II SAB/Go 38/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Sławomir Pauter Protokolant sekr. sąd. Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "L" na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku I. zobowiązuje Burmistrza Miasta do załatwienia wniosku Stowarzyszenia "L" z dnia [...]r. w zakresie nieobjętym informacją udzieloną pismami organu z dnia [...]r. znak [...] oraz z dnia [...]r. znak [...] i załączonymi do nich nośnikami elektronicznymi - w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, II. orzeka, iż bezczynność Burmistrza Miasta w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie w pozostałym zakresie, IV. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny, V. zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz skarżącego Stowarzyszenia "L" kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2013r. (złożonym za pośrednictwem organu, data wpływu do sądu 7 czerwca 2013r.) Stowarzyszenie [...] złożyło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 8 i 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak też art. 74 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na nieudzielaniu informacji o środowisku w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. W oparciu o wskazany zarzut Stowarzyszenie wnosiło o zobowiązanie Burmistrza Miasta do przekazania mu: 1. dokumentów powstałych w postępowaniach w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć planowanych przez K sp. z o.o. w tym wniosków wraz z załącznikami, kartami informacyjnymi przedsięwzięć, raportów oddziaływania na środowisko opinii uzgadniających, pism stron, środków zaskarżenia, orzeczeń sądowych, 2. dokumentów dotyczących instalacji lub urządzeń energetycznych należących do K sp. z o.o., które zostały złożone w Urzędzie Miejskim w toku postępowań administracyjnych jak również poza taki postępowaniami, dotyczących następujących instalacji i urządzeń : a) suszarni S, b) pieca przemysłowego G, c) kotła T, d) suszarni B, e) pieców przemysłowych G, f) kotła K, g) suszarni włókna dla linii produkcyjnej płyt MDF o ile wskazane dokumenty nie są tożsame z dokumentami wymienionymi w pkt 1. Nadto skarżące Stowarzyszenie domagało się wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. W motywach skargi strona podała, iż wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. wystąpiła do organu o udzielenie informacji o środowisku poprzez doręczenie jej ( w formie papierowej lub elektronicznej ) dokumentów wskazanych w pkt 1 i 2 skargi. Na żądanie organu o sprecyzowanie wniosku, pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. podtrzymała swój wniosek jak też wyjaśniła, iż żądane dokumenty nie znajdują się w publicznie dostępnych wykazach, gdyż postępowania administracyjne zakończyły się przed powstaniem tych wykazów. Uznając co do zasady prawo Stowarzyszenia do otrzymania informacji Burmistrz przekazał mu dokumenty powstałe i złożone w postępowaniach dotyczących z wniosku K sp. z o.o., a dotyczących rozbudowy węzła produkcji kleju, węzła rozładunku mocznika, biologicznej oczyszczalni ścieków oraz budowy hali magazynowej typu A (m.in. decyzje, dokumenty złożone przez wnioskodawcę tj. wnioski, raporty oddziaływania na środowisko ). Zarzucała, iż organ nie doręczył jej pozostałych żądanych dokumentów, w tym także tych wymienionych w pkt 2 wniosku. Wskazywała, iż wezwany przez nią do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia [...] marca 2013r., organ pozostawił je bez odpowiedzi i nadal pozostaje bezczynny. Stowarzyszenie wywodziło, iż Burmistrz zobowiązany jest do udzielenia żądanych informacji o środowisku i jego ochronie na mocy przepisów art. 8 i 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. bowiem żądane dokumenty są tymi o jakich mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] czerwca 2013r., Burmistrz Miasta wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż w związku z wpływem wniosku strony z dnia [...] grudnia 2012r. wezwana ona została do wyszczególnienia o jakie konkretnie dokumenty lub postępowania administracyjne chodzi z pouczeniem o możliwości skorzystania z publicznie dostępnego wykazu dokumentów zawierających informacje o środowisku i jego ochronie, udostępnionego w Biuletynie Informacji Publicznej. Wobec podtrzymania przez stronę, pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., wniosku w dotychczasowej postaci, Burmistrz wskazał, iż udostępnione zostały w formie elektronicznej dokumenty złożone i powstałe w toku postępowań o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z oceną oddziaływania na środowisko w formie elektronicznej i przesłane 6 lutego 2013 r. Przyznając fakt otrzymania wezwania z dnia [...] marca 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa z zarzutem nieprzekazania stronie wszystkich żądanych dokumentów, Burmistrz wskazał, iż ustalone zostało, że w ramach przysługujących organowi kompetencji, przed 2005r. oceny oddziaływania na środowisko dokonywane były w ramach postępowań o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, prowadzonych przez inny wydział niż załatwiający wniosek strony z dnia [...] grudnia 2012r. Wyjaśnił, iż wskutek rozdzielenia kompetencji do prowadzenia postępowań dotyczących wpływu na szeroko rozumiane środowisko naturalne między różne wydziały Urzędu Miejskiego doszło do niezamierzonego opóźnienia w realizacji wezwania strony z dnia [...] marca 2013 r. Podał, iż uzyskane dodatkowo z Wydziału Gospodarki Nieruchomościami, Architektury i Zasobów Komunalnych dokumenty w formie żądanej przez stronę zostały jej przesłane w dniu 31 maja 2013 r. Mając na uwadze, iż działając w ramach samokontroli, organ zrealizował wniosek strony, wnosił o umorzenie postępowania skargowego. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do sprecyzowania aktualnego stanowiska, wobec treści odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Stowarzyszenia w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2013 r. oświadczył, iż organ udzielił jedynie informacji częściowej tzn. w części pkt 1 wniosku w zakresie przedsięwzięć ( instalacji) w przemyśle chemicznym do wytwarzania, przy zastosowaniu procesów chemicznych, podstawowych produktów lub półproduktów chemii organicznej oraz w zakresie przedsięwzięć dotyczących linii lakierowania płyt drewnopochodnych i impregnacji papieru). Wskazał, iż firma K wytwarza dwa rodzaje produktów tj. wyżej wymienione produkty i półprodukty chemii organicznej oraz płyty i inne produkty drewnopochodne. Zdaniem pełnomocnika, organ udzielił pełnej informacji dotyczącej przedsięwzięć związanych z pierwszą grupą oraz w bardzo ograniczonym zakresie związanych z grupą drugą. Podkreślił, iż informacje te udzielone zostały po wniesieniu skargi. Podnosił, że nie zostały natomiast przekazane żadne dokumenty, o których mowa w pkt 2 wniosku ( pkt II 2 skargi ). W zaistniałej sytuacji wnosił o zobowiązanie Burmistrza do przekazania skarżącemu Stowarzyszeniu: 1. dokumentów powstałych w postępowaniach w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć planowanych przez K sp. z o.o. w tym wniosków wraz z załącznikami, kartami informacyjnymi przedsięwzięć, raportów oddziaływania na środowisko opinii uzgadniających, pism stron, środków zaskarżenia, orzeczeń sądowych z wyłączeniem dokumentów dotyczących przedsięwzięć ( instalacji ) w przemyśle chemicznym do wytwarzania, przy zastosowaniu procesów chemicznych, podstawowych produktów lub półproduktów chemii organicznej oraz w zakresie przedsięwzięć dotyczących linii lakierowania płyt drewnopochodnych i impregnacji papieru, 2. dokumentów wskazanych w pkt II 2 skargi, o ile nie są one tożsame z dokumentami wymienionymi w pkt 1. Podtrzymując wnioski skargi w pozostałym zakresie wywodził iż, przedłożona przy piśmie procesowym, decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] maja 2006 r. dotycząca zmiany zezwolenia udzielonego K sp. z o.o na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza potwierdza w pkt 2 i 3 istnienie instalacji ( instalacji płyt drewnopochodnych surowych, instalacji produkcji wyrobów drewnopochodnych uszlachetnionych, instalacji rozkroju płyt ), oraz urządzeń energetycznych, których dotyczył wniosek. Wydanie tej decyzji wymagało wcześniejszego przeprowadzenia przez Burmistrza oceny oddziaływania na środowisko i decyzji środowiskowej. W odpowiedzi na to pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, Burmistrz, pismem z dnia [...] lipca 2013 r., podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania, wskazując, iż nie dysponuje innymi niż już udzielone stronie skarżącej, dokumentami powstałymi bądź złożonymi w postępowaniach w których przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko. Podnosił, iż na wniosek firmy K przeprowadził łącznie 15 postępowań przy czym żadne z nich nie dotyczyło urządzeń wymienionych w pkt 2 skargi. Wskazał też, że skarżące Stowarzyszenie bez podstawy prawnej wywodzi, iż przedłożona decyzja Marszałka Województwa ma świadczyć o prowadzeniu przez organ innych postępowań, w trakcie których przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko, dotyczących firmy K. Pismami procesowymi z dnia [...] października 2013 r. organ i pełnomocnik skarżącego oświadczyli, że nie uległ zmianie zakres informacji udzielonej Stowarzyszeniu na wniosek z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Wskazać też należy, iż stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. powoływanej jako: ppsa) sąd administracyjny rozstrzygając w granicach danej sprawy administracyjnej nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w niej podstawą prawną. Z mocy przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa sprawowana przez sąd administracyjny kontrola administracji publicznej obejmuje również bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 ppsa. Zatem skarga na bezczynność dopuszczalna jest w zakresie w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1-4a zaskarżanie decyzji, postanowień, innych aktów i czynności oraz interpretacji podatkowych. Bezczynność organu występuje, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis", Warszawa 2008, str. 97). Bez znaczenia prawnego pozostaje przy tym z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie) nie zostały podjęty lub nie została dokonana czynność, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowna czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana lub akt nie powinien zostać podjęty, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania ( por. wyrok NSA-OZ we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, GP 1983, nr 24, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r., SAB/Wa 24/05, Lex nr 190899). Ocena istnienia po stronie organu zaskarżalnej bezczynności dokonywana jest przez sąd administracyjny na dzień rozstrzygania sprawy administracyjnej ( wyrokowania w sprawie skargi na bezczynność) . Analiza dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wskazuje, iż do dnia wniesienia przez Stowarzyszenie [...] skargi na bezczynność ( data wpływu skargi do organu 6 maja 2013 r. ) Burmistrz Miasta nie rozpatrzył w pełnym zakresie i z dochowaniem obowiązujących przepisów prawa wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia [...] grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie. Odnosząc się do tego wniosku organ, po wezwaniu Stowarzyszenia do jego sprecyzowania, w piśmie z dnia [...] stycznia 2013r. wskazał podlegające udostępnieniu – za ustaloną opłatą - dokumenty dotyczące czterech postępowań z wniosku firmy K o wydanie decyzji środowiskowych. Stwierdził jednocześnie, iż pisma stron składane w postępowaniu nie są środkami administracyjnymi i nie mieszczą się w katalogu informacji podlegających udostępnieniu zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008, Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Twierdzeniu organu, iż dokumenty te zostały przesłane w formie wskazanej przez stronę (na nośniku elektronicznym / w formie papierowej) w dniu 6 lutego 2013 r. strona skarżąca nie zaprzeczyła. Po dokonanym przez skarżące Stowarzyszenie wezwaniu Burmistrza pismem z dnia [...] marca 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa i już po wpływie skargi w dniu 6 maja 2013 r., organ kolejnym pismem z dnia [...] maja odniósł się do wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. przekazując w załączeniu do niego kolejne dokumentu w żądanej formie ( elektronicznej/ papierowej ) z 11 innych postępowań prowadzonych z wniosku K, w ramach których dokonana była ocena oddziaływania na środowisko ( 139 dokumentów, 1071 stron ). Zdaniem organu stanowiło to, dokonane w ramach autokontroli, załatwienie wniosku z dnia [...] grudnia 2012r. w pełnym zakresie, na co wskazano w odpowiedzi na skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. W ocenie strony skarżącej, wyrażonej w piśmie procesowym z dnia [...] lipca br., organ nadal pozostaje w bezczynności, gdyż udzielone informacje dotyczyły tylko części dokumentów żądanych w pkt 1 wniosku, zaś nie zostały przekazane w żadnym zakresie informacje, które żądane były w jego pkt 2. Wskazano też fakt istnienia w firmie K instalacji o jakich mowa w pkt 2 wniosku, co ma potwierdzać powołana w piśmie strony decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] marca 2010 r. zmieniająca decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2006 r., dotyczącą pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza, a która musiała być poprzedzona oceną oddziaływania na środowisko i uzyskaniem decyzji środowiskowej dla której organem właściwym był Burmistrz. W odpowiedzi na to pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, organ pismem procesowym z dnia [...] lipca 2013 r. podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania, wskazując, iż nie dysponuje innymi niż już udzielone stronie skarżącej dokumentami powstałymi bądź złożonymi w postępowaniach w których przeprowadzono ooś. Podnosił, iż na wniosek firmy K przeprowadził łącznie 15 postępowań przy czym żadne z nich nie dotyczyło urządzeń wymienionych w pkt II.2 skargi. Wskazał też, że skarżące Stowarzyszenie bez podstawy prawnej wywodzi, iż przedłożona decyzja Marszałka Województwa ma świadczyć o prowadzeniu przez organ innych postępowań, w trakcie których przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko, dotyczących firmy K. W ustalonych okolicznościach sprawy, treść wniosku skarżącego Stowarzyszenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że prawo do uzyskania żądanych w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. informacji opiera ono na podstawie powołanej już ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Tym samym obowiązkiem organu, było załatwienie wskazanego wniosku stosownie do wymogów wynikających z tej ustawy. Powołana ustawa zawiera własne uregulowania w zakresie trybu i sposobu udostępnienia informacji, odrębne od ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm. ). Interes prawny w żądaniu udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie jest także zagwarantowany zainteresowanemu w art. 61 ust. 1 oraz art. 74 ust. 3 Konstytucji. Prawo dostępu do informacji o środowisku gwarantuje również Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r. Nr 78, 706). Przepisy powołanej ustawy z dnia 3 października 2008 r. nakładają na właściwe organy obowiązek udostępnienia każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, znajdujących się w posiadaniu organów lub dla nich przeznaczonych ( art. 8 ustawy ). Sposób realizacji tego uprawnienia regulują przepisy Działu II ustawy, zatytułowanego "Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie". Zgodnie z powołanymi regulacjami właściwy organ jest obowiązany udostępnić wnioskowane informacje, gdy ich zakres mieści się w katalogu wskazanym w art. 9 ust. 1 ustawy. Zatem w sytuacji skierowania do organu wniosku o udzielenie tej informacji, zobligowany jest on jej udzielić, co kwalifikowane jest jako czynność materialno – techniczna ( vide: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r. II OW 60/10; baza orzeczeń nsa.gov.pl ). Stosownie do przepisu art. 14 ust. 1 ustawy organ administracji udostępnia informację o środowisku i jego ochronie bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy ( ust. 2 ). W tym przypadku przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Dokumenty, o których dane są zamieszczane w publicznie dostępnych wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 1, udostępnia się w dniu złożenia wniosku. Informacje, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2, udostępnia się w dniu złożenia wniosku. W sytuacji gdy wniosek dotyczy udzielenia informacji, która nie znajduje się w posiadaniu organu to niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dnia od dnia otrzymania tego wniosku, ma on obowiązek przekazać wniosek organowi administracji, w którego posiadaniu znajduje się żądana informacja, powiadamiając o tym wnioskodawcę ( art. 19 ust. 2 pkt 1 ) lub w tym samym terminie zwraca wniosek wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić organu. Natomiast w przypadku sformułowania wniosku w sposób zbyt ogólny, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, organ wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, udzielając jednocześnie stosownych wyjaśnień, w szczególności informując o możliwości skorzystania z publicznie dostępnych wykazów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ( art. 19 ust. 3 ustawy). Informacja o środowisku i jego ochronie jest udostępniana w sposób i formie określonej we wniosku ( art. 15 ust. 1 ustawy ). W przypadku braku możliwości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w sposób lub w formie określonych we wniosku, organ ma obowiązek powiadomić pisemne żądającego informacji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem z jednoczesnym wskazaniem, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego powiadomienia podmiot żądający informacji nie złoży wniosku w sposób lub w formie, wskazanych w powiadomieniu, następuje wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sposób lub w formie określonych we wniosku ( art. 15 ust. 2 i 3 ) Obligatoryjna odmowa udzielenia informacji przez organ następuje w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy. Zgodnie z