I FZ 468/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. A. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2499/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. M. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2003 r. postanawia oddalić zażalenie. I FZ 468/11 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2499/11, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Przewodnicząca Wydziału WSA w Warszawie wezwała A. M. "A." do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2003 r. Wysokość wpisu określono na 500 zł, powołując jako podstawę prawną § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o zmianę zarządzenia poprzez ustalenie wysokości wpisu na 190 zł, stosownie do § 1 powołanego rozporządzenia. W ocenie strony wniesiona przez nią skarga dotyczy odmowy naliczenia i wypłaty odsetek w określonej kwocie, a zatem nie ma wątpliwości, że dotyczy ona należności pieniężnych. W takiej sytuacji wpis sądowy powinien być wpisem stosunkowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy wpis od skargi powinien być uiszczony w wysokości 500 zł (wpis stały - jak wskazała Przewodnicząca Wydziału WSA), czy też 190 zł (wpis stosunkowy - jak twierdzi strona). Wskazać w związku z tym należy, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Treść przepisu wskazuje jednoznacznie, że nie znajdzie on zastosowania w sytuacji, gdy sprawa będzie podlegała wpisowi stosunkowemu, a więc wtedy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie dotyczące należności pieniężnych (art. 231 P.p.s.a.). Wbrew ocenie strony z takim przypadkiem nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowej sprawie. Mimo przedstawionych w zażaleniu wyliczeń dotyczących spornej kwoty odsetek, rozstrzygnięcie organów nie dotyczyło odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z powodu niepodzielenia stanowiska skarżącego co do ich wysokości, a ze względu na to, że brak jest regulacji prawnych umożliwiających wypłatę odsetek od nieterminowo dokonanych zwrotów podatku od towarów i usług podmiotom zagranicznym. Skoro bez znaczenia dla rozstrzygnięcia organów było to, jakiej wysokości były odsetki objęte żądaniem strony, ponieważ zaskarżona decyzja dotyczyła kwestii istnienia uprawnień do nich, nie sposób uznać, że zaskarżony akt obejmował konkretną należność pieniężną, od której zależy wysokość wpisu stosunkowego, zgodnie z § 1 rozporządzenia. Niepodleganie danej sprawy wpisowi stosunkowemu powoduje, że należy w niej pobrać wpis stały (por. art. 231 in fine P.p.s.a.). Prawidłowo Przewodnicząca Wydziału WSA określiła wysokość należnego wpisu na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Przepis ten wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadministracyjne, które pozostają w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. np. postanowienia NSA z: 15 grudnia 2009 r., II FSK 736/09; 22 czerwca 2009 r., I FSK 849/09 i powołane tam orzecznictwo; 22 grudnia 2008 r., I FSK 1670/08; 9 września 2008 r., II FZ 392/08; 24 lipca 2008 r., II FZ 312/08). Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący przedmiotową sprawę pogląd ten podziela. W sprawie zaskarżona decyzja dotyczy kwestii związanej z oprocentowaniem zwrotu podatku za konkretne okresy rozliczeniowe, stąd też przyjąć trzeba, że skarga mieści się w szeroko rozumianym "zakresie zobowiązań podatkowych" w myśl wskazanego przepisu rozporządzenia. W konsekwencji uznać należy, że wpis w sprawie został określony prawidłowo, a wskazany przez stronę § 1 rozporządzenia nie znajduje w tym przypadku zastosowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.