustawy, zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta składają pierwsze oświadczenie majątkowe w terminie 30 dni od dnia powołania na stanowisko lub od dnia zatrudnienia. W zdaniu trzecim powyższy przepis określa, że kolejne oświadczenia majątkowe są składane przez nich co roku do dnia 30 kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego, oraz w dniu odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę. Na radnego, wójta, zastępcę wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osobę zarządzającą i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osobę wydającą decyzje administracyjne w imieniu wójta nałożono dodatkowo - obowiązek złożenia oświadczenia o działalności gospodarczej prowadzonej przez ich małżonka, wstępnych, zstępnych oraz rodzeństwo, jeżeli działalność ta wykonywana jest na terenie gminy, w której osoba obowiązana do złożenia oświadczenia pełni funkcję lub jest zatrudniona (art. 24 j ust.1 ustawy). Przepis art. 24j ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym obligował ponadto do złożenia pisemnej informacji, jeśli małżonek, wstępny, zstępny lub rodzeństwo - radnego, wójta, zastępcę wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne w imieniu wójta – zostali zatrudnieni na terenie danej gminy w jednostce organizacyjnej samorządu terytorialnego albo rozpoczęli świadczyć pracę lub wykonywać czynności zarobkowe na innej podstawie w spółkach handlowych, w których co najmniej 50 % udziałów lub akcji posiadają jednostki samorządu terytorialnego. Skutki nieterminowego składania oświadczeń majątkowych, o których mowa w art. 24h ust. 4 i 5, oświadczeń przewidzianych w art. 24j ust. 1 oraz informacji, określonych w art. 24j ust. 2 - regulował art. 24k ustawy o samorządzie gminnym. W odniesieniu do wójta, zastępcy wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne w imieniu wójta – przepis art. 24k ust. 1 pkt 2 przewidywał utratę ich wynagrodzenia za okres od dnia, w którym powinny być złożone oświadczenie lub informacja, do dnia złożenia oświadczenia lub informacji. Ustawodawca zastrzegł w art. 24k ust. 3, że - jeżeli zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osoba prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, oświadczeń, o których mowa w art. 24 j ust. 1, lub informacji, o której mowa w art. 24j ust. 2 – właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowę o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia lub informacji. Odwołanie lub rozwiązanie umowy o pracę w tym trybie ustawodawca uznał – zgodnie z treścią art. 24 k ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym – za równoznaczne z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy. Wyżej omawiane regulacje wynikały z nowelizacji ustawy o samorządzie gminnym dokonanej z dniem 1 stycznia 2003 r. Wskazane przepisy uzyskały brzmienie na mocy art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 214, poz. 1806). W toku dalszych prac legislacyjnych przepisy te określające obowiązki kierowników jednostek organizacyjnych gmin w zakresie składania oświadczeń majątkowych uległy zmianom. Na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2008 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 180, poz. 1111), w art. 24h po ust. 5 dodano ust. 5a w brzmieniu: " 5a. Jeżeli terminy określone w ust. 4 lub 5 nie zostaną dotrzymane, odpowiednio, przewodniczący rady gminy, wojewoda lub wójt w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia niedotrzymania terminu wzywa osobę, która nie złożyła oświadczenia wyznaczając dodatkowy czternastodniowy termin. Termin ten liczy się od dnia skutecznego dostarczenia wezwania". Z woli ustawodawcy uchylony został art. 24 j ustawy o samorządzie gminnym (na mocy art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 września 2008 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw). Na podstawie jej art. 1 pkt 3 zmianami objęto przepisy art. 24k ust. 1 – 3. Otrzymały one brzmienie : "1. Niezłożenie oświadczenia majątkowego mimo upływu dodatkowego terminu, o którym mowa w art. 24h ust. 5a przez : 1) radnego lub wójta – powoduje wygaśnięcie mandatu w trybie art. 190 ustawy, o której mowa w art. 24 b ust. 6 lub art. 26 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. Nr 113, poz. 984, z późn. zm), 2) zastępcę wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osobę zarządzającą i członka organu zarządzającego gminną osoba prawną oraz osobę wydającą decyzje administracyjne w imieniu wójta – powoduje utratę ich wynagrodzenia za okres od dnia, w którym powinno być złożone oświadczenie do dnia złożenia oświadczenia. 2. Jeżeli sekretarz gminy lub skarbnik gminy nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, rada gminy odwołuje ich, w drodze uchwały, najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. 3. Jeżeli zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osoba prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowy o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia." Powoływana wyżej ustawa z dnia 5 września 2008 r. stanowi w art. 6, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie do kadencji następujących po kadencji, w czasie której weszła w życie. Ustawę tę ogłoszono w Dzienniku Ustaw RP z dnia 10 października 2008 r. Nowelizacja ustawy o samorządzie gminnym nastąpiła zatem z dniem 25 października 2009 r. W tym miejscu należy wyjaśnić, że kadencyjność, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 5 września 2008 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw, nie dotyczy kierowników jednostek organizacyjnych gminy (dyrektorów szkół podstawowych). Na podstawie art. 45 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458), art. 24 k ust. 2 i 3 ustawy o samorządzie gminnym otrzymał następujące brzmienie: "2. Jeżeli skarbnik gminy nie złoży w terminie oświadczenia majątkowego, rada gminy odwołuje go, w drodze uchwały, najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. 3. Jeżeli sekretarz gminy, zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osoba prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowę o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia." Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych – stosownie do jej art. 61 - weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. Ustawodawca postanowił, że art. 45 pkt 3 ma zastosowanie do kadencji następujących po kadencji, w czasie której trwania ustawa weszła w życie. Pojęcie kadencyjności, którym posługuje się ustawodawca także w tym przypadku nie odnosi się - co wyżej zasygnalizowano – do dyrektora szkoły podstawowej. W świetle art. 24 h ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skarżąca pełniąc powierzoną jej funkcję dyrektora szkoły podstawowej miała obowiązek złożenia oświadczenia majątkowego za 2008 r. Termin złożenia przez nią oświadczenia majątkowego upływał w dniu [...] kwietnia 2009 r. – zgodnie z przepisem art. 24 h ust. 5. Niewykonanie tego obowiązku przez skarżącą w powyższym terminie, nie upoważniało jednak Prezydenta Miasta P. do odwołania jej ze stanowiska dyrektora szkoły. Powołany wyżej przepis art. 24 h. ust. 5 a ustawy o samorządzie gminnym wymaga od organu, w sytuacji, kiedy termin określony w ust. 5 nie został dotrzymany (tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie) podjęcia dodatkowej czynności, polegającej na wezwaniu skarżącej do niezwłocznego złożenia oświadczenia i wyznaczeniu jej na złożenie oświadczenia, dodatkowego czternastodniowego terminu. Ten dodatkowy termin należy liczyć się od dnia skutecznego dostarczenia wezwania. Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych nie uchyliła unormowania zawartego w przepisie art. 24 h. ust. 5 a ustawy o samorządzie gminnym. Nie uchyliła również normy określonej w art. 24 k ust. 1 pkt 1 i 2, w tym sankcji (w postaci utraty wynagrodzenia za okres od dnia, w którym powinno być złożone oświadczenie do dnia złożenia oświadczenia), odnoszącej się do kierownika jednostki organizacyjnej gminy. Ustawa o pracownikach samorządowych wprowadziła jedynie nową treść art. 24 k ust. 2 i 3 ustawy o samorządzie gminnym. Ten ostatni przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. stanowił, że jeżeli zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osoba prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowy o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. Od dnia 1 stycznia 2009 r. omawiany art. 24k ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym dotyczy także sekretarza gminy i tym się różni od poprzednio obowiązującej wersji tego przepisu. W myśl analizowanych przepisów ustawy o samorządzie gminnym, dyrektora szkoły podstawowej (jako kierownika jednostki organizacyjnej gminy) można odwołać jedynie wówczas, kiedy ten, po pierwsze, nie złoży rocznego oświadczenia majątkowego w terminie do dnia 30 kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a po drugie nie złoży takiego oświadczenia pomimo upływu dodatkowego terminu, wyznaczonego przez organ. Ustawa o samorządzie gminnym nie zna instytucji automatycznego odwołania dyrektora szkoły podstawowej, w przypadku niezłożenia przez niego oświadczenia majątkowego w terminie określonym w art. 24 h. ust. 5. Przepis art. 24 k ust. 3 wprowadza sankcję w postaci odwołania kierownika jednostki organizacyjnej gminy, jeśli nie złoży on oświadczenia majątkowego w terminie. Ustawodawca nie precyzuje, który termin ma na myśli, czy ten określony w art. 24 h. ust. 5 ustawy, czy też dodatkowo wyznaczany przez organ – stosownie do art. 24 h. ust. 5 a. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu [...] maja 2009 r. złożyła oświadczenie majątkowe, czego organ nie kwestionuje w żaden sposób. W tych okolicznościach wydanie w dniu [...] maja 2009 r. zarządzenia o odwołaniu skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły było czynnością przedwczesną, niemającą normatywnego oparcia w ustawie o samorządzie gminnym. Ubocznie należy podnieść, że w/w ustawie nie ma jednostki redakcyjnej "art. 24 k ust. 1 pkt 3 i 4" powoływanej przez organ jako podstawa prawna zaskarżonego zarządzenia. Z tych też względów i na mocy art. 147 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia. Stosownie do art. 152 w/w ustawy Sąd określił równocześnie, że nie podlega ono wykonaniu w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło