III SA/Gd 664/16

WyrokWSA w Gdańsku2016-08-17

Skład orzekający: Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Małgorzata Gorzeń, Felicja Kajut

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie likwidacji przedszkola samorządowego, podjęta po wydaniu przez kuratora oświaty negatywnego postanowienia opiniującego zamiar likwidacji, które zostało zaskarżone zażaleniem, może zostać uznana za ważną pomimo braku pozytywnej opinii?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że uchwała rady gminy w sprawie likwidacji przedszkola samorządowego, podjęta po wydaniu przez kuratora oświaty negatywnego postanowienia opiniującego zamiar likwidacji, które zostało zaskarżone zażaleniem, nie może zostać uznana za ważną. Negatywna opinia kuratora, wydana w formie postanowienia i zaskarżona zażaleniem, wyłącza zastosowanie domniemania pozytywnej opinii, nawet jeśli zostało ono wydane w terminie 14 dni od doręczenia projektu uchwały. Podjęcie uchwały bez pozytywnej opinii kuratora stanowi naruszenie art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty.
Stan faktyczny
Rada Gminy podjęła uchwałę o likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. z dniem 31 sierpnia 2016 r. Wojewoda stwierdził nieważność tej uchwały, uznając, że została podjęta bez uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty. Kurator oświaty wydał negatywne postanowienie opiniujące zamiar likwidacji, które zostało zaskarżone zażaleniem przez Wójta Gminy. Gmina zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, argumentując, że opinia kuratora została wydana po terminie, co skutkowało domniemaniem pozytywnej opinii.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi G. R. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 24 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie likwidacji przedszkola samorządowego oddala skargę. W dniu 21 kwietnia 2016 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr [...] w sprawie likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. o następującej treści: "§ 1. Z dniem 31 sierpnia 2016 roku likwiduje Samorządowe Przedszkole w M. § 2. Dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym w Samorządowym Przedszkolu w M. zapewnia się bezpłatny dojazd oraz opiekę w czasie dowożenia i możliwość kontynuowania wychowania przedszkolnego w Samorządowym Przedszkolu w R. § 3. Zobowiązuje się i upoważnia Wójta Gminy R. do dokonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. § 4. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy. § 5. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia". Jako podstawę prawną powołano art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) oraz art. 59 ust. 1 i ust. 2, w związku z art. 5c pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 z ze zm.) oraz art. 12 ust. 1 pkt 2, ust 3-4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.). W uzasadnieniu organ wskazał, że celem likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. jest konieczność dostosowanie sieci szkół i przedszkoli w Gminie R. do realnych potrzeb wynikających z zachodzących zmian demograficznych oraz związane z tym racjonalizowanie wydatków publicznych ponoszonych na funkcjonowanie oświaty. Opisał również procedurę związaną z podjęciem uchwały, która spełnia warunki określone w art. 59 ustawy o systemie oświaty. W szczególności wskazał, że pismem z dnia 23 lutego 2016 r. (doręczonym 24.02.2016 r.) przekazał do [...] Kuratorium Oświaty w G. uchwałę nr [...] Rady Gminy o zamiarze likwidacji przedszkola w celu pozytywnej opinii w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wyrażenie opinii powinno nastąpić nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku. W przypadku niezajęcia stanowiska w terminie określonym w pkt 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym: "Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1 lub 1a, nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez gminę, z upływem terminu określonego w ust. 1 lub 1a.". Termin na wyrażenia opinii upłynął 9 marca 2016 r. Postanowienie Kuratorium zostało wydane w dniu 9 marca 2016 r., jednak nadane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w placówce operatora publicznego dopiero w dniu 14 marca 2016 r. Mając na uwadze okoliczność, że wskazany powyżej termin ma charakter zawity wydanie negatywnej opinii po upływnie terminu jest bez znaczenia, istnieje natomiast domniemanie pozytywnej opinii. Organ zapewnił, że po podjęciu uchwały o likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. organ prowadzący zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o systemie oświaty ponownie ustali sieć szkół i przedszkoli oraz dostosuje obwody po likwidacji placówki oświatowej. Uchwała w przedmiocie likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. powinna zostać podjęta w takim czasie, aby zgodnie z przepisami prawa oświatowego i kodeksu pracy przeprowadzić procedury rozwiązania stosunku pracy z zatrudnionymi tam nauczycielami i pracownikami niepedagogicznymi. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 24 maja 2016 r. (nr [...]) Wojewoda, na podstawie art. 91 ust. 1 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy z dnia 21 kwietnia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ nadzorczy stwierdził, że [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. z dniem 31 sierpnia 2016 r. Postanowienie to zostało wysłane do Wójta Gminy R. w dniu 14 marca 2016 r. Zażaleniem z dnia 21 marca 2016 r. Wójt Gminy R. zaskarżył postanowienie [...] Kuratora Oświaty do Ministra Edukacji Narodowej i wniósł o jego uchylenie jako wydane po upływie terminu zawitego, o którym mowa w art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ewentualnie o zmianę i wydanie pozytywnej opinii. Do dnia podjęcia kwestionowanej uchwały zażalenie nie zostało rozpatrzone. Zdaniem Wojewody podjęcie uchwały w sprawie likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. nastąpiło bez uzyskania pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty w G. Zgodnie bowiem z treścią art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym od dnia 23 stycznia 2016 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie o światy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 35 ) szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, przy czym w myśl ust. 2c pkt 1 (dodanego w wyniku tej nowelizacji) opinia, o której mowa w ust. 2, jest wydawana w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania - w przypadku postanowienia wydanego przez kuratora oświaty. Powołano się również na uzasadnienie do projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw w części dotyczącej zmiany art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. W rozpatrywanej sprawie Rada Gminy przed podjęciem uchwały nie dysponowała pozytywną opinią kuratora, niemniej jednak [...] Kurator Oświaty zajął stanowisko w sprawie likwidacji Przedszkola w M. w drodze postanowienia w terminie 14-dniowym. Przy czym należy odróżnić wydanie postanowienia od wysłania czy doręczenia. Czynność doręczenia jest odrębną czynnością nie przesądzającą o terminowości podjęcia samej opinii. Gmina R., reprezentowana przez Wójta Gminy, zaskarżyła wyżej opisane rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając mu naruszenie art. 89 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Skarżąca Gmina podniosła w uzasadnieniu, że wbrew twierdzeniom organu nadzoru organ prowadzący szkołę wywiązał się ze wszystkich obowiązków wynikających z ustawy o systemie oświaty, które należały do niego w związku z likwidacją Samorządowego Przedszkola w M. Zawiadomiła ona, zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, co najmniej na 6 miesięcy przed planowanym terminem likwidacji przedszkola rodziców, uczniów i kuratora oświaty. [...] Kurator Oświaty został zawiadomiony o zamiarze likwidacji przedszkola pismem doręczonym w dniu 24 lutego 2016 r. Zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym 14 dniowy termin na wyrażenie opinii przez kuratora upłynął z dniem 9 marca 2016 r. Do tego dnia [...] Kurator Oświaty nie wydał opinii negatywnej. Zgodnie więc z treścią art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym fakt zajęcia stanowiska po upływie terminu ustawowego spowodował, iż [...] Kurator Oświaty utracił kompetencję do uzgadniania uchwały w przedmiocie rozwiązania Samorządowego Przedszkola w M. W związku z powyższym skarżąca uważa, że stanowisko [...] Kuratora Oświaty o braku zgody na likwidację przedszkola wyrażone po upływie terminu określonego w art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest bezprzedmiotowe, a uchwała Rady Gminy z dnia 21 kwietnia 2016 r. została podjęta zgodnie z prawem. Powołała się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 1398/06 oraz wyrok tego sądu z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 1970/11. Jej zdaniem termin z art. 89 ustawy o samorządzie gminnym jest terminem prekluzyjnym i jego upływ musi znajdować punkt odniesienia, aby móc stwierdzić czy został on zachowany czy nie. W realiach sprawy, o ile opinia Kuratora skierowana była do organu prowadzącego przedszkole termin ten upływał z dniem nadania przesyłki poleconej do Gminy R. bądź innego skutecznego doręczenia opinii. Przyjęcie koncepcji Wojewody, polegającej na tym, że zachowanie terminu uzależnia on od daty wydania postanowienia pozbawia sensu jego istotę. Zachowanie terminu będzie bowiem zależne tylko i wyłącznie od organu wydającego postanowienie, w kontekście jedynie jego sporządzenia. Na marginesie wskazano, że Kuratorium Oświaty w G. pismem z dnia 30 maja 2016 r. pozytywnie zaopiniowało odwołanie L. W. ze stanowiska dyrektora Samorządowego Przedszkola w M. w związku z jego likwidacją. Okoliczność ta świadczy o tym, że samo Kuratorium uważa podjęcie opinii po zakreślonym przez ustawę terminie jako bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skierowane do Wójta Gminy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie uchwały w sprawie wniesienia skargi do Sądu, nadesłano w wyznaczonym terminie odpowiednia uchwałę Rady Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 późn. zm.), zwana dalej p.p.s.a.. Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze stan faktyczny przedmiotowej sprawy jak i obowiązujący w dacie wydania zaskarżonego aktu stan normatywny Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wydane rozstrzygnięcie nadzorcze, stanowiące przedmiot wniesionej do Sądu skargi nie narusza prawa. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego ( art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżąca Gmina uczyniła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 24 maja 2016r. stwierdzające nieważność uchwały Rady Gminy z dnia 21 kwietnia 2016 r. nr [...] w sprawie likwidacji Samorządowego Przedszkola w M. Możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego przewidują przepisy art. 98 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 446), które stanowią, że rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy (...), podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. (...) Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Ponieważ w art. 98 ustawy o samorządzie gminnym nie określono terminu, w którym uchwała o wniesieniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze może (winna) zostać podjęta, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że akt taki może być podjęty i przekazany do sądu administracyjnego także (nawet) po upływie terminu do wniesienia skargi. Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2012 r. w sprawie I OSK 2106/12 (LEX nr 1120573), skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosownego zarządzenia, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, skarga została wniesiona pomimo braku uchwały Rady Gminy stanowiącej podstawę jej wniesienia, jednak brak ten został uzupełniony do czasu podjęcia przez sąd orzeczenia, nie było zatem przeszkody do rozpoznania skargi. Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały rady gminy w sprawie likwidacji przedszkola samorządowego. Punkt wyjścia do rozważań na temat zgodności z prawem rozstrzygnięcia nadzorczego wydanego przez Wojewodę stanowić powinno odniesienie się do uregulowań ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U 2015r. poz.2156 ze zm., zwaną dalej "ustawą") albowiem jej art. 59 ust. 1 i 2 w związku z oraz art. 5c pkt 1 stanowią materialną podstawę uchwały. Wojewoda stoi na stanowisku, że podjęcie przedmiotowej uchwały nastąpiło bez uzyskania pozytywnej opinii [...] Kuratora oświaty, o której mowa w art. 59 ust. 2 ustawy, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności uchwały. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole – należy przez to rozumieć także przedszkole. W myśl art. 59 ust. 2 ustawy szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Wynika z powyższego, że opinia kuratora ma istotne znaczenie dla bytu prawnego podjętej uchwały o likwidacji. Jej podjęcie uzależnione jest bowiem od wcześniejszego uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty. Zgodnie z art. 59 ust. 2c pkt 1 ustawy opinia, o której mowa w ust. 2, jest wydawana w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania - w przypadku postanowienia wydanego przez kuratora oświaty. W tym miejscu należy zauważyć, że powołany wyżej przepis został dodany ustawą z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2016, poz. 35) zmieniającej ustawę z dniem 23 stycznia 2016 r. Ustawa tą zmieniono również treść art. 59 ust. 2 ustawy. Tym samym ustawodawca powrócił do rozwiązania obowiązującego do dnia 21 kwietnia 2009 r., gdzie szkoła prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego mogła zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, zaś opinia była wydawana w drodze postanowienia, na które służyło zażalenie (art. 59 ust.2 i 2b ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym do dnia 21 kwietnia 2009r.). Z kolei art. 59 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym do dnia 22 stycznia 2016 r. stanowił, że szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po zasięgnięciu organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Ustawa nie określała w jakiej formie opinia miała być wydawana, ani w jakim czasie powinno to było nastąpić. W orzecznictwie powszechnie przyjęty był pogląd, że do opinii miały zastosowanie art. 89 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jeżeli prawo uzależnia ważność rozstrzygnięcia organu gminy od jego zatwierdzenia, uzgodnienia lub zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia lub jego projektu, z zastrzeżeniem ust. 1a. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1 lub 1a, nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez gminę, z upływem terminu określonego w ust. 1 lub 1a. (ust. 2 art. 89). Zajęcie stanowiska powinno było więc nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia właściwemu organowi rozstrzygnięcia organu gminy lub jego projektu, przy czym termin ten jest terminem prekluzyjnym. Jeśli organ nie zajął stanowiska w sprawie lub zrobił to po upływie ww. terminu, rozstrzygnięcie uważało się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez gminę, z upływem wskazanych wyżej terminów. Odwołując się do treści przepisu art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym wskazywano, że ustawodawca przyjął w nim domniemanie prawne zakładające akceptację rozstrzygnięcia (projektu) organu gminy przez organ współdziałający. Domniemanie to ma postać fikcji prawnej wobec braku możliwości jego wzruszenia (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 283/11, dostępny na stronie http//orzeczenia.nsa.gov.pl). Do przedstawionej wyżej konstrukcji odwołała się strona skarżącą w skardze argumentując, że zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym 14 dniowy termin na wyrażenie opinii przez kuratora upłynął z dniem 9 marca 2016 r., zaś do tego dnia [...] Kurator Oświaty jej nie wydał. Kurator nadał przesyłkę zawierająca opinię w formie postanowienia w dniu 14 marca 2016 r. i – zdaniem skarżącej – istotna dla zachowania ww. terminu prekluzyjnego jest data nadania postanowienia kuratora a nie data jego wydania. Sąd z takim stanowiskiem skarżącej się nie zgadza. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że umknął uwadze skarżącej fakt, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym opinia kuratora jest wydawana w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Do postanowienia kuratora mają tym samym zastosowanie przepisy k.p.a., ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, o czym będzie jeszcze mowa poniżej. Ponieważ jest to postanowienie, na które przysługuje zażalenie, przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wskazano wcześniej, ww. uregulowanie jest powtórzeniem - z niewielkimi modyfikacjami odnośnie określenia organu wyższego stopnia - obowiązującego do dnia 21 kwietnia 2009 r. art. 59 ust. 2b ustawy. Powyższe czyni uprawnionym do odwołania się do dorobku orzecznictwa dotyczącego okresu do tej daty. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 maja 2006 r. wyraził podgląd, który Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni aprobuje, że: "Uregulowanie formy i środka zaskarżenia opinii w sprawie likwidacji szkoły publicznej ma konsekwencje prawne dla interpretacji art. 59 ust. 2 powołanej ustawy o systemie oświaty w związku z art. 89 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. (...) Regulacja zawarta w przepisach prawa ustrojowego musi być interpretowana w związku z regulacją szczególną, a taką jest regulacja art. 59 ust. 2 i ust. 2b powołanej ustawy o systemie oświaty. Wyrażenie opinii o likwidacji szkoły publicznej przez kuratora oświaty w formie postanowienia, które jest zaskarżone zażaleniem, uchyla domniemanie opinii pozytywnej wywodzonej z naruszenia ustawowego terminu określonego w art. 89 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 2 powołanej ustawy o samorządzie gminnym." ( dostępny jw.). W niniejszej sprawie [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 9 marca 2016r. nr [...] wyraził negatywną opinię, od którego zostało złożone zażalenie. Tryb weryfikacji tego postanowienia nie został zakończony, co wyłączyło przyjęcie domniemania pozytywnej opinii. Pomimo tego Rada Gminy, wbrew treści art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w 21 kwietnia 2016 r., podjęła uchwałę o likwidacji przedszkola. Po drugie, Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że kurator wydał opinię po upływie 14 - dniowego terminu. W obecnie obowiązującym stanie prawnym uchybienie tego terminu, nie wywołuje skutku, o którym mowa w art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym ( o czym była mowa powyżej). Co istotne, jako że w sprawie wydania opinii mają zastosowanie przepisy k.p.a., należy odwołać się do przepisu art. 124 § 1 k.p.a., który określa elementy składowe postanowienia, wśród nich wymienia datę jego wydania. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie stanowiskiem data, którą oznaczone jest rozstrzygnięcie musi odpowiadać dacie jego faktycznego sporządzenia. Mimo, że sporządzenie postanowienia w określonej, umieszczonej na nim dacie nie oznacza, że weszło ono do obrotu prawnego, bo zgodnie z art. 110 w związku z art. 126 k.p.a. ma to miejsce dopiero z datą doręczenia postanowienia stronie, to jednak z chwilą podpisania następuje wydanie postanowienia bez możliwości uwzględnienia przez organ jakichkolwiek okoliczności, które ujawniły się po tej dacie ( por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r., II GSK 1797/12, dostępny jw.). Postanowienie [...] Kuratora Oświaty zostało wydane w dniu 9 marca 2016 r. tj. w 14 dniu od dnia doręczenia mu uchwały w sprawie zamiaru likwidacji przedszkola. W świetle powyższego nie można zgodzić się ze skarżącą, że data nadania przez kuratora przesyłki zawierającej postanowienie była okolicznością prawnie relewantną. Mając na uwadze stan faktyczny przedmiotowej sprawy jak i obowiązujący w dacie wydania zaskarżonego aktu stan normatywny Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wydane rozstrzygnięcie nadzorcze, stanowiące przedmiot wniesionej do Sądu skargi odpowiada bowiem wymogom obowiązującego prawa. W tej sytuacji Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło