I SA/Po 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska /spr./ Sędziowie NSA Jerzy Małecki WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant st.sekr.sąd. Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( ... złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/M.Jaśniewicz /-/S.Zapalska /-/J.Malecki Szpital Powiatowy Sp. z o.o. w R. wniósł w dniu 14 września 2009r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, przedstawiając następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest jednoosobową spółką Powiatu R.. W związku z likwidacją samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej (spzoz) spółka utworzyła Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Powiatowy w R. Sp. z o.o. (nzoz), który przejął prawa i obowiązki likwidowanego spzoz. Zgodnie ze statutem nzoz działa na podstawie przepisów ustawowych, aktu założycielskiego, uchwał oraz samego statutu. Postanowienia statutu potwierdzają odrębność nzoz od samej spółki - ma on charakter samofinansujący oraz prowadzi gospodarkę finansową zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości i innych ustaw. Niepubliczny zakład opieki zdrowotnej wyposażony został w odrębne kompetencje oraz organy. Spółka wskazała także, iż począwszy od końca września 2009r. planuje pełne wyodrębnienie nzoz ze struktury spółki. Wyodrębnienie to będzie polegało na: 1) wyposażeniu nzoz w odrębny majątek – na mocy uchwały zgromadzenia wspólników do majątku zakładu zostaną zaliczone, m. in. konkretne nieruchomości, majątek obrotowy, które zostaną zakwalifikowane jako aktywa zakładu; 2) odrębności przedmiotu działania od spółki – świadczenie usług medycznych; 3) zawarciu kontraktów z pracownikami "stricte" medycznymi; 4) prowadzeniu odrębnej gospodarki finansowej. Ponadto zostanie złożone zgłoszenie identyfikacyjne NIP – 2 w celu zarejestrowania nzoz jako odrębnego podatnika. Do przychodów zakładu będą zaliczane wszystkie koszty bezpośrednio i pośrednio związane ze świadczeniem usług medycznych. Mając na uwadze opisane zdarzenie, wnioskodawca przedstawił następujące pytania: 1) czy niepubliczny zakład opieki zdrowotnej będzie mógł skorzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ? 2) czy zwolnienie przysługuje pod warunkiem dokonania wyodrębnienia ze struktur spółki, czy zwolnienie jest możliwe również w przypadku braku podjęcia dodatkowych czynności związanych z wyodrębnieniem ? 3) czy warunkiem przyznania zwolnienia jest złożenie zgłoszenia identyfikacyjnego NIP – 2 oraz zarejestrowanie nzoz jako odrębnego podatnika ? 4) czy zwolnienie oznacza, że wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu działalności medycznej ? Zdaniem spółki, nzoz ma prawo skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej. Przysługuje ono niezależnie od podjęcia jakichkolwiek dodatkowych czynności dotyczących wyodrębnienia nzoz ze struktur spółki, a już z całą pewnością, w przypadku podjęcia dodatkowych czynności w zakresie wyodrębnienia. Ponadto zwolnienie jest niezależne od złożenia formularza NIP – 2 oraz odrębnej rejestracji dla celów podatkowych. Jednocześnie spółka nie będzie obowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu działalności medycznej. W uzasadnieniu swojego stanowiska Szpital podkreślił, iż zgodnie z art. 1 ust. 2 pdop, przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3. Natomiast w myśl art. 17 ust. 1c ustawy, przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w: 1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach, 2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów, 3) zakładach budżetowych i innych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych – jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu drogowego. W kontekście przytoczonych przepisów wnioskodawca zwrócił uwagę, iż niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej są jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej. Tym samym wyłączenie zwolnienia podatkowego nie będzie miało do nich zastosowania. Na potwierdzenie swojej argumentacji, spółka powołała orzecznictwo sądów administracyjnych (II FSK 978/09, I SA/Wr 1353/06, I SA/Wr 348/05, I SA/Wr 313/08, I SA/Sz 19/06), ETS (C – 479/01), interpretacje Ministra Finansów oraz poglądy zawarte w piśmiennictwie. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, na podstawie przepisów art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), uznał w dniu 4 grudnia 2009r. stanowisko Szpitala za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji Dyrektor Izby stwierdził, iż przepis art. 1 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. 