I SA/Gd 700/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Sławomir Kozik, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 maja 2011 r. nr[...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2007 roku oddala skargę. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R., KTÓRĄ ODMÓWIONO J. M. UCHYLENIA OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R. W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: DECYZJĄ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 4 MARCA 2009 R., W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R. W UZASADNIENIU WYDANEJ DECYZJI ORGANY PODATKOWE ZAKWESTIONOWAŁY: 1. PRAWO PODATNIKA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ SPÓŁKĘ A. ZA ZAKUP OLEJU NAPĘDOWEGO, JAKO FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ PODMIOT NIEISTNIEJĄCY, STWARZAJĄCY JEDYNIE FORMALNE POZORY ISTNIENIA, KTÓRY W RZECZYWISTOŚCI NIE UCZESTNICZYŁ W OBROCIE PRAWNYM, A PALIWO UDOKUMENTOWANE TYMI FAKTURAMI, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE SPÓŁKA A. NIE POCHODZIŁO OD TEGO PODMIOTU, 2. PRAWO DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z FAKTURY VAT NR [...] Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., WYSTAWIONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ B. ZA ZAKUP: - PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DZIAŁKI POŁOŻONEJ W B. ORAZ STANOWIĄCYCH ODRĘBNĄ NIERUCHOMOŚĆ BUDYNKÓW POSADOWIONYCH NA TYM GRUNCIE, - PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DZIAŁKI POŁOŻONEJ W B. Z WŁASNOŚCIĄ POSADOWIONYCH NA TYM GRUNCIE BUDYNKÓW, - PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DZIAŁKI GRUNTU PAŃSTWOWEGO POŁOŻONEJ W K. ORAZ WŁASNOŚĆ BUDYNKÓW. STAWIAJĄC ZARZUT NIEZASADNEGO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO, ORGAN PODATKOWY WSKAZAŁ, IŻ TRANSAKCJA SPRZEDAŻY WW. NIERUCHOMOŚCI POTWIERDZONA FAKTURĄ VAT NR [...] Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., PODLEGAŁA ZWOLNIENIU OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NA PODSTAWIE ART. 43 UST. 1 PKT 2 USTAWY O VAT I § 8 UST. 1 PKT 12 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 27 KWIETNIA 2004 R., W SPRAWIE WYKONANIA NIEKTÓRYCH PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW (DZ. U. NR 97, POZ. 970 ZE ZM.). UZASADNIAJĄC FAKT POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY Z TYTUŁU OMAWIANEJ DOSTAWY, ORGAN KONTROLI SKARBOWEJ WSKAZAŁ RÓWNIEŻ NA POZORNOŚĆ TRANSAKCJI PODKREŚLAJĄC W SZCZEGÓLNOŚCI BRAK ZAPŁATY ZA TRANSAKCJĘ W PEŁNEJ WYSOKOŚCI I BRAK ZAINTERESOWANIA STRON TRANSAKCJI W TYM ZAKRESIE, ORAZ DZIAŁANIE STRON TRANSAKCJI WSPÓLNIE I W POROZUMIENIU ABY STWORZYĆ POZORY, ŻE CZYNNOŚĆ ZOSTAŁA WYKONANA. W POWOŁANEJ DECYZJI ORGANY PODATKOWE STWIERDZIŁY RÓWNIEŻ ZANIŻENIE OBROTU I KWOT PODATKU NALEŻNEGO POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE W PODSTAWIE OPODATKOWANIA PODATKU AKCYZOWEGO Z TYTUŁU SPRZEDAŻY OLEJU NAPĘDOWEGO UPRZEDNIO NABYTEGO NA PODSTAWIE FAKTUR, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE SPÓŁKA A. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ J. M. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, KTÓRY WYROKIEM Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 78/10 SKARGĘ STRONY ODDALIŁ. SKARGI KASACYJNEJ PODATNIK NIE ZŁOŻYŁ. PISMEM Z DNIA 14 WRZEŚNIA 2010 R., PODATNIK WYSTĄPIŁ DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z WNIOSKIEM O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W PRZEDMIOCIE ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R., ZAKOŃCZONEGO WW. DECYZJĄ OSTATECZNĄ. UZASADNIAJĄC WNIOSEK O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA STRONA POWOŁAŁA SIĘ NA ART. 240 § 1: - PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZUJĄC, ŻE WYSZŁY NA JAW ISTOTNE NOWE DOWODY I OKOLICZNOŚCI ISTNIEJĄCE I NIEZNANE ORGANOWI W DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ, STANOWIĄCE O INNYM STANIE FAKTYCZNYM NIŻ USTALONY W SPRAWIE; - PKT 7 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZUJĄC, ŻE DECYZJA W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZOSTAŁA WYDANA W OPARCIU O DECYZJĘ W PODATKU DOCHODOWYM, KTÓRA ZOSTAŁA UCHYLONA; - PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ, WSKAZUJĄC NA ORZECZENIA ETS, KTÓRE W JEGO OCENIE MIAŁY WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI, ŚWIADCZĄCE O TYM, ŻE ORGANY PODATKOWE NARUSZYŁY PRAWO WYWODZĄC O BRAKU UPRAWNIENIA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO ZAWARTEGO W FAKTURACH WYSTAWIONYCH PRZEZ KONTRAHENTA NIEZAREJESTROWANEGO JAKO CZYNNY PODATNIK VAT. NA WNIOSEK J. M. Z DNIA 14 WRZEŚNIA 2010 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, POSTANOWIENIEM Z DNIA 15 GRUDNIA 2010 R., WZNOWIŁ POSTĘPOWANIE W ZAKRESIE ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R., ZAKOŃCZONE OSTATECZNĄ DECYZJĄ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. WOBEC NIE STWIERDZENIA PRZESŁANEK OKREŚLONYCH W ART. 240 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, DYREKTOR TUT. IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R., ODMÓWIŁ UCHYLENIA WW. OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. OD POWYŻSZEJ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI J. M. , ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE. PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI STRONA ZARZUCIŁA NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK ROZSTRZYGNIĘCIA, A W SZCZEGÓLNOŚCI: - ART. 121, ART. 122, ART. 187 § 1, ART. 19 I ART. 193 ORDYNACJI PODATKOWEJ, - PRZEPISÓW VI DYREKTYWY, - ART. 91 UST. 1 KONSTYTUCJI RP. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA J. M. PODNIÓSŁ, IŻ FAKT UCHYLENIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ W SPRAWIE OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., ŚWIADCZY O DOWOLNOŚCI W OCENIE DOWODÓW I STANÓW FAKTYCZNYCH STOSOWANYCH POD POTRZEBY FISKUSA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NA ZASADACH ZUPEŁNEJ DOWOLNOŚCI, NIEDOPUSZCZONEJ PRZEZ PRAWO, RAZ UZNAJE FAKTURY I KSIĘGI PODATKOWE ZA RZETELNE, A RAZ POZBAWIA JE MOCY DOWODOWEJ. ZDANIEM PODATNIKA WYDANIE DECYZJI W SPRAWIE PODATKU DOCHODOWEGO W OPARCIU O TE SAME DOWODY; TJ. FAKTURY POCHODZĄCE OD SPÓŁKI A., KTÓRE STANOWIŁY RÓWNIEŻ PODSTAWĘ ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ŚWIADCZY, ŻE FAKTURY ZAKUPU PALIWA OD SPÓŁKI A. SĄ RZETELNE. TRUDNO BOWIEM PRZYJĄĆ, IŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZALICZA DO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW WYDATKI PONIESIONE NA PODSTAWIE NIEPRAWDZIWYCH, NIERZETELNYCH I NIEDOKUMENTUJĄCYCH RZECZYWISTYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH FAKTUR VAT. DODATKOWYM POTWIERDZENIEM ISTNIENIA SPÓŁKI A. I PROWADZENIA PRZEZ NIĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SĄ DOWODY PRZEDŁOŻONE PRZEZ STRONĘ WRAZ Z WNIOSKIEM O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA, TJ. UMOWA NAJMU LOKALU PRZY UL. M. W P. G. ORAZ DOWODY ZAPŁATY ZA WYNAJMOWANY LOKAL. W OCENIE PODATNIKA BEZ ZNACZENIA JEST FAKT, ŻE FAKTURY ZA NAJEM BYTY WYSTAWIANE RAZ NA SPÓŁKĘ A. A RAZ NA SPÓŁKĘ C., PONIEWAŻ OBA PODMIOTY NALEŻAŁY DO A.D. I OBA DZIAŁAŁY POD TYM SAMYM ADRESEM. BEZ ZNACZENIA JEST RÓWNIEŻ FAKT, IŻ SPÓŁKA A. NIE POSIADAŁA KONCESJI NA HANDEL PALIWAMI, BOWIEM BRAK TAKIEGO POZWOLENIA NIE ŚWIADCZY O NIERZETELNOŚCI DOWODÓW SPRZEDAŻY, A JEDYNIE O NARUSZENIU PRZEPISÓW O HANDLU KONCESJONOWANYM. W DALSZEJ KOLEJNOŚCI ODWOŁUJĄCY ZARZUCIŁ, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WPROWADZIŁ PODATNIKA W BŁĄD POPRZEZ STWIERDZENIE, ŻE PODANE WE "WNIOSKU O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA WYROKI ETS ZAPADŁY PRZED WYDANIEM ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA", PODCZAS "GDY ORGAN DOSKONALE WIE, ŻE NIE SAME WYROKI MAJĄ ZNACZENIE W SPRAWIE ALE GENERALNIE DYREKTYWA RADY 2006/112/WE Z DNIA 28 LISTOPADA 2006 R., KTÓRA ZAKAZUJE STOSOWANIA TAKICH PRAKTYK JAK TO MA MIEJSCE, WOBEC STRONY". JEDNOCZEŚNIE STRONA, WSKAZAŁA, ŻE PO DACIE WYDANIA DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., ZOSTAŁY WYDANE WYROKI ROZSTRZYGAJĄCE PODOBNE SPORY, NP. ORZECZENIE ETS Z DNIA 21 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W SPRAWIE C-385/09 ORAZ Z DNIA 22 GRUDNIA 2010 R., W SPRAWIE C-438/09. PODATNIK SZEROKO PRZYTOCZYŁ TEZY ZAWARTE WW. ORZECZENIACH, W KTÓRYCH TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI UZNAŁ, ŻE ART. 17 UST. 6 SZÓSTEJ DYREKTYWY 77/388 W BRZMIENIU USTALONYM NA MOCY DYREKTYWY 2006/18 NALEŻY INTERPRETOWAĆ W TEN SPOSÓB, ŻE SPRZECIWIA SIĘ ON PRZEPISOM KRAJOWYM, NA MOCY KTÓRYCH PODATNIKOWI NIE PRZYSŁUGUJE PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ ZAPŁACONEGO INNEMU PODATNIKOWI BĘDĄCEMU USŁUGODAWCĄ NIE ZAREJESTROWANYM DLA CELÓW TEGO PODATKU. WSKAZUJĄC NA POWYŻSZE ORZECZENIA J. M. ZARZUCIŁ, IŻ PRZY WYDAWANIU DECYZJI PRZEZ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ, A NASTĘPNIE PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ZŁAMANE ZOSTAŁO PRAWO UNIJNE, PONIEWAŻ ORGANY PODATKOWE NIE MIAŁY PRAWA POZBAWIĆ STRONY PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR VAT POSIADAJĄCYCH WSZYSTKIE WYMAGANE PRZEPISAMI DANE, A PRZY TYM POTWIERDZAJĄCE PRAWDZIWE ZDARZENIA GOSPODARCZE. STRONA WSKAZAŁA, ŻE STATUS PODATNIKA JEST KATEGORIĄ OBIEKTYWNĄ, CO ZOSTAŁO JEDNOZNACZNIE POTWIERDZONE ZARÓWNO PRZEZ ETS JAK I SĄDY KRAJOWE. W TEJ SYTUACJI BEZ ZNACZENIA JEST, CZY WYSTAWCA FAKTUR DOPEŁNIŁ OBOWIĄZKU REJESTRACJI. PISMEM Z DNIA 15 MARCA 2011 R. J. M. ZŁOŻYŁ UZUPEŁNIENIE ODWOŁANIA Z DNIA 7 MARCA 2011 R., W KTÓRYM DODATKOWO ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW: - ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ I ART. 88 UST.3A PKT 1A USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, POPRZEZ SPRZECZNE Z PRZEPISAMI I ZASADAMI WYNIKAJĄCYMI Z PRZEPISÓW WSPÓLNOTOWYCH, STOSOWANIE PRZEPISÓW KRAJOWYCH (ART. 88 UST. 3A PKT 1A, PKT 2 I PKT 4 USTAWY O VAT) W ROZSTRZYGNIĘCIACH UJĘTYCH W SKARŻONEJ WZNOWIENIEM DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, A TYM SAMYM DZIAŁANIEM BEZ PODSTAWY PRAWNEJ, - ART. 178 LIT. A) DYREKTYWY 2006/112/WE, - ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W UZASADNIENIU NINIEJSZEGO PISMA PODATNIK ZARZUCIŁ WADLIWE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, POPRZEZ PRZYJĘCIE, IŻ PODATNIK UCZESTNICZYŁ W PROCEDERZE POLEGAJĄCYM NA ZANIŻANIU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG Z FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ PODMIOT NIEZAREJESTROWANY, NIEISTNIEJĄCY I NIEUPRAWNIONY DO WYSTAWIANIA TYCH FAKTUR, PODCZAS GDY NIGDY NIE UDOWODNIONO, IŻ STRONA NIE NABYŁA PALIWA OD SPÓŁKI A., NIE ZAKWESTIONOWANO TAKŻE FAKTU, IŻ PALIWEM TYM DYSPONOWAŁA I DOKONYWAŁA JEGO SPRZEDAŻY PRZY UŻYCIU KASY FISKALNEJ, ODPROWADZAJĄC Z TEGO TYTUŁU NALEŻNY PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG. KOLEJNE UZUPEŁNIENIE ODWOŁANIA Z DNIA 7 MARCA 2011 R., ZOSTAŁO ZŁOŻONE PRZEZ J. M. PISMEM Z DNIA 22 MARCA 2011 R., W KTÓRYM PODATNIK ODNIÓSŁ SIĘ DO KWESTII PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONYCH W K. I B. ZDANIEM STRONY WSZYSTKIE WYWODY ORGANÓW PODATKOWYCH NA TEMAT BRAKU PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO OD ZAKUPIONYCH NIERUCHOMOŚCI SĄ NIETRAFIONE. PODATNIK WYWODZI, IŻ PRZEPIS PRAWA USTAWY O VAT OBOWIĄZUJĄCY W 2007R., PRZEWIDYWAŁ, ŻE NAWET PRZY WADLIWIE CZY NIESŁUSZNIE NALICZONYM PODATKU VAT, KUPUJĄCY W RAZIE UREGULOWANIA NALEŻNOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z FAKTURY ZAKUPU, MIAŁ PRAWO DO ODLICZENIA WYKAZANEGO W TEJ FAKTURZE PODATKU NALICZONEGO. W SPRAWIE BEZSPORNE JEST, IŻ CAŁA NALEŻNOŚĆ WYNIKAJĄCA Z FAKTURY ZAKUPU DWÓCH NIERUCHOMOŚCI, TJ. W K. I W B. ZOSTAŁA UREGULOWANA. STRONA PODKREŚLIŁA, IŻ ORGANY PODATKOWE KWESTIONUJĄC PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU VAT NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. C) USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, ZOBOWIĄZANE BYŁY UDOWODNIĆ, ŻE TRANSAKCJA BYŁA DOKONANA DLA POZORU, A PODATNIK DOKONUJĄC ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI, WIEDZIAŁ, IŻ BIERZE UDZIAŁ W TRANSAKCJI NIEZGODNEJ Z PRAWEM. W SPRAWIE TAKIEGO DOWODU NIGDY NIE PRZEPROWADZONO, ANI NIE ZWRÓCONO SIĘ DO SĄDU NA PODSTAWIE ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA TEGO STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA. STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH OPARTE JEST WYŁĄCZNIE O WŁASNE DYWAGACJE ORAZ NICZYM NIE POPARTE I NIECHĘTNE STRONIE STANOWISKO, PONIEWAŻ OBOWIĄZEK OPODATKOWANIA TRANSAKCJI KUPNA - SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI USTALONY ZOSTAŁ PRZEZ NOTARIUSZA. ZATEM ORGAN PODATKOWY POWINIEN WYKAZAĆ, ŻE RÓWNIEŻ NOTARIUSZ DZIAŁAŁ WSPÓLNIE I W POROZUMIENIU W CELU DOKONANIA OSZUSTWA PODATKOWEGO. W PRZECIWNYM RAZIE - W OPINII J. M. - ORGANY PODATKOWE NIE MAJĄ PRAWA STAWIAĆ TAKIEGO ZARZUTU STRONIE. UZASADNIAJĄC SWOJE STANOWISKO W SPRAWIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA BYŁY WSKAZANE PRZEZ PODATNIKA PRZESŁANKI OKREŚLONE W ART. 240 § 1 PKT 5, 7 I 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZGODNIE Z ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POSTĘPOWANIE ZAKOŃCZONE DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ, JEŻELI WYJDĄ NA JAW ISTOTNE DLA SPRAWY NOWE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE LUB NOWE DOWODY ISTNIEJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI NIEZNANE ORGANOWI, KTÓRY DECYZJĘ WYDAŁ. NOWE OKOLICZNOŚCI I NOWE DOWODY TO TE, KTÓRE NIE WYNIKAŁY ZE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I TYM SAMYM NIE BYŁY PODSTAWĄ DECYZJI OSTATECZNEJ OBJĘTEJ WZNOWIENIEM. ORGAN PODATKOWY WYDAJĄCY DECYZJĘ OSTATECZNĄ NIE DYSPONOWAŁ WIEDZĄ O TYCH OKOLICZNOŚCIACH I DOWODACH. TAK ROZUMIANE NOWE OKOLICZNOŚCI I NOWE DOWODY MUSIAŁY ISTNIEĆ PRZED WYDANIEM DECYZJI OSTATECZNEJ. NOWE OKOLICZNOŚCI LUB DOWODY MUSZĄ BYĆ PONADTO ISTOTNE DLA SPRAWY. CECHĘ ISTOTNYCH DLA SPRAWY, NOWE DOWODY MAJĄ WÓWCZAS, GDY MOŻNA NA ICH PODSTAWIE STWIERDZIĆ, ŻE GDYBY BYŁY ZNANE ORGANOWI ORZEKAJĄCEMU, TO MOGŁYBY MIEĆ WPŁYW NA ODMIENNE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY. W ŚWIETLE ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ORGAN ODWOŁAWCZY DOKONAŁ PONOWNEJ OCENY OKOLICZNOŚCI I DOWODÓW WSKAZANYCH PRZEZ J. M. WE WNIOSKACH Z DNIA 14 WRZEŚNIA 2010 R., I Z 17 LISTOPADA 2010 R. ANALIZA MATERIAŁU DOWODOWEGO WYKAZAŁA, IŻ ZAŁĄCZONE PRZEZ STRONĘ DOWODY NIE WYCZERPUJĄ PRZESŁANEK WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO UZASADNIAJĄCYCH WZRUSZENIE OSTATECZNEJ DECYZJI. DOWODY PRZEDŁOŻONE PRZEZ STRONĘ NA OKOLICZNOŚĆ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI PRZEZ SPÓŁKĘ A. I OBALENIA ZARZUTU, ŻE TRANSAKCJA ZAKUPU PALIWA OD WYMIENIONEGO PODMIOTU NIE MIAŁA MIEJSCA, (TJ. KSEROKOPIA WNIOSKU O ZMIANĘ DANYCH PODMIOTU W REJESTRZE PRZEDSIĘBIORCÓW WRAZ Z KSEROKOPIĄ PROTOKOŁU NR [...]. ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI A. I PROTOKOŁEM Z DNIA 6 MARCA 2006 R., W SPRAWIE PRZEKAZANIA DOKUMENTACJI FIRMOWEJ NOWEMU PREZESOWI, UMOWA NAJMU LOKALU PRZY UL. M. W P. G., RACHUNKI ZA WYNAJEM TEGO LOKALU, DOWÓD REJESTRACYJNY SAMOCHODU - CYSTERNY DO PRZEWOZU PALIW PŁYNNYCH, EWIDENCJA ŚRODKÓW TRWAŁYCH SPÓŁKI A., OŚWIADCZENIE A. D. - DOSTAWCY PALIWA DLA J. M. Z DNIA 3 LISTOPADA 2010 R., ORAZ OŚWIADCZENIE J. K. - DOSTAWCY PALIWA DO SPÓŁKI A., A TAKŻE DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 18 CZERWCA 2010 R. NR [...] W PRZEDMIOCIE ROZLICZENIA PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2007 R.), WYKAZAŁY ŻE: 1. WNIOSEK O ZMIANĘ DANYCH PODMIOTU W REJESTRZE PRZEDSIĘBIORCÓW ZŁOŻONY ZOSTAŁ DO SĄDU REJONOWEGO W DNIU 3 LUTEGO 2010 R., (DATA WPŁYWU DO BIURA PODAWCZEGO). RÓWNIEŻ W TYM SAMYM DNIU DOKONANO OPŁATY GOSPODARCZEJ KRS. Z POWYŻSZEGO BEZSPORNIE WYNIKA, ŻE POWYŻSZY DOKUMENT NIE ISTNIAŁ W DACIE WYDANIA OSTATECZNEJ DECYZJI Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., A WOBEC TEGO NIE STANOWI ON NOWEGO DOWODU, ANI NIE STWIERDZA NOWEJ OKOLICZNOŚCI ISTNIEJĄCEJ W DNIU WYDANIA DECYZJI. Z KOLEI WNIOSKOWANA ZMIANA DANYCH WSPÓLNIKA NIE JEST NOWĄ OKOLICZNOŚCIĄ, BOWIEM W TOKU POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO STRONA WSKAZYWAŁA NA POWYŻSZĄ OKOLICZNOŚĆ. JAK JUŻ ZOSTAŁO WYŻEJ WSKAZANE, PRZESŁANKĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO MOGĄ BYĆ JEDYNIE NOWE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE I NOWE DOWODY, KTÓRE ISTNIAŁY PRZED WYDANIEM DECYZJI OSTATECZNEJ, A KTÓRE ZOSTAŁY UJAWNIONE DOPIERO PO JEJ WYDANIU. NIE WYCZERPUJE PRZESŁANEK NOWEJ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNEJ, W ROZUMIENIU PRZEPISU ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PRZEDŁOŻONY PRZEZ STRONĘ PROTOKÓŁ NR [...] Z NADZWYCZAJNEGO ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI A. Z DNIA 6 MARCA 2006 R. DOWÓD TEN POTWIERDZA BOWIEM OKOLICZNOŚĆ ZNANĄ ORGANOWI PODATKOWEMU W DACIE WYDAWANIA DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. OKOLICZNOŚCI WYNIKAJĄCE Z TEGO DOWODU DOTYCZĄCE ODWOŁANIA Z FUNKCJI PREZESA ZARZĄDU SPÓŁKI A.D. I POWOŁANIA W TO MIEJSCE W. L. BYŁY TEŻ PRZEDMIOTEM OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, KTÓRY WYROKIEM Z DNIA 28 CZERWCA 2010 R., ODDALIŁ SKARGĘ PODATNIKA NA WW. OSTATECZNĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ. KOLEJNY DOWÓD - PROTOKÓŁ PRZEKAZANIA DOKUMENTACJI SPÓŁKI A. W. L. NIE ZAWIERA ŻADNYCH ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH POWODUJĄCYCH ZMIANĘ PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO A. D. PRZEDŁOŻYŁ DOKUMENTY SPÓŁKI DOT. 2007R., A ZATEM WSKAZANY DOWÓD NIE MA WPŁYWU NA PODJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE I NIE STANOWI DOWODU ISTOTNEGO BĘDĄCEGO PODSTAWĄ UCHYLENIA DECYZJI ODNOŚNIE USTALEŃ DOTYCZĄCYCH SPÓŁKI A. DODATKOWO WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE INFORMACJE ZAWARTE W TYM DOKUMENCIE DOTYCZĄCE DATY ZAWARCIA SPRZEDAŻY UDZIAŁÓW SPÓŁKI A. SPRZECZNE SĄ Z DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z KSEROKOPII REPERTORIUM A POŚWIADCZAJĄCYM PODPISY POD UMOWNĄ SPRZEDAŻY, W KTÓRYM WSKAZANO, IŻ UMOWĘ SPRZEDAŻY UDZIAŁÓW ZAWARTO DNIA 27 LUTEGO 2006 R., A NIE DNIA 3 MARCA 2006 R., JAK WSKAZANO W PROTOKOLE PRZEKAZANIA DOKUMENTACJI. NIE STANOWIĄ TEŻ NOWEGO DOWODU W SPRAWIE KOLEJNE DOKUMENTY PRZEDŁOŻONE PRZEZ PODATNIKA, TJ. UMOWA NAJMU LOKALU PRZEZ SPÓŁKĘ A. PRZY UL. M. W P. G. ORAZ RACHUNKI ZA WYNAJEM TEGO LOKALU. POWYŻSZE DOKUMENTY ZNANE BYŁY ORGANOWI PODATKOWEMU PRZED WYDANIEM OSTATECZNEJ DECYZJI Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. INFORMACJA O TYCH DOWODACH ZAWARTA BYŁA W DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA 21 SIERPNIA 2009 R. NR [...], KTÓRA POSTANOWIENIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2009 R. NR [...] ZOSTAŁA DOPUSZCZONA JAKO DOWÓD W TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU PODATKOWYM W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. JEDNOCZEŚNIE PODKREŚLENIA WYMAGA, ŻE WYMIENIONE DOWODY NIE MOGŁY ODNIEŚĆ OCZEKIWANEGO SKUTKU, W POSTACI UCHYLENIA OSTATECZNEJ DECYZJI Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., RÓWNIEŻ I Z TEGO WZGLĘDU, ŻE: - UMOWA NAJMU NIERUCHOMOŚCI SPRZECZNA JEST Z POZOSTAŁYMI DOWODAMI PRZEDŁOŻONYMI PRZEZ J. M. . Z TREŚCI NINIEJSZEGO DOWODU WYNIKA BOWIEM, ŻE W DNIU 1 MAJA 2007 R., ZOSTAŁA ZAWARTA UMOWA NAJMU NIERUCHOMOŚCI POMIĘDZY E. G. - JAKO WYNAJMUJĄCĄ, A SPÓŁKĄ A., REPREZENTOWANĄ PRZEZ PREZESA ZARZĄDU A.D. - JAKO NAJEMCĄ. Z KOLEI Z INNYCH DOWODÓW PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ STRONĘ, JAKO NOWYCH DOWODÓW MAJĄCYCH ISTOTNE ZNACZENIE DLA SPRAWY, W TYM MIĘDZY INNYMI Z KSEROKOPII REPERTORIUM A POŚWIADCZAJĄCYM PODPISY POD UMOWĄ SPRZEDAŻY UDZIAŁÓW ORAZ PROTOKOŁU NR [...] NADZWYCZAJNEGO ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI A. WYNIKA, ŻE W DNIU 27 LUTEGO 2006 R. A.D. SPRZEDAŁ UDZIAŁY W SPÓŁCE A., A W DNIU 6 MARCA 2006 R., ZOSTAŁ ODWOŁANY Z FUNKCJI PREZESA ZARZĄDU SPÓŁKI, - Z 11 RACHUNKÓW ZA WYNAJEM LOKALU W OKRESIE OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R., 9 RACHUNKÓW DOTYCZYŁO INNEGO PODMIOTU GOSPODARCZEGO, TJ. SPÓŁKI C. TYLKO DWA RACHUNKI ZA WRZESIEŃ I GRUDZIEŃ 2007 R., DOTYCZĄ SPÓŁKI A.. NIE MOŻNA PRZY TYM ZGODZIĆ SIĘ Z ARGUMENTACJĄ PODATNIKA, ŻE POZOSTAJE TO BEZ ZNACZENIA SKORO SPÓŁKA C. RÓWNIEŻ NALEŻY DO A.D. W STANIE FAKTYCZNYM ROZPATRYWANEJ SPRAWY, POWYŻSZE DOWODY NIE SPEŁNIAŁY WYMOGÓW OKREŚLONYCH ART. 240 § 1 PKT 5 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA I TYM SAMYM NIE MOGŁY STANOWIĆ PRZESŁANKI WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. DOKONUJĄC OCENY POZOSTAŁYCH DOWODÓW PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ J. M. , TJ. DOWODU REJESTRACYJNEGO SAMOCHODU - CYSTERNY, DOWODU PRZYJĘCIA ŚRODKA TRWAŁEGO OT I EWIDENCJI ŚRODKÓW TRWAŁYCH, ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZA, IŻ DOWODY TE SĄ BEZ ZNACZENIA DLA OKOLICZNOŚCI SPRAWY I NIE WPŁYWAJĄ NA ZMIANĘ STANU FAKTYCZNEGO, ANI PODJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE. POWYŻSZE DOWODY DOTYCZĄ BOWIEM 2005 R., NATOMIAST PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO OSTATECZNĄ DECYZJĄ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., JEST POSTĘPOWANIE W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA 2007 R. NIE STANOWIĄ ANI NOWYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH ANI NOWYCH DOWODÓW NIEZNANYCH ORGANOM PODATKOWYM W DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ, OŚWIADCZENIE A.D. Z DNIA 3 LISTOPADA 2010 R., ORAZ OŚWIADCZENIE J. K. ZŁOŻONE W IMIENIU SPÓŁKI G. Z DNIA 23 WRZEŚNIA 2010 R. PRZEDSTAWIONE DOKUMENTY NIE DOWODZĄ BOWIEM ISTNIENIA NOWYCH OKOLICZNOŚCI, KTÓRE MOGŁYBY WPŁYNĄĆ NA USTALENIA FAKTYCZNE W SPRAWIE I POZWALAŁYBY UZNAĆ, ŻE ROZLICZENIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007R. ZAWARTE W DECYZJI OSTATECZNEJ JEST NIEPRAWIDŁOWE. PO PIERWSZE POWYŻSZE OŚWIADCZENIA ZOSTAŁY ZŁOŻONE PO DNIU 17 LISTOPADA 2009 R., TJ. PO DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ, A PO DRUGIE OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z DOSTAWAMI PALIWA BYŁY ZNANE ORGANOWI ODWOŁAWCZEMU I PODLEGAŁY OCENIE W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM. OKOLICZNOŚCI TE BYŁY TEŻ PRZEDMIOTEM OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, KTÓRY WYROKIEM Z DNIA 28 CZERWCA 2010 R., ODDALIŁ SKARGĘ PODATNIKA. NIE SPEŁNIA WARUNKÓW NOWYCH OKOLICZNOŚCI I NOWEGO DOWODU W ROZUMIENIU PRZEPISU ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, WSKAZYWANY PRZEZ STRONĘ DOWÓD W POSTACI WYJAŚNIEŃ A. D. NA OKOLICZNOŚĆ ZAKUPU PALIWA OD INNYCH DOSTAWCÓW, POWYŻSZY MATERIAŁ DOWODOWY BYŁ PRZEDMIOTEM ANALIZY W TRAKCIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO ORAZ POSTĘPOWANIA PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM. NIE POSIADA PRZYMIOTU NOWEGO DOWODU BĄDŹ NOWYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH UZASADNIAJĄCYCH UCHYLENIE OSTATECZNEJ DECYZJI, DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NR [...] Z DNIA 18 CZERWCA 2010 R., W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2007 R., PO PIERWSZE WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ ROZSTRZYGNIĘCIE TO WYDANE ZOSTAŁO W DNIU 18 CZERWCA 2010 R., TJ. PO DACIE WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ O UCHYLENIE, KTÓREJ WNOSI PODATNIK, PO WTÓRE WYJAŚNIĆ NALEŻY - NAWIĄZUJĄC DO WYWODÓW ODWOŁANIA PODKREŚLAJĄCYCH WAGĘ USTALEŃ ZAWARTYCH WW. ROZSTRZYGNIĘCIU - ŻE INTERPRETACJA ZAISTNIAŁYCH OKOLICZNOŚCI I FAKTÓW W OPARCIU O PRZEPISY USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POZOSTAWAŁA BEZ ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ROZSTRZYGAJĄC W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO WSKAZAŁ, ŻE FAKTURY WYSTAWIONE PRZEZ SPÓŁKĘ A. BYŁY NIERZETELNE, JEDNAK NA GRUNCIE USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, DO UZNANIA DANEGO WYDATKU ZA KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODU WYSTARCZAJĄCE JEST STWIERDZENIE FAKTYCZNEGO PONIESIENIA WYDATKU PRZEZ PODATNIKA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODKREŚLA, ŻE ZARÓWNO W DECYZJI W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO JAK I W DECYZJI ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG POWYŻSZA OKOLICZNOŚĆ NIE BYŁA KWESTIONOWANA. JEDNAK SAM FAKT PONIESIENIA WYDATKU NA ZAKUP PALIWA NIE JEST WYSTARCZAJĄCĄ PRZESŁANKĄ DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYKAZANEGO NA FAKTURACH. ODLICZENIE TO JEST DOPUSZCZALNE DOPIERO WÓWCZAS, GDY FAKTURA KTÓRĄ DYSPONUJE NABYWCA, DOKUMENTUJE FAKTYCZNE ZDARZENIE RODZĄCE OBOWIĄZEK PODATKOWY U JEJ WYSTAWCY. POWYŻSZA OKOLICZNOŚĆ BYŁA TEŻ, PRZEDMIOTEM OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 28 CZERWCA 2010 R. W WYNIKU PONOWNEJ ANALIZY DOWODÓW ZAŁĄCZONYCH DO WNIOSKÓW O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA, DOTYCZĄCYCH OKOLICZNOŚCI ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONYCH W MIEJSCOWOŚCI B., K. I B., DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAŁ, IŻ NIE STANOWIĄ ONE NOWYCH DOWODÓW, ANI NIE ZAWIERAJĄ NOWYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH W ROZUMIENIU PRZESŁANKI WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZE ZGROMADZONYCH AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE CZĘŚĆ Z PRZEDŁOŻONYCH DOWODÓW NIE ISTNIAŁA W DACIE WYDANIA OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R.: - OPERAT SZACUNKOWY DOT. NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWEJ ZABUDOWANEJ POŁOŻONEJ W B. SPORZĄDZONY ZOSTAŁ 7 GRUDNIA 2009 R., - WNIOSEK O WPIS W KSIĘDZE WIECZYSTEJ ZŁOŻONY ZOSTAŁ W SĄDZIE REJONOWYM W DNIU 30 GRUDNIA 2009 R., - PODOBNIE PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ PODATNIKA FAKTUR, TJ. FAKTURY KORYGUJĄCEJ NR [...] Z DNIA 30 LIPCA 2007 R., ORAZ FAKTURY NR [...] Z DNIA 30 LIPCA 2007 R., NIE MOŻNA UZNAĆ ZA NOWE DOWODY ISTNIEJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ. JAK WSKAZAŁ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DOWODY TE ZOSTAŁY SPORZĄDZONE PO DNIU WYDANIA OSTATECZNEJ DECYZJI. POWYŻSZE WNIOSKI WYNIKAJĄ Z TREŚCI SKARGI Z DNIA 21 GRUDNIA 2009 R., GDZIE J. M. WSKAZUJE, ŻE "(...) FAKTURA SPRZEDAŻY TYCH NIERUCHOMOŚCI, WYSTAWIONA PRZEZ SPÓŁKĘ B. MIMO ŻE JEST NA JEDNYM BLANKIECIE TO DOTYCZY TRZECH, ROZPISANYCH INDYWIDUALNIE TOWARÓW (...)" I DALEJ, ŻE "(...) ZAPLATA ZA POSZCZEGÓLNE OBIEKTY WYSZCZEGÓLNIONE CO PRAWDA NA JEDNEJ FAKTURZE, POWINNA BYĆ TEŻ ROZPATRYWANA ODDZIELNIE. SKORO JEDNAK TAKIE ROZWIĄZANIE BUDZIŁO WĄTPLIWOŚCI ORGANÓW PODATKOWYCH, SPRZEDAJĄCA SPÓŁKA B. DOKONAŁA KOREKTY PIERWOTNEJ FAKTURY OBEJMUJĄCEJ TRZY NIERUCHOMOŚCI I AKTUALNIE KAŻDY OBIEKT JEST UJĘTY NA ODDZIELNEJ FAKTURZE SPRZEDAŻY". NIE BEZ ZNACZENIA DLA OCENY PRZEDŁOŻONEGO DOWODU MA TEŻ FAKT, IŻ ZAKUPU WW. NIERUCHOMOŚCI DOKONANO JEDNYM AKTEM NOTARIALNYM Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., REPERTORIUM A NR [...] DODATKOWO WSKAZAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, NA NIEŚCISŁOŚCI FAKTURY NR [...] Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 2007 R., DOTYCZĄCE NUMERACJI TEJ FAKTURY NIEZGODNEJ Z NUMERACJĄ PRZYJĘTĄ W 2007 R., I WSKAZANEGO TERMINU ZAPŁATY NIE ODPOWIADAJĄCEGO ZAPISOM AKTU NOTARIALNEGO. NIE POSIADAJĄ PRZYMIOTU NOWYCH, NIEZNANYCH ORGANOWI, A ISTNIEJĄCYCH W DACIE PODEJMOWANIA PIERWOTNEJ DECYZJI PRZEDSTAWIONE PRZEZ STRONĘ DOWODY: - PISMO Z DNIA 15 WRZEŚNIA 2008 R., - DYSPOZYCJA ZAPŁATY WYSTAWIONA PRZEZ SPÓŁKĘ B. DO FIRMY E. J. M. O ZAPŁATĘ NALEŻNOŚCI, - FAKTURA VAT NR [...] Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., PONIEWAŻ POWYŻSZE DOKUMENTY BYŁY ZNANE ORGANOWI WYDAJĄCEMU DECYZJĘ OSTATECZNĄ, A OKOLICZNOŚCI Z NICH WYNIKAJĄCE BYŁY PRZEDMIOTEM OCENY, CO ZNALAZŁO SWOJE ODZWIERCIEDLENIE W UZASADNIENIU ROZSTRZYGNIĘCIA Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. PODOBNIE NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA NOWY, ISTOTNY DLA SPRAWY DOWÓD, PRZEDŁOŻONY PRZEZ STRONĘ OPERAT SZACUNKOWY ZABUDOWANEJ NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W K. SPORZĄDZONY NA DZIEŃ 20 WRZEŚNIA 2008 R., ZE ZLECENIA PRZEDSIĘBIORSTWA E., BOWIEM KWESTIA WZROSTU WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI, W ZWIĄZKU Z ZARZUTEM POZORNOŚCI TRANSAKCJI, BYŁA PRZEDMIOTEM OCENY PRZY WYDAWANIU DECYZJI OSTATECZNEJ, JAK RÓWNIEŻ WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU. PRAWIDŁOWA JEST TEŻ DOKONANA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OCENA POZOSTAŁYCH DOKUMENTÓW PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ STRONĘ, MAJĄCYCH UPRAWDOPODOBNIĆ ZAPŁATĘ NALEŻNOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z FAKTURY NR [...] Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., ZA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI. W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, IŻ ZAŁĄCZONE DO WNIOSKÓW O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA UMOWY SPRZEDAŻY WIERZYTELNOŚCI Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2008 R., CHOCIAŻ SĄ NOWYMI DOWODAMI, ISTNIEJĄCYMI W DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ NIE ZNANYMI ORGANOWI PODATKOWEMU, TO JEDNAK NIE DAJĄ ONE PODSTAW DO ZMIANY PRZYJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. UMOWY SPRZEDAŻY WIERZYTELNOŚCI SPORZĄDZONE ZOSTAŁY BOWIEM NA KWOTĘ 4.878.400 ZŁ, ZAŚ NA FAKTURZE VAT NR [...] WYKAZANA ZOSTAŁA WARTOŚĆ SPRZEDAŻY W KWOCIE 9.503.800 ZŁ. W TEJ SYTUACJI PRZYJĄĆ NALEŻY, IŻ NALEŻNOŚĆ WYNIKAJĄCA Z WW. FAKTURY NIE ZOSTAŁA UREGULOWANA. PONADTO Z TREŚCI ZAWARTYCH UMÓW O SPRZEDAŻY WIERZYTELNOŚCI Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2008 R., WYNIKA, ŻE SPÓŁKA B. SPRZEDAŁA WIERZYTELNOŚCI PIENIĘŻNE PRZYSŁUGUJĄCE JEJ OD DŁUŻNIKA PRZEDSIĘBIORSTWA F. J. M. NA RZECZ: 1. PRZEDSIĘBIORSTWA E. - SPRZEDAŻ WIERZYTELNOŚCI W KWOCIE 3.081.400 ZŁ ZA KWOTĘ - 3.081.400 ZŁ, 2. PRZEDSIĘBIORSTWA D. - SPRZEDAŻ WIERZYTELNOŚCI W KWOCIE 1.797.000 ZŁ ZA KWOTĘ 1.797.000 ZŁ. TRANSAKCJE SPRZEDAŻY WIERZYTELNOŚCI SPOWODOWAŁY ZATEM "PRZENIESIENIE" PRAWA DO ZAPŁATY NALEŻNOŚCI ZA SPRZEDANE NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ PRZEDSIĘBIORSTWA E. ORAZ PRZEDSIĘBIORSTWA D., KTÓRZY W WYNIKU WW. UMÓW STALI SIĘ WIERZYCIELAMI J. M. W ŻADNYM JEDNAK RAZIE Z POWYŻSZYCH UMÓW NIE WYNIKA, ŻE ZOBOWIĄZANIE J. M. WYNIKAJĄCE Z FAKTURY NR [...] ZOSTAŁO UREGULOWANE. SPRZEDAŻ WIERZYTELNOŚCI PRZEZ WIERZYCIELA - SPÓŁKA B. SPOWODOWAŁA JEDYNIE, ŻE NABYWCY WIERZYTELNOŚCI "WESZLI" NA MIEJSCE DOTYCHCZASOWEGO WIERZYCIELA, NATOMIAST DALSZE LOSY WIERZYTELNOŚCI POZOSTAJĄ POZA TĄ TRANSAKCJĄ. W WYNIKU SPRZEDAŻY WIERZYTELNOŚCI ZMIENIŁA SIĘ TYLKO OSOBA WIERZYCIELA, CZYLI OSOBY UPRAWNIONEJ DO ŻĄDANIA SPEŁNIENIA ŚWIADCZENIA. DOWODEM POTWIERDZAJĄCYM FAKT ZAPŁATY PEŁNEJ KWOTY NIE MOŻE BYĆ TEŻ POSTANOWIENIE SĄDU REJONOWEGO Z DNIA 13 SIERPNIA 2009 R. O NADANIU KLAUZULI WYKONALNOŚCI W ZAKRESIE OBOWIĄZKU ZAPŁATY CENY NABYCIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W B., PONIEWAŻ CO DO ZASADY KLAUZULA WYKONALNOŚCI POTWIERDZA JEDYNIE ZDATNOŚĆ TYTUŁU EGZEKUCYJNEGO DO EGZEKUCJI, A ZATEM NIE TWORZY NOWEJ SYTUACJI PRAWNEJ, A JEDYNIE STWIERDZA I SANKCJONUJE ISTNIEJĄCY STAN RZECZY. O ZAPŁACIE MOŻEMY MÓWIĆ DOPIERO, GDY NA WNIOSEK O WSZCZĘCIE EGZEKUCJI KOMORNIK ROZPOCZNIE EGZEKWOWANIE NALEŻNOŚCI OD DŁUŻNIKA. W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO BEZSPORNY POZOSTAJE FAKT, ŻE KWOTA WYNIKAJĄCA Z FAKTURY VAT NR [...] Z DNIA 25 LIPCA 2007 R., NIE ZOSTAŁA UREGULOWANA, A TYM SAMYM NIE ZOSTAŁ SPEŁNIONY WARUNEK OKREŚLONY W ART. 88 UST. 3 A PKT 2 USTAWY O PODATKU VAT. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WSKAZYWANE PRZEZ J. M. DOWODY NIE MOGŁY TEŻ STANOWIĆ PRZESŁANKI WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 240 § 1 PKT 7 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W PRZEPISIE TYM USTAWODAWCA WSKAZAŁ, IŻ W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ POSTĘPOWANIE, JEŻELI DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA NA PODSTAWIE INNEJ DECYZJI LUB ORZECZENIA SĄDU, KTÓRE ZOSTAŁY NASTĘPNIE UCHYLONE LUB ZMIENIONE W SPOSÓB MOGĄCY MIEĆ WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI. PRZY OCENIE TEJ PRZESŁANKI NALEŻY MIEĆ NA UWADZE FAKT, ŻE USTAWODAWCA MIAŁ NA MYŚLI AKT ADMINISTRACYJNY LUB SĄDOWY, KTÓRY STANOWIŁ SZEROKO ROZUMIANĄ PODSTAWĘ PRAWNĄ WYDANIA DECYZJI PODATKOWEJ. CHODZI TU O SYTUACJĘ, W KTÓREJ ALBO W OGÓLE NIE MOGŁABY BYĆ WYDANA DECYZJA PODATKOWA, ALBO NIE MOGŁABY BYĆ WYDANA DECYZJA PODATKOWA O OKREŚLONEJ TREŚCI BEZ STANU PRAWNEGO LUB FAKTYCZNEGO UKSZTAŁTOWANEGO LUB STWIERDZONEGO WCZEŚNIEJSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM ODRĘBNEJ SPRAWY. UCHYLENIE TEGO ROZSTRZYGNIĘCIA POWODUJE, ŻE UPADA ISTOTNY DLA PÓŹNIEJSZEJ SPRAWY FAKT PRAWOTWÓRCZY, ALBO TEŻ ZMIENIA SIĘ JEGO TREŚĆ (POR. B. GRUSZCZYŃSKI W: ORDYNACJA PODATKOWA, KOMENTARZ, PRACA ZBIOROWA, WYDAWNICTWO PRAWNICZE LEXISNEXIS, WARSZAWA 2004, STR. 618). W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE SYTUACJA TAKA NIE ZACHODZI, GDYŻ DECYZJĘ OSTATECZNĄ W PRZEDMIOCIE ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R., WYDANO W OPARCIU O MATERIAŁ ZGROMADZONY W TRAKCIE KONTROLI PODATKOWEJ ORAZ POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, NIE ZAŚ NA PODSTAWIE DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NR [...] Z DNIA 18 CZERWCA 2010 R., W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R. WSKAZANA DECYZJA STANOWI "SAMODZIELNY" AKT ADMINISTRACYJNY, WYDANY NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ROZSTRZYGNIĘCIE TO NIE MA WPŁYWU NA PRAWIDŁOWOŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA W ZAKRESIE ROZLICZENIA PODATKU VAT. PODOBNIE, JAKO NIEZASADNY, NALEŻY OCENIĆ ZARZUT BŁĘDNEGO STANOWISKA ORGANU, CO DO BRAKU PODSTAW DO UCHYLENIA DECYZJI W WYNIKU WZNOWIENIA W OPARCIU O ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJA PODATKOWA. NA PODSTAWIE ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ MOŻNA WZNOWIĆ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE I W RAMACH TEGO UCHYLIĆ WYDANĄ W NIM DECYZJĘ OSTATECZNĄ WYŁĄCZNIE WÓWCZAS, GDY ORZECZENIE EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI MA WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI. WSKAZAĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE NIE WSZYSTKIE ROZSTRZYGNIĘCIA EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI MOGĄ STANOWIĆ PODSTAWĘ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA. ABY MOŻLIWE BYŁO WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA, WYROK WYDANY PRZEZ EUROPEJSKI TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI MUSI DOTYCZYĆ WYKŁADNI PRZEPISÓW PRAWDA STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ WYDANIA DANEJ DECYZJI. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO STWIERDZIĆ NALEŻY, IŻ WYROKI EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI WSKAZANE PRZEZ PODATNIKA I TO ZARÓWNO WE WNIOSKACH O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA JAK I W ODWOŁANIU OD DECYZJI Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R., NIE MOGŁY STANOWIĆ PRZESŁANKI WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ. WPRAWDZIE POWOŁANE W ODWOŁANIU WYROKI W SPRAWIE C-385/09 Z DNIA 21 PAŹDZIERNIKA 2010 R., ORAZ W SPRAWIE C-438/09 Z DNIA 22 GRUDNIA 2010 R., WYPEŁNIAJĄ PRZESŁANKĘ NASTĘPSTWA CZASOWEGO, ALBOWIEM ORZECZENIA TE ZAPADŁY PO DNIU WYDANIA DECYZJI OSTATECZNEJ, JEDNAK ODNOSZĄ SIĘ ONE DO ODMIENNEGO STANU FAKTYCZNEGO, A MIANOWICIE DOT. PRAWA DO ODLICZENIA Z FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ PODATNIKA NIEZAREJESTROWANEGO JAKO PODATNIKA VAT CZYNNEGO. NATOMIAST OSTATECZNA DECYZJA Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., ROZSTRZYGA W PRZEDMIOCIE PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR NIE ODZWIERCIEDLAJĄCYCH RZECZYWIŚCIE DOKONANYCH CZYNNOŚCI PRZEZ ICH WYSTAWCĘ, KTÓRY TO WYSTAWCA BYŁ PODMIOTEM NIEISTNIEJĄCYM, A PODATNIK WIEDZIAŁ LUB POWINIEN WIEDZIEĆ, ŻE NABYWAJĄC TOWAR UCZESTNICZY W TRANSAKCJACH WYKORZYSTYWANYCH DO POPEŁNIENIA OSZUSTWA W PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ. NEUTRALNOŚĆ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG JEST JEGO PODSTAWOWĄ ZASADĄ I DO NIEJ EUROPEJSKI TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI ODWOŁUJE SIĘ WIELOKROTNIE. WYDANIE KOLEJNEGO WYROKU W POWYŻSZYM ZAKRESIE NIE MOŻE STANOWIĆ SKUTECZNEJ PODSTAWY DO KAŻDORAZOWEGO PRZEŁAMYWANIA ZASADY TRWAŁOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNYCH NA PODSTAWIE ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ. NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ Z ZARZUTAMI ODWOŁANIA, IŻ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI WPROWADZIŁ PODATNIKA W BŁĄD, POPRZEZ STWIERDZENIE, ŻE POWOŁANE WE WNIOSKU O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA WYROKI EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI ZOSTAŁY WYDANE PRZED DNIEM WYDANIA OSTATECZNEJ DECYZJI. W STANIE FAKTYCZNYM NINIEJSZEJ SPRAWY ORZECZENIA, NA KTÓRE PODATNIK POWOŁYWAŁ SIĘ WE WNIOSKACH O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA, NIE TYLKO, ŻE ZAPADŁY PRZED WYDANIEM OSTATECZNEJ DECYZJI LECZ RÓWNIEŻ ODNOSIŁY SIĘ DO STANÓW FAKTYCZNYCH ZUPEŁNIE ODMIENNYCH OD STANU FAKTYCZNEGO BĘDĄCEGO PRZEDMIOTEM DECYZJI OSTATECZNEJ. PODOBNIE NIE MOGŁY BYĆ BRANE POD UWAGĘ PRZY ROZWAŻANIU MOŻLIWOŚCI UCHYLENIA DECYZJI W WYNIKU WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, WYROKI POWOŁANE W ODWOŁANIU, KTÓRE ZAPADŁY W ODMIENNYM STANIE FAKTYCZNYM I DOTYCZĄ PRAWA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z FAKTUR POCHODZĄCYCH OD PODMIOTÓW NIEZAREJESTROWANYCH. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZARZUTY ODWOŁANIA NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE. ZARÓWNO Z TREŚCI ODWOŁANIA JAK I WNIOSKU O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA WYNIKA, ŻE J. M. W ISTOCIE ZMIERZA DO USTALENIA NA NOWO OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH BĘDĄCYCH PODSTAWĄ DECYZJI WYMIAROWEJ. WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ÓW STAN FAKTYCZNY BYŁ PRZEDMIOTEM OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, KTÓRY ODDALIŁ SKARGĘ PODATNIKA NA OSTATECZNĄ DECYZJĘ WYMIAROWĄ. PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA O WZNOWIENIE NIE JEST BOWIEM PONOWNE ROZPOZNANIE SPRAWY WE WSZYSTKICH JEJ ASPEKTACH, A JEDYNIE ZBADANIE, CZY ZASZŁY WYJĄTKOWE OKOLICZNOŚCI WYLICZONE W ART. 240 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ (POR. WYROK NSA Z DNIA 22 MAJA 2003 R., SYGN. AKT III SA/2367/01). STĄD RÓWNIEŻ ZARZUTY NARUSZENIA ART. 91 UST. 1 KONSTYTUCJI, ART. 178 LIT. A) DYREKTYWY I OGÓLNIE VI DYREKTYWY POZOSTAJĄ POZA ROZSTRZYGNIĘCIEM W RAMACH BADANIA PRZESŁANEK WZNOWIENIA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE STWIERDZIŁ TEŻ NARUSZENIA SFORMUŁOWANYCH W PRZEPISACH ORDYNACJI PODATKOWEJ ZASAD: PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH (ART. 121 § 1), ORAZ DOCHODZENIA PRAWDY OBIEKTYWNEJ (ART. 122). W KONTEKŚCIE POWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE POSTĘPOWANIE DOWODOWE PRZEPROWADZONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE SPEŁNIA POWYŻSZE WYMOGI. WBREW STANOWISKU STRONY, MATERIAŁ DOWODOWY ZOSTAŁ W SPRAWIE ZGROMADZONY W SPOSÓB RZETELNY, PRZY ZACHOWANIU WYMOGÓW PŁYNĄCYCH Z ART. 122 I ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ OCENIONY ZGODNIE Z ZASADAMI WIEDZY I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO, WEDŁUG REGUŁY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW WYRAŻONEJ W ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 193 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, TO STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ZARZUT TEN PODLEGAŁ OCENIE ORGANU PODATKOWEGO. W SPRAWIE DOWIEDZIONE ZOSTAŁO, ŻE W EWIDENCJI DLA CELÓW PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZDARZENIA GOSPODARCZE EWIDENCJONOWANE BYŁY NA PODSTAWIE NIERZETELNYCH DOWODÓW, CO SKUTKUJE UZNANIEM TEJ EWIDENCJI ZA NIERZETELNĄ. ZARZUT TEN PODLEGAŁ RÓWNIEŻ OCENIE PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, KTÓRY ROZPOZNAWAŁ SPRAWĘ ZE SKARGI J. M. ODNOŚNIE DECYZJI OSTATECZNEJ W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ RÓWNIEŻ Z ZARZUTEM STRONY NARUSZENIA ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZGODNIE BOWIEM Z BRZMIENIEM TEGO PRZEPISU ORGAN PODATKOWY WYSTĘPUJE DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA TYLKO W SYTUACJI WĄTPLIWOŚCI CO DO ISTNIENIA TEGO STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA, A W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ORGAN PODATKOWY ANI RAZU TAKICH WĄTPLIWOŚCI NIE ZGŁOSIŁ. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGANY PODATKOWE NIE OCENIAŁY ISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO MIĘDZY KONTRAHENTAMI, ALE FAKTYCZNE WYKONANIE OKREŚLONYCH USŁUG. BRAK BYŁO ZATEM PODSTAW DO ZASTOSOWANIA ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PODNIESIONE ZARZUTY NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA NIE MOGĄ BYĆ ZATEM UZNANE ZA ZASADNE, GDYŻ ICH SFORMUŁOWANIE I UZASADNIENIE NIE DAJE ŻADNYCH PODSTAW DO ICH UWZGLĘDNIENIA. STRONA STAWIA RÓWNIEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ (UZUPEŁNIENIE DO ODWOŁANIA - PISMO Z DNIA 15 MARCA 2011 R.), PRZY CZYM NIE WSKAZUJE NA CZYM TO NARUSZENIE MA POLEGAĆ. NATOMIAST W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO WYDANA DECYZJA SPEŁNIA WYMOGI JAKIE ZGODNIE Z ART. 210 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WINNA ZAWIERAĆ DECYZJA, A PONADTO ZARÓWNO UZASADNIENIE FAKTYCZNE JAK I PRAWNE ODPOWIADA WYMOGOM OKREŚLONYM W § 4 POWYŻSZEGO PRZEPISU. FAKT, ŻE WYDANA DECYZJA NIE ODPOWIADA OCZEKIWANIOM PODATNIKA, NIE OZNACZA, ŻE NARUSZONE ZOSTAŁY WSKAZANE PRZEZ STRONĘ PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WNIÓSŁ J. M., ŻĄDAJĄC JEJ UCHYLENIA A TAKŻE UCHYLENIA OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ OBJĘTYCH WNIOSKIEM O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA. ZASKARŻONEJ DECYZJI PAN M. ZARZUCA NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA I PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO W SPOSÓB MAJĄCY ISTOTNY WPŁYW NA ROZSTRZYGNIĘCIE, A W SZCZEGÓLNOŚCI: - ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BŁĘDNE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY I PRZYJĘCIE, ŻE SPÓŁKA A. BYŁA PODMIOTEM NIEISTNIEJĄCYM, PODCZAS GDY PODMIOT TEN BYŁ PODMIOTEM ISTNIEJĄCYM I PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, - ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUPRAWNIONE PRZYJĘCIE, ŻE POWOŁANE PRZEZ STRONĘ ORZECZNICTWO EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI NIE DAJE PODSTAW DO WZRUSZENIA OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORAZ DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ , - ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI Z ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ I ART. 7 KONSTYTUCJI RP POPRZEZ ODMOWĘ ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 240 § 1 PKT 5 I PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ, - ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW Z ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE W RAZIE WĄTPLIWOŚCI SPRAWĘ NALEŻY ROZSTRZYGNĄĆ NA KORZYŚĆ STRONY, - ZASADY PRAWDY OBIEKTYWNEJ Z ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ PRZERZUCENIE NA STRONĘ CIĘŻARU DOWODU, A NARUSZENIE TO STANOWI PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, - ART. 188 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE I NIE ROZPATRZENIE WSZYSTKICH ZGŁASZANYCH PRZEZ STRONĘ DOWODÓW, - ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ NIE ZEBRANIE I NIE ROZPATRZENIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO MAJĄCEGO ZNACZENIE PRAWNE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA, A W KONSEKWENCJI UDOWODNIENIA ZAJŚCIA PRZESŁANEK WSKAZANYCH W NORMIE PRAWNEJ BĘDĄCEJ PODSTAWĄ PRAWNĄ WYDANIA DECYZJI (INTERPRETUJĄC W/W ARTYKUŁ POWOŁANO WYROK NSA Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2005 R., SYGN. AKT FSK 2438/04), - ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ DOWOLNĄ - A NIE SWOBODNĄ - OCENĘ ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, KTÓRA TO OCENA W KWESTII ISTNIENIA SPÓŁKI A, ZOSTAŁA DOKONANA Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM NORM PRAWA PROCESOWEGO ORAZ BEZ ZACHOWANIA OKREŚLONYCH PRAWEM REGUŁ, - ART. 86 UST. 1 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, POPRZEZ POZBAWIENIE STRONY USTAWOWEGO PRAWA DO ODLICZENIA ZAPŁACONEGO PODATKU NALICZONEGO, - ART. 88 UST. 3A PKT 1 LIT. A) USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, POPRZEZ NIEUPRAWNIONE PRZYJĘCIE, ŻE BEZ ZNACZENIA DLA MOŻLIWOŚCI JEGO ZASTOSOWANIA POZOSTAJE FAKT, IŻ STRONA NIE BYŁA ŚWIADOMA, ŻE JEJ KONTRAHENT MOŻE NIE BYĆ CZYNNYM PODATNIKIEM PODATKU VAT, - ART. 18 UST. 1 LIT. A) ORAZ ART. 22 UST. 3 LIT. B) VI DYREKTYWY, - ART. 17 UST. 6 VI DYREKTYWY 77/388 W BRZMIENIU USTALONYM NA MOCY DYREKTYWY 2006/18, KTÓRY SPRZECIWIA SIĘ PRZEPISOM KRAJOWYM NA MOCY KTÓRYCH PODATNIKOWI NIE PRZYSŁUGUJE PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU ZAPŁACONEGO INNEMU PODATNIKOWI BĘDĄCEMU USŁUGODAWCĄ NIEZAREJESTROWANYM DLA CELÓW TEGO PODATKU, - ART. 178 DYREKTYWY 2006/112/WE RADY Z DNIA 28 LISTOPADA 2006 R., POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ PRZYWOŁANYCH PRZEPISÓW, W WYNIKU KTÓREJ ORGAN UZNAJE ZA ZGODNE Z PRAWEM UTRZYMANIE PRZEZ USTAWODAWCĘ OGRANICZENIA W PRAWIE DO ODLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, WYRAŻONEGO W ART. 88 UST. 3 A PKT 1 LIT. A) USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG PO PRZYSTĄPIENIU POLSKI DO WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, - ART. 2 UST. 2 I DYREKTYWY ORAZ ART. 17 UST. 2 VI DYREKTYWY RADY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH STATUUJĄCE FUNDAMENTALNE PRAWO PODATNIKA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY. W UZASADNIENIU SKARGI J. M. PODNOSI, IŻ OSTATECZNA DECYZJA DYREKTORA IZBY Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., ZOSTAŁA ZASKARŻONA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU TYLKO W CZĘŚCI DOT. NIERUCHOMOŚCI. ZAKUP PALIWA OD SPÓŁKI A. NIE BYŁ ZASKARŻONY Z UWAGI NA TOCZĄCE SIĘ POSTĘPOWANIE PRZED DYREKTOREM IZBY CELNEJ. JEDNAKŻE SĄD Z NIEZROZUMIAŁYCH WZGLĘDÓW OSĄDZIŁ DECYZJĘ TAKŻE W TYM ZAKRESIE. W DALSZEJ CZĘŚCI ODWOŁANIA STRONA PODTRZYMUJE, IŻ WSKAZANE W TRYBIE WZNOWIENIOWYM NOWE DOWODY, OKOLICZNOŚCI I FAKTY ISTNIEJĄCE W CHWILI WYDANIA SKARŻONYCH WZNOWIENIEM DECYZJI, A NADE WSZYSTKO ORZECZNICTWO EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI DAJĄ PODSTAWĘ DO UCHYLENIA SKARŻONYCH DECYZJI. ODNOSZĄC SIĘ DO ART. 240 § 1 PKT 7 ORDYNACJI PODATKOWEJ SKARŻĄCY ZGADZAJĄC SIĘ, ŻE DECYZJA W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO NIE MA BEZPOŚREDNIEGO WPŁYWU NA ROZSTRZYGNIĘCIE W PODATKU VAT, WSKAZUJE, IŻ MA ONA JEDNAK ISTOTNE ZNACZENIE DLA SPRAWY, GDYŻ ORGAN UZNAJĄC WYDATKI NA ZAKUP PALIWA ZA KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODÓW PRZYJĄŁ, ŻE SPÓŁKA A. NIE JEST PODMIOTEM FIKCYJNYM CZY NIEISTNIEJĄCYM. WYDATKI NA ZAKUP PALIWA BYŁY RZECZYWISTE, RACJONALNIE I GOSPODARCZO UZASADNIONE, A TAKŻE BYŁY ZAPŁACONE DO PODMIOTU RZECZYWIŚCIE ISTNIEJĄCEGO, A NIE FIKCYJNEGO. W OCENIE STRONY GŁÓWNĄ KWESTIĄ SPORNĄ JEST ZGODNOŚĆ Z PRAWEM WSPÓLNOTOWYM ART. 88 UST. 3A PKT 1 LIT. A) USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, STĄD KLUCZOWYM DLA ROZSTRZYGNIĘCIA JEST CZY FAKTURA WYSTAWIONA PRZEZ PODATNIKA NIEZAREJESTROWANEGO (NIE BĘDĄCEGO CZYNNYM PODATNIKIEM PODATKU VAT, A ZA TAKIEGO ORGAN UZNAŁ SPÓŁKĘ A.) DAJE PRAWO DO ODLICZENIA. W TEJ SPRAWIE WYPOWIEDZIAŁ SIĘ EUROPEJSKI TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI W WYROKU Z DNIA 22 GRUDNIA 2010 R., W SPRAWIE C-438/09 B. J. D. PRZECIWKO DYREKTOROWI IZBY SKARBOWEJ, KTÓRY PODKREŚLIŁ, IŻ OGRANICZENIE PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT WYNIKAJĄCE Z ART. 88 UST. 3A PKT 1 LIT. A) USTAWY O VAT, WYKRACZA POZA ZAKRES DOPUSZCZALNY NA MOCY ART. 17 UST. 6 VI DYREKTYWY. ZGODNIE Z ORZECZENIAMI TRYBUNAŁU EUROPEJSKIEGO, PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE NIE SĄ UPRAWNIONE DO UTRZYMYWANIA W MOCY WYŁĄCZEŃ PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT STOSOWANYCH W SPOSÓB OGÓLNY DO JAKIEGOKOLWIEK WYDATKU ZWIĄZANEGO Z NABYCIEM TOWARÓW I USŁUG. PONADTO, SFORMUŁOWANA PRZEZ EUROPEJSKI TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI WYKŁADNIA PRAWA UNIJNEGO WIĄŻE WSZYSTKIE SĄDY KRAJOWE I ORGANY PODATKOWE NA ZASADZIE PIERWSZEŃSTWA. TYM SAMYM WYKŁADNIA ART. 17 I ART. 18 VI DYREKTYWY DOKONANA W WYROKU W SPRAWIE C-438/09 JEST DLA SĄDU ORZEKAJĄCEGO W SPRAWIE WIĄŻĄCA. KOLEJNO W OPINII STRONY, SPÓŁKA A. NIE MOŻE BYĆ UZNANA ANI ZA PODMIOT NIEISTNIEJĄCY, ANI TEŻ NIEUPRAWNIONY BOWIEM JEST ONA ZAREJESTROWANA W KRS, POSIADA NUMER STATYSTYCZNY REGON ORAZ NUMER NIP, POSIADA ZGŁOSZONE MIEJSCE REJESTRACJI ORAZ MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (ADRESY TE SĄ RZECZYWISTE W 2007 R., A NIE W GRUDNIU 2008 R.), PROWADZI REJESTRY ZAKUPÓW I SPRZEDAŻY, SKŁADA DEKLARACJE PODATKOWE VAT-7 PRZYJMOWANE I POTWIERDZANE PRZEZ URZĄD SKARBOWY, POSIADA RACHUNKI BANKOWE, PŁATNOŚCI ZA SPRZEDANY TOWAR OTRZYMUJE W WIĘKSZOŚCI ZA POŚREDNICTWEM RACHUNKU BANKOWEGO, UTRZYMUJE KORESPONDENCJĘ ZA POŚREDNICTWEM POCZTY POD ADRESEM REJESTRACJI I ADRESEM PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI - RESTAURACJI, UZYSKAŁA W 2007 R., OD WŁADZ MIASTA POZWOLENIE NA PROWADZENIE LOKALU ZE SPRZEDAŻĄ WYROBÓW ALKOHOLOWYCH, A ZATEM NIE MOŻE BYĆ PODMIOTEM FIKCYJNYM, NIEISTNIEJĄCYM. O NIEISTNIENIU SPÓŁKI A. NIE MOŻE TEŻ ŚWIADCZYĆ FAKT, IŻ PRACOWNICY URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ NIE MOGLI SIĘ SKONTAKTOWAĆ Z PRZEDSTAWICIELEM SPÓŁKI. PODMIOT TEN ZAKOŃCZYŁ BOWIEM SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ W GRUDNIU 2007 R., ZAŚ KONTROLA PROWADZONA BYŁA W OKRESIE