II SAB/Lu 164/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Witold Falczyński, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Fundacji na bezczynność Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji {...} Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu [...] października 2017 r. (data wpływu do siedziby Spółki) [...] z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - za pośrednictwem [...] w L. Sp. z o.o. z siedziba w L. (dalej także jako "MOSiR" lub "organ") - skargę z dnia [...] października 2017 r. na bezczynność ww. Spółki w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4. ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; obecnie: t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm. - dalej jako "u.d.i.p."), strona skarżąca wniosła o zobowiązanie MOSiR do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, z jednoczesnym stwierdzeniem, że organ ten dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Ponadto [...] zwróciła się o zasądzenie na jej rzecz od MOSiR zwrotu kosztów postępowania, a także o zasądzenie sumy pieniężnej na postawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu skargi [...] wyjaśniła, że we wniosku z dnia [...] sierpnia 2017 r., przesłanym drogą elektroniczną, zwróciła się do MOSiR o udostępnienie informacji publicznej obejmującej sprawozdanie finansowe, raport z badania sprawozdania finansowego i sprawozdania zarządu i rady nadzorczej tej Spółki za 2016 r. W dniu [...] sierpnia 2017 r. [...] otrzymała odpowiedź od Zarządu MOSiR, w której stwierdzono, że sprawozdanie finansowe Spółki wraz z wszystkimi jego elementami zostało złożone do właściwego sądu rejestrowego. Spółka udostępniła zaś wnioskodawcy sprawozdanie rady nadzorczej. Skarżąca [...] stwierdziła, że wbrew twierdzeniom organu ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 700 ze zm. - dalej jako "ustawa o KRS") nie jest ustawą określającą odmienne (względem u.d.i.p.) zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W tym kontekście [...] zakwestionowała słuszność poglądu zaprezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2593/14, w który wpisuje się stanowisko zarządu MOSiR wyrażone w odpowiedzi na wniosek strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę MOSiR - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła o oddalenie skargi w całości, podnosząc, że MOSiR w dniu [...] sierpnia 2017 r. udzielił odpowiedzi na wniosek [...] [...] przekazując jej sprawozdanie rady nadzorczej Spółki za 2016 r. i jednocześnie informując ją, że pozostałe dokumenty objęte wnioskiem znajdują się w aktach rejestrowych Spółki i są publicznie dostępne w VI Wydziale Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w L. z siedziba w Ś.. W ocenie organu, w tej sytuacji nie był on zobowiązany do udostępnienia stronie skarżącej żądanych dokumentów finansowych na wniosek. [...] została zaś stosownie poinformowana o sposobie dostępu do przedmiotowych informacji. Organ wskazał, że odniósł się do całości wniosku strony skarżącej i nie sposób zgodzić się z twierdzeniem, jakoby pozostawał w tej sprawie w bezczynności. Korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza okoliczności niniejszej sprawy prowadzi bowiem do uznania, że [...]" w L. Sp. z o.o. z siedziba w L. nie dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku [...] [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, albowiem wniosek ten załatwił w sposób prawidłowy, z zachowaniem ustawowego terminu. Na wstępie rozważań przypomnieć należy, że przedmiotem ww. wniosku było udostępnienie informacji publicznej w postaci sprawozdania finansowego, raportu z badania sprawozdania finansowego oraz sprawozdań zarządu i rady nadzorczej MOSiR za 2016 r. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). W myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności (m.in.) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Do kategorii podmiotów objętych dyspozycją tego przepisu należy niewątpliwie [...]" w L. Sp. z o.o. z siedziba w L.. Spółka ta jest bowiem spółką gminną - 100% jej udziałów stanowi własność Gminy L. (informacja dostępna w rejestrze przedsiębiorców KRS - nr KRS: 0000390895). Jednocześnie Spółka ta, realizując działania z zakresu kultury fizycznej, sportu i rekreacji na terenie L., realizuje zadania publiczne. Z art. 7 ust. 1 pkt. 11 w zw. z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.) wynika bowiem, że działanie na rzecz kultury fizycznej i turystyki, w tym urządzanie terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, jest zadaniem własnym każdej gminy, które pozostaje zadaniem użyteczności publicznej. Prezes MOSiR jest zatem podmiotem zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznych. Również publiczny charakter żądanych informacji nie budzi w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości. Wskazane we wniosku dokumenty wprost bowiem odnoszą się do majątku spółki gminnej, wpisując się tym samym w kategorię informacji publicznej określona w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. "c" u.d.i.p. Na gruncie spraw z zakresu informacji publicznej bezczynność podmiotu zobowiązanego zachodzi w szczególności wówczas, gdy podmiot taki, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, bądź też w tym terminie nie wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (co jest uzasadnione np. wobec stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest ograniczeniem opisanym w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Podkreślić jednak należy, że adresat wniosku o udostępnienie informacji jest zobowiązany rozpatrzyć go w jeden z opisanych wyżej sposobów jedynie wówczas, gdy żądane informacje mają charakter informacji publicznej. Oczywistym jest bowiem, że jeżeli określona informacja nie posiada takiego waloru, nie może ona podlegać regulacjom u.d.i.p., co oznacza, że nie może ona zostać udostępniona w trybie tej ustawy, jak też niedopuszczalne jest wydanie co do niej decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Co istotne w realiach niniejszej sprawy - rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie bezdecyzyjnej winno nastąpić także wówczas, gdy żądana informacja - pomimo posiadania waloru informacji publicznej - dostępna jest dla wnioskodawcy w innym trybie. W myśl bowiem normy kolizyjnej zawartej w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ubocznie wypada wspomnieć, że formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie wymaga również poinformowanie wnioskodawcy przez podmiot zobowiązany, iż nie dysponuje on żądanymi informacjami. (por. wyroki NSA: z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02; z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1644/09 oraz z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 1557/09 - dostępne w CBOSA). Jeżeli zatem wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznej, w stosunku do której tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, wówczas organ nie ma obowiązku udostepnienia tej informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, ani też wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, lecz zobowiązany jest jedynie zawiadomić wnioskodawcę, że ze względu na odmienne tryby dostępu w sprawie nie znajdują zastosowania przepisy u.d.i.p. (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2012, str. 167 i 206 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że MOSiR nie dopuścił się w bezczynność w sprawie wniosku [...] [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., albowiem wniosek ten załatwił w całości w dniu [...] sierpnia 2017 r., dochowując tym samym ustawowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., zaś sposób załatwienia tego wniosku był - zdaniem Sądu - prawidłowy. W