IV SA/Wa 1237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Agnieszka Jastrzębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2016 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2016 roku, znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Wójta Gminy [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę w wysokości 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych) za wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - utrzymał ww postanowienie Wojewody w mocy. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu [...] maja 2011 r. Wójt Gminy [...] , po rozpatrzeniu wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] stycznia 2011 roku wydał decyzję Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na przebudowie śluzy [...] polegającej na przebudowie śluzy [...] i oznakowaniu turystycznym przy tej śluzie, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...], [...] w obrębie [...] i działkach nr [...] i [...] położonych w obrębie [...], gmina [...] . Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] nałożył na Wójta Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych) za wydanie powyższej decyzji z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. za zwłokę w rozpoznaniu wniosku wynoszącą 20 dni. Postępowanie prowadzone przez skarżącego toczyło się przez 126 dni. Po odliczeniu od ww. okresu trwania postępowania ustawowych 65 dni, przewidzianych jako maksymalny terminu do rozpoznania przedmiotowego wniosku oraz 41 dni przeznaczonych na uzgodnienia projektu decyzji lokalizacyjnej Wojewoda orzekł, że decyzja została wydana z 20-dniową zwłoką. W ocenie Wojewody 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 cyt. ustawy, rozpoczął swój bieg w dniu 20 stycznia 2011 roku, tj. w dniu następującym po dniu, w którym do Urzędu Gminy [...] wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie, natomiast rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył swój bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu 25 maja 2011 r. Wojewoda uznał, że Wójt uchybił ustawowemu terminowi W aktach niniejszej sprawy znajduje się pismo z dnia 10 marca 2011 r., znak: [...], adresowane do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i Zarządu Dróg Powiatowych w [...] oraz kierowane "do wiadomości" do inwestora, a także do właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości obejmujących teren omawianej inwestycji. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, iż ww. pismo zostało przesłane do inwestora oraz do właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości obejmujących teren inwestycji (daty nadania: 10 i 11 marca 2011 r.), natomiast nie zostało przekazane do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i Zarządu Dróg Powiatowych w [...] . Powyższa okoliczność została potwierdzona przez Wójta Gminy [...] w piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r skierowanym do organu II instancji, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, jednocześnie Wójt Gminy [...] wskazał, iż powyższe pismo z dnia 10 marca 2011 r. nie zostało doręczone organom uzgadniającym z uwagi na wprowadzone przez inwestora zmiany do projektu decyzji. Inwestor uwagi do projektu decyzji przekazał już po wysłaniu przez organ ww. pisma z dnia 10 marca 2011 r. do ww podmiotów, tj. w dniach 14 i 15 marca 2011 r. (k.51,52, k.54), gdzie drogą elektroniczną wniósł uwagi do projektu przedmiotowej decyzji (przesyłając jednocześnie organowi skorygowany projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), zaś pismem z dnia 15 marca 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 18 marca 2011 r., wniósł o uwzględnienie kolejnych zmian w decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego. Rzeczywiście, Wójt Gminy [...] dopiero pismem z dnia 18 marca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 24 marca 2011 r., wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] , Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz Zarządu Dróg Powiatowych w [...] (uwierzytelniona karta z "Pocztowej Książki Nadawczej Urzędu Gminy [...] " przesłana przez Skarżącego przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2014 r.). Ponadto pismem z dnia 28 marca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 30 marca 2011 r., organ wystąpił z prośbą o uzgodnienie projektu decyzji lokalizacyjnej do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] . (uwierzytelniona karta z "Pocztowej Książki Nadawczej Urzędu Gminy [...] " przesłana przez Wójta Gminy [...] przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r.). Projekt omawianej decyzji lokalizacyjnej został uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 20 kwietnia 2011 r. (k.78); przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w dniu 29 marca 2011 roku, które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu [...] marca 2011 roku (k.74); przez Zarząd Powiatu [...] postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., które wpłynęło do Wójta w dniu 7 kwietnia 2011 r.(k.75), nadto przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 21 kwietnia 2011 r. (k.80) - akt adm. tom 3/3. Wójt Gminy [...] , pismem z dnia 29 kwietnia 2016 roku wystąpił do tut. Sądu Administracyjnego ze skargą na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., żądając uchylenia w całości postanowienia Ministra infrastruktury i Budownictwa i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...] w [...] oraz umorzenie postępowania administracyjnego a nadto o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1) naruszenie przepisu art. 51 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 2c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wadliwe przyjęcie, że z 65 - dniowego terminu przewidzianego na wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie podlegają wyłączeniu: - 7 - dniowy termin na ewentualne wniesienie zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] kwietnia 203 1 r., uzgadniające projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; - 7 - dniowy termin wyznaczony stronom na zapoznanie się z aktami sprawy wraz z okresem niezbędnym dla doręczenia korespondencji; - okresy opóźnienia powstałe z przyczyn niezależnych od organu, spowodowane przypadającymi w okresie rozpoznania sprawy dniami wolnymi od pracy, których liczba - mając na względzie dużą ilość postępowań lokalizacyjnych - wpłynęła na wydłużenie prowadzonego postępowania, a dodatkowo: 2) naruszenie przepisu art. 51 ust. 2c u.p.z.p w zw. z art 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zanegowanie ustaleń faktycznych Wojewody [...] odnoszących się do okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, podlegających odliczeniu od dopuszczalnego czasu trwania postępowania lokalizacyjnego, co skutkowało wadliwym przyjęciem, iż zwłoka Wójta Gminy [...] w wydaniu decyzji lokalizacyjnej wyniosła 34 dni, a nie jak prawidłowo ustalił organ wojewódzki 20 dni. W obszernej skardze skarżący min. podniósł, że Wojewoda [...] niezasadnie przyjął, co zaakceptował Minister Infrastruktury i Budownictwa, iż wyłączeniu z dopuszczalnego 65-dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej, podlega wyłącznie okres do dnia wpływu do organu ostatniego postanowienia uzgadniającego projekt decyzji lokalizacyjnej, tj. w stanie faktycznym sprawy okres do dnia 20 kwietnia 2011 r., w którym do Urzędu Gminy [...] wpłynęło postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. (jako ostatnie). W ocenie skarżącego, okres ten winien być przedłużony o dalsze 7 dni, tj. o termin, w którym stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na ww. postanowienie organu uzgadniającego projekt decyzji. Ponadto, wbrew twierdzeniom organu II instancji, również 7- dniowy termin służący zapewnieniu stronom czynnego udziału w postępowaniu, wyznaczony pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. (doręczonym ostatniej ze stron w dniu 11 kwietnia 2011 r.), jako termin przewidziany w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, powinien zostać odliczony od biegu postępowania. Dopiero upływ wyznaczonego terminu daje organowi możliwość podjęcia dalszych czynności w postępowaniu, tj. stosownie do sytuacji faktycznej: rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji lub kontynuowania postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanym przez stronę, co powoduje, że podczas jego biegu postępowanie pozostaje w swoistym zawieszeniu. Ponadto niezbędne jest również odliczenie okresu na doręczenie korespondencji w przedmiotowym zakresie, stosownie do reguł wypracowanych przez orzecznictwo przy uwzględnianiu innych terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, tj. od dnia następującego po dniu nadania pisma do stron postępowania. Dodatkowo, w ocenie Skarżącego, wydłużenie czasu trwania postępowania, z uwagi na dużą liczbę dni wolnych od pracy przypadających w okresie załatwienia sprawy, stanowi opóźnienie powstałe z przyczyn niezależnych od organu. Wymaga podkreślenia, iż w terminie rozpoznania sprawy, miało miejsce aż 36 dni wolnych od pracy (w tym dni świątecznych), co mając na względzie dużą ilość postępowań lokalizacyjnych prowadzonych przed Wójtem Gminy [...] , wpłynęło na ostateczny termin wydania decyzji (łączna ilość decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Wójta Gminy [...] w 2010 roku wyniosła - 187 sztuk, zaś ilość wniosków złożonych w w/w sprawach w roku 2011-237 sztuk). Z uwagi na to, że realny czas prowadzenia postępowania, nie zagrożony sankcją finansową, wyniósł jedynie 47 dni, gdyż pozostałe 18 dni do upływu ustawowego 65- dniowego terminu załatwienia sprawy stanowiły dni wolne od pracy (w całym przyjętym przez organ postępowaniu - aż 36 dni), fakt ten powinien zostać uwzględniony przez organ przy obliczaniu kary. Minister Infrastruktury i Budownictwa niezasadnie zanegował ustalenia Wojewody [...] dotyczące okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, podlegających odliczeniu, od dopuszczalnego czasu trwania postępowania lokalizacyjnego, co skutkowało wadliwym przyjęciem, iż zwłoka Wójta Gminy [...] w wydaniu decyzji lokalizacyjnej wyniosła 34 dni, a nie jak ustalił organ wojewódzki 20 dni. W ocenie skarżącego słusznie przyjął Wojewoda [...], że nie mogą obciążać organu działania inwestora, polegające na uzupełnieniu wniosku o informacje pominięte we wniosku pierwotnym, co wiązało się z koniecznością podjęcia dodatkowych czynności w postępowaniu, w tym modyfikacji przygotowanego projektu decyzji lokalizacyjnej. W konsekwencji, organ I instancji prawidłowo ustalił, iż czas związany z powyższymi okolicznościami, tj. okres od 11 marca 2011 r. stanowi okres opóźnienia spowodowany z winy strony, a tym samym podlega wyłączeniu z ustawowego, 65-dniowego terminu załatwienia sprawy, zgodnie z art. 51 ust. 2c u.p.z.p. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U. z 2014r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi, jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - jt.Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z póżn. zm.). Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu była prawidłowość zastosowania wobec skarżącego przepisu art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 647), zwanej dalej upup. Zgodnie z powołanym przepisem, w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wymierzenie kary jest obligatoryjne. Jedynie wykazanie, że opóźnienie powstało z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu powoduje, że kara pieniężna za okres, w którym to usprawiedliwione opóźnienie powstało, nie będzie wymierzona (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 461/12). Do terminu, o którym mowa w cytowanym przepisie nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 51 ust. 2c upup). Jak wynika z ustaleń organów orzekających w niniejszej sprawie, dokonanych na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, bieg 65 dniowego terminu wskazanego w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym rozpoczął się w dniu 20 stycznia 2011 r., tj. w dniu następnym po dniu w którym do Urzędu Gminy [...] wpłynął wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W dniu 24 marca 2011 r. r. nadane zostało w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego pismo Wójta z dnia 18 marca 2011 r., skierowane do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] , Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz Zarządu Dróg Powiatowych w [...] oraz w dniu 28 marca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 30 marca 2011 r. skierowanym do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] , w których wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 i 9 upzp. Powyższe pisma wpłynęły do organów uzgadniających: Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] , Zarządu Powiatu [...] w dniu 25 marca 2011 r. Pismem z dnia 29 marca 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu [...] marca 2011 r., Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] uzgodnił bez uwag projekt przedmiotowej decyzji, zaś Zarząd Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., uzgodnił ww projekt decyzji które wpłynęło do Urzędu Gminy w [...] w dniu 7 kwietnia 2011 r. Powyższych uzgodnień dokonano zatem w 2-tygodniowym terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W konsekwencji pisma z dnia 28 marca 2011 r. skierowanego do RDOŚ w [...] i doręczonemu organowi uzgadniającemu w dniu 1 kwietnia 2011 roku (k.48 akt adm t.3/3), było wydanie postanowienia uzgadniającego w dniu [...] kwietnia 2011 roku ale doręczonego Wójtowi dopiero w dniu 20 kwietnia 2011 roku. Pismo z dnia 18 marca 2011 r. skierowane do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] wpłynęło do organu w dniu 29 marca 2011 r. Natomiast projekt decyzji został uzgodniony postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 21 kwietnia 2011 r. Zatem w dniu 21 kwietnia 2011 roku upłynął ustawowy termin do dokonania uzgodnienia projektu decyzji. Wobec powyższego Wójt winien był podjąć niezwłocznie postępowanie w dniu 22 kwietnia 2011 roku, nie czekając na rozstrzygnięcie w przedmiocie uzgodnienia. Wójt Gminy [...] wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w przedmiotowej sprawie dopiero w dniu 25 maja 2011 roku, a zatem po upływie 34 dni od powyższej daty. Od dnia 20 stycznia 2011 r. (początku biegu terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 upzp) do dnia 25 maja 2011 r. (data wydania decyzji) upłynęło 126 dni. Ustawowy termin do rozpoznania przedmiotowego wniosku zgodnie z powołaną regulacją prawną wynosi 65 dni. Zatem dokonując prostych rachunków, po odjęciu od liczby 126 dni liczbę 65 dni różnica wynosi 61 dni. Od tej liczby należy odjąć ilość dni podlegających odliczeniu tj. 27 dni liczonych od dnia 25 marca 2011 roku do dnia 21 kwietnia 2011 roku włącznie co daje wynik 34 dni, w jakich Wójt uchybił ww ustawowemu terminowi. W ocenie Sądu zatem wliczeniu do ww ustawowego terminu nie powinien podlegać tylko okres do dnia 21 kwietnia 2011 roku, w którym Wójt otrzymał ostatnie postanawianie organu uzgadniającego (Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] - k.80-akt adm. t.3/3). Wójt zatem winien był niezwłocznie podjąć czynności prowadzące do wydania decyzji. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2194/06). Natomiast Wójt w sprawie niniejszej przesłał pismo z dnia 10 marca 2011 roku inwestorowi oraz pozostałym stronom postępowania, ale nie przekazał go organom uzgadniającym, tym samym powodując opieszałość w podejmowanych działaniach. Wbrew jego twierdzeniom, inwestor dopiero w dniu 14 i 15 marca 2011 r. drogą elektroniczną wniósł uwagi do projektu przedmiotowej decyzji (przesyłając jednocześnie organowi skorygowany projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), zaś pismem z dnia 15 marca 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 18 marca 2011 r., wniósł o uwzględnienie kolejnych zmian w decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego. Stąd też złożone przez Wójta wyjaśnienie w tym zakresie zawarte w piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r., dlaczego pismo z dnia 10 marca 2011 r. nie zostało jednocześnie doręczone organom uzgadniającym, nie znajduje uzasadnienia. Należy na marginesie podkreślić, iż żaden przepis prawa nie nakłada na organ obowiązku "konsultowania" treści projektu decyzji lokalizacyjnej z inwestorem. Reasumując należy wskazać, iż postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z treścią art. 51 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obowiązkiem organu I instancji było określenie wysokości kary w kwocie, która odpowiada rzeczywistej zwłoce Wójta Gminy [...] w wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zaś organu odwoławczego, zweryfikowanie poczynionych przez Wojewodę ustaleń. Natomiast z poczynionej przez Sąd powyższej analizy wynika, że określony w art. 51 ust. 2 cyt. ustawy termin na wydanie przedmiotowej decyzji został przekroczony przez skarżącego o 34 dni, co winno być równoznaczne z wymierzeniem Wójtowi kary pieniężnej w wysokości 17 000 zł - jak to uczynił organ II instancji za 34 dni zwłok a nie w wysokości 10 000 zł za 20 dni zwłoki, ustalonej przez organ I instancji. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się, aby inne terminy, w tym wskazane przez skarżącego jak: czas na doręczenie postanowienia uzgadniającego oraz oczekiwanie na jego uprawomocnienie, 7 dniowy termin udzielany stronom postępowania na zapoznanie się z aktami sprawy, czy przypadające w okresie rozpoznania sprawy dni wolne od pracy, zaliczały się do okresów usprawiedliwiających opóźnienie w wydaniu decyzji lokalizacyjnej. Powyższe stanowisko Sądu znajduje uzasadnienie w orzecznictwie sądowo administracyjnym, zgodnie z którym nie wyłącza się z biegu 65-dniowego terminu zwykłych czynności procesowych, takich jak okresy zapoznania się z dokumentacją i oczekiwania na doręczenie korespondencji, powiadomienia stron o wszczęciu postępowania, czasu danego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, czy też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, art. 79 § 2 i art. 81 K.p.a.), gdyż są to zwykłe czynności postępowania administracyjnego niewstrzymujące biegu terminu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 3 lipca 2008 r. sygn. akt II OSK 767/07, z 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt II OSK 973/06, z 10 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 136/08, dostępne w dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl.). Nie jest również trafna argumentacja skarżącego, dotycząca wpływu na bieg 65-dniowego terminu sytuacja organizacyjna w organie, czy uwarunkowania związane z niedostateczną obsługą rzeczową lub obsadą kadrową na bieg tego terminu. Jak słusznie wywodzi się w orzecznictwie przesłanka "przyczyn niezależnych od organu" dotyczy bowiem obiektywnych zdarzeń zewnętrznych w stosunku do organu i niezależnych od niego. Jako przykłady takich zdarzeń w doktrynie i orzecznictwie podaje się działania sił przyrody, działania innych organów, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy czy brak akt sprawy, które zostały przekazane do sądu administracyjnego (A. Matan (w:) G. Łaszczyca, C. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Wydanie 3, Warszawa 2010 r., str. 417- 418 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2001 r. sygn. akt SAB 1/01, LEX nr 54739 i z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt I OSK 1364/11, LEX nr 1149161). Stwierdzić trzeba, iż realizacja kompetencji organu jest jego prawnym obowiązkiem. Od obowiązku tego nie zwalniają organu tzw. trudności obiektywne: brak etatów, środków pieniężnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 1999 r. sygn. akt V SAB 147/99, LEX nr 50019). Również aktualnie wskazuje się, że co do zasady problemy braków obsady urzędu stanowiącego aparat pomocniczy organu rozpatrującego daną sprawę, nie stanowią przesłanki "przyczyn niezależnych od organu" (tak NSA w wyroku z 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2338/13, LEX nr 1452851, na gruncie analogicznej regulacji dotyczącej art. 35 § 5 K.p.a.). Bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia pozostaje również znaczna ilość złożonych w 2011 r. ¡¡J do Wójta Gminy [...] wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i o ustaleniu lokalizacji || inwestycji celu publicznego. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia |f:' 21 marca 2014 r.( sygn, akt: ii SAB Kr 9/14: "Przewlekłości organu w żaden sposób nie usprawiedliwiają H okoliczności w postaci dużej ilości spraw podobnych. Kwestie związane z trudnościami organu jj wynikającymi z dużej ilości spraw nie mają znaczenia dla sprawy, albowiem okoliczności zwalniające | organ administracji z zarzutu bezczynności muszą mieć charakter prawny i proceduralny, a nie f faktyczny." Należy wskazać, zgodnie ze stanowiskiem Ministra, iż w niniejszej sprawie błędem organu I instancji, który mógłby skutkować podwyższeniem kary pieniężnej, było niezasadne odliczenie od ustawowego terminu okresu od dnia 11 marca 2011 r. do dnia 24 marca 2011 r., bowiem - jak już powyżej wskazano - okres ten nie był związany z uzgadnianiem projektu decyzji lokalizacyjnej przez właściwe organy. Jednakże odmienne ustalenia faktyczne lub odmienna ocena ustaleń faktycznych nie może być uznana za rażące naruszenie przepisów prawa. Należy mieć na uwadze, że w przypadku innych ustaleń faktycznych w zakresie okresu podlegającego odliczeniu, o rażącym naruszeniu prawa można by mówić, gdyby ustalenia organu pierwszej instancji były ewidentnie sprzeczne z materiałem dowodowym, a taka sytuacja w sprawie niniejsze nie wystąpiła. (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn.akt IISA/Sz 934/07, IV SA/Wa 275/15). Dlatego też w ocenie Sądu, słusznie Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa, utrzymał w mocy wydane z naruszeniem prawa postanowienie Wojewody [...] jako korzystniejsze dla skarżącego. Dlatego też w ocenie Sądu na podstawie przytoczonych wyżej przepisów oraz okoliczności sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.