I SAB/Wr 15/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą we W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie niedoręczenia decyzji w sprawie określenia za IV kwartał 2009 r. różnicy podatku od towarów i usług oraz określenia kwoty podatku należnego do zapłaty postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 22 marca 2017 r. A sp. z o.o. z siedzibą we W., reprezentowana przez adwokata, zaskarżyła bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w sprawie doręczenia wydanej przez ten organ decyzji z 6 sierpnia 2014 r., wnosząc o zobowiązanie organu do doręczenia rzeczonej decyzji i zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca spółka wskazała na wstępie, że skarga na czynność niedoręczenia decyzji jest dopuszczalna, co wynika m.in. z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym uchwały 7 sędziów z 8 września 2003 r. sygn. akt II OPS 2/03. w orzecznictwie tym wskazuje się bowiem, że od wykonania czynności doręczenia decyzji zależy realizacja uprawnienia strony do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym i zaskarżenia odwołaniem decyzji wydanej w sprawie. Przechodząc do meritum skarżąca podniosła, że mimo wydania przez ww. organ podatkowy decyzji w dniu [...] sierpnia 2014 r., nie została ona skutecznie doręczona stronie, co oznacza, że nie weszła ona do obrotu prawnego. Spółka w okresie od 2010 r. do 2016 r., co potwierdzają dane zawarte w KRS, nie miała bowiem wybranego organu w zarządzie. Nastąpiło to dopiero w czerwcu 2016 r., kiedy to T. G. został skutecznie wybrany na stanowisko prezesa zarządu spółki. Stąd, pismem z dnia 23 września 2016 r., spółka zwróciła się do organu o doręczenie ww. decyzji. Wniosek ten nie został jednak uwzględniony, gdyż według organu decyzja została prawidłowo doręczona, a spółka miała uprzednio ustanowionego prokurenta. W ślad za skargą, spółka uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wniósł o oddalenie skargi stając na stanowisku, że w przypadku braków w składzie zarządu spółki, może ona działać poprzez prokurenta. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku skarżącej spółki. W okresie bowiem od 2013 r. do 2 czerwca 2016 r., tj. do chwili powołania prezesa zarządu spółki, T. G. pełnił funkcję prokurenta samoistnego. Organ podatkowy stanął więc na stanowisku, że postępowanie podatkowe zostało zakończone poprzez doręczenie decyzji spółce w dniu [...] sierpnia 2014 r., reprezentowanej przez prokurenta T. G. na wskazany przez niego adres korespondencyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów, wskazać należy, że w sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest bezczynność organu podatkowego pierwszej instancji w przedmiocie doręczenia stronie wydanej przez niego decyzji. W ocenie Sądu, czynność doręczenia decyzji, wbrew stanowisku skarżącej, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a p.p.s.a. Nie stanowi też czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy. Ten ostatni przepis odnosi się bowiem do działań materialno-technicznych organu, wywołujących określone tam skutki prawne. Czynność doręczenia nie przyznaje natomiast, nie stwierdza, nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. Doręczenie wywołuje jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do wniesienia określonych środków zaskarżenia. Dlatego też przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. W myśl bowiem powołanych przepisów skarga na bezczynność przysługuje w sytuacji, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał w ogóle decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie wiadomym zaś jest, że decyzja została wydana, ale sporna pozostaje ocena jej doręczenia stronie. Prawidłowość doręczenia może być jednak oceniana w toku postępowania odwoławczego. Może być też przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności danego aktu. Niewykonanie takiej czynności nie stanowi jednak bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Ponieważ niedopuszczalna jest skarga na samą czynność doręczenia w postępowaniu, to tym samym nie można zaskarżyć bezczynności czy przewlekłości w tym zakresie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 1194/12, 30 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 1979/14, 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 438/08, 12 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1788/12, 18 października 2006 r. sygn. akt II OSK 1360/06, 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II GSK 397/15 oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Łodzi z 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Łd 4/14, z 23 lipca 2015 r. sygn. akt III SAB/Łd 24/15, w Opolu z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Op 218/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie podziela zatem odmiennych poglądów w tej materii, zawartych m.in. w orzeczeniach powołanych w skardze, z tym zastrzeżeniem, że powołana przez skarżącą uchwała NSA z 8 września 2003 r. sygn. akt II OPS 2/03 nie porusza przedmiotowego problemu, gdyż dotyczy kwestii kompetencji wymienionego tam organu administracji publicznej do wydania decyzji w określonej sprawie. Zauważyć na koniec należy, co wynika z akt sprawy, że skarżąca próbowała zaskarżyć w drodze odwołania niedoręczoną - jej zdaniem - decyzję, jednak na skutek jego wniesienia w formie nieprzewidzianej prawem (zwykłym mailem), organ uznał, że tak wniesione pismo nie stanowi odwołania (pismo z [...] października 2014 r.). Reasumując przedmiotowa skarga na bezczynność polegającą na niedoręczeniu skarżącej decyzji tego organu nie podlega kognicji sądów administracyjnych, co obligowało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt. I sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi (pkt II) orzeczono natomiast w trybie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. .