nim organ nie udostępnia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli informacje dotyczą: 1) danych jednostkowych uzyskiwanych w badaniach statystycznych statystyki publicznej chronionych tajemnicą statystyczną, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.); 2) spraw objętych toczącym się postępowaniem sądowym, dyscyplinarnym lub karnym, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby zakłócić przebieg postępowania; 3) spraw będących przedmiotem praw autorskich, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.), lub patentowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.), jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszyć te prawa; 4) danych osobowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.), dotyczących osób trzecich, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszać przepisy o ochronie danych osobowych; 5) dokumentów lub danych dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli osoby te, nie mając obowiązku ich dostarczenia i nie mogąc być takim obowiązkiem obciążone, dostarczyły je dobrowolnie i złożyły zastrzeżenie o ich nieudostępnianiu; 6) dokumentów lub danych, których udostępnienie mogłoby spowodować zagrożenie dla środowiska lub bezpieczeństwa ekologicznego kraju; 7) informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania; 8) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanych na terenach zamkniętych, co do których nie prowadzi się postępowania z udziałem społeczeństwa, zgodnie z art. 79 ust. 2; 9) obronności i bezpieczeństwa państwa. Natomiast fakultatywne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji o środowisku i jego ochronie wskazuje przepis art. 17 ustawy, zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, może nastąpić jeżeli: 1) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania; 2) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych przeznaczonych do wewnętrznego komunikowania się; 3) wniosek jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania; 4) wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny. Przy czym, jak wynika z art. 19 ust. 3 zdanie ostatnie, uzupełnienie wniosku nie wyłącza możliwości odmowy udostępnienia informacji na podstawie art. 17 pkt 4 ustawy. Stosownie do przepisu art. 20 ust. 1 ustawy odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie następuje w drodze decyzji. Skoro zgodnie z przepisem art. 14 ust. 5 ustawy w przypadku odmowy udostępnienia informacji, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, to także decyzja o odmowie udzielenia informacji o środowisku powinna być wydana w terminach wynikających z powołanych przepisów tj. bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku, z możliwością jego przedłużenia do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy, przy odpowiednim stosowaniu przepisów art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powołanych regulacji ustawy z dnia 3 października 2008 r. zaskarżalna bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie zachodzi, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności wobec wniosku, przewidzianych w wyżej wymienionych przepisach, w tym również nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia stosownej informacji. Przy orzekaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Rozpoznając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku, sąd administracyjny bada zatem jedynie, czy organ zobowiązany do udostępnienia informacji o środowisku wywiązał się z tego obowiązku, czy też pozostaje w opóźnieniu załatwienia wniosku podmiotu ubiegającego się o udostępnienie takiej informacji. Porównanie zakresu informacji żądanych we wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. z zakresem przedmiotowym udostępnionych stronie informacji w postaci dokumentów wymienionych w pismach dnia [...] stycznia i [...] maja 2013r. stanowiących odpowiedzi na wniosek i bezspornie stronie przekazanych ( w żądanej przez nią formie) w celu jego załatwienia, wskazuje, iż żądanie nie zostało zrealizowane w pełnym zakresie. W pkt 1 wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżące Stowarzyszenie wnosiło o udostępnienie dokumentów powstałych w postępowaniach w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć planowanych przez K sp. z o.o. w tym wniosków wraz z załącznikami, kartami informacyjnymi przedsięwzięć, raportów oddziaływania na środowisko opinii uzgadniających, pism stron, środków zaskarżenia, orzeczeń sądowych. Organ udzielił informacji przez udostępnienie wymienionych w piśmie z dnia [...] stycznia 2013r. dokumentów