II SA/Wa 1601/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (sprawozdawca), Stanisław Marek Pietras, Protokolant referent-stażysta Agnieszka Cudna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. 2. zasądza od Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. rzecz E. M. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] kwietnia 2013 r. do Spółki Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wpłynął wniosek E. M. o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie zawartych przez wymienioną Spółkę umów dotyczących wydzierżawienia terenów, którymi włada Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie Dzielnicy [...], ze szczególnym uwzględnieniem umów zawartych ze spółką [...] Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 611/13 zobowiązał Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] do rozpatrzenia wniosku E. M. z dnia [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz E. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał m.in., że Spółka powstała w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa komunalnego pod nazwą: Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" i wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorstwa. We władaniu Spółki znajdują się nieruchomości będące własnością [...], a więc stanowiące majątek publiczny, czego Spółka nie kwestionuje. Za nietrafne Sąd uznał stanowisko Spółki, że informacja o umowach cywilnoprawnych zawieranych przez nią, a dotyczących wydzierżawiania będących w jej władaniu nieruchomości stanowiących własność [...], nie jest informacją publiczną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. I OSK 1603/14 oddalił skargę kasacyjną Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wymienionego wyroku. NSA wskazał, że Spółka gospodaruje nieruchomościami należącymi do [...], a zatem dysponuje majątkiem publicznym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Stwierdził, że zagadnienie podmiotu zawierającego umowy pozostaje bez znaczenia dla uznania ich za informację publiczną, jeżeli odnoszą się do sprawy publicznej jaką jest kwestia gospodarowania majątkiem publicznym. Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., powołując się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., odmówiło udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazano, że Przedsiębiorstwo jest spółką prawa handlowego - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Jedynym wspólnikiem spółki jest [...]. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, a więc pozostaje przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Spółka wskazała, że dane dotyczące zawartych przez Spółkę umów na wydzierżawienie terenów w obrębie [...] na terenie dzielnicy [...] nie są publicznie udostępniane. Zgodnie z procedurami wewnętrznymi obowiązującymi w Przedsiębiorstwie Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o., w tym m. in. instrukcją dotyczącą postępowania z Informacjami i dokumentami stanowiącymi tajemnicę Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" sp. z o.o. stanowiącą załącznik nr [...] do Uchwały Zarządu nr [...], spółka podjęła szereg działań mających na celu zachowanie poufności tych informacji. Wskazano, że informacje dotyczące szczegółów zawartych umów są przez Spółkę chronione, bowiem mają one istotne znaczenie z punktu widzenia jej interesów. Wgląd do tych informacji przez osoby trzecie i ich wykorzystanie mogłoby spowodować daleko idące negatywne konsekwencje dla Spółki. Po pierwsze wskazano, że udostępnienie do publicznej wiadomości informacji o podmiotach z którymi Spółka ma zawarte umowy dzierżawy/najmu oraz o warunkach tych umów mogłoby spowodować destabilizację działalności Spółki poprzez chociażby rezygnację części kontrahentów z dalszej współpracy. Po drugie wskazano, że udostępnienie tych informacji byłoby niekorzystne dla Spółki także ze względu na fakt, że mogłoby spowodować zachwianie stanu finansowego Spółki. Warunki umów z poszczególnymi kontrahentami są bowiem negocjowane indywidualnie przy uwzględnieniu szeregu różnych czynników, a w konsekwencji warunki te mogą się różnić od siebie. Wreszcie podkreślono, że udostępnienie tych informacji mogłoby spowodować, że firmy konkurencyjne wobec Spółki podejmą działania celem przejęcia jej kontrahentów, np. poprzez zaproponowanie minimalnie niższych stawek bądź bardziej preferencyjnych warunków. Biorąc natomiast pod uwagę, że tylko w obrębie samej [...] funkcjonuje co najmniej kilka tego rodzaju targowisk, to ryzyko przejęcia kontrahentów jest bardzo duże. Decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Spółka utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1830/15 uchylił decyzję z dnia [...] września 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Spółki. Sąd wskazał, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Sąd podał, że tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań, (por wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 511/13, pub LEX nr 1368966). Sąd stwierdził, że organ nie wykazał, aby podjął wszelkie niezbędne kroki do zbadania sprawy, nie wystąpił z pytaniem, do stron umów czy żądane umowy stanowią tajemnice przedsiębiorcy, a również nie przeprowadził własnego postępowania, na podstawie którego przedstawiłby wystarczające argumenty i dowody uzasadniające odmowę udostępnienia żądanych informacji. W uzasadnieniach decyzji brak jest wyjaśnienia dlaczego żądane informacje (i czy każda z nich, i czy w pełnym zakresie) posiadają dla Spółki, bądź innego podmiotu (z dokładnym wskazaniem tego podmiotu) wartość gospodarczą. Z zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w żaden sposób nie wynika, co w istocie przemawiało za uznaniem informacji żądanych za tajemnicę przedsiębiorcy. Sąd wskazał też, że pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", o której jest mowa w u.d.i.p. i "tajemnica przedsiębiorstwa", o której mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., nie są tożsame. Spółka, w ocenie Sądu, nie wykazała zaistnienia przesłanek określonych w art. 11 ust 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Stąd też powołanie się przez organ na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa w tym stanie faktycznym nie uzasadnia odmowy udostępnienia skarżącej żądanych informacji i wydania, w oparciu o art. 16 w zw. z art. 17 i w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyzji. W ocenie Sądu, organ nie przeprowadził, nie zbadał i nie ocenił w sposób prawidłowy sprawy i dlatego wydane rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu. Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmówiło udzielenia żądanych informacji wskazując, że umowy, których udostępnienia żądała wnioskodawczyni stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. W uzasadnieniu wskazano, że mając na względzie wytyczne Sądu Spółka przeprowadziła wewnętrzne postępowanie mające na celu ustalenie czy żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorcy. Wskazano, że w Spółce obowiązuje "Instrukcja dotycząca postępowania z informacjami i dokumentami stanowiącymi tajemnicę Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. wprowadzona na mocy uchwały Zarządu Spółki nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Przedmiotowa Instrukcja określa dokumenty i informacje, które w Spółce stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W wykazie tym zawarty jest między innymi punkt wskazujący, że tajemnicą przedsiębiorstwa objęte są umowy zawarte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz szczegółowe informacje o klientach, w tym informacje dotyczące kontrahentów uzyskane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, niedostępne do wiadomości publicznej. Przedmiotowa instrukcja określa również zasady dostępu pracowników do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz środki, które Spółka podejmuje w celu ochrony tych informacji. Jedynie część pracowników posiada dostęp do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Pracownicy ci zobowiązani są między innymi do złożenia oświadczeń zobowiązaniu się do przestrzegania tajemnicy oraz do nie przekazywania przedmiotowych informacji osobom trzecim. W dniu [...] maja 2016 r. Zarząd Spółki powołał na podstawie uchwały nr [...] trzyosobową Komisję, która miała zbadać, jakie środki podjęła Spółka w celu zabezpieczenia poufności umów. których udostępnienia zażądała E. M. Komisja trzykrotnie dokonała sprawdzenia podjętych środków ochrony. Spółka wskazała dwa miejsca, w których znajdują się umowy najmu i dzierżawy dotyczące terenów, którymi włada Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie dzielnicy [...]. Podała, że z protokołu z przebiegu prac Komisji wynika, że umowy są zabezpieczone przed dostępem nieupoważnionych osób. Spółka dokonała weryfikacji, czy pracownicy, którzy mają dostęp do żądanych przez E. M. umów, zobowiązani są do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa. Podano, że w aktach osobowych tych pracowników, tj. pracowników biura Zarządu Spółki oraz pracowników działu obsługi i kierownictwa [...] znajdują się oświadczenia przez nich podpisane o zobowiązaniu do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa oraz o nieudostępnianiu i niewykorzystywaniu do własnych celów informacji uzyskanych w związku z wykonywanymi obowiązkami, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Spółka podniosła, że podjęła czynności mające na celu ochronę treści umów, których udostępnienia zażądała E. M. Spółka wskazała, że wystąpiła do swoich kontrahentów, z którymi ma zawarte umowy najmu lub dzierżawy terenów, którymi włada Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie dzielnicy [...] (ponad 120 przedsiębiorców) z zapytaniem, czy treść przedmiotowych umów objęta jest tajemnicą przedsiębiorcy oraz czy informacje dotyczące tych umów mogą zostać przekazane osobom trzecim. Każdy z kontrahentów, w tym spółka [...] sp. z o.o. wskazał, że umowa łącząca go ze Spółką stanowi jego tajemnicę przedsiębiorstwa i zażądał, aby nie była ona ujawniana do wiadomości osób trzecich. Z tego względu w ocenie Spółki treść żądanych umów nie tylko stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa w Spółce, ale także stanowi tajemnicę przedsiębiorców - najemców i dzierżawców terenów, którymi włada Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie dzielnicy [...]. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, iż nie jest możliwe udostępnienie żądanych informacji z uwagi na fakt, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorcy. Wskazano, że Spółka badając zakres żądanych informacji oraz mając na względzie wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2016 roku przeprowadziła obszerne postępowanie wyjaśniające, w ramach, którego zostały podjęte następujące czynności: 1. zbadanie treści umów zawartych przez Spółkę, których ujawnienia żądano; 2. sprawdzenie wewnętrznych regulacji obowiązujących w Spółce w zakresie związanym z ochroną tajemnicy przedsiębiorstwa; 3. przeprowadzenie czynności sprawdzających wdrożenie procedur w zakresie ochrom informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa; 4. sprawdzenie akt osobowych pracowników Spółki, którzy posiadają dostęp do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa celem weryfikacji czy pracownicy ci złożyli oświadczenia o zachowaniu w poufności danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, 5. wystąpienie do kontrahentów Spółki z zapytaniem czy umowy, które mają zawarte ze Spółką stanowią ich tajemnicę przedsiębiorstwa. Spółka wskazała, że przeprowadzone postępowanie potwierdziło, iż faktycznie są stosowne przez Spółkę środki zabezpieczające dostęp do tych danych, w tym każdy z pracowników posiadających dostęp do tych umów złożył oświadczenie o zachowaniu otrzymanych informacji w poufności. Podniesiono, że informacje dotyczące treści umów najmu i dzierżawy terenów, którymi włada Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie dzielnicy [...] stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, tj. zarówno samej Spółki, jak i poszczególnych najemców i dzierżawców. Kontrahenci Spółki nie zrezygnowali z przysługującego im prawa do zachowania tajemnicy przedsiębiorcy, wskazując wprost w pismach kierowanych do Spółki, że proszą o nieujawnienie treści tych umów podmiotom trzecim. Decyzja Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi E. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez nieudzielenie informacji publicznej, wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w świetle konstytucyjnego prawa do informacji, znajdującego rozwinięcie w regulacji ustawowej - tj. przepisach u.d.i.p., możliwość uzyskania informacji w przedmiocie działalności podmiotów wykonujących zadania publiczne oraz gospodarujących środkami publicznymi ma kluczowe znaczenie z punktu widzenia demokratycznego państwa prawnego. Powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 410/14 wydany w innej sprawie wskazała, że Spółka w żaden sposób nie wzięła pod uwagę, iż nie ma w tej sprawie do czynienia z regułami wolnorynkowymi. Podniosła, że należy uwzględnić różnicę między funkcjonowaniem przedsiębiorstwa w przestrzeni wolnorynkowej, a gospodarowaniem środkami publicznymi w przestrzeni publicznoprawnej. Skarżąca podkreśliła, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się łącznie dwa elementy - formalny oraz materialny. Dla stwierdzenia istnienia materialnych przesłanek istotne znaczenie będzie miał charakter informacji (mają to być informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa), natomiast aspekt formalny wiąże się z zastrzeżeniem poufności, a co za tym idzie, podjęciem działań służących jej zachowaniu (zob. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2015 r. o sygn. akt I OSK 1581/14). W przedmiotowej sprawie Spółka wskazuje jedynie na podjęcie działań służących zachowaniu poufności, nie wykazując przy tym w żaden sposób, iż żądane dane stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą. Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu w sprawie tej naruszony został przepis prawa materialnego, tj. przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., co miało wpływ na wynik sprawy. Błędnie bowiem Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przyjęło, że żądane przez E. M. informacje w przedmiocie zawartych przez wymienioną Spółkę umów dotyczących wydzierżawienia terenów, którymi "włada" Spółka w obrębie ewidencyjnym [...] na terenie Dzielnicy [...], stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z powołanym przepisem, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest jednoosobową spółką prawa handlowego, samorządową osobą prawną, która powstała z przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego. Przedsiębiorstwo to jest spółką kapitałową, w której [...] ma wszystkie udziały. Spółka działa m.in. na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997 r., Nr 9, poz. 43 ze zm.). W dotychczasowych postępowaniach, w tym w postępowaniu ze skargi na bezczynność Spółki, ustalono, że nieruchomość, której dotyczy wniosek E. M., stanowi własność [...]. Powyższe potwierdził pełnomocnik Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 2 lutego 2017 r. Na nieruchomości tej znajduje się targowisko przy ul. [...] w [...]. Spółka, jak wynika z Biuletynu Informacji Publicznej Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o., zarządza jedynie tą nieruchomością. Powyższe potwierdził pełnomocnik Przedsiębiorstwa na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że przedmiotem działalności Przedsiębiorstwa są m.in. roboty budowlane, obróbka mechaniczna elementów metalowych, naprawa i konserwacja metalowych wyrobów gotowych, wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń budowlanych, a także działalność związaną z obsługą rynku nieruchomości. Nieruchomości stanowiące własność Gminy składają się na mienie jednostki samorządu terytorialnego. Umowy dzierżawy nieruchomości wchodzących w skład tego zasobu z istoty rzeczy dotyczą mienia publicznego (gminnego) i nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy, tj. w tym przypadku samorządowej osoby prawnej, która w imieniu podmiotu gospodarującego gminnym zasobem nieruchomości umowy takie zawarła, jak też nie stanowią tajemnicy podmiotów, które umowy dzierżawy zawarły ze Spółką zarządzającą nieruchomością [...]