OD PAŹDZIERNIKA DO GRUDNIA 2008 R., TJ. ROK PO ZAKOŃCZENIU DZIAŁALNOŚCI PRZY UL. M. I W DWA LATA PO ZAKOŃCZENIU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI PRZY UL. G. NA BUDYNKU GDZIE PROWADZONA BYŁA DZIAŁALNOŚĆ PRZEZ SPÓŁKĘ A. WISIAŁ PODŚWIETLANY SZYLD (BANER) SPÓŁKI A. POWYŻSZE POTWIERDZA RÓWNIEŻ FAKT ZAWARCIA UMOWY NAJMU LOKALU PRZY UL. M., CO PRAWDA OD DNIA 1 MAJA 2007 R., ALE Z TEGO LOKALU A.D. - CZYTAJ SPÓŁKA A. KORZYSTAŁ OD LUTEGO 2007 R., (OD TEGO MIESIĄCA NIE PRZEBYWAŁ JUŻ POD ADRESEM G.). INFORMACJĘ O PODŚWIETLANYM BANERZE POTWIERDZIŁ WŁAŚCICIEL LOKALU A. G. PRZESŁUCHIWANY W DNIU 8 PAŹDZIERNIKA 2008 R., CO POTWIERDZA PROTOKÓŁ KONTROLI Z DNIA 30 KWIETNIA 2009 R. W DALSZEJ CZĘŚCI SKARGI SKARŻĄCY CYTUJE STWIERDZENIA WYBRANE Z DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., MAJĄCE ŚWIADCZYĆ O ISTNIENIU SPÓŁKI A., A TYM SAMYM BŁĘDNYM ROZUMIENIU PRZEZ ORGANY PODATKOWE NIEKTÓRYCH FAKTÓW, ORAZ WSKAZUJE NA RAŻĄCE NIEŚCISŁOŚCI W UZASADNIENIU DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., DOTYCZĄCE SKŁADANIA DEKLARACJI PODATKOWYCH. NASTĘPNIE J. M. ZARZUCA, IŻ NA STRONIE 12 DECYZJI Z DNIA 11 MAJA 2011 R., ZAWARTO NIEPRAWDZIWE STWIERDZENIE, IŻ FAKTURY NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWIŚCIE DOKONANYCH CZYNNOŚCI PRZEZ ICH WYSTAWCĘ. PRZECZĄ TEMU: DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2007 R., WYROK SĄDU REJONOWEGO Z DNIA 26 KWIETNIA 2011 R., ORAZ ART. 7 UST. 8 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG DOTYCZĄCY SPRZEDAŻY TOWARÓW "W ŁAŃCUCHU PODMIOTÓW", KTÓREGO TO PRZEPISU ORGANY NIE RESPEKTUJĄ. DODATKOWO STRONA ZARZUCA, IŻ ORGANY PODATKOWE NIE UDOWODNIŁY, ŻE PODATNIK WIEDZIAŁ LUB MÓGŁ CHOĆBY PRZYPUSZCZAĆ, ŻE KUPUJE PALIWO Z NIEUSTALONEGO ŹRÓDŁA. SKARŻĄCY PODNOSI, IŻ SWOJĄ WSPÓŁPRACĘ ZE SPÓŁKĄ A. NAWIĄZAŁ POPRZEZ DOBRZE MU ZNANEGO WŁAŚCICIELA FIRMY G. WŁAŚCICIELA SPÓŁKI A., POZNAŁ OSOBIŚCIE, BYŁ W SIEDZIBIE FIRMY I SPRAWDZAŁ JEJ WIARYGODNOŚĆ POPRZEZ OBEJRZENIE WSZYSTKICH DOKUMENTÓW REJESTROWYCH, A TAKŻE WIDZIAŁ POZWOLENIE NA HANDEL PALIWEM, KTÓRE PÓŹNIEJ OKAZAŁO SIĘ PODROBIONE NA CO NIE MIAŁ WPŁYWU. J. M. PODNOSI TAKŻE, IŻ UZYSKAŁ WIEDZĘ, ŻE KUPOWANE W 2006 R. OD FIRMY G. PALIWO BYŁO DOSTARCZANE PRZEZ SPÓŁKĘ A.. NATOMIAST BRAK ŚWIADOMOŚCI CO DO ŹRÓDŁA ORAZ LEGALNOŚCI POCHODZENIA PALIWA POTWIERDZA WSPOMNIANY WYROK SĄDU REJONOWEGO. KOLEJNO STRONA PRZYWOŁUJE TREŚĆ WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 16 PAŹDZIERNIKA 2008 R., SYGN. AKT I FSK 1152/07 INTERPRETUJĄC PODMIOT NIEISTNIEJĄCY W ASPEKCIE ART. 88 UST. 3A PKT 1 LIT. A USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. STRONA NIE ZGADZA SIĘ RÓWNIEŻ ZE STWIERDZENIEM ZAWARTYM W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI, DOTYCZĄCYM ODMIENNEGO STANU FAKTYCZNEGO OD OPISANEGO W WYROKACH EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWIE C-385/09 I C-438/09, PONIEWAŻ PRZEPIS ART. 88 UST. 3A PKT 1 LIT. A USTAWY O VAT NIGDZIE NIE ODWOŁUJE SIĘ DO POJĘCIA PODATNIKA NIEZAREJESTROWANEGO, ZAŚ POWOŁANE WYROKI EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI WSKAZUJĄ POWYŻSZY PRZEPIS JAKO NIEZGODNY Z PRAWEM WSPÓLNOTOWYM. UZASADNIAJĄC, ŻE WYSTAWIONE FAKTURY PRZEZ SPÓŁKĘ A. ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWIŚCIE DOKONANE TRANSAKCJE J. M. CYTUJE FRAGMENTY OSTATECZNEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2007 R. W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY WSKAZUJE PONADTO, ŻE WYROKIEM Z DNIA 26 KWIETNIA 2011 R. SĄD REJONOWY II WYDZIAŁ KARNY UNIEWINNIŁ STRONĘ OD POPEŁNIENIA ZARZUCANEGO MU CZYNU POLEGAJĄCEGO NA NIE WYKONANIU OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 23 STYCZNIA 2004 R., O PODATKU AKCYZOWYM. W OCENIE STRONY NIEZALEŻNIE, IŻ POSTĘPOWANIE PROWADZONE BYŁO W SPRAWIE KARNEJ BARDZO ISTOTNYMI SĄ USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO DOKONANE PRZEZ SĄD, PO WNIKLIWEJ ANALIZIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W DALSZEJ KOLEJNOŚCI J. M. POWOŁUJE ORZECZENIA EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI I WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W PRZEDMIOCIE PRAWA PODATNIKA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO PRZY NABYCIU TOWARÓW SŁUŻĄCYCH DZIAŁALNOŚCI OPODATKOWANEJ (WYROK C-33/03 Z DNIA 10 MARCA 2005 R., WYROK Z DNIA 17 CZERWCA 2009 R., SYGN. AKT I FSK 437/08 I POWTÓRNIE WYROK C-438/09 Z DNIA 22 GRUDNIA 2010 R. /LEX 670720) PODNOSZĄC, IŻ FAKTU ZWIĄZKU ZAKUPÓW Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ U NIEGO NIKT NIE PODWAŻAŁ. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ I PIŚMIE PROCESOWYM Z 4 STYCZNIA 2012 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. SKARŻĄCY ZŁOŻYŁ RÓWNIEŻ PISMA PROCESOWE Z DNIA 20 WRZEŚNIA 2011 R., I 10 LISTOPADA 2011 R., W KTÓRYCH ROZWIJAŁ SWOJĄ ARGUMENTACJĘ I UZASADNIENIE PREZENTOWANEGO W SPRAWIE STANOWISKA. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), - ZWANEJ DALEJ "P.P.S.A." - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A., WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Z DRUGIEJ JEDNAK STRONY GRANICĄ PRAW I OBOWIĄZKÓW SĄDU WYZNACZONĄ W ART. 134 § 1 P.P.S.A., JEST ZAKAZ WKRACZANIA W SPRAWĘ NOWĄ. GRANICE TE ZAŚ WYZNACZONE SĄ DWOMA ASPEKTAMI, MIANOWICIE LEGALNOŚCIĄ DZIAŁAŃ ORGANU ADMINISTRACJI ORAZ CAŁOKSZTAŁTEM ASPEKTÓW PRAWNYCH TEGO STOSUNKU PRAWNEGO, KTÓRY BYŁ OBJĘTY TREŚCIĄ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE SĄD NARUSZYŁBY TEN PRZEPIS JEDYNIE WÓWCZAS, GDYBY PRZEKROCZYŁ OKREŚLONE WYŻEJ GRANICE DANEJ SPRAWY ALBO GDYBY OGRANICZYŁ SIĘ W OCENIE LEGALNOŚCI TYLKO DO ZARZUTÓW I WNIOSKÓW SKARGI. OCENIAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORGANU ODWOŁAWCZEGO Z PUNKTU WIDZENIA WSKAZANYCH POWYŻEJ KRYTERIÓW STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE NIE NARUSZA ONA PRAWA W STOPNIU POWODUJĄCYM KONIECZNOŚĆ WYELIMINOWANIA JEJ Z OBROTU PRAWNEGO. MAJĄC NA UWADZE PRZEDMIOT SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ UREGULOWANA W ART. 240 - 246 ORDYNACJI PODATKOWEJ INSTYTUCJA WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA JEST JEDNYM Z NADZWYCZAJNYCH TRYBÓW WZRUSZENIA DECYZJI, STANOWIĄCYM WYJĄTEK OD ZASADY TRWAŁOŚCI DECYZJI OSTATECZNYCH. MA ONA NA CELU STWORZENIE PRAWNEJ MOŻLIWOŚCI PONOWNEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO I PODJĘCIA PONOWNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, JEŻELI POSTĘPOWANIE BYŁO DOTKNIĘTE KWALIFIKOWANYMI WADAMI PROCESOWYMI, WYLICZONYMI ENUMERATYWNIE W ART. 240. POSTĘPOWANIE WZNOWIENIOWE NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANE DO PEŁNEJ MERYTORYCZNEJ KONTROLI DECYZJI WYDANEJ W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM, NIE JEST TO BOWIEM KONTYNUACJA POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO. ODMIENNE SĄ ZASADY ROZPOZNAWANIA SPRAW W TRYBACH NADZWYCZAJNYCH I INNA JEST WAGA ZAKRESU PRZEDMIOTOWEGO NARUSZEŃ PRAWA UWZGLĘDNIANYCH PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY I INNA BRANYCH POD UWAGĘ PRZEZ ORGAN ROZPATRUJĄCY WNIOSEK O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA. CELEM POSTĘPOWANIA WZNOWIENIOWEGO NIE JEST NAPRAWIENIE WAD DECYZJI, LECZ NAPRAWIENIE WAD POSTĘPOWANIA, I TO NIE KAŻDYCH, ALE JEDYNIE TYCH WSKAZANYCH W ART. 240 § 1 O.P. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE SKARŻĄCY WNIÓSŁ O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO OSTATECZNĄ DECYZJĄ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R., W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD LUTEGO DO GRUDNIA 2007 R. JAKO PODSTAWĘ WZNOWIENIA SKARŻĄCY POWOŁAŁ ART. 240 § 1 PKT 5, 7 I 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ. WSKAZUJĄC PODSTAWĘ Z ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ SKARŻĄCY JAKO NOWE OKOLICZNOŚCI I DOWODY PRZEDŁOŻYŁ DOKUMENTY I OŚWIADCZENIA OPISANE NA STR. 6-9 DECYZJI. ZGODNIE Z ART. 240 § 1 PKT 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ POSTĘPOWANIE, JEŻELI WYJDĄ NA JAW ISTOTNE DLA SPRAWY NOWE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE LUB NOWE DOWODY ISTNIEJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI NIEZNANE ORGANOWI, KTÓRY WYDAŁ DECYZJĘ. WYNIKA STĄD, ŻE PRZESŁANKA ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI LUB DOWODÓW JEST SPEŁNIONA WTEDY, GDY: 1. UJAWNIĄ SIĘ W SPRAWIE NOWE OKOLICZNOŚCI LUB NOWE DOWODY ISTNIEJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI, 2. OKOLICZNOŚCI TE LUB DOWODY BĘDĄ MIAŁY CHARAKTER NOWYCH W STOSUNKU DO PRZEPROWADZONEGO DOTĄD POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO, 3. OKOLICZNOŚCI LUB DOWODY MUSZĄ BYĆ ISTOTNE DLA SPRAWY, CZYLI TAKIE KTÓRE MOGĄ MIEĆ WPŁYW NA ODMIENNE ROZSTRZYGNIĘCIE, WIĘC WYWOŁUJĄ KONIECZNOŚĆ UCHYLENIA LUB ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI. PRZY CZYM NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE WSZYSTKIE TE ELEMENTY MUSZĄ ZOSTAĆ SPEŁNIONE ŁĄCZNIE. OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE LUB DOWODY DLA SPRAWY ISTOTNE TO TE, KTÓRE DOTYCZĄ PRZEDMIOTU SPRAWY I MAJĄ ZNACZENIE PRAWNE, A WIĘC MAJĄ W KONSEKWENCJI WPŁYW NA ZMIANĘ TREŚCI DECYZJI W KWESTIACH ZASADNICZYCH, TJ. SŁUŻĄ USTALENIU STANU FAKTYCZNEGO W SPRAWIE, A NIE JEGO OCENIE . BŁĘDNA OCENA STANU FAKTYCZNEGO POD WZGLĘDEM PRAWNYM NIE STANOWI PODSTAWY WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, STANOWI JĄ NATOMIAST BŁĘDNE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO. Z USTALEŃ WYNIKAJĄCYCH Z DECYZJI OSTATECZNEJ WYNIKAŁO, ŻE - PALIWO, KTÓREGO ZAKUP BYŁ UDOKUMENTOWANY FAKTURAMI, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE SPÓŁKA Z O.O. A. NIE POCHODZIŁO OD TEGO PODMIOTU, - TRANSAKCJE SPRZEDAŻY, OPISANYCH W DECYZJI NIERUCHOMOŚCI BYŁY ZWOLNIONE OD PODATKU VAT ORAZ POZORNE. ZATEM NOWE DOWODY I NOWE OKOLICZNOŚCI ISTOTNE DLA SPRAWY TO TAKIE, KTÓRE POZWOLIŁYBY DOKONAĆ ODMIENNYCH USTALEŃ W ZAKRESIE STANU FAKTYCZNEGO PRZYJĘTEGO W OSTATECZNEJ DECYZJI Z 17 LISTOPADA 2009 R. DOKONUJĄC OCENY ZASKARŻONEJ DECYZJI, W KONTEKŚCIE POWYŻSZYCH USTALEŃ NALEŻAŁO PODZIELIĆ STANOWISKO ORGANÓW, ŻE NIE SPOSÓB W NINIEJSZEJ SPRAWIE MÓWIĆ O UJAWNIENIU SIĘ NOWYCH ISTOTNYCH DOWODÓW I OKOLICZNOŚCI. Z ZAOFEROWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTÓW I OŚWIADCZEŃ NIE WYNIKAJĄ TAKIE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE MOGŁYBY BYĆ ISTOTNE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ZAKOŃCZONEJ OSTATECZNĄ DECYZJĄ. SĄD UZNAJE ZA PRAWIDŁOWE I PRAWIDŁOWO UZASADNIONE STANOWISKO ORGANÓW, ŻE CZĘŚĆ DOKUMENTÓW I OKOLICZNOŚCI BYŁA ZNANA ORGANOM NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO - CO ZNALAZŁO WYRAZ W UZASADNIENIU DECYZJI. CZĘŚĆ DOWODÓW POWSTAŁA JUŻ PO WYDANIU DECYZJI OSTATECZNEJ I NIE ISTNIAŁA W DNIU JEJ WYDANIA, RESZTA ZAŚ NIE BYŁA ISTOTNA A W KONSEKWENCJI NIE MOGŁA MIEĆ WPŁYWU NA TREŚĆ DECYZJI W ZASADNICZYCH KWESTIACH. PRZY CZYM NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ZAWIERA DROBIAZGOWĄ OCENĘ ZAOFEROWANYCH DOWODÓW, KTÓRĄ SĄD UZNAJE ZA PRAWIDŁOWĄ I LOGICZNĄ. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE NALEŻAŁO, ZDANIEM SĄDU PRZYJĄĆ, ŻE SKARŻĄCY NIE WYKAZAŁ ZAISTNIENIA PRZESŁANEK Z ART. 240 § 1 PKT 50 ORDYNACJI PODATKOWEJ. KOLEJNĄ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, WSKAZANĄ PRZEZ SKARŻĄCEGO, TO PKT 7 ART. 240 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM, W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ POSTĘPOWANIE, JEŻELI DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA NA PODSTAWIE INNEJ DECYZJI LUB ORZECZENIA SĄDU, KTÓRE ZOSTAŁY NASTĘPNIE UCHYLONE LUB ZMIENIONE W SPOSÓB MOGĄCY MIEĆ WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI. RACJĘ ZATEM NALEŻY PRZYZNAĆ ORGANOM ORZEKAJĄCYM W SPRAWIE, ŻE WARUNKIEM ZASTOSOWANIA TEGO PRZEPISU I UCHYLENIA DECYZJI OSTATECZNEJ JEST USTALENIE, ŻE DECYZJA TA ZOSTAŁA WYDANA NA PODSTAWIE INNEJ DECYZJI LUB ORZECZENIA SĄDU, TA INNA DECYZJA LUB ORZECZENIE ZOSTAŁY NASTĘPNIE UCHYLONE LUB ZMIENIONE, A UCHYLENIE LUB ZMIANA DECYZJI LUB ORZECZENIA SĄDU NASTĄPIŁO W SPOSÓB MOGĄCY MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. RACJĘ MAJĄ TAKŻE ORGANY TWIERDZĄC, ŻE WSPOMINAJĄC W ART. 240 § 1 PKT 7 ORDYNACJI PODATKOWEJ O "INNEJ DECYZJI LUB ORZECZENIU", USTAWODAWCY CHODZIŁO O AKT ADMINISTRACYJNY LUB SĄDOWY, KTÓRY STANOWIŁ SZEROKO ROZUMIANĄ PODSTAWĘ PRAWĄ, A NIE FAKTYCZNĄ WYDANIA DECYZJI PODATKOWEJ (POR. WYROK NSA Z DNIA 22 STYCZNIA 2008 R., SYGN. AKT L FSK 163/07, LEX NR 470987). W ORZECZNICTWIE PODKREŚLA SIĘ TEŻ, ŻE OZNACZA TO, IŻ BEZ TEJ "INNEJ DECYZJI LUB ORZECZENIA SĄDU" NIE BYŁOBY PODSTAW DO WYDANIA DECYZJI PODATKOWEJ. CHODZI WIĘC O ROZSTRZYGNIĘCIE JAKIEJŚ SPRAWY LUB POJEDYNCZEJ KWESTII, ZAWARTEJ W DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ LUB W ORZECZENIU SĄDOWYM, WYDANYCH W ODRĘBNEJ I SAMODZIELNEJ SPRAWIE, STANOWIĄCE ISTOTNY FAKT PRAWOTWÓRCZY W NASTĘPNEJ, JUŻ INNEJ SPRAWIE PODATKOWEJ W SYTUACJI, GDY ALBO W OGÓLE NIE MOGŁABY BYĆ WYDANA DECYZJA PODATKOWA, ALBO NIE MOGŁABY BYĆ WYDANA DECYZJA OKREŚLONEJ TREŚCI, BEZ STANU PRAWNEGO LUB FAKTYCZNEGO, UKSZTAŁTOWANEGO ALBO STWIERDZONEGO WCZEŚNIEJSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM ADMINISTRACYJNYM LUB SĄDOWYM INNEJ, ODRĘBNEJ SPRAWY. ZMIANA BĄDŹ UCHYLENIE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ ALBO ORZECZENIA SĄDOWEGO POWODUJE, ŻE OD OKREŚLONEJ DATY ALBO ODPADA ISTOTNY DLA PÓŹNIEJSZEJ SPRAWY FAKT PRAWOTWÓRCZY, ALBO ZMIENIA SIĘ JEGO TREŚĆ". - TAK: WYROK WSA W ŁODZI Z DNIA 22 PAŹDZIERNIKA 2008 R., SYGN. AKT I SA/ŁD 858/08, LEX NR 498177, POR. TAKŻE: WYROK WSA WE WROCŁAWIU Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 2008 R., SYGN. AKT I SA/WR 314/08, LEX NR 500686. ODNOSZĄC POWYŻSZE UWAGI NA GRUNT NINIEJSZEJ SPRAWY NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA OSTATECZNA W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG I WSKAZYWANA PRZEZ SKARŻĄCEGO DECYZJA W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO, TO DWIE NIEZALEŻNE OD SIEBIE DECYZJE, NIE STANOWIĄCE DLA SIEBIE PODSTAWY PRAWNEJ. PRAWIDŁOWO ORGAN PODATKOWY WYJAŚNIŁ, ŻE ODMIENNA OCENA SKUTKÓW PRAWNYCH ZAKWESTIONOWANYCH FAKTUR WYNIKA Z ODMIENNOŚCI PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM I USTAWY O PODATKU VAT. W OBU POSTĘPOWANIACH FAKTURY TE ZOSTAŁY OCENIONE TAK SAMO, NATOMIAST SKUTKI PODATKOWE BYŁY INNE ZE WZGLĘDU NA INNE PRZEPISY PRAWA. ZATEM PRAWIDŁOWO ORGANY PODATKOWE UZNAŁY, ŻE UCHYLENIE DECYZJI W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO, NIE STANOWI PRZESŁANKI DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI NA MOCY ART. 240 § 1 PKT 7 ORDYNACJI PODATKOWEJ. NASTĘPNĄ PODSTAWĘ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, WSKAZANĄ PRZEZ SKARŻĄCEGO, STANOWI PRZEPIS ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZDANIEM SKARŻĄCEGO, DYSPOZYCJĘ TEGO PRZEPISU WYPEŁNIA WSKAZANIE ORZECZEŃ EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI, KTÓRE W JEGO OCENIE MIAŁY WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI OSTATECZNEJ, DECYZJI, KTÓRA NARUSZA PRZEPISY PRAWA PODLEGAJĄCEGO WYKŁADNI WE WSKAZANYCH WYROKACH EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI. ART. 240 § 1 PKT 11 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWI, ŻE W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ POSTĘPOWANIE, JEŻELI ORZECZENIE EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI MA WPŁYW NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI, PRZY CZYM NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM, MOŻLIWOŚĆ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA WYSTĄPI TYLKO W RAZIE, GDY ORZECZENIE TRYBUNAŁU ZAPADA JUŻ PO WYDANIU DECYZJI I MA WPŁYWU NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI. W OCENIE SĄDU, PRZYWOŁANE PRZEZ SKARŻĄCEGO WYROKI EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI NIE STANOWIĄ PRZESŁANKI DO UCHYLENIA LUB ZMIANY PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI OSTATECZNEJ. WSKAZANE PRZEZ SKARŻĄCEGO WYROKI (TE ZAPADŁE PO WYDANIU DECYZJI OSTATECZNEJ) NIE MAJĄ WPŁYWU NA TREŚĆ WYDANEJ DECYZJI ALBOWIEM ODNOSZĄ SIĘ DO ODMIENNEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB INNYCH PRZEPISÓW PRAWA. ŻADEN ZE WSKAZANYCH WYROKÓW NIE DAJE PODSTAWY DO PRZYZNANIA PODATNIKOWI PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR NIE DOKUMENTUJĄCYCH RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH LUB DOKUMENTUJĄCYCH CZYNNOŚCI POZORNE. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ORAZ NIE STWIERDZAJĄC NARUSZENIA, MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE W SPRAWIE, PRZEPISÓW PRAWA, W TYM WSKAZANYCH W SKARDZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA MOCY ART. 151 P.P.S.A., ODDALIŁ SKARGĘ.