I SA/Bk 104/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 12 listopada 2013 r. nr ITPP1/443-966/13/BS w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo D. (dalej przywoływane jako "Nadleśnictwo") zwróciło się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od towarów i usług. We wniosku Nadleśnictwo wskazało, że jest jedną z jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych. Zarządza lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Nadleśnictwo prowadzi gospodarkę leśną na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 12 poz. 59 ze zm.), gospodarkę leśną prowadzi się według następujących zasad: powszechnej ochrony lasów, trwałości utrzymania lasów, ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów oraz powiększania zasobów leśnych. Lasem w rozumieniu ustawy (art. 3) jest grunt: (1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: (a) przeznaczony do produkcji leśnej lub (b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo (c) wpisany do rejestru zabytków; (2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Nadleśnictwo wchodzi w skład Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Puszcza K." i realizuje projekt w ramach programu Aktywnego Udostępniania Lasu, którego główną koncepcją jest ułatwianie i ukierunkowanie dostępu do lasu, stworzenie optymalnych rozwiązań funkcjonalnych i przestrzennych dla zaspokojenia zróżnicowanych potrzeb użytkowników lasu, oraz zapewnienie bezpieczeństwa i komfortu spędzania czasu. Projekt realizowany jest w 2013 r., z możliwością przedłużenia na lata następne. W ramach projektu Nadleśnictwo D. rozpoczęło budowę parkingu leśnego R. Planowany koszt inwestycji wyniesie 436,3 tys. zł, w tym 350 tys. zł będzie sfinansowane z Funduszu Leśnego, zaś 86,3 tys. zł będzie stanowiło koszt własny Nadleśnictwa. Celem Projektu jest ochrona obszaru Natura 2000 oraz innych obszarów przyrodniczo cennych w obrębie puszczy K. przed nadmierną i niekontrolowaną presją turystyczną. Inwestycja obejmować będzie budowę parkingu leśnego, w tym zakup z Ośrodka Techniki Leśnej w J. wiat, stołów, ławek, koszy na segregację odpadów, toalet, tablic informacyjnych i tablic tematycznych, jak również elementów wyposażenia ścieżki zdrowia i placu zabaw - takich jak drążki, drabinki, równoważnie itp. Budowa małej infrastruktury nastawiona jest na zaspokojenie potrzeb społecznych w zakresie wypoczynku, turystyki, rekreacji i edukacji. Skupienie integracji człowieka w naturę w wyznaczonych miejscach skutkować będzie ograniczeniem degradacji środowiska naturalnego oraz zwiększaniem różnorodności biologicznej. W ramach realizowanego zadania Nadleśnictwo poniesie wydatki na zakup urządzeń i wyposażenia parkingu oraz wydatki jego budowy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1a ustawy o lasach, trwale zrównoważona gospodarka leśna oznacza działalność zmierzającą do ukształtowania struktury "lasów i ich wykorzystywania" w sposób i w tempie zapewniającym trwałe zachowanie ich bogactwa biologicznego, wysokiej produkcyjności oraz potencjału regeneracyjnego, żywotności i zdolności do wypełniania, teraz i w przyszłości, wszystkich ważnych ochronnych, gospodarczych i socjalnych funkcji na poziomie lokalnym, narodowym i globalnym, bez szkody dla innych ekosystemów. Nadleśnictwo jest podatnikiem podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 ze zm.) – dalej "u.p.t.u." i prowadzi działalność gospodarczą, zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 tej ustawy. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Lasy państwowe są strategicznymi zasobami naturalnymi kraju, co wynika m.in. z art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. Nr 97 poz. 1051 ze zm.). Z tych zasobów naturalnych Nadleśnictwo w wyniku prowadzenia gospodarki leśnej w rozumieniu m.in. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach, pozyskuje i sprzedaje towary w postaci drewna, choinek, sadzonek (produkt zagospodarowania lasu, igliwia). Dostawa wymienionych produktów i innych, pozyskanych z tych zasobów naturalnych (tj. lasu) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 1 ustawy o lasach, Nadleśnictwo zobowiązane jest do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej, a więc m.in. pozyskiwania i sprzedaży m.in. drewna, choinek, sadzonek, igliwia, według planu urządzania lasu, z uwzględnieniem zachowania i ochrony lasów, ochrony gleb i wód, produkcji na zasadzie racjonalnej gospodarki drewna oraz surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu. Z przytoczonych przepisów ustawy o lasach jednoznacznie wynika, że sposób prowadzenia gospodarki leśnej, zwłaszcza na terenie lasów (a parking leśny jest uznany za las) zdeterminowany jest przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 tej ustawy (a więc m.in. wykorzystywanie lasów w sposób i w tempie zapewniającym trwałe zachowanie lasów, ochronę lasów, ochronę wód itp.). Ma istotny wpływ na jakość drewna, sadzonek, choinek i innych produktów gospodarki leśnej, przeznaczonych do pozyskania i pozyskanych, przeznaczonych do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Wobec tego budowa parkingu leśnego (wraz z całą jego infrastrukturą) ma istotny wpływ na ochronę lasów i innych elementów środowiska w ramach obowiązku prowadzenia trwale zrównoważonej gospodarki leśnej. Usytuowanie parkingów leśnych zmniejsza niekontrolowaną ingerencję ludności w środowisko lasu, zapobiega jego zaśmiecaniu, stwarza warunki do odpowiedniego wypoczynku, co w sposób pośredni wiąże się ze sprzedażą opodatkowaną drewna lub jakichkolwiek innych produktów pochodzących z lasu. Koszty ponoszone przez Nadleśnictwo choćby na prowadzenie uprzątania lasów z terenów, gdzie nie ma parkingów leśnych są znacznie wyższe, niż te, na których parkingi istnieją. Każde działanie Nadleśnictwa, polegające na prowadzeniu gospodarki leśnej w sposób zrównoważony, nakierowane jest na uzyskanie produktów w jak największej ilości o jak najlepszej jakości. Ponieważ są to zasoby naturalne, to ma dla nich znaczenie również ochrona lasu, wód, gleb, innej roślinności i zwierząt. Zachwianie równowagi w ekosystemie skutkuje również zmniejszeniem i pogorszeniem produkcji, zatem to również gorsza jakość produktów i zmniejszenie sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Ochrona lasu to również skanalizowanie ruchu ludności w tym lesie, tj. niedopuszczenie do penetracji – zadeptywania, niszczenia sadzonek drzew i innej roślinności mającej wpływ na wzrost drzewostanów, ich zaśmiecanie oraz ograniczenie możliwości wzniecania pożarów lasów. Nadleśnictwo nie mogąc zamykać dostępu do lasu, musi poczynić działania ograniczające penetrację lasu przez ludność, m.in. poprzez budowę parkingów leśnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Nadleśnictwo D. może uznać przyszłe wydatki związane z budową parkingu leśnego przeznaczonego na działalność wypoczynkowo-edukacyjną, jako wydatki związane z działalnością opodatkowaną i w całości odliczyć podatek VAT? Zdaniem wnioskodawcy przewidziane w art. 86 ust. 1 u.p.t.u. prawo do odliczenia podatku naliczonego dotyczy także wydatków (zakupu towarów i usług), które nie mogą zostać powiązane z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi, ale jednocześnie wykazują one związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (wyrok z 5 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 485/10, wyrok z 16 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 2105/08, wyrok z 12 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 691/09, wyrok z 6 września 2012 r. w sprawie C-496/11). Nadleśnictwo ma uprawnienie do odliczenia podatku VAT od zakupu towarów i usług związanych z realizacją opisanego projektu, ponieważ realizacja projektu służy działalności Nadleśnictwa – sprzedaży opodatkowanej w ramach prowadzonej działalności podstawowej z zakresu gospodarki leśnej. Towary i usługi zakupione w związku z realizacją projektu wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych przez Nadleśnictwo poprzez zwiększanie dostępu do rynku sprzedaży ze względu na uzyskane między innymi dzięki projektowi certyfikaty oraz potwierdzenie sprawnego systemu zarządzania jakością, który ma pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych, ale bezpośrednio ma wpływ na sprawniejsze prowadzenie działalności Nadleśnictwa. W interpretacji indywidualnej z 6 lutego 2014 r. nr ITPP1/443-966/13/BS Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej uznał stanowisko Nadleśnictwa za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny uznał, że z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług, tj. art. 86 ust. 1 wyraźnie wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy, bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów. Zdaniem organu interpretacyjnego, z analizy przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego nie wynikało, aby nabywane w ramach realizowanego projektu towary i usługi miały bezpośredni, czy nawet pośredni związek z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Nadleśnictwo. We wniosku wskazano, że usytuowanie parkingów leśnych zmniejsza niekontrolowaną ingerencję ludności w środowisko lasu, zapobiega jego zaśmiecaniu, stwarza warunki do odpowiedniego wypoczynku, co w sposób pośredni wiąże się ze sprzedażą opodatkowaną drewna lub jakichkolwiek innych produktów pochodzących z lasu. Organ interpretacyjny uznał, że przyjmując nawet, że realizowany projekt służy prowadzeniu zrównoważonej gospodarki leśnej, to trudno uznać, że zadania wynikające z tego projektu, takie jak budowa miejsc postojowych dla pojazdów oraz wyposażenie ich w wiatę, stoły, ławy, kosze na śmieci oraz tablice informacyjne i tematyczne przyczyni się w sposób choćby pośredni do wzrostu przychodów ze sprzedaży drewna. Zatem organ ocenił, że realizacja przedmiotowego projektu nie służy działalności opodatkowanej Nadleśnictwa, lecz ma związek wyłącznie z działalnością statutową, co powoduje, że w świetle art. 86 ust. 1 u.p.t.u. nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków związanych z realizowanym projektem. Nie godząc się z powyższą interpretacją, Nadleśnictwo, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wywiodło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji Skarżący zarzuca naruszenie następujących przepisów: – art. 15 ust. 2 u.p.t.u. poprzez stwierdzenie, że realizacja projektu, polegająca na budowie miejsc postojowych dla pojazdów oraz wyposażenie ich w wiatę, stoły, kosze na śmieci oraz tablice informacyjne i tematyczne będzie miała związek wyłącznie z działalnością statutową Skarżącego; – art. 86 ust. 1 u.p.t.u. poprzez twierdzenie organu, że realizowany przez Skarżącego projekt nie służy czynnościom opodatkowanym i tym samym Skarżący nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu poniesionych wydatków związanych z jego realizacją; – art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej "o.p.", w zakresie jakim organ administracji nie przedstawił uzasadnienia prawnego dla dokonanej przez siebie w zaskarżonej interpretacji negatywnej oceny stanowiska Skarżącego w kontekście przedstawionej argumentacji opartej na certyfikacji drewna oraz w zakresie w jakim organ administracji nie zawarł w zaskarżonej interpretacji uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy. W treści uzasadnienia skargi, Skarżący ponownie wskazał, że każde działanie, polegające na prowadzeniu gospodarki leśnej w sposób zrównoważony, nakierowane jest na uzyskanie produktów (towarów w rozumieniu u.p.t.u.), w jak największej ilości, o jak najlepszej jakości. Zachwianie równowagi w ekosystemie skutkuje również zmniejszeniem i pogorszeniem produkcji, zatem to również gorsza jakość produktów (towarów) i zmniejszenie sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Skarżący zauważył, że ochrona lasu, to również skanalizowanie ruchu ludności w lesie w tym ścisłe wyznaczenie obszarów leśnych przeznaczonych do postoju pojazdów. Takie działania Skarżącego mają na celu między innymi niedopuszczenie do penetracji (zniszczenia sadzonek drzew, drzew i innej roślinności mającej wpływ na wzrost drzewostanów) i degradacji drzewostanów, w tym upraw oraz ograniczenie możliwości wzniecania pożarów lasów. Z tych względów realizacja projektu będzie miała związek sprzedażą opodatkowaną Nadleśnictwa. W odpowiedzi na skargę, organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Spór w sprawie dotyczy tego, czy w przedstawionym stanie faktycznym, Nadleśnictwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z budową parkingu leśnego przeznaczonego na działalność wypoczynkowo-edukacyjną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z treści przepisu art. 86 ust. 1 u.p.t.u. Przepis ten stanowi, że, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 u.p.t.u., przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 u.p.t.u. Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku, określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u.). Prawo do odliczenia podatku naliczonego podlega ograniczeniom na zasadach wskazanych w art. 88 u.p.t.u. Należy też dodać, że zgodnie z art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem organu interpretacyjnego, iż uprawnionym do odliczenia jest czynny podatnik, który otrzymał fakturę dokumentującą nabycie przez niego towarów lub usług, o ile nie występują negatywne przesłanki wskazane w powołanym art. 88 u.p.t.u. i pod warunkiem, że towary te lub usługi służą do wykonywania czynności opodatkowanych. Z uregulowań u.p.t.u. jednoznacznie wynika, na co również wskazano w treści interpretacji indywidualnej, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów musi mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie wskazuje, że między wydatkami na wskazane w nim zakupy towarów i usług, a działalnością gospodarczą prowadzoną przez Nadleśnictwo w zakresie sprzedaży drewna (choinek, sadzonek, igliwia), istniał tego rodzaju związek, który prowadziłby do powstania obowiązku podatkowego w spornym zakresie. Realizacja ustawowego celu, jakim jest prowadzenie przez Nadleśnictwo trwale zrównoważonej gospodarki leśnej, m.in. poprzez wskazany we wniosku projekt nie kształtuje tego rodzaju związku, który mógłby uprawniać Nadleśnictwo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją tego projektu. Cele zrealizowanego programu, jak przytacza we wniosku Nadleśnictwo, związane są z ułatwieniem i ukierunkowaniem dostępu do lasu, stworzeniem optymalnych rozwiązań funkcjonalnych i przestrzennych dla zaspokojenia zróżnicowanych potrzeb użytkowników lasu oraz zapewnieniem bezpieczeństwa i komfortu spędzania czasu. Budowa parkingu leśnego służy ochronie obszaru Natura 2000 oraz innych obszarów przyrodniczo cennych w obrębie puszczy K. przed nadmierną i niekontrolowaną presją turystyczną. Budowa małej infrastruktury nastawiona jest na zaspokojenie potrzeb społecznych w zakresie wypoczynku, turystyki, rekreacji i edukacji. Skupienie integracji człowieka w naturę w wyznaczonych miejscach skutkować będzie ograniczeniem degradacji środowiska naturalnego oraz zwiększania różnorodności biologicznej. W ocenie Sądu, cel tych zadań nie wpływa na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wskazanym przez Nadleśnictwo. Niewątpliwie realizacja przedmiotowego projektu przyczyni się do ograniczenia penetracji lasu przez ludność i ruchu pojazdów na chronionych obszarach leśnych. Trudno jednakże doszukać się bezpośredniego, czy też pośredniego wpływu podjętych przez Nadleśnictwo działań na jakość drzewa, czy innych sprzedawanych produktów. Skarżący nie wykazał istnienia miarodajnego i racjonalnego związku przyczynowo-skutkowego działań mających na celu ochronę i zagospodarowanie lasu poprzez budowę parkingu leśnego z infrastrukturą ze wzrostem swojej sprzedaży opodatkowanej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu interpretacyjnego, że obowiązek ochrony i zagospodarowania lasu został nałożony na Nadleśnictwo na mocy obowiązujących przepisów prawa, a realizacja projektu jest elementem zrównoważonej gospodarki leśnej, jednakże nie sposób z tego faktu wyprowadzić wniosku o wzroście sprzedaży opodatkowanej Nadleśnictwa. Wprawdzie nie można całkowicie wykluczyć, że wskazywane wydatki teoretycznie mogą w jakiś bliżej nieokreślony sposób potencjalnie przyczynić się do wzrostu jakości drewna. Tym niemniej związek ten nie jest dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Nadleśnictwo prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te wydatki. W stanowisku przedstawionym przez Skarżącego wskazano także na zwiększanie dostępu do rynku sprzedaży ze względu na uzyskane między innymi dzięki projektowi certyfikaty oraz potwierdzenie sprawnego systemu zarządzania jakością. Strona we wniosku nie wykazała jednak zasad przyznawania ww. certyfikatów, w tym ich związku z realizowanym projektem. Nie ma zatem podstaw do potwierdzenia ich wpływu na sprzedaż opodatkowaną. Oceniając zgodność z prawem wydanej interpretacji w kontekście stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o jej udzielenie Sąd uznał, że nie narusza ona art. 15 ust. 2 oraz art. 86 ust. 1 u.p.t.u. Tożsame stanowisko odnośnie braku prawa do odliczenia przez nadleśnictwo podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z budową parkingu leśnego zostało wyrażone w wyroku tut. Sądu z 6 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Bk 89/14. Należy także odwołać się do innych orzeczeń – wyroki: z 8 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 444/12, z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 446/12 i z 26 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 459/12, w których Sąd zgodził się z organem interpretacyjnym odnośnie braku możliwości odliczenia przez nadleśnictwa podatku naliczonego wynikającego z wydatków dotyczących realizacji projektu związanego z ochroną orlika krzykliwego ze względu na brak ich związku ze sprzedażą opodatkowana drewna. Pozbawione podstaw są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Z art. 14c § 1 i 2 o.p. wynika, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Organ może odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie jednak negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W rozpatrywanym przypadku organ interpretacyjny ocenił stanowisko Nadleśnictwa przedstawione w stanie faktycznym wniosku i w całości go nie podzielił. W uzasadnieniu interpretacji podał przyczyny negatywnej oceny poglądu wnioskodawcy. Fakt, że strona nie zgadza się z taką oceną nie może świadczyć o naruszeniu zasady praworządności (art. 120 o.p.). Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.