II SA/Bk 343/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora P. D. SA Oddział w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wydania dokumentacji 1. stwierdza nieważność decyzji Dyrektora P. D. S.A. Oddział w B.: z dnia [...] kwietnia 2016 roku nr [...]oraz z dnia [...] lutego 2016 roku nr[...]; 2. uchyla decyzję Dyrektora P. D. S.A. Oddział w B. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję z dnia [...] października 2015 roku nr[...]; 3. zasądza od Dyrektora P. D. SA Oddział w B. na rzecz skarżącego J. N.kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności faktycznych: W dniu [...] marca 2015 r. J. N. (powoływany w dalszej części jako "Skarżący") wystąpił do P. S.A. Oddział B. z wnioskiem o udzielenie informacji dotyczącej tego, kto jest właścicielem 3 słupów energetycznych usytuowanych na jego działce położonej we wsi K. nr geod. [...], od kiedy i na jakiej podstawie prawnej zostały one wybudowane, czy były zawierane umowy w przedmiocie ustanowienia służebności gruntowej lub przesyłu, a także wniósł o dostarczenie kopii dokumentów związanych z usytuowaniem tych słupów. W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Generalny P. S.A. Oddział w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] odmówił udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia urządzeń elektroenergetycznych w postaci odcinka napowietrznej linii średniego napięcia 15kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN 04-955 L. i na przedmiotowej działce z uwagi na fakt, że nie posiada oryginału tej decyzji (pkt 1) oraz odmówił udostępnienia decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji oraz innych dokumentów techniczno-prawnych dotyczących tych urządzeń elektroenergetycznych na podstawie (pkt 2). Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę pierwotnej decyzji, poprzez udostępnienie odpisu decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r. oraz umów, porozumień i dokumentacji związanych z usytuowaniem przedmiotowych słupów. W odpowiedzi na ten wniosek Dyrektor Generalny P. S.A. Oddziału w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], ponownie odmówił udzielenia wnioskowanych informacji i podał uzasadnienie zbieżne z tym zawartym w decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 383/15 Sąd w pierwszej kolejności uznał, że w przedmiotowej sprawie zostało wydane wymagane przepisami prawa rozstrzygnięcie – decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a następnie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Dyrektora P. SA Oddział w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. Po otrzymaniu powyższego orzeczenia Dyrektor P. Oddział w B. decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...]: 1) udostępnił kserokopię decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r., nr [...] udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji, obejmującą sektor mieszkalny wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą techniczną w postaci odcinka napowietrznej linii średniego napięcia 15 kV w releacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji Sn/nN 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K. poprzez przesłanie kserokopii decyzji; 2) odmówił udostępnienia decyzji stanowiących postawę przebudowy, remontów i eksploatacji oraz innych dokumentów techniczno-prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci odcinka linii SN 15 kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miej K. na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1,2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej: "u.d.i.p."), Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżący złożył ponowny wniosek o udostępnienie dokumentów dotyczącej przebudowy i remontów odcinka napowietrznej linii SN 15kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K. po 1968 r., a także dokumentów stanowiących podstawę prawną, na podstawie której P. S.A. i jej poprzednicy prawni przejęli od PGR w W. ww. linię. Dyrektor P. S.A. Oddział w B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] odmówił udostępnienia decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji oraz dokumentów techniczno-prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci odcinka SN 15 kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce i [...] położonej w miejscowości K. Spółka decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...]odmówiła jednocześnie udostępnienia dokumentów potwierdzających fakt i datę przekazania przez Państwowe Gospodarstwo Rolne w W. na rzecz Spółki bądź jej poprzednika prawnego odcinka napowietrznej linii SN 15 kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce i [...] położonej w miejscowości K., powołując się na brak posiadania wnioskowanych dokumentów. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. w części odmawiającej udostępnienia dokumentów potwierdzających fakt i datę przekazania przez Państwowe Gospodarstwo Rolne w W. na rzecz Spółki bądź jej poprzednika prawnego odcinka napowietrznej linii SN 15 kV w relacji O. W dniu 18 grudnia 2015 r. Skarżący wniósł jednocześnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu z dnia [...] listopada 2015 r. wnosząc o jej uchylenie i nakazanie organowi udostępnienia wnioskowanych dokumentów. W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor P. S.A. Oddział w B. w trybie autokontroli decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...]: 1) uznał, że dokumentacja wnioskowana skargą z dnia [...] grudnia 2015 r. została udostępniona przy decyzji z dnia [...] października 2015 r.; 2) umorzył postępowanie w pozostałym zakresie z uwagi na rezygnację wnioskodawcy z udostępnienia pozostałych dokumentów. W dniu [...] marca 2016 r. Skarżący zaskarżył powyższą decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy wywołanej wnioskiem o wydanie dokumentacji stanowiącej podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji odcinka SN 15 kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce i [...] położonej w miejscowości K. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] Dyrektor P. S.A. Oddział w B. poinformował, że stanowiąca podstawę wybudowania urządzeń kserokopia decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r., nr [...]została udostępniona decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] oraz, że spółka nie jest w posiadaniu innej dokumentacji dotyczącej przebudowy, remontów i eksploatacji odcinka przedmiotowych urządzeń elektroenergetycznych. Jednocześnie wskazano, że we wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżący nie kwestionował otrzymania załącznika w postaci kserokopii decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r. Spółka zaznaczyła również, że już w decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. zostało wskazane, że nie jest ona w posiadaniu dokumentacji stanowiącej podstawę przekazania przez PGR wskazanej linii SN na rzecz Spółki, z której wynika podstawa prawna, fakt i data przekazania tejże linii. W dniu 26 kwietnia 2016 r. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję w przedmiocie uznania, że otrzymał całość żądanej dokumentacji oraz odmowę udostępnienia mu żądanych dokumentów. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) przepisu art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a., poprzez zaniechanie wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie w przepisanej prawem formie decyzji administracyjnej. W treści wydanego rozstrzygnięcia brak jest podstawy prawnej oraz jakiegokolwiek prawnego uzasadnienia. Wydany akt nie spełnia przewidzianych prawem dla decyzji administracyjnej wymogów. 2) przepisu art. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że dokumentacja wnioskowana przez Skarżącego skargą z dnia 18 grudnia 2015 r. została udostępniona decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], chociaż dokumentacji tej nie otrzymał. Skarżący zaznaczył, że jeśli prawdą jest, że ww. linia nie była przebudowywana i remontowana po dacie wydanie decyzji z 1968 r. i nie ma żadnej innej dokumentacji w tej sprawie, to PGE nie powinno uznawać, że dokumentacja, o którą wnioskowałem została mi wydana decyzją, ale powinien przesłać do mnie zawiadomienie o tym, że PGE nie posiada żądanej przeze mnie dokumentacji, bo nie została ona wytworzona i pouczyć mnie o tym, że przysługuje mi skarga na bezczynność do sądu administracyjnego w celu skontrolowania Państwa twierdzeń. W tego typu sprawach nie umarza się postępowania, nie odmawia udostępniania dokumentacji, ani tym bardziej nie uznaje, że została mi wydana żądana dokumentacja. Przesyła się tylko Wnioskodawcy pismo informacyjne (zawiadomienie) o niemożności wydania żądanej informacji z uwagi na jej nieposiadanie. Takie stanowisko potwierdzone zostało w tezach 7.3, 7.4 i 7.5 przez J. Ignaczewskiego w Komentarzu do spraw administracyjnych, Monografii WoltersKluwer z 2015 r. 3) naruszenie przepisów art. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 105 k.p.a. poprzez nieprecyzyjne sformułowanie decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. Skarżący wskazał, że cofnął wniosek o udostępnienie dokumentacji technicznej związanej z urządzeniami napowietrznej linii SN 15kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K., a nie dokumentacji prawnej. Przeciwnie wnioskował o udostępnienie dokumentacji stanowiącej podstawę prawną przekazania przez PGR ww. linii napowietrznej na rzecz PGE, z której wynika podstawa prawna, fakt i data przekazania tej linii przez PGR na rzecz PGE. Mając powyższe zarzuty na względzie Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie organu do złożenia akt wszystkich postępowań prowadzonych z moich wniosków, w tym wniosków o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie wydania dokumentów dotyczących ww. linii napowietrznej, 2) zobowiązanie organu administracyjnego do wydania pełnej dokumentacji dotyczącej budowy, przebudowy i remontów ww. linii w latach 1968-2016 oraz dokumentacji stanowiącej podstawę prawną przekazania przez PGR W. na rzecz organu administracyjnego w/w linii, 3) zobowiązanie organu administracji do udostępnienia wszystkich żądanych przeze niego dokumentów. 4) uchylenie zaskarżonej decyzji i poinformowanie o braku dokumentacji związanej z remontami i przebudową ww. linii napowietrznej oraz przyczynach takiej sytuacji, a także nakazanie P. SA. Oddziałowi B. wydania posiadanych kserokopii dokumentacji dotyczącej faktu, podstawy prawnej i daty przekazania przez PGR na rzecz PGE ww. linii energetycznej. 5) zasądzenie na jego rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania przed sądem administracyjnym według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że stało się ono bezprzedmiotowe, gdyż Spółka w dniu [...] października 2015 r. udostępniła kserokopię decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r. oraz poinformowała pismem z dnia [...] listopada 2015 r., że nie podsiada dokumentu stanowiącego podstawę prawną, na podstawie której P. S.A. i jej poprzednicy prawni przejęli od PGR w W. napowietrzną linię SN 15 KV w relacji O. wraz z odgałęzieniami do stacji SN/nN o nr o4-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K., ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na brak zarzucanych naruszeń, gdyż Spółka w dniu [...] października 2015 r. udostępniła kserokopię decyzji z 1986 r. oraz pismem z dnia [...] listopada 2015 r. udzieliła żądnych informacji. Jednocześnie organ wniósł o oddalenie wniosku z pkt 2, tj. zobowiązanie Spółki do wydania pełnej dokumentacji dotyczącej budowy, przebudowy i remontów odcinka napowietrznej linii SN 15 kV w relacji O. odgałęzieniem do stacji SN/nN o nr 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K. z uwagi na fakt, iż żądanie wykracza ponad zakres sprecyzowany pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Bk 41/16 WSA w Białymstoku oddalił skargę Skarżącego na bezczynność P. S.A. Oddział w B. w przedmiocie wydania dokumentacji. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. Podniósł, że nie jest zgodne z prawdą, że zrezygnował z pozostałej dokumentacji w przedmiocie przebudowy, rozbudowy czy modernizacji przedmiotowej linii. Zaznaczył, że zrezygnował jedynie z dokumentacji techniczno-prawnej dotyczącej urządzeń elektroenergetycznych, a nie przebudowy, rozbudowy linii średniego napięcia oraz podstawy prawnej jej przekazania przez PGR w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, albowiem wydane rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem prawa. Sąd stwierdził, iż pismo P. SA z dnia [...].04.2016 r. jest decyzją administracyjną. Zawiera bowiem ono oznaczenie podmiotu wydającego decyzję, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika. Należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną, jeżeli więc sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierające co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, gdyż spełnia to minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 kpa (zob. orzeczenia NSA z 22 września 1981 r., SA 791/81, publ: ONSA 1981 nr 2 poz. 91, z 8 lutego 1983 r., SA/Wr 559/82, publ: ONSA 1983 nr 1 poz. 3, z 21 marca 2002 r., II SA 2213/01, LEX nr 157973; z 15 marca 2001 r., V SA 2938/99, LEX nr 51259, oraz z 21 lipca 2011 r., II OSK 1225/10, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl., zwana w skrócie: "CBOSA"). Rozważania te znajdą odpowiednie zastosowanie również w stosunku do rozstrzygnięć podmiotów o jakich mowa w art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja Dyrektora P. S.A. Oddział w B. z dnia [...] lutego 2016 r. nie odpowiada prawu, jednak zasadniczo z innych przyczyn niż te, które Skarżący opisuje w skardze. Stosownie bowiem do regulacji zawartej w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, ma nie tylko prawo, ale i obowiązek uwzględnić również te naruszenia prawa, istotne dla wyniku sprawy, których Skarżący nie wymienia w skardze. Decyzja Dyrektora P. S.A. Oddział w B. z dnia [...] lutego 2016 r. została wydana w trybie autokontroli. Należy więc przypomnieć, że zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, treść tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości i wynika z niego jednoznacznie, że organ jest uprawniony zastosować art. 54 § 3 p.p.s.a. tylko w takiej sytuacji, w której zamierza uwzględnić skargę w całości, a więc wyłącznie wówczas, kiedy zgadza się w pełni ze stanowiskiem Skarżącego zaprezentowanym w skardze. W konsekwencji prawidłowe zastosowanie art. 54 § 3 p.p.s.a. może prowadzić wyłącznie do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z oczekiwaniami skarżącego. Tymczasem w okolicznościach analizowanego postępowania tak się nie stało, bowiem decyzja z dnia 29.02.2016 r. (karta 60 akt administracyjnych) nie czyni zadość w/w wymogom art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto decyzja ta zawiera wadliwe pouczenie o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku tego błędnego pouczenia Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a P. S.A. ponownie rozpoznał sprawę wyrażając swoje stanowisko w piśmie z dnia [...].04.2016 r. (karta 64 akt administracyjnych) , które to stanowisko tut. Sąd uznał za decyzję , gdyż zawiera ono niezbędne minimum wymogów formalnych jakie musi spełniać decyzja administracyjna. W konsekwencji wobec wadliwych rozstrzygnięć i pouczeń o środkach zaskarżenia czterokrotnie rozpoznano niniejszą sprawę w toku instancji W świetle powyższych okoliczności decyzja z dnia 29.02.2016 r. została wydana przy rażącym naruszeniu prawa, a ściślej art. 54 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym zaistniała przesłanka stwierdzenia jej nieważności, o której stanowi art. 156 § 1 pkt 2 k.pa. Z kolei decyzja z dnia [...].04.2016 r. będąca efektem uprzedniego błędnego pouczenia została wydana bez podstawy prawnej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), bowiem na decyzję autokontrolną przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a nie jak błędnie pouczono – wniosek o ponowne rozpatrzeniu sprawy. Z powodów przedstawionych powyżej należało stwierdzić nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. i z dnia [...].02.2016 r. na mocy art. 145 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a. (punkt 1 sentencji wyroku) Ponadto Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Powyższe naruszenie skutkowało uchyleniem decyzji Dyrektora P. S.A. Oddział w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji z dnia [...] października 2015 r. nr [...] W niniejszej sprawie Skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznych w zakresie dokumentacji będącej podstawę zrealizowania na działce o nr ewid. [...] urządzeń elektroenergetycznych w postaci odcinak napowietrznej linii średniego napięcia 15 kV w relacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji SN/nN 04-955 L. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Spółka odmówiła udzielenia wnioskowanych informacji powołując się na art. 5 ust.2 u.d.i.p. - tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania żądanych przez nich informacji za objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji ulega ograniczeniu m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (LEX nr 1505074) tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01; LEX nr 583717). Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie I OSK 2143/13 wskazał, że niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Podobnie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z wniosku Skarżącego nie wynika, aby domagał się on udzielenia informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa. W szczególności nieuprawnione jest uznanie za tajemnicę przedsiębiorstwa podstaw prawnych wybudowania, przebudowy i użytkowania urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomości należącej do Skarżącego. Dane powyższe nie mają wartości o znaczeniu gospodarczym, technologicznym. Co do zasady zaś dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, zwłaszcza decyzje administracyjne i inne dokumenty z nim związane noszą cechy informacji publicznej, do której dostęp gwarantuje u.d.i.p.. Dane wrażliwe w tych dokumentach podlegają bowiem anonimizacji. Informacja o podstawie prawnej wybudowania urządzeń elektroenergetycznych jest dostępna stronom postępowania administracyjnego. Jeżeli toczyło się zatem postępowanie administracyjne w sprawie realizacji spornych urządzeń elektroenergetycznych, właściciele nieruchomości winni brać w nim udział. Tyle tylko, że żądanie Skarżącego dotyczy zdarzeń i postepowań z przeszłości, w których nie uczestniczył, co wyklucza możliwość ubiegania się przez niego o uzyskanie informacji w trybie przewidzianym w kodeksie postepowania administracyjnego, który przewiduje dostęp stron do akt postępowania. Tym samym powołanie się przez Spółkę w uzasadnieniu odmowy na treść art. 73 § 1 k.p.a., jako przepisu regulującego właściwy dla skarżącego tryb dostępu do wnioskowanych dokumentów – należy uznać za wadliwe. Trzeba bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, by Skarżący był stroną ewentualnych postępowań w sprawach, w których objęte jego wnioskiem decyzje zostały wydane, co umożliwiałoby im dostęp do tych orzeczeń na podstawie powołanej przez Spółkę regulacji. Ewentualna zaś możliwość zwrócenia się przez Skarżącego o udostępnienie tych dokumentów do jakiegokolwiek innego podmiotu, również w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wyłącza uprawnienia do zwrócenia się z tym wnioskiem do Spółki, skoro jest ona podmiotem objętym regulacją tej ustawy (zob. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 244/16, opubl. CBOSA). Dodatkowo należy zwrócić też uwagę, że przepis art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z istoty swej wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które można uzyskać w zwykłej formie. Jeżeli zatem są to dokumenty wytworzone w toku postepowania administracyjnego w związku z realizacją inwestycji, były dostępne w zwykłej formie. Zatem, jeżeli sporne urządzenie energetyczne wybudowane zostało zgodnie z prawem, inwestor i aktualny właściciel urządzenia obowiązani są do udostępniania dokumentacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z wyłączeniem informacji mających wartość gospodarcza, technologiczną. Przy tym nie sposób uznać, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi wskazanie tytułu prawnego do realizacji inwestycji i dokumentacji pozwalającej na weryfikację legalności działań inwestora, czy podanie wymogów bezpieczeństwa, informacji, w jaki sposób istniejąca linia energetyczna ogranicza uprawnienia właściciela nieruchomości (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2015 r. II SA/Łd 748/15 oraz wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 lutego 2015r. II SA/Lu 1099/14, opubl. CBOSA). Z uwagi na powyższe należy uznać, że brak było podstaw do uznania, iż żądane przez Skarżącego informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym do odmowy udzielenia żądanej informacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Powodem uchylenia decyzji z dnia [...] października 2015 r. był też fakt, że organ, w punkcie 1 tejże decyzji stwierdził, że udostępnia decyzję Urzędu Wojewódzkiego w S. z 1986 r. udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji, obejmującą sektor mieszkalny wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą techniczną w postaci odcinka napowietrznej linii średniego napięcia 15 kV w releacji O. wraz z odgałęzieniem do stacji Sn/nN 04-955 L. na działce o nr [...] położonej w miejscowości K. poprzez przesłanie kserokopii decyzji. Tymczasem forma decyzji przewidziana została jedynie w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postepowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnienie zaś informacji publicznej w drodze czynności materialno – technicznej (art. 7 ust. 1 u.d.i.p.). W tym stanie rzeczy decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] oraz poprzedzająca jej wydanie decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr [...] należało uchylić, orzekając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a Rozpoznając sprawę ponownie P. S.A. zastosuje się do oceny prawnej dokonanej przez Sąd.