III SO/Łd 3/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wymierzenie grzywny Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : 1. wymierzyć Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Rektora Wyższej Szkoły A. w Ł. na rzecz M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 stycznia 2014 r. (data nadania pisma w UP M. 1- koperta k. 4 akt sadowych) M. K. wniosła o wymierzenie Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. grzywny w kwocie 5000 zł na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 14 listopada 2013 r., za pośrednictwem organu administracji, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora Wyższej Szkoły A. w Ł. w sprawie wypłaty należnego jej stypendium. Mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ nie przekazał skargi sądowi. Sąd ustalił, że w/w skarga datowana na dzień 7 listopada 2013 r. została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej III KO/Łd 92/13 i przekazana do organu administracji publicznej – Wyższej Szkoły A. w Ł. - w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2013 r. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2014 r. odpis wniosku skarżącej z dnia 9 stycznia 2014 r. został doręczony Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. Jednocześnie Sąd wezwał organ administracji do ustosunkowania się do wniosku w terminie 7 dni. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem procesowym z dnia 12 lutego 2014 r. Rektor Wyższej Szkoły A.w Ł. poinformował, że po otrzymaniu w dniu 14 listopada 2013 r. skargi M. K. udzielił na nią odpowiedź pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. , skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na dowód powyższego załączył kserokopię w/w pisma. Organ wskazał ponadto, że przyznane skarżącej stypendium nie było wypłacane z uwagi na brak środków finansowych. Konta uczelni są zablokowane przez komorników, natomiast próby sprzedaży nieruchomości uczelni okazały się bezskuteczne. Wskazał także, że Wyższa Szkoła A. w Ł. złożyła do Sądu wniosek o upadłość likwidacyjną, który w styczniu 2014 r. został rozpatrzony przez Sąd negatywnie. Sąd ustalił, że do dnia 21 lutego 2014 r. pismo procesowe z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt III KO/Łd 92/13, na które powołuje się organ nie wpłynęło do Sądu (notatka urzędowa – k. 19 akt sądowych). W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 25 lutego 2014 r. Rektor Wyższej Szkoły A. w Ł. został wezwany do przedstawienia dowodu nadania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pisma procesowego z dna 11 grudnia 2013 r. W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 6 marca 2014 r. Rektor Wyższej Szkoły A. w Ł. poinformował, że pismo z dnia 11 grudnia 2013 r. zostało odnotowane w dzienniku korespondencyjnym, w części korespondencji wychodzącej w dniu 11 grudnia 2013 r. Pismo zostało przygotowane do wysyłki jako list polecony za potwierdzeniem odbioru. Pracownik, który miał wysłać to pismo, nie dopełnił tego obowiązku. W związku z powyższym nie jest możliwe przedstawienie dowodu nadania pisma z dnia 11 grudnia 2013 r. Do dnia 25 marca 2014 r. Rektor Wyższej Szkoły A. w Ł. nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi M. K. na bezczynność organu w sprawie wypłaty należnego jej stypendium wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., zasadą jest, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, winien przekazać wniesioną do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa powyżej, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. i ma niewątpliwie charakter represyjny. Wyłącznądnieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na przyczyny mające uzasadniać zwłokę w zaniechaniu tej powinności. Przyczyny te mogą zostać uwzględnione przez sąd wyłącznie dla potrzeb ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny. Istotne jest, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z cytowanej normy prawnej, lecz z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek (por. postanowienia NSA: z dnia 17 maja 2011r., sygn. akt I OZ 344/11; z dnia 29 grudnia 2010r., sygn. akt I OZ 972/10; z dnia 10 grudnia 2010r., sygn. akt I OZ 936/10; z dnia 30 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 895/10; z dnia 20 października 2010r., sygn. akt I OZ 668/10; z dnia 6 stycznia 2010r., sygn. akt I OZ 1108/09; z dnia 5 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 1024/06; z dnia 6 maja 2005r., sygn. akt II OZ 171/05 – wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje natomiast, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarze, Warszawa 2005, s. 259). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano M. K. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora Wyższej Szkoły A. w Ł.i w sprawie wypłaty należnego jej stypendium. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej III KO/Łd 92/13 i przesłana do organu administracji, do którego wpłynęła w dniu 14 listopada 2013 r. Zatem termin na przekazanie skargi wraz z aktami upłynął bezskutecznie w dniu 16 grudnia 2013 r. Do dnia dzisiejszego Rektor Wyższej Szkoły A. w Ł. nie przesłał do Sądu skargi M. K. Nie budzi w związku z tym wątpliwości fakt, iż organ uchybił obowiązkowi wynikającemu wyraźnie z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. Zostały zatem spełnione przesłanki wynikające z art. 55 § 1 p.p.s.a., przy czym przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2012r. i w drugim półroczu 2012 r. (M.P. z 2013 r. poz. 107) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.080,84 zł, a w drugim półroczu 2012 r. wyniosło 3.161,77 zł. W rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację finansową uczelni w ocenie Sądu, wymierzenie Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. grzywny w wysokości 500 złotych osiągnie cel przewidziany w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna będzie odpowiednim środkiem dyscyplinującym Rektora do przekazania skargi wraz z aktami do sądu i będzie stanowiła wystarczającą dolegliwość. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. i art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. e.o.