dotyczących 4 wskazanych postępowań administracyjnych i po wniesieniu skargi, w piśmie z [...] maja dotyczącym innych 11 postępowań. W piśmie [...] grudnia 2012r. organ wskazał przy tym, że nie udostępnia pism stron, które jego zdaniem, nie są środkami administracyjnymi z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy. Wskazane okoliczności uprawniają, zdaniem Sądu, do przyjęcia, iż na dzień wyrokowania stan bezczynności organu w zakresie w jakim stronie udostępniono dokumenty wskazane w pismach z dnia [...] stycznia i [...] maja 2013 r. nie występuje bowiem żądana informacja o środowisku została w części udzielona. Organ pozostaje jednakże w stanie zaskarżalnej bezczynności w załatwieniu wniosku w pozostałym zakresie tj. nie objętym informacją udzieloną pismami z dnia [...] stycznia i [...] maja 2013r. Ten pozostały zakres bezczynności organu obejmuje zatem żądanie udostępnienia dokumentów wskazanych w pkt 1 wniosku z dnia [...] grudnia 2012r., a nie będących tymi, które już zostały udostępnione stronie. Stan bezczynności dotyczy przykładowo kwestii nieudostępnienia wnioskodawcy pism stron składanych w postępowaniach administracyjnych. Wprawdzie bowiem Burmistrz poinformował wnioskodawcę w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., iż odmowa w tym zakresie wynika z faktu, iż nie są one środkami administracyjnymi i nie mieszczą się w ustawowym katalogu informacji podlegających udostępnieniu, to nie oznacza to ustania stanu zaskarżalnej bezczynności. Jak bowiem już wskazano, stosownie do przepisu art. 20 ust. 1 ustawy, odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie (w całości lub części) następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zatem uznanie organu, iż żądne informacje nie podlegają udostępnieniu (w całości lub części) powinno skutkować zajęciem rozstrzygnięciem w prawnie obowiązującej formie decyzji administracyjnej. Tylko takie załatwienie wniosku strony może prowadzić do uznania, iż stan bezczynności organu ustał. Stan bezczynności organu odnosi się także do żądania udostępnienia dokumentów o jakich mowa w pkt 2 wniosku (odpowiednio pkt II 2 skargi). Odnośnie tego zakresu wniosku wskazać z dnia [...] grudnia 2012r., należy iż organ w żaden sposób nie odniósł się do zawartego w nim żądania. Wzywając Stowarzyszenie – pismem z dnia [...] grudnia 2012r. - do uzupełnienia wniosku Burmistrz jedynie zwrócił uwagę na trudność jaką powoduje sposób sformułowania wniosku o informację przez odniesienie się do wskazanych we wniosku urządzeń. Stowarzyszenie - jak wynika z treści udzielonej odpowiedzi - podtrzymało wniosek w stanie niezmienionych. Podobnie zresztą jak w piśmie z dnia [...] marca 2013 r., stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W pismach organu z [...] stycznia i [...] maja 2013 r. załatwiających, jego zdaniem, w pełnym zakresie wniosek strony, brak jest jednak odniesienia się do tego punktu wniosku. Dopiero w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2013 r. organ wskazał, iż żadne z prowadzonych z wniosku firmy K sp. z o.o. postępowań administracyjnych, w których przeprowadzona była ocena oddziaływania na środowisko, nie dotyczyło urządzeń wymienionych w pkt II 2 skargi czyli w pkt 2 wniosku z dnia [...] grudnia 2012r. Oświadczenia procesowego organu, złożonego sądowi nie można jednak traktować jako formy załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2012r. w pozostałym jeszcze zakresie, którego nie objęła informacja udzielona pismami z dnia [...] stycznia i [...] maja 2013 r. W nawiązaniu do przedstawionych regulacji prawnych zawartych w ustawie o udostępnianiu informacji środowisku, podkreślić należy, iż organ załatwiając wniosek o udzielenie informacji o środowisku pozytywnie dla strony (udzielając informacji ) lub jej odmawiając ma obowiązek działać w formach prawnych wynikających z ustawy. Nie przesądzając zatem kwestii sposobu załatwienia wniosku w pozostałym, pominiętym dotychczas zakresie, wyznaczonym treścią żądania strony o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, wskazać należy, że jeżeli organ uzna, iż istnieją podstawy do odmowy udostępnienia informacji żądanej przez stronę, to winien to uczynić wydając stosowną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, realizującą wymogi w zakresie wyrażenia podstaw odmowy i ich uzasadnienia. Organ administracyjny powinien też rozważyć, czy w przypadku, gdy żądanych informacji nie posiada, a zatem nie mogąc uczynić zadość żądaniu wnioskodawcy, które jest w sposób oczywisty niemożliwe do zrealizowania, powinna zostać wydana decyzja