2007, Nr 14, poz. 89, z późn. zm.), definiuje zakład opieki zdrowotnej jako wyodrębniony organizacyjnie zespół osób i środków majątkowych, utworzony i utrzymywany w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 2 cyt. ustawy, zakład opieki zdrowotnej może być odrębną jednostką organizacyjną, częścią innej jednostki organizacyjnej lub jednostką organizacyjną podległą innej jednostce organizacyjnej. Podkreślił, iż przyznane przez ustawodawcę wyodrębnienie dotyczy wyłącznie organizacji zakładu opieki zdrowotnej a nie wyodrębnienia prawnego, które przesądza o jego samodzielności. Podniósł także, iż samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej podlega obowiązkowi rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z chwilą wpisania do rejestru samodzielny zakład opieki zdrowotnej uzyskuje osobowość prawną. Ustawa nie daje natomiast przymiotu osobowości prawnej niepublicznemu zakładowi opieki zdrowotnej, nie jest on więc niezależną od osoby założyciela jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, która mogłaby samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. Wobec powyższego, zdaniem Dyrektora, niepubliczny zakład opieki zdrowotnej nie może być uznany za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 1 ustawy podatkowej. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z podatku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 pdop, niezależnie od podjęcia bądź nie dodatkowych czynności zmierzających do wyodrębnienia nzoz ze struktur spółki. Odnosząc się do pytań nr 3 i 4, Dyrektor Izby wyjaśnił, iż omawiane zwolnienie nie jest uzależnione od złożenia zgłoszenia NIP – 2 i zarejestrowania nzoz jako odrębnego podatnika a wnioskodawca – jako podmiot prawa handlowego wykonujący usługi medyczne – jest obowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu uzyskiwanego z tej działalności. Ponadto stwierdził, iż powołane orzeczenia oraz decyzje Dyrektorów Izb Skarbowych nie są wiążące, ponieważ zostały wydane w indywidualnych sprawach. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Szpital Powiatowy w R. Sp. z o.o. wniósł o zmianę wydanej interpretacji oraz zarzucił naruszenie przepisów art. 1 ust. 2 i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez ich błędną wykładnię oraz art. 14c § 1 ustawy z 29 czerwca 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.). W uzasadnieniu wezwania spółka wskazała, iż za nieprawidłową należy uznać argumentację, zgodnie z którą skoro nzoz nie ma osobowości prawnej, to nie jest niezależną od założyciela jednostką organizacyjną. Należy bowiem odróżnić jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej od osób prawnych, czyli jednostek organizacyjnych, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną (art. 33 kodeksu cywilnego). Takimi osobami są, np. spółki kapitałowe oraz samodzielne zakłady opieki zdrowotnej. Zwróciła przy tym uwagę, iż odrębną kategorią podmiotów są jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną (art. 33¹ kc). Zdolność prawna do zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. Nie jest zatem wymagane, dla uznania danego podmiotu za jednostkę organizacyjną, posiadanie osobowości prawnej. Spółka podkreśliła także, iż o statusie samodzielnej jednostki organizacyjnej niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej świadczy: posiadanie zdolności prawnej, odrębna struktura organizacyjna, przedmiot działania, gospodarka finansowa czy majątek. Błędne jest zatem, w ocenie spółki, stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, odmawiające takiemu zakładowi statusu jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. W konsekwencji za nieprawidłową należy uznać wykładnię przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1c ustawy podatkowej. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji z dnia [...] grudnia 2009r. Na powyższą interpretację Szpital Powiatowy w R. Sp. z o.o. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się jej uchylenia oraz zarzucając naruszenie przepisów art. 1 ust. 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W uzasadnieniu skarżąca argumentowała jak we wniosku o udzielenie interpretacji oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi Dyrektor Izby nie znajduje podstaw do zmiany swojego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami art. 3 § 1, § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 146 § 1 ustawy sąd uwzględniając skargę na interpretację uchyla ją. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd, na zasadzie art. 151 ustawy, skargę oddala. Skarga zasługuje na uwzględnienie, przedstawione w zaskarżonej interpretacji stanowisko narusza bowiem przepisy art. 1 ust. 