I SA/Gd 390/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi M. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2012 r., Sygn. akt I SA/Gd 327/11 uchylającego decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 7 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych postanawia: odrzucić skargę. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę w przedmiocie wymierzenia Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2012 r., Sygn. akt I SA/Gd 327/11 uchylającego decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 7 lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych. W piśmie z dnia 30 marca 2013 r. skarżąca wskazała, że nie wezwała uprzednio organu do wykonania wskazanego wyroku, albowiem nie została pouczona o takim obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z treści niniejszego przepisu, jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia uregulowanej nim skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, 2011, s. 549, nb 5; postanowienie NSA z 20.11.2012 r. II OSK 2721/12, 15.5.2013 r. II OSK 1073/13; 19.3.2013 r. II OSK 540/13, cbosa). Dopiero niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy po wezwaniu otwiera drogę do wniesienia skargi. Nawet przypomnienie o wydaniu wyroku nie jest w żaden sposób równoznaczne z wezwaniem do jego wykonania (postanowienie NSA z 15.5.2013 r. II OSK 1073/13, LEX nr 1319024). Dlatego wezwanie musi zawierać treść imperatywną, by organ administracji miał świadomość, że strona zamierza poddać postępowanie organu kontroli sądowej. Wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi zatem przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., bez możliwości jej konwalidacji (postanowienie NSA z 21.6.2011 r. I OSK 1037/11 z 7.4.2010 r. I OSK 1679/09; z 14.10.2009 r. I OSK 467/09, cbosa). Za taką wykładnią art. 154 § 1 p.p.s.a. przemawia w szczególności wykładnia systemowa Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą droga przed sądem administracyjnym otwiera się dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia albo po uprzednim wezwaniu na piśmie do usunięcia naruszeń prawa w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (orzeczenia NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych, akceptowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską i P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski - op. cit. s. 318, nb 7 lit. a). W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę, nie wzywając uprzednio organu do wykonania wyroku Sądu z dnia 30 maja 2012 r. Przed wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie, bez względu na to czy byłaby to skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania czy skarga na bezczynność organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, należało wezwać organ do wykonania wyroku z 30 maja 2012 r. Skarżąca, jak wskazano tego nie uczyniła, co przyznała w piśmie z 30 marca 2013 r. W ocenie Sądu, brak pouczenia w tym zakresie nie wpływa na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Uznać zatem należy, że skarżąca nie wyczerpała służących środków zaskarżenia i uchybiła wymogom art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Działanie zaś takie czyni skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w związku z art. 52 § 1 i art. 154 § 1 tej ustawy, Sąd orzekł jak w postanowieniu.