II SA/Bk 83/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej oddala skargę. W postępowaniu w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o nazwie A., nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] F. Spółka z o.o. w W. (dalej: Spółka) została wezwana przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. (w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r.) do poddania automatu badaniu sprawdzającemu przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Wyjaśniono, że zapisy opinii technicznej nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. wskazują, iż automat dopuszcza możliwość urządzania pojedynczej gry za stawkę wyższą niż dopuszczalna stawka określona w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), powoływanej dalej jako u.g.h. Jako jednostkę przeprowadzającą badanie wskazano Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B. posiadające upoważnienie Ministra Finansów nr [...]. Wskazano również miejsce przekazania automatu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. nałożył na Spółkę karę porządkową w kwocie 1.500 zł za niezastosowanie się do wezwania. W uzasadnieniu organ wskazał, że przepis art. 262 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), powoływanej dalej jako o.p., stanowi podstawę nałożenia na stronę postępowania kary porządkowej m.in. za bezzasadne odmówienie złożenia wyjaśnień, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Do wymienionych obowiązków należy zaliczyć poddanie automatu do gier badaniu sprawdzającemu na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h. Zdaniem organu fakt niedostarczenia automatu do miejsca wskazanego w wezwaniu świadczy o uchylaniu się przez stronę od współdziałania w wyjaśnieniu sprawy, co paraliżuje postępowanie i uzasadnia nałożenie kary w wysokości 1.500 zł. Organ wskazał, że maksymalna stawka ustalona przez ustawodawcę w przepisie art. 262 § 1 o.p. wynosi 2.800 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka zarzucając naruszenie art. 262 § 1 pkt 2 o.p. w związku z art. 23 b ust. 1 u.g.h. poprzez bezpodstawne uznanie, że wystąpiło uzasadnione podejrzenie, iż zarejestrowany automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Jak wskazała, opinia techniczna sporządzona przez Wyższą Szkołę Informatyki i Umiejętności w Ł. (dalej WSIiU w Ł.), na której zapisy powołuje się organ żądając poddania automatu badaniu sprawdzającemu, nie stanowi opinii poprzedzającej rejestrację automatu, która to rejestracja odbyła się około 5 lat temu. Opinia stanowi badanie tożsame z badaniem sprawdzającym wymienionym w § 13 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. poz. 312) – tyle że przeprowadzonym nie na żądanie organu, a z własnej inicjatywy podmiotu eksploatującego. Przedmiotowa opinia, będąca substytutem badania sprawdzającego, potwierdza że automat na chwilę obecną działa w sposób zgodny z prawem, w tym z warunkami wynikającymi z art. 129 ust. 3 u.g.h. Podejrzenie organu o jego nieprawidłowym funkcjonowaniu nie zostało poparte żadnymi merytorycznymi argumentami, a skoro tak, to odwołujący się nie miał obowiązku zastosowania się do żądania organu, który to wniosek wynika a contrario z art. 23b ust. 1 u.g.h. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w całości podzielił ustalenia stanu faktycznego i ocenę prawną dokonane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, zaś zarzuty zażalenia uznano za bezzasadne. Wskazano, iż trafnie organ I instancji uznał, że treść opinii technicznej wykonanej przez WSIiU w Ł., nr [...], z dnia [...] listopada 2012 r., może świadczyć o możliwości urządzania pojedynczej gry na wskazanym automacie za stawkę wyższą niż dopuszczalna, określoną w art. 129 u.g.h. Świadczy o tym następujący zapis: "Automat dopuszcza możliwość poddania w grze ryzyku wcześniej uzyskanych wygranych gromadzonych na liczniku BANK (pula punktów kredytowych gromadzona z wygranych w przeprowadzonych grach) do wysokości 100 punktów kredytowych (10 PLN) z licznika BANK". Usprawiedliwione było zatem wezwanie podmiotu eksploatującego do poddania automatu badaniu sprawdzającemu, które to wezwanie było również prawidłowe pod względem formalnym: wskazano jednostkę badającą, termin dostarczenia automatu, miejsce dostarczenia oraz rygor wymierzenia kary porządkowej w przypadku niewykonania obowiązku. Zdaniem organu odwoławczego przepis art. 262 § 1 pkt 2 o.p., który jest podstawą nałożenia kary w sprawie, umożliwia nałożenie takiej kary do kwoty 2.800 zł, jeśli zobowiązany bezzasadnie odmawia okazania przedmiotu oględzin. Wskazał, że z mocy art. 122 o.p. jest zobowiązany do podjęcia wszystkich działań mających na celu wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co zrealizowano żądając poddania automatu badaniu sprawdzającemu. Organ odwoławczy wskazał też, że Minister Finansów decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. cofnął WSIiU w Ł. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, bowiem w jego ocenie wydawane przez nią opinie techniczne nie odpowiadają wymogom wynikającym z przepisów art. 129 ust. 3 u.g.h. Cofając zezwolenie Minister stwierdził, że nie można dopuścić do funkcjonowania w obrocie prawnym opinii sporządzanych niezgodnie z przepisami prawa lub w wyniku nierzetelnych działań. Zatem, jak wskazał Dyrektor Izby Celnej, powoływanie się w zażaleniu na bezzasadność wezwania do przeprowadzenia badania sprawdzającego z tym uzasadnieniem, że legalność funkcjonowania automatu została potwierdzona w opinii technicznej sporządzonej przez WSIiU było chybione, skoro skutecznie cofnięto tej jednostce upoważnienie do przeprowadzania badań. Zdaniem organu II instancji uzasadnione było zatem podejrzenie, że zarejestrowany automat nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h., czym wypełnił dyspozycję art. 23b ust. 1 tej ustawy. Skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w B. złożyła Spółka F. zarzucając: 1. naruszenie art. 23b ust. 3 u.g.h. w związku z § 7 ust. 2 pkt 5 i § 22 zarządzenia nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. NF poz. 19) i w związku z § 1 ust. 2 i § 6 ust. 2 zarządzenia nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF poz. 72 z późn. zm.) oraz w związku z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego i art. 7 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest przeprowadzenie badania sprawdzającego przez jednostkę niemającą statusu jednostki upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (upoważnienie z dnia 27 listopada 2012 r. było, zdaniem skarżącej, dotknięte sankcją nieważności eliminującą je ze skutkiem ex tunc); 2. art. 262 § 1 pkt 2 o.p. w zw. z art. 23b ust. 1 u.g.h. poprzez bezpodstawne ich zastosowanie w sytuacji, gdy odmowa poddania automatu badaniu przez Izbę Celną w B. nie była bezzasadna, gdyż funkcjonalność automatu jest bezsporna (wynika z opinii jednostki badającej WSIiU w Ł.), a organ nie uzasadnił żądania poddania automatu uzasadnionym podejrzeniem, że urządzenie nie spełnia parametrów ustawowych. Zdaniem skarżącego przepisy prawa obowiązujące w dniu 27 listopada 2012 r. tj. w dacie udzielenia przez Ministra Finansów upoważnienia Izbie Celnej w B. - nie zezwalały izbom celnym na prowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Ten stan uległ zmianie dopiero z dniem wejścia w życie § 7 ust. 2 pkt 5 zarządzenia nr 28 Ministra Finansów w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (wydanego w oparciu o delegację ustawową zamieszczoną w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej). Poprzednie zarządzenie Ministra Finansów – nr 30 z dnia 29 października 2009 r. - takiej kompetencji izbom celnym nie przyznawało. W konsekwencji Izba Celna w B. nie posiada upoważnienia do przeprowadzania badań automatów, bowiem w dacie jego udzielenia nie było ku temu podstawy prawnej. Było ono zatem nieważne od dnia jego wydania. Zakwestionowano również w skardze istnienie "uzasadnionego podejrzenia" niespełnienia przez automat warunków ustawowych, które to podejrzenie ma wynikać z treści opinii technicznej z dnia [...] listopada 2012 r. wydanej przez jednostkę badającą WSIiU w Ł. Jak wskazano, badanie przez tę jednostkę przeprowadzone było dla automatu pozytywne. Opisana w opinii funkcjonalność automatu tj. możliwość poddania ryzyku wygranych gromadzonych na osobnym liczniku o nazwie BANK do wysokości 100 pkt (10 PLN) nie została zakwestionowana w opinii jako funkcjonalność niezgodna z warunkami przewidzianym w art. 129 ust. 3 u.g.h., a nadto była znana Ministrowi Finansów przy rejestracji automatu. Wskazano, że skoro nie ma legalnej definicji terminu "stawka za udział w jednej grze", to brak jest podstaw do przyjęcia, że poddawanie ryzyku wygranych gromadzonych na osobnym liczniku w warunkach kontynuacji gry nie może być stawką za udział w jednej grze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie o nałożeniu kary porządkowej nie narusza prawa i brak jest podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Zdaniem składu orzekającego organy trafnie zastosowały przepis art. 262 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako o.p.), który mógł mieć zastosowanie w prowadzonym przez organy celne postępowaniu w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Z art. 8 ustawy z dnia 1 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej: u.g.h.) wynika bowiem wprost, że do postępowań określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o.p. Postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest jednym z postępowań przewidzianych w u.g.h., co wynika z jej art. 23 "a" i 23 "b" dodanych ustawą z dnia 26 maja 2011 r. zmieniającą ustawę o grach hazardowych oraz niektóre inne ustawy (Dz. U. Nr 134, poz. 779). Zatem od strony proceduralnej, w kwestiach nieuregulowanych odrębnie w u.g.h., ma zastosowanie procedura przewidziana przepisami o.p. Również, zdaniem składu orzekającego, czynność związana z poddaniem automatu do gier przez podmiot eksploatujący badaniu sprawdzającemu (wynikająca z obowiązku nałożonego przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h.) mieści się w katalogu czynności objętych możliwością nałożenia kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy jej wykonania. Z przepisu art. 262 § 1 pkt 2 o.p. wynika bowiem, że możliwość ukarania, między innymi strony postępowania, karą porządkową została przewidziana za bezzasadną odmowę złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Obowiązek poddania automatu do gier badaniu, nałożony na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h., jest inną czynnością dowodową, o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 o.p. W tym przedmiocie wielokrotnie wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Przykładowo, odrzucając skargi podmiotów eksploatujących automaty do gier wniesione na - oparte na treści art. 23 "b" u.g.h. - wezwania wystosowane przez organy celne do poddania automatów badaniu sprawdzającemu, stwierdził że wezwanie te mają charakter czynności dowodowych, a nie czynności rozstrzygających o uprawnieniach i obowiązkach administracyjnoprawnych strony (vide postanowienia w sprawach II SA/Bk 463/12, II SA/Bk 464/12, II SA/Bk 465/12 i II SA/Bk 466/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako CBOSA). Oddalając skargi na postanowienia o ukaraniu prezentował identyczny pogląd (np. w sprawach: II SA/Bk 1110/13, II SA/Bk 1063/13, II SA/Bk 1112/13, II SA/Bk 1181/13 i inne). Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela to stanowisko. Skoro zatem badanie sprawdzające automatu, przeprowadzane przez uprawnioną do tego jednostkę badającą, wymaga współdziałania strony polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, to odmowa wykonania powyższej czynności jest równoznaczna z odmową strony "udziału w innej czynności", o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 o.p. Przepis art. 262 § 1 pkt 2 o.p. stanowi o dopuszczalności dyscyplinowania strony nałożeniem kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy dokonania czynności dowodowej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 2011 r. w sprawie II FSK 775/10 (CBOSA) bezzasadna odmowa strony udziału w czynności dowodowej to odmowa nieznajdująca potwierdzenia w obowiązujących przepisach. Oznacza to, że przed nałożeniem na stronę sankcji za odmowę udziału w czynności dowodowej, istnieje obowiązek organu ustalenia, czy w konkretnym stanie faktycznym strona zobowiązana do dokonania czynności podjęła starania celem wytłumaczenia przyczyn niewykonania wezwania oraz czy wskazane przez nią przyczyny były obiektywnie uzasadnione (vide wyrok z dnia 19 stycznia 2012 r., I SA/Sz 875/11, CBOSA). W okolicznościach niniejszej sprawy wskazane przez Spółkę przyczyny usprawiedliwiające, jej zdaniem, odmowę poddania automatu badaniu sprawdzającemu, nie znajdują w ocenie sądu podstawy w obowiązujących przepisach, a tym samym nie mogą być uznane za obiektywnie uzasadnione. Bezzasadny pozostaje także zarzut braku legitymacji jednostki badającej do wykonania badania sprawdzającego. Izba Celna w B. została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier oraz sporządzania opinii technicznych upoważnieniem z dnia [...] listopada 2012 r., wskazanym skarżącej przez organ I instancji w wezwaniu z dnia [...] sierpnia 2013 r. Jednostka ta figuruje w wykazie jednostek upoważnionych. Zgodzić się należy ze stanowiskiem WSA w Gorzowie Wielkopolskim zawartym w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2013 r. w sprawie II SA/Go 743/13 (CBOSA), że z treści art. 23f ust. 1-6 u.g.h. wynika, iż podanie do publicznej wiadomości wykazu jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (jak stanowi ustęp 6 tego przepisu) stanowi wystarczającą podstawę do zwrócenia się z odpowiednim zleceniem. Brak jest podstaw do nakładania na podmiot zlecający badanie dodatkowego obowiązku sprawdzania ważności akredytacji jednostki badającej, zamieszczonej w odpowiednim wykazie przez właściwego ministra. Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu, a także podmioty zobowiązane, nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów ani podważania udzielonego jednostce badawczej upoważnienia. Stąd zastrzeżenia skarżącej co do istnienia upoważnienia dla jednostki badającej w dacie jego udzielenia nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Nadto podważanie mocy dowodowej dowodu może nastąpić dopiero po jego przeprowadzeniu. Dopóki dany podmiot znajduje się w wykazie jednostek badających upoważnionych przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań, dopóty organy podatkowe są uprawnione do wyznaczania tych jednostek do przeprowadzania badania sprawdzającego w konkretnej sprawie, a podmiot zobowiązany powinien podporządkować się nałożonemu obowiązkowi. Zgodnie z art. 23f ust. 1 u.g.h. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia warunki: akredytacji PCA lub innego państwa UE; zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań; osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię; jednostka posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń. Z kolei według art. 23f ust. 2 u.g.h. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, w szczególności: 1) certyfikat akredytacji; 2) certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań; 3) aktualne zaświadczenia, że osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 nie były skazane za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez osoby wymienione w ust. 1 pkt 3, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami: a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi, b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami – w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Ponadto według art. 23f ust. 3 u.g.h. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji. W świetle powołanych przepisów trudno uznać argumenty skarżącej za trafne. Udzielenie Izbie Celnej w B. upoważnienia przez Ministra Finansów wymagało przeprowadzenia przez ten organ ustaleń w zakresie spełnienia wymogów z art. 23f ust. 1 u.g.h., co mogło nastąpić po przedłożeniu wniosku przez Izbę spełniającego wymogi art. 23f ust. 2 u.g.h. Jeszcze raz należy podkreślić, że zarzuty co do badań i ewentualnego niespełnienia wymogów prawem przewidzianych przez jednostkę badającą mogłyby być podnoszone po ich przeprowadzeniu. Tymczasem skarżąca jeszcze przed badaniami dyskredytuje jednostkę badawczą, zarzucając jej brak bezstronności i akredytacji. W ocenie sądu kwestia oceny legalności upoważnienia dla danej jednostki organizacyjnej przez Ministra Finansów do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier może być rozstrzygana jedynie w postępowaniu głównym, dotyczącym cofnięcia rejestracji automatu (vide: wyrok z dnia 18 grudnia 2013 r., II SA/Go 952/13, CBOSA). Ze wskazanych wyżej powodów nie mogły odnieść skutku zarzuty niezgodności udzielenia upoważnienia z przepisami prawa obowiązującego w dacie tego udzielenia, w tym odwoływanie się przez skarżącą do zarządzeń Ministra Finansów (nr 30 i nr 28) w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym. Sprawa upoważnienia Izby Celnej w B. jest bowiem sprawą incydentalną w głównym postępowaniu dotyczącym cofnięcia rejestracji automatu. Orzeczenia organów zawierają także uzasadnienie wysokości wymierzonej kary. Mając na względzie całokształt okoliczności sprawy, w tym okres, w którym działanie skarżącej uniemożliwiało prowadzenie postępowania w sprawie, prawidłowość zastosowanej konstrukcji wezwania organu w trybie i na zasadach art. 155 o.p., przy uwzględnieniu ogólnego zagrożenia karą porządkową, nałożenie kary w kwocie 1 500 zł znajduje uzasadnienie. Odnośnie zarzutu braku wyczerpującego i przekonującego umotywowania wystąpienia w sprawie uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat nie spełnia warunków określonych w ustawie – to zdaniem składu orzekającego organ w sposób przekonujący wywiódł o źródle tego podejrzenia (wskazał konkretne sformułowanie opinii technicznej), wskazał na czym nieprawidłowe działanie automatu ma polegać (umożliwienie prowadzenia gry za stawkę wyższą niż dopuszczona ustawowo) oraz wyczerpująco uzasadnił dlaczego podważa wartość dowodową opinii WSIiU (vide argumenty dotyczące cofnięcia upoważnienia tej jednostce przez Ministra Finansów). Okoliczność, iż – jak to nazywa strona – funkcjonalność automatu polegająca na możliwości poddania ryzyku gry wcześniej uzyskanych wygranych gromadzonych na liczniku BANK była znana Ministrowi w dacie rejestracji automatu, nie ma znaczenia w sprawie. Wprowadzenie przez ustawodawcę możliwości poddania automatów już eksploatowanych na rynku badaniom sprawdzającym na podstawie art. 23b u.g.h. miało na celu właśnie zweryfikowanie tych automatów, już zarejestrowanych, o ile powstanie co do nich uzasadnione podejrzenie działania niezgodnego z warunkami u.g.h. Taka sytuacja zaistniała w sprawie niniejszej, co przekonująco wykazały organy. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu zarówno w zakresie podstawy do nałożenia kary porządkowej, jak i jej wysokości uzasadnionej przez organy. Zarzuty skargi są nieuzasadnione, a sąd z urzędu także nie dopatrzył się naruszenia prawa dyskwalifikującego zaskarżone postanowienie. Skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).