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2000, Nr 54, poz. 654, z późn. zm.). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z przepisem art. 1 ust. 2 pdop, przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Stosownie do przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo - techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele. Natomiast ust. 1c cyt. artykułu stanowi, że przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w: 1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach, 2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów, 3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego. Z powyższych przepisów wynika, zdaniem Sądu, iż ze zwolnienia od podatku dochodowego skorzystać może m. in. jednostka organizacyjna, nie posiadająca osobowości prawnej, której celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony zdrowia, w części przeznaczone na te cele. Wobec tego konieczne jest zatem rozważenie, czy niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, wyodrębniony ze struktur spółki kapitałowej (sp. z o.o.), świadczący usługi medyczne, posiadający odrębny od spółki majątek (nieruchomości, majątek obrotowy), odrębny przedmiot działania, prowadzący odrębną gospodarkę finansową oraz zawierający kontrakty z pracownikami "stricte" medycznymi stanowi jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, a w konsekwencji czy przysługuje mu wymienione zwolnienie podatkowe. W tym celu należy odwołać się do przepisów ustawy z 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. 2007, Nr 14, poz. 89, z późn. zm.) oraz ustawy z 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Z przepisu art. 1 ust. 1 ustawy o zoz wynika, że zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Istotną przesłanką uznania danego podmiotu za zakład opieki zdrowotnej - zgodnie z art. 6 ustawy - jest udzielanie świadczeń zdrowotnych bezpłatnie, za częściową odpłatnością lub odpłatnie na zasadach określonych w ustawie, w przepisach odrębnych lub umowie cywilnoprawnej. Zakład opieki zdrowotnej może być utworzony m. in. przez inną krajową lub zagraniczną osobę prawną lub osobę fizyczną, z wyjątkiem niedopuszczalności utworzenia takiego zakładu przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej (art. 8 ust. 1 i ust. 1a). Już tylko z tych unormowań wynika, że zakład opieki zdrowotnej jest jednostką odrębną w stosunku do tworzącego go i utrzymującego podmiotu. Poza tym formy organizacyjnoprawne tego wyodrębnienia organizacyjno - majątkowego nie zostały przewidziane w przepisach ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a to oznacza, że taką formę organizacyjnoprawną nadaje temu zakładowi podmiot założycielski. Może to być spółdzielnia, spółka partnerska, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, oddział (zakład) osoby prawnej czy nawet zakład budżetowy. Ustawa w art. 8 dokonuje bowiem tylko podziału zakładów opieki zdrowotnej na publiczne i niepubliczne, a kryterium ich podziału jest rodzaj podmiotu, który je tworzy i utrzymuje. Podkreślenia również wymaga, iż ustrój zakładu opieki zdrowotnej oraz inne sprawy dotyczące jego funkcjonowania, nieuregulowane w ustawie określa statut. Może on w szczególności określać: nazwę zakładu, cele i zadania, siedzibę i obszar działania, rodzaje i zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych, organy zakładu i strukturę organizacyjną, formę gospodarki finansowej (art. 11 ust. 1 i ust. 2). Statut w przypadku niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej jest więc wewnętrznym aktem normatywnym, o charakterze w zasadzie cywilnoprawnym, a kontrola nad jego stosowaniem i zgodnością z ustawą podlega nadzorowi w trybie rejestracji i w trakcie utrzymywania zakładu (por. K. Wojtczak, Z. Leoński, Komentarz do ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Warszawa - Poznań 1993, s. 7 - 85). Nie jest on więc aktem powszechnie obowiązującego prawa. Do rozpoczęcia działalności zakładu niezbędne jest jego zarejestrowanie (art. 12 ust. 1). Okoliczność, że niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej nie podlegają, tak jak publiczne zakłady opieki zdrowotnej, rejestracji w KRS - w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji, społecznych i zdrowotnych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, nie ma z punktu widzenia podmiotowości prawnopodatkowej istotnego znaczenia, skoro niepubliczny zakład opieki zdrowotnej może być prowadzony także w formie organizacyjnej niezwiązanej z osobowością