II GZ 32/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "G." Spółki z o.o. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 297/10 w zakresie oddalenia wniosku o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 297/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił wniosek Spółki z o.o. "G." w N. o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. "G." Sp. z o.o. z siedzibą w N. wniosła w dniu [...] maja 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Do pisma Spółka załączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 8.000 zł. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału, określił wpis od skargi w wysokości 8.000 zł, w powołaniu na § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie w sprawie wpisu. Pismem z [...] października 2010 roku Spółka wystąpiła do Sądu m. in. z wnioskiem o zwrot nadpłaconego wpisu. Zdaniem Spółki, Sąd błędnie określił wysokość wpisu od przedmiotowej skargi. W ocenie Spółki, wysokość należnego wpisu winna wynosić 500 zł, albowiem w tej kategorii spraw zastosowanie winien znaleźć przepis § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia w sprawie wpisu, a nie § 2 ust. 2 pkt 13 ww. rozporządzenia, jak przyjął to Sąd. Skarżąca Spółka odwołała się w tym zakresie do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2010 roku, sygn. akt II GZ 282/10. Oddalając wniosek Spółki jako niezasadny, Sąd wskazał że skarga dotyczyła decyzji w sprawie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, czyli sprawy do której zastosowanie ma § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia w sprawie wpisu, co oznacza, że spółka uiściła wpis w prawidłowej wysokości wynoszącej 8000 zł. Zdaniem Sądu zawarte w powoływanym przepisie § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia sformułowanie "innych gier", należy rozumieć jako pojęcie określające wszelkie sprawy dotyczące koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie odmiennym niż "kasyna gry", o których mowa jest w § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia. Sąd wskazał, iż pojęć zawartych w rozporządzeniu w sprawie wpisu nie można odnosić wprost do przepisów ustawy o grach hazardowych oraz do przepisów uprzednio obowiązującej ustawy o grach i zakładach wzajemnych, albowiem normy zawarte w rozporządzeniu mają charakter szczególny i odnoszą się wyłącznie do kwestii wysokości wpisów. Sąd zauważył również, że wpisy w tego rodzaju sprawach są generalnie wysokie – w zakresie "kasyn gry" wynoszą 10.000 zł, zaś w pozostałym zakresie – 8.000 zł. W jego ocenie nielogiczne byłoby zatem przyjęcie założenia, że pkt 13 rozporządzenia odnosi się jedynie do gier losowych i zakładów wzajemnych, a nie reguluje wysokości wpisu w sprawach dotyczących gier na automatach oraz automatach o niskich wygranych, który po przyjęciu takiego założenia wynosiłby 500 zł, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 27, tj. – jak stanowi przepis – "w pozostałym zakresie". Taka dysproporcja pomiędzy wpisami w podobnego rodzaju sprawach (8.000 zł oraz 500 zł) byłaby zdaniem Sądu sprzeczna z założeniami racjonalnego działania ustawodawcy. Prezentując wskazany w postanowieniu pogląd, Sąd przychylił się tym samym do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 12 sierpnia 2010 roku, sygn. akt II GZ 187/10, stwierdzając jednocześnie, że ma świadomość istniejącego w tym zakresie rozbieżnego orzecznictwa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia od organu na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wpisu przez jego bezzasadne zastosowanie oraz § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia przez jego niezastosowanie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w sprawach o sygn. akt: II GZ 282/10, II GZ 192/10, II GZ 200/10, II GZ 235/10, II GZ 236/10, II GZ 238/10, II GZ 356/10, wyraziła przekonanie, że nie budzi wątpliwości, iż wpis od skargi w przedmiotowej sprawie winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia w sprawie wpisu i wynosić 500,00 zł. Tym samym, w ocenie Spółki, wadliwe było zastosowanie przez Sąd § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia i określenie należnego w sprawie wpisu na kwotę 8.000 zł. Z uwagi jednak na fakt, iż skarżąca uiściła tytułem wpisu kwotę 8.000 zł jej wniosek o zwrot nadpłaty w kwocie 7.500 zł był zasadny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Sąd I instancji odmówił zwrotu nadpłaconego wpisu wskazując, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a więc sprawy, do której ma zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 13 ww. rozporządzenia przewidujący wpis stały w kwocie 8000 zł. Zauważyć należy, że gry na automatach o niskich wygranych nie zostały wymienione w powołanym w zaskarżonym postanowieniu § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia, bowiem przepis ten wymienia wyłącznie gry losowe oraz zakłady wzajemne. Rozporządzenie nie definiuje pojęcia "innych gier losowych i zakładów wzajemnych" stąd też wbrew stanowisku Sądu zaprezentowanym w zaskarżonym postanowieniu niezbędne wydaje się odniesienie do przepisów ustaw, które kolejno regulują warunki i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Stwierdzić należy, że zarówno ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych ( Dz. U. z 2004, Nr 4, poz. 27 ze zm.), jak i ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) rozróżniają gry losowe, zakłady wzajemne i gry na automatach. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych w art. 1 stanowiła, że jej przedmiotem jest określenie warunków urządzania i zasad prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych. Z kolei, ustawa o grach hazardowych również w art. 1 stwierdza, że jej przedmiot stanowi określenie warunków urządzania i zasad prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Ponadto powyższe ustawy zawierają również w art. 2 tych ustaw definicję wskazanych pojęć. I tak w art. 2 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zawarto definicje, kolejno gier losowych (ust. 1), zakładów wzajemnych (ust. 2), gier na automatach (ust. 2a) oraz gier na automatach o niskich wygranych (ust. 2b). Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2b, grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro (...). Ustawodawca, jak zatem widać z treści cytowanego przepisu, nie nadał grom na automatach o niskich wygranych przymiotu gier losowych, które, zostały zdefiniowane w katalogu zamkniętym przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy. W tym miejscu dodać należy, iż "element losowości" gier na automatach został dodany w stosunku do tego typu gier dopiero w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Należy zauważyć, iż w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wpisu rozgraniczono prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier z uwagi na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej - kasyna gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia) oraz inne gry losowe i zakłady wzajemne (§ 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia). Przepisy § 2 ust. 2 pkt 12 - 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wpisu należy interpretować ściśle. W niniejszej sprawie nie chodziło o prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie kasyn gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 omawianego rozporządzenia). Gry na automatach o niskich wygranych w rozważanym stanie prawnym nie mogły być również traktowane jako gry losowe czy zakłady wzajemne, tak więc przepis § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia w sprawie wpisu nie mógł mieć w sprawie zastosowania. W związku z powyższym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie zastosowanie powinien znaleźć przepis § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia w sprawie wpisu, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi w pozostałym zakresie (innym niż określony w pkt 1–26) - 500 zł. Przepis ten dotyczy bowiem innych, nie wymienionych we wcześniejszych punktach od 1 do 26 spraw dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, a niewątpliwie, co wskazano powyżej, taka inną sprawą jest sprawa dotycząca zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II GZ 200/10 oraz z dnia 7 września 2010 r. sygn. akt II GZ 238/10, (obydwa orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie. Brak było natomiast podstaw do uwzględnienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.