. W ocenie Sądu, brak jest podstaw, aby informacje o umowach dzierżawy nieruchomości stanowiących własność [...] kwalifikować jako tajemnicę przedsiębiorcy, tak Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o. (podmiotu zarządzającego nieruchomością), jak i podmiotów, które umowy dzierżawy zawarły, tylko z tego powodu, że podmiot zarządzający nieruchomością podjął czynności mające na celu ochronę treści umów, czego Sąd nie kwestionuje. Także zapis punktu 1 załącznika nr [...] do Instrukcji dotyczącej postępowania z informacjami i dokumentami stanowiącymi tajemnicę Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "[...]" Sp. z o.o., zgodnie z którym "umowy zawarte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej" ujęte zostały jako dokumenty stanowiące tajemnicę PGMB "[...]" Sp. z o.o., nie stanowi samoistnej podstawy, aby informacje dotyczące gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości klasyfikować jako tajemnicę przedsiębiorcy. Już z samego faktu przeznaczenia nieruchomości gminnej do oddania w dzierżawę wynika, że nie możemy mieć do czynienia z nieujawnioną do wiadomości publicznej informacją. Nie jest to przy tym ani informacja techniczna, ani technologiczna, ani organizacyjna przedsiębiorstwa, ani informacja posiadająca wartość gospodarczą w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Informacje dotyczące zawartych umów dzierżawy nieruchomości należących do gminnego zasobu nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy ani przedsiębiorstwa, a tym samym nie zachodziła przesłanka z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Oddanie nieruchomości z gminnego zasobu w dzierżawę jest czynnością ściśle regulowaną przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zwanej dalej u.g.n., co wskazuje na brak podstaw do zakwalifikowania informacji o umowach dzierżawy jako tajemnicy przedsiębiorcy, czy przedsiębiorstwa. Przepis art. 37 ust. 4 u.g.n. określa, w jakich przypadkach zawarcie umowy dzierżawy następuje w drodze przetargu, kiedy rada gminy może wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umów, kiedy zawarcie umowy dzierżawy następuje w drodze bezprzetargowej. Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.g.n. właściwy organ sporządza i podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych m.in. do oddania w dzierżawę. Wykaz ten wywiesza się na okres 21 dni w siedzibie właściwego urzędu, a ponadto informacje o wywieszeniu tego wykazu podaje do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w prasie lokalnej oraz w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, a także na stronach internetowych właściwego urzędu. Obowiązkową treść wykazu reguluje art. 35 ust. 2 u.g.n. Powołany przepis statuuje zasadę jawności w zakresie gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostki samorządu terytorialnego. Zasada ta przejawia się w nałożeniu na właściwy organ obowiązku sporządzenia i podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości z przeznaczeniem m.in. do oddania w dzierżawę. Takimi zapisami ustawodawca jednoznacznie przesądził obligatoryjność publikowania wykazu oraz obowiązkowy zakres wykazu. Obowiązek sporządzenia wykazu nie dotyczy jedynie oddania nieruchomości w dzierżawę na okres 3 miesięcy. Wobec uregulowań ustawy o gospodarce nieruchomościami, powołanie się przez podmiot zarządzający nieruchomością [...] na tajemnicę przedsiębiorcy, jako przesłankę wyłączającą dostęp do informacji o umowach dzierżawy nieruchomości z gminnego zasobu, nie było zatem trafne. Ustalenia tego nie zmienia podjęcie przez PGBM "[...]" Sp. z o.o. środków zabezpieczających dostęp do żądanych przez E. M. informacji. PGBM "[...]" Sp. z o.o. w zaskarżonej decyzji wskazuje jednocześnie, że "kontrahenci Spółki" nie zrezygnowali z przysługującego im prawa do zachowania tajemnicy przedsiębiorcy. Podkreślenia jednakże wymaga, że w sprawie chodzi o informacje dotyczące gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości, a nie nieruchomością Spółki. Okoliczność zawarcia umów dzierżawy nieruchomości należących do gminnego zasobu przez podmiot zarządzający nie powoduje, że nie znajdują zastosowania przepisy Działu II u.g.n. W tym zakresie nie mamy do czynienia z działalnością wolnorynkową. Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd poprzednio rozpoznający niniejszą sprawę nie przesądził, czy zachodzą podstawy do ograniczenia dostępu do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, czy przedsiębiorstwa, lecz nakazał Spółce dokonanie ponownej oceny w zakresie zaistnienia podstaw do odmowy udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Ocena taka została przez PGBM "[...]" Sp. z o.o. dokonana, jednakże nie była ona prawidłowa. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.