I SA/Gd 657/17

WyrokWSA w Gdańsku2017-07-04

Skład orzekający: Sławomir Kozik, Marek Kraus, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w postępowaniu podatkowym w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, uzasadniające jego zawieszenie, ze względu na toczące się postępowania dotyczące rozliczeń VAT za inne okresy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wymaga bezpośredniej zależności między rozstrzygnięciem zagadnienia a możliwością rozpatrzenia sprawy podatkowej. Sama możliwość wpływu ustaleń faktycznych z innego postępowania na rozstrzyganą sprawę nie stanowi zagadnienia wstępnego, jeśli organ prowadzący postępowanie jest w stanie samodzielnie wyjaśnić sprawę pod względem faktycznym i prawnym. Postępowania dotyczące rozliczeń VAT za inne okresy, nawet jeśli dotyczą tej samej kwestii podatkowej, są odrębnymi postępowaniami, a ich rozstrzygnięcie nie determinuje prowadzonego postępowania w sposób uniemożliwiający jego kontynuację.
Stan faktyczny
Pełnomocnik K.K. wniósł o zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie VAT za czerwiec 2013 r., wskazując na konieczność prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego dotyczącego rozliczeń VAT za inne okresy. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia, uznając brak zagadnienia wstępnego. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. K.K. złożył skargę do WSA w Gdańsku, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 201 § 1 pkt 2, poprzez bezzasadną odmowę zawieszenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2013 roku oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu wobec K.K. postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. W toku postępowania podatkowego pełnomocnika strony wniósł o zawieszenie postępowania, wskazując, że nastąpiła konieczność prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego dotyczącego prawidłowości rozliczeń podatkowych K.K. z tytułu podatku od towarów i usług za inne okresy rozliczeniowe, tj. za poszczególne miesiące 2010, 2011, 2012 i 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] 2016 r. odmówił zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r., uznając, że nie zaistniały okoliczności skutkujące powstaniem zagadnienia wstępnego. Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. strona złożyła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Dyrektor Izby Skarbowej po przeanalizowaniu akt sprawy postanowieniem z dnia [...] 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201), zwanej dalej O.p., organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazano, że art. 201 § 1 pkt 2 O.p. pozwala na wyodrębnienie czterech istotnych elementów składających się na konstrukcję zagadnienia wstępnego: 1) wyłania się ono w toku postępowania podatkowego i dotyczy istotnej dla sprawy przesłanki albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej, 2) jego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje bezpośrednia zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy podatkowej nie można zatem utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji podatkowej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści (vide wyrok NSA z dnia 08.11.2011 r., sygn. akt II FSK 1600/10). Odnosząc poczynione rozważania do ustalonego stanu faktycznego sprawy organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w sprawie objętej zażaleniem nie zachodzą podstawy do stwierdzenia, iż wystąpiła przesłanka z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. obligująca do zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. Zdaniem organu wymienione sprawy nie mają bowiem charakteru zagadnienia wstępnego w znaczeniu opisanym powyżej. Postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za wcześniejsze miesiące, są odrębnymi, samodzielnymi postępowaniami, dotyczącymi zamkniętych okresów podatkowych, nawet gdy przedmiotem sporu jest tożsama kwestia podatkowa, a ich rozstrzygnięcie nie determinuje prowadzonego postępowania. Tym samym zakończenie postępowania podatkowego prowadzonego przez organ I instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. jest możliwe pomimo uruchomienia trybu weryfikacji aktów administracyjnych wydanych wobec podatnika. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów I i II instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenia art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p., albowiem zawierają błędne uzasadnienie faktyczne i prawne, nie spełniające przesłanek ustawowych. Organy podatkowe błędnie przyjęły, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki zawieszenia postępowania podatkowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 O.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy zaistniały przesłanki do uchylenia go w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem skarżącego postanowienia z zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezzasadnej odmowie zawieszenia postępowania podatkowego. W ocenie skarżącego ww. postanowienia zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 123 § 1 w związku z art. 201 § 3 O.p. W tym samym dniu tj. 5 grudnia 2016 r. zostały doręczone pełnomocnikowi postanowienie i decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r, co pozbawiło stronę możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] 2016 r. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego przed zakończeniem tego postępowania w pierwszej instancji. Tymczasem strona wnosiła o wydanie postanowienia w przedmiocie wniosku i jego doręczenie przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, w celu umożliwienia złożenia zażalenia w przypadku odmowy zawieszenia postępowania podatkowego. W ocenie skarżącego postępowanie podatkowe winno być zawieszone, bowiem nie zostało zakończone postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2013 r. - do chwili obecnej nie zostały prawomocnie rozstrzygnięte sprawy dot. rozliczeń z tytułu podatku VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe. W ocenie strony ścisły związek niniejszego postępowania z wcześniej wszczętymi jest oczywisty, gdyż istnieje ciągłość w rozliczeniach podatku VAT za poszczególne miesiące objęte postępowaniami podatkowymi, a część decyzji już została wyeliminowana z obrotu prawnego. Skarżący wskazał, że niżej wymienione decyzje ostateczne, w których organ odwoławczy uchylił w części rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Skarbowego i orzekł w tym zakresie, nie są prawomocne: decyzja z dnia [...] 2016 r., [...] 2016 r., [...] 2017 r. Skarżący podniósł, że postępowanie podatkowe w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. zostało wszczęte dopiero na etapie postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-sierpień, grudzień 2011 r. i styczeń, luty, kwiecień, lipiec, grudzień 2013 r. W złożonej skardze podniesiono również, że postanowienia z dnia [...] 2016 r. i [...] 2017r. naruszają przepisy art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p., albowiem zawierają błędne uzasadnienie faktyczne i prawne, nie spełniające przesłanek ustawowych. Organy podatkowe obydwu instancji błędnie przyjęły, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki zawieszenia postępowania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w postępowaniu prowadzonym wobec skarżącego w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r., wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ujawnienie się w toku postępowania podatkowego zagadnienia wstępnego stanowi bezpośrednią przeszkodę uniemożliwiającą rozstrzygnięcie sprawy podatkowej i negatywną przesłankę jurysdykcyjną postępowania podatkowego. Postępowanie to nie może być kontynuowane do czasu uzyskania wymaganego prawem rozstrzygnięcia innego organu lub sądu. Z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia, gdy: 1) wyłania się ono w toku postępowania, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji i ów związek musi mieć charakter bezpośredni (por.: R. Dowgier, L Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski,S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa, Komentarz, LEX 2009, vide wyroki NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., II GSK 627/10, z dnia 8 grudnia 2008 r., II OSK 1559/07, z dnia 28 maja 2008 r., II OSK 1698/07, z dnia 22 grudnia 2011 r., II FSK 1891/11, opubl. w CBOSA dostępnej na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, w ugruntowanym w tej materii orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przez określenie zagadnienia wstępnego należy rozumieć pewną kwestię o charakterze otwartym (tzn. jeszcze nie przesądzoną), której treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego, albo inne jeszcze okoliczności, mające znaczenie prawne (por. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1557/10, wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt I FSK 536/09, opubl. w CBOSA dostępnej na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi warunek późniejszej możliwości rozstrzygnięcia sprawy, a zatem między kwestią prejudycjalną a rozstrzygnięciem sprawy, występować musi bezpośrednia zależność. W kontekście wskazanego charakteru zagadnienia wstępnego, za takie (tj. za kwestię prejudycjalną) nie może być uznana sytuacja wyrażająca się we wpływie - na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji - ustaleń faktycznych dokonywanych w innym postępowaniu przez inny organ lub sąd. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy bowiem do organu administracji publicznej prowadzącego dane postępowanie (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1559/07). Z punktu widzenia tej ostatniej uwagi istotne jest więc i to, że zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy administracyjnej oraz relacji między nimi, nie można utożsamiać z wymogiem ukierunkowania rozpatrzenia sprawy na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści (por. G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Kraków, 2005, s. 100, wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2011/13). Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się więc w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (por. np. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2012 r.,sygn. akt II OSK 1570/11). Zgodnie z ww. poglądami chodzi tu o związek bezpośredni, a więc o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia spawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jeżeli jednak powstałe w toku zagadnienie wykazuje jedynie pośredni związek z rozpoznawaną sprawą, wówczas nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego i jego powstanie nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 25 listopada 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 970/03, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1192/16). Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Ponadto zauważyć należy, że interpretację zagadnienia wstępnego, jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego, nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania (por. A. Kowalska, M. Kowalska, Wystąpienie przez organ podatkowy do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa w kontekście regulacji, które determinują obowiązek zawieszenia postępowania podatkowego, NZS 2016/1/7, Lex Omega). Mając na uwadze powyższe rozważania, uznać należało, że prawomocne zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie kontroli legalności, wydanej na rzecz skarżącego decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za wcześniejsze miesiące nie ma charakteru zagadnienia wstępnego, w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Nie ulega wątpliwości, że ustalenia jakie znajdą wyraz w prawomocnym rozstrzygnięciu postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług mogą mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia organu podatkowego w sprawie dotyczącej podatku VAT za czerwiec 2013 r., jednakże powyższe nie stanowi jeszcze zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Pomiędzy ww. postępowaniami podatkowymi nie występuje bowiem zależność tego rodzaju, że brak uprzedniego rozpatrzenia i końcowego rozstrzygnięcia jednego z nich czyni niemożliwym przeprowadzenie i zakończenie drugiego. Sąd zauważa, że o zagadnieniu wstępnym (kwestii prejudycjalnej), jak wskazano powyżej, można mówić, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Zagadnieniem wstępnym nie jest więc zagadnienie o charakterze faktycznym (w zakresie ustaleń faktycznych), a z takim, w ocenie sądu, mamy do czynienia na gruncie rozpoznawanej sprawy. Rozliczenie bowiem podatku od towarów i usług za wcześniejsze okresy stanowi odrębną sprawę, nawet jeżeli postępowania w ich przedmiocie zmierzają do wyjaśnienia tych samych istotnych okoliczności faktycznych. Wobec powyższego sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Końcowo zasygnalizowania wymaga, że zawieszenie postępowania w takiej sytuacji, w celu oczekiwania na ocenę przez organ odwoławczy lub sąd prawidłowości zajętego stanowiska naruszałoby normę art. 201 § 1 pkt 2 O.p. oraz przewidzianą w art. 125 § 1 O.p. zasadę szybkości postępowania podatkowego, zgodnie z którą organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego nie zasługiwały na uwzględnienie. Zaskarżone postawienie zostało prawidłowo uzasadnione, a zarzuty dotyczące braku możliwości ustosunkowania się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie podlegają rozpatrzeniu w sprawie ze skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, lecz będą przedmiotem rozpatrzenia w sytuacji wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego rozpatrujące odwołanie od decyzji kończącej postępowania podatkowe. Wbrew zarzutom skargi w sprawie zapewniono skarżącemu czynny udział w przedmiotowym postępowaniu, czego potwierdzeniem jest okoliczność, iż ww. skorzystał z przysługującego w powyższym zakresie prawa do wniesienia zarówno zażalenia, jak i skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), oddalił skargę jako niezasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło