IV SA/Po 816/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] marca [...] r. nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radnym 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; 2. zasądza od Rady Gminy Z. na rzecz "A" Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w Warszawie 557 złotych (pięćset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania Pismem z dnia [...] marca 2011 r. "A" Spółka z o.o. (dalej wnioskodawczyni, pracodawca albo skarżąca) zwróciła się do Rady Gminy w Z. (dalej Rada Gminy) o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy ze swoim pracownikiem M. M. (dalej pracownik), który sprawuje jednocześnie mandat radnego gminy Z. W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że zamierza rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę zawartą dnia [...] czerwca 2009 r. z zachowaniem przysługującego jemu okresu wypowiedzenia. Jako powód wypowiedzenia umowy o pracę wnioskodawca wskazał: a) nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych przez nierealizowanie planów sprzedażowych, niewykonywanie oraz nienależyte wykonywanie poleceń służbowych, b) brak umiejętności organizacyjnych pracownika niezbędnych na powierzonym jemu stanowisku, c) utratę zaufania do pracownika na skutek podważania dobrego imienia pracodawcy (k. 50-55 akt sądowych). W ustosunkowaniu się do wyżej wskazanego pisma wnioskodawczyni pracownik reprezentowany przez B. K. z Wielkopolskiej Grupy Prawniczej z siedzibą w P. pismem z dnia [...] marca 2011 r. skierowanym do zarządu wnioskodawczyni, zatytułowanym "wezwanie do zaprzestania naruszenia prawa" zgłosił naruszenie prawa przez pracowników wnioskodawczyni D. N. oraz D. G. a także innych osób, pracowników wnioskodawczyni oraz osób przez nich upoważnionych t.j. m. in. E. N. – W., doradcy podatkowego wnioskodawczyni. Działania wskazanych osób skierowane przeciwko pracownikowi są bezprawne, gdyż naruszają przepisy prawa pracy i ustawy o ochronie danych osobowych, godzą w dobre imię pracownika oraz noszą znamiona lobbingu i dyskryminacji. Mając powyższe na uwadze pracownik wniósł o natychmiastowe zaprzestanie wszelkich działań naruszających prawa pracownicze i jego dobra osobiste pod rygorem poszukiwania ich ochrony w postępowaniach przed sądami powszechnymi. W uzasadnieniu pracownik zauważył, że jest zatrudniony u wnioskodawczyni od początku jej istnienia na polskim rynku, osobiście tworząc jej struktury w Polsce. Współpraca pracownika z jego przełożonymi układała się dobrze do grudnia 2010 r. Od momentu, gdy pracownik poinformował pracodawcę o dokonaniu wyboru na radnego Gminy Z., stosunki stron uległy znacznemu pogorszeniu. Od tego czasu bezpośredni przełożeni pracownika podejmowali wszelkie kroki w celu rozwiązania z nim umowy o pracę. Większość tych działań należy uznać za bezprawne, noszące znamiona mobbingu, dyskryminacji a także naruszenia przepisów Kodeksu pracy (k. 42-47 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe pismo pracownika, wnioskodawczyni pismem z dnia [...] marca 2011 r. kierowanym do Rady Gminy, powołując się na nowe okoliczności w sprawie, uzupełniła wniosek z dnia [...] marca 2011 r. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy zauważając, że treść pisma z dnia [...] marca 2011 r. pracownik udostępnił również osobom trzecim, będącym członkami organów zarządzających podmiotów zewnętrznych. W załączonym do wiadomości dokumencie zostało przedstawione stanowisko pełnomocnika pracownika, w którym - poza krytyką dotychczasowego postępowania pracodawcy oraz oskarżeniem o postępowanie naruszające przepisy prawa pracy - została załączona kopia dokumentu "Realizacja planu sprzedażowego cykl I 2010 oraz VII, VIII, IX, XI 2010 r." Dokument ten jest dokumentem poufnym wnioskodawczyni i stanowi tajemnicę handlową przedsiębiorstwa. Wysłanie pisma o wskazanej wyżej treści do podmiotu zewnętrznego, nie będącego pracodawcą pracownika, stanowi naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a mianowicie obowiązku dbania o dobro pracodawcy i lojalnego zachowania się, przejawiającego się m.in. w obowiązku nieprzekazywania dokumentów wewnętrznych firmy osobom postronnym. Jednakże znacznie cięższym naruszeniem jest przekazanie podmiotowi zewnętrznemu informacji handlowych, będących tajemnicą przedsiębiorstwa (k. 40-41 akt sądowych). Uchwałą z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] (dalej uchwała z dnia [...] marca 2011 r.), Rada Gminy Z. nie wyraziła zgody na rozwiązanie umowy o pracę przez wnioskodawczynię z pracownikiem. Motywując podjętą uchwałę Rada Gminy oceniła, że zamiarem rozwiązania stosunku pracy są okoliczności związane z wykonywaniem mandatu radnego. Pracownik oświadczył, że z momentem poinformowania o wyborze pracodawca wyraził pogląd "albo kariera polityczna, albo praca". Przedstawione w sprawie dokumenty przeczą, aby zamiar rozwiązania umowy wiązany był wyłącznie z oceną pracy pracownika. Toteż zgodnie z prawem, w przypadku gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego rada gminy odmawia zgody na rozwiązanie stosunku pracy (k. 25-26 akt sądowych). Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wnioskodawczyni powołując się na art. 101 ust. 2 w zw. z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej usg) wezwała Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa zaistniałego na skutek powzięcia uchwały z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że szczególna ochrona stosunku pracy radnego ma na celu zapewnienie swobodnego sprawowania jego funkcji, a nie zabezpieczenie przed utratą pracy. Oznacza to, że rada gminy podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie radnego nie powinna ingerować w prawo pracodawcy do rozstania się z pracownikiem tam, gdzie ma ono swe uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym i nie jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu (k. 35-39 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Przewodnicząca Rady Gminy pismem z dnia [...] maja 2011 r. skierowanym do wnioskodawczyni oświadczyła, że Rada Gminy odmówiła uchylenia uchwały z dnia [...] marca 2011 r. oceniając, że zamiar pracodawcy rozwiązania stosunku pracy z radnym uzasadniony jest okolicznościami związanymi z wykonywaniem jego mandatu, dlatego wskazaną uchwałą nie wyraziła zgody na rozwiązanie umowy o pracę. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawczyni podniosła naruszenie przez pracownika w sposób ciężki obowiązków pracowniczych przez dopuszczenie się czynu naruszenia tajemnicy handlowej i tajemnicy przedsiębiorstwa przez ujawnienie kopii dokumentu pod nazwą "Realizacja Planu Sprzedażowego Cykl I 2010 oraz w miesiącach VII, VIII, IX i XI 2010 roku" Prezydentowi Firmy V. P. I. w W., a także pełnomocnikowi pracownika. Pracownik wskazał na istnienie podległości służbowej i organizacyjnej w stosunku do wyżej określonej firmy. Tymczasem wnioskodawczyni twierdzi, że przywołana Firma jest podmiotem zewnętrznym. Pracodawca, skoro chce czynić ze swego prawa użytek powinien wykazać fakt, że Firma V. P. I. w W. pozostaje podmiotem zewnętrznym, nie związanym z wnioskodawczynią podległością służbową i organizacyjną. W ocenie Rady Gminy werbalne twierdzenia wnioskodawczyni przy sprzecznym zakresowo stanowisku stron nie mogły stanowić dowodu w sprawie. Rada stwierdza, że z treści pisma pracownika do Prezydenta wynika, że skarży się on na poczynania pracodawcy prosząc o właściwą interwencję. W świetle zasad doświadczenia życiowego, trudno uznać, aby pismo takiej treści mogło być kierowane do podmiotu, któremu Pracodawca nie podlega służbowo i organizacyjnie. Jeżeli Pracodawca twierdzi inaczej, powinien powyższe udowodnić. W uzasadnieniu do uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Rada Gminy wskazała na wszystkie złożone przez strony dokumenty, na podstawie których przeprowadziła badanie motywów wnioskowania przez pracodawcę o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Żaden z wymienionych dokumentów nie został przez Pracodawcę zakwestionowany jako niezgodny z prawdą. Analiza wymienionego planu sprzedażowego zaprzecza, prawdziwości przyczyny zamiaru wypowiedzenia umowy o pracę w postaci negatywnej oceny sposobu świadczenia pracy przez pracownika. Z planu sprzedażowego, jak i z pisemnych oświadczeń osób związanych z pracodawcą wynika, że pracownik w pracy uzyskiwał bardzo dobre wyniki. Jednakże analiza zdarzeń w czasie wykazuje, że dążenie pracodawcy do rozwiązania stosunku pracy rozpoczęło się z momentem wybrania na radnego. Materiał zgromadzony w sprawie pozwoliły Radzie Gminy ustalić, że podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego. W takim przypadku, zgodnie z art. 25 ust. 2 usg Rada Gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Pracownik w czasie przed VI Sesją Rady Gminy, na której rozpoznane zostało wezwanie pracodawcy z dnia 11 kwietnia 2011 roku do usunięcia naruszenia prawa przedłożył Radzie Gminy dowód w postaci korespondencji emailowej (sześć pism) z których wynika istnienie podległości służbowej i organizacyjnej Pracodawcy wobec Firmy V. W tym stanie rzeczy Rada Gminy nie może uznać czynności przesłania firmowego dokumentu jako ciężkiego naruszenia obowiązku zachowania tajemnicy handlowej i tajemnicy przedsiębiorstwa pracodawcy, albowiem firmowy dokument nie został ujawniony podmiotowi zewnętrznemu (k. 32-34 akt sądowych). Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. pracodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając uchwale z dnia [...] marca 2011 r. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 25 ust. 2 usg przez błędne uznanie, że zamiar rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę z radnym uzasadniony jest okolicznościami związanymi z wykonywaniem mandatu radnego w sytuacji gdy pracodawca podaje przyczynę uzasadniającą dyscyplinarne rozwiązanie umowy o pracę w związku z ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że szczególna ochrona stosunku pracy radnego o której stanowi art. 25 ust. 2 usg ma na celu jak najskuteczniejsze zabezpieczenie sprawowania funkcji radnego, a nie ingerencję w prawo pracodawcy do rozstania się z pracownikiem tam, gdzie ma ono uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym i nie jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Rada Gminy podejmując zaskarżoną uchwałę pominęła istotne interesy skarżącej chroniąc stosunek pracy pracownika-radnego, który kwalifikuje się do dyscyplinarnego rozwiązania z nim umowy o pracę. Skarżąca zwróciła w tym zakresie uwagę na niepełne uzasadnienie uchwały z dnia [...] marca 2011 r. wskazując, że Rada Gminy odmawiając zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powinna wskazać, jakie wartości chroni i jaki mają one związek z wykonywaną przez radnego funkcją. Ponadto, Rada Gminy podejmując skarżoną uchwałę wielokrotnie naruszyła przepisy prawidłowego procedowania. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy". Zgodnie z tą zasadą organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Jak zaś wynika z uzasadnienia uchwały z dnia 28 marca 2011 r., Rada Gminy odniosła się w nim wyłącznie do oświadczeń radnego, jednym zdaniem stwierdzając, że swoje stanowisko oparła na materiale dowodowym przedstawionym w pismach przedstawionych przez skarżącą. Kończąc rozważania skarżąca podkreśliła, że zaskarżona uchwała z dnia [...] marca 2011 r. została wydana w sposób arbitralny i niezwiązany z celem, dla którego została ustanowiona dodatkowa ochrona stosunku pracy radnego, czym naruszony został art. 25 ust. 2 usg (k. 4-12 akt sądowych). Pismem z dnia [...] września 2011 r. udział w postępowaniu przed Sądem zgłosił pełnomocnik Rady Gminy wnosząc o oddalenie skargi oraz przeprowadzenie szeregu dowodów z dokumentów, w tym wyroku zaocznego Sądu Rejonowego P.-G. i J. w P. z dnia [...] sierpnia 2011 r., sygn. akt [...], przywracającego pracownika do pracy u skarżącej na dotychczasowych warunkach pracy i płacy (k. 108-110 akt sądowych). Pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżąca "A" Spółka z o.o. w likwidacji podtrzymując stanowisko zawarte w skardze wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci sprzeciwu z dnia [...] sierpnia 2011 r. od wskazanego powyżej wyroku zaocznego (k. 123-126 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona skarga zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Badając zgodność z prawem zaskarżonej uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Sąd miał na względzie, że w trakcie toczącego się postępowania sądowego uległ zmianie status sprawy skarżącej, która została postawiona w stan likwidacji (k. 129-132 akt sądowych). Problemem prawnym, który zaistniał w rozpoznawanej sprawie była zasadność wyrażenia przez Radę Gminy zgody na rozwiązanie z radnym – pracownikiem skarżącej stosunku pracy w trakcie sprawowania mandatu. Rada Gminy powinna odmówić wyrażenia takiej zgody wówczas, gdy stosownie do art. 25 ust. 2 zdanie 2 usg podstawą rozwiązania tego stosunku byłyby zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W pozostałych przypadkach ustawodawca wskazał w sposób wyraźny w zd. 1 art. 25 ust. 2 usg, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Celem przywołanej regulacji prawnej pozostaje ochrona trwałości stosunku pracy radnego przez zminimalizowanie niebezpieczeństwa pochodzącego ze strony pracodawcy związanego ze swobodnym wypełnianiem mandatu. Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że rozwiązanie stosunku pracy z radnym co do zasady zostało pozostawione uznaniu rady gminy. Tylko w jednej sytuacji decyzja rady gminy ma charakter związany, a mianowicie gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę są zdarzenia wiążące się z wykonywaniem przez radnego mandatu. W przypadku zaistnienia takiej przesłanki rada gminy nie może zgodzić się na rozwiązanie stosunku pracy z radnym (K. Jaroszyński, w: red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz z odniesieniami do ustaw o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa, Warszawa 2011 r., str. 307). Jakkolwiek jednak art. 25 ust. 2 usg nie określa żadnych warunków ani kryteriów, jakimi miałaby kierować się rada gminy przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy przez radnego, kompetencja rady gminy nie daje prawa do podjęcia odmownej uchwały w każdej sytuacji. Motywy dla jakich podjęta została uchwała w analizowanym przedmiocie powinny każdorazowo wynikać z treści jej uzasadnienia. Zarówno bowiem pracodawca, jak i radny mają prawo złożyć skargę do sądu administracyjnego na powyższą uchwałę, który dokonuje jej kontroli z uwzględnieniem kryterium zgodności z prawem. Podjęcie uchwały w sprawie niewyrażenia zgody na zwolnienie z pracy radnego wymaga przeanalizowania wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, które powinny zostać następnie uwzględnione w jej uzasadnieniu. Brak wskazania motywów, którymi kierowała się rada gminy uniemożliwia ocenę, czy w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 25 ust. 2 zd. 2 usg, skutkująca obligatoryjną odmową zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, albo czy rada gminy nie przekroczyła granic przysługującego jej uznania podejmując uchwałę w sytuacji zaniechania wykonywania przez radnego obowiązków pracowniczych, czy też takiego świadczenia pracy, który zagrażałby powstaniem szkody majątkowej po stronie pracodawcy. Uzasadnienie aktu, jakim jest uchwała pozwala na zweryfikowanie jej prawidłowości. Nawet bowiem w sytuacji, gdy rada nie jest zobowiązana do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, możliwy jest zarzut, że jej uchwała odmawiająca takiej zgody stanowi nadużycie prawa (wyrok NSA z dnia 06.05.2003 r., sygn. akt II SA/Kr 363/03, lex nr 82112, wyrok NSA z dnia 27.10.2010 r., sygn. akt II OSK 1074/10, lex nr 784269). Poza tym uzasadnienie analizowanej uchwały pełni istotną rolę budzenia zaufania do organów władzy publicznej. Obowiązek taki jest zaliczany do standardów demokratycznego państwa prawnego. Pozostaje on także elementem zasady jawności działania władzy publicznej (wyrok NSA z dnia 08.06.2006 r., sygn. akt II OSK 410/06, ONSAiWSA 2007/2/48). Uchwała w przedmiocie rozwiązania z radnym stosunku pracy nie może zostać podjęta przez radę gminy w sposób arbitralny, z pominięciem motywów podanych przez pracodawcę (wyrok NSA z 15.02.2005 r., sygn. akt II OSK 1124/05, lex nr 190991, A. Szewc, w: A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 347-348). W każdej sytuacji powinna ona zostać podjęta po zaP. się zarówno z okolicznościami przedstawionymi zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika-radnego. Natomiast wyjaśnienie motywów, którymi kierowała się rada gminy powinno nastąpić w pisemnym uzasadnieniu uchwały, w oparciu o przedstawiony materiał dowodowy. Z tego powodu wskazuje się, że uzasadnienie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powinno obejmować zarówno elementy prawa, elementy faktu, jak i wnioskowanie. Najważniejszą jego częścią jest uzasadnienie faktyczne, które powinno zawierać wskazanie tych okoliczności, które rada gminy uznała za decydujące dla wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym lub jej odmowy, a także przyczyn, dla których inne okoliczności stanu faktycznego zostały uznane za relewantne dla rozstrzygnięcia (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 08.01.2008 r., sygn. akt III SA/Wr 510/07, lex nr 463675 akceptowane przez K. Jaroszyńskiego, w: red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz z odniesieniami do ustaw o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa, Warszawa 2011 r., str. 309. Zob. też wyrok NSA z dnia 18.02.2009 r., sygn. akt II OSK 1747/08, lex nr 653690). Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, że jako uzasadnienia analizowanej uchwały nie można traktować protokołu z sesji rady gminy ani też uzasadnienia twierdzeń pracodawcy czy też pracownika (wyrok NSA z dnia 08.06.2006 r., sygn. akt I OSK 410/06, ONSAiWSA 2007/2/48). Uzasadnienia uchwały nie mogą również stanowić argumenty podniesione przez radę gminy po podjęciu uchwały, gdyż nie stanowią one jej integralnej części. Poza tym nie ma pewności, czy zostały one wszystkie uwzględnione przy jej podejmowaniu, skoro nie zostały przytoczone w uzasadnieniu uchwały. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, uzasadnienie uchwały z dnia [...] marca 2011 r. nie spełniało wszystkich wymienionych powyżej wymogów, ponieważ było ono niepełne oraz zdawkowe. Rada Gminy podzielając twierdzenia pracownika przyjęła, że chęć rozwiązania z nim stosunku pracy przez skarżącą wynika ze sprawowania mandatu radnego. Jednak w żaden sposób twierdzenia te nie zostały skonfrontowane z argumentacją przedstawioną przez skarżącą. Rada Gminy oparła się w tym względzie jedynie na poglądzie pracownika, nie popartym żadnymi innymi dowodami. W niniejszej sprawie było to o tyle konieczne, o ile skarżąca zarówno w złożonej skardze, jak i we wcześniejszych pismach procesowych, począwszy od złożenia wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z dnia 4 marca 2011 r. sformułowała szereg konkretnych uwag odnoszących się do sposobu świadczenia pracy przez pracownika, nie związanych w żaden sposób ze sprawowanym przez niego mandatem radnego. Z tego powodu twierdzenie zawarte w uzasadnieniu analizowanej uchwały o tym, że zamiar rozwiązania stosunku pracy uzasadniony jest okolicznościami związanymi z wykonywaniem mandatu radnego należało uznać za gołosłowne. Z uwagi na przedstawione powyżej poglądy orzecznictwa oraz doktryny, które Sąd w niniejszym składzie podziela, uzasadnienie uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy nie może być dopełniane przez radę gminy w kolejnych pismach procesowych powstałych na skutek kwestionowania zasadności podjętego rozstrzygnięcia oraz jego właściwych motywów. Jednakże w niniejszej sprawie przedstawione przez Przewodniczącą Rady Gminy w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. okoliczności dotyczące odmowy uchylenia uchwały z dnia [...] marca 2011 r. również należało uznać za niewystarczające. Argumentacja ta odnosi się bowiem do relacji zachodzących pomiędzy pracownikiem a pracodawcą, a nie do kluczowej dla sprawy przesłanki powiązania dążenia do rozwiązania stosunku pracy pracownika-radnego z wykonywanym przez niego mandatem. Analiza poszczególnych czynności podejmowanych przez pracownika oraz dokonywanie oceny tego, w jaki sposób spełnia on ciążące na nim obowiązki nie spoczywały w kompetencji Rady Gminy, która uznając zależność zachodzącą pomiędzy wypowiedzeniem pracownikowi umowy o pracę, a jego obowiązkami związanymi ze sprawowanym mandatem powinna była temu problemowi poświęcić swoją uwagę. Z tego powodu Sąd postanowieniem wydanym podczas rozprawy dnia [...] listopada 2011 r. oddalił wniosek Rady Gminy o przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Rejonowego P.-G. i J. w P. o sygn. akt [...], jako nie mającego znaczenia dla oceny zgodności z prawem uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu nie było zagadnienie zasadności przywrócenia pracownika do pracy oraz jego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 147 § 1 ppsa w punkcie 1 wyroku stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały z dnia [...] marca 2011 r. w całości. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę Rada Gminy powinna uwzględnić przy podejmowaniu uchwały zarówno argumentację przedstawioną przez pracownika, jak i skarżącą, a także zaprezentowane przez obie strony dowody na okoliczność formułowanych twierdzeń. Sąd w tym miejscu nie przesądza, że samo rozstrzygnięcie podjęte w §1 uchwały z dnia [...] marca 2011 r. nie było słuszne. Powinno ono jednak zostać poparte rzetelnym oraz precyzyjnym uzasadnieniem, pozwalającym na dokonanie weryfikacji argumentów, które przesądziły o jego podjęciu. Podzielając pogląd, że podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, Rada Gminy powinna udowodnić szczegółowo, że to właśnie z tej a nie innej przyczyny pracodawca zamierza rozwiązać stosunek pracy z pracownikiem-radnym. Dochodząc natomiast do odmiennego przekonania Rada Gminy również powinna w sposób wyczerpujący uzasadnić zarówno uchwałę o wyrażeniu zgody, jak i odmowie jej wyrażenia, tak aby podjęte rozstrzygnięcie nie nosiło cech arbitralności oraz nie stanowiło nadużycia prawa przyznanego w tej materii przez ustawodawcę w art. 25 ust. 2 usg. W punkcie 2 wyroku Sąd działając na podstawie art. 200 ppsa zasądził od Rady Gminy na rzecz skarżącej kwotę 557 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą kwotę złożyły się: 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r., nr 221, poz. 2193), 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do §18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz 17,00 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.