prawną. W tym miejscu Sąd stwierdza, iż w piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że typowymi atrybutami jednostek organizacyjnych niemającymi osobowości prawnej są: 1) posiadanie struktury organizacyjnej (art. 35 kc), 2) działanie za pośrednictwem organów (art. 38 kc), 3) zdolność prawna w zakresie prawa materialnego, 4) zdolność procesowa, 5) zdolność upadłościowa i układowa, 6) posiadanie własnego majątku, 7) odpowiedzialność własnym majątkiem za zobowiązania (por. S. Janczewski, Spółka jawna w nowym Kodeksie handlowym, PPH 1934, s. 50; S. Włodyka, [w:] S. Włodyka, Prawo spółek (praca zbiorowa pod red. S. Włodyki), Kraków 1991, s. 198 - 200; W. Pyzioł, [w:] S. Włodyka, Prawo spółek (praca zbiorowo pod red. S. Włodyki). Kraków 1991, s. 313; S. Sołtysiński, [w:] S. Sołtysiński, A. Szajkowski, J. Szwaja, Kodeks handlowy. Komentarz. t. 1. Warszawa 1997, s. 44 - 46). Należy przy tym zwrócić uwagę, iż według powołanych poglądów, dla uzyskania statusu jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej wystarczające jest posiadanie przez dany podmiot przynajmniej jednej z wymienionych wyżej cech. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, powołane przez skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji okoliczności świadczą o tym, iż niepublicznemu zakładowi opieki zdrowotnej można przypisać status jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej. Sąd wyjaśnia przy tym, iż sam brak osobowości prawnej nie przesądza jeszcze o istnieniu zależności od podmiotu założycielskiego a co za tym idzie o nieuzyskaniu przymiotu jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (samodzielności występowania w obrocie prawnym) a jedynie o braku możliwości uznania danego podmiotu za osobę prawną. Przedstawione przez Sąd stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyrok NSA z 9 października 2008r., sygn. II FSK 978/07; wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. I SA/Wr 348/05). Ponadto Sąd zwraca uwagę, iż zgodnie z przepisem art. 14a Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne). Z kolei stosownie do art. 14e § 1 O.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Tym samym orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji, także interpretacji indywidualnych, co szczególnie należy podkreślić w rozpoznawanej sprawie. Skoro więc organ wydający interpretacje indywidualne może w ramach działania ex oficio zmienić wydaną już uprzednio interpretację z racji stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego, to tym bardziej ma obowiązek dokonywać analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takowe orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie (por. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 25 marca 2009r., sygn. akt III SA/Wa 3373/08). Organ jest obowiązany zgodnie z art. 14c § 2 O.p. dokonać oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy w tym orzeczeń, na które występujący o interpretację się powołał. Dlatego też nie może poprzestać na stwierdzeniu, że wyroki, na które powołał się podatnik zapadły w indywidualnych sprawach. W tych okolicznościach odniesienie się przez organ do powołanego i mającego zastosowanie w sprawie orzecznictwa sądów administracyjnych konieczne jest dla zachowania wyrażonej w art. 121 Ordynacji zasady zaufania do organów podatkowych. Zatem pominięcie przez organ podatkowy w swojej analizie powołanych przez stronę orzeczeń sądów administracyjnych narusza również przepisy procesowe, tj. art. 121 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej. Podsumowując, Sąd wyraża pogląd, iż niepubliczny zakład opieki zdrowotnej utworzony przez spółkę z o.o., posiadający odrębny od tej spółki majątek, odrębny przedmiot działalności wskazany w statucie polegający na ochronie zdrowia, prowadzący odrębną gospodarkę finansową oraz zawierający kontrakty z pracownikami "stricte" medycznymi stanowi jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jest zatem podatnikiem w myśl art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2000, Nr 54, poz. 654, z późn. zm.). Tym samym wolne od podatku są jego dochody w części przeznaczonej na cele związane z ochroną zdrowia (art. 17 ust. 1 pkt 4 pdop). Rozpoznając ponownie wniosek o udzielenie interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej obowiązany będzie uwzględnić przedstawione powyżej stanowisko, jak również odnieść się do powołanych we wniosku orzeczeń sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie przepisów art. 146 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. /-/M. Jaśniewicz /-/S. Zapalska /-/J. Małecki