administracyjna na podstawie art. 17 pkt 3 ustawy. Zgodnie z przepisem art. 149. § 1 ppsa sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do § 2. cytowanego artykułu, w przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Mając zatem na uwadze ustalony stan faktyczny i wskazane podstawy prawne, skargę należało uznać za częściowo uzasadnioną. Zgodnie z art. 149 § 1 ppsa konieczne stało się zobowiązanie Burmistrza Miasta do załatwienia wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia [...] grudnia 2012r. w zakresie nieobjętym informacją udzieloną pismami tego organu z dnia [...] stycznia 2013r. znak [...] oraz z dnia [...] maja 2013r. znak [...] i przekazanymi stronie nośnikami elektronicznymi - w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Stosownie bowiem do art. 286 ppsa, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, a termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Wyznaczając termin 1 miesięczny do załatwienia sprawy, Sąd kierował się regulacją art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. uznając ,iż wskazany w nim termin jest adekwatny ze względu na okoliczności sprawy. Wobec faktu, iż w pozostałym zakresie stan bezczynności Burmistrza Miasta w dniu wyrokowania już nie istniał z uwagi na udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, zaistniały podstawy do umorzenia postępowania w pozostałym zakresie jako bezprzedmiotowego ( art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ). W ocenie Sądu w okolicznościach sprawy nie zaszły podstawy do uznania, iż stwierdzona bezczynność Burmistrza Miasta w rozpoznaniu wniosku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 roku, sygn. akt: II OSK 1360/12 czy wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 lutego 2012 roku, sygn. akt: II SAB/Go 59/11; baza orzeczeń nsa.gov.pl) jak i w piśmiennictwie (por. np. P. Brzozowski w glosie do postanowienia NSA z dnia 26 lipca 2012 roku, sygn. akt: II OSK 1360/12), wykształciło się stanowisko, które Sąd w obecnym składzie podziela, że obowiązujący stan prawny obliguje sąd do orzekania w zakresie stwierdzenia czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, także w sytuacji, gdy w chwili orzekania stan bezczynności już nie istnieje, co należy też odnieść do sytuacji gdy ustąpił on jedynie w części i co uzasadniało umorzenie postępowania w części. Pojęcie bezczynności łączyć należy z ustawowym terminem, w którym zgodnie z prawem dany akt czy czynność winna być dokonana ( vide: wyroki NSA z dnia 11 lipca 2008 roku, sygn. akt: I OSK 231/08; z dnia 5 października 2010 roku, sygn. akt: I OSK 287/10; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 1 lutego 2012 roku, sygn. akt: II SAB/Sz 150/11 i wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2012 roku, sygn. akt: II SAB/Kr 5/12 baza orzeczeń.nsa.gov.pl). Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nakładają na organy administracji publicznej obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1), przez wnikliwe i szybkie działanie przy posłużeniu się najprostszymi środkami do jej załatwienia. Nie każde niezałatwienie sprawy w terminie wynikającym z przepisu prawa, a w braku przepisu szczególnego w terminie określonym przepisami 35 § 3 czy ustalonymi w trybie art. 36 Kpa jest równoznaczne z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 35 § 5 Kpa do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się m.in. okresów opóźnień spowodowanych z winy strony i z przyczyn niezależnych od organu. Ocena czy niezałatwienie sprawy odbyło się z rażącym naruszeniem prawa, powinna uwzględniać zarówno przesłanki subiektywne, po stronie organu oraz obiektywne, w tym m.in. skutki niezałatwienia sprawy w terminie dla strony lub dla interesu publicznego. W okolicznościach sprawy przyczynę stwierdzonej bezczynności stanowiło niepodejmowanie przez organ czynności w formie wymaganej przez prawo dla jej załatwienia ( decyzja ) w sytuacji, gdy pozostawał on w przekonaniu o załatwieniu wniosku strony w całości. Zdaniem Sądu, w takich okolicznościach brak jest podstaw do uznania, iż bezczynność Burmistrza Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanych przyczyn Sąd uznał także, iż brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wymierzenie organowi grzywny, Konsekwencją wyniku sporu jest zasądzenie od Burmistrza Miasta na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] kwoty 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmujących wpis od skargi, opłatę skarbową od pełnomocnictwa i koszty zastępstwa procesowego (art. 200 i 2005 § 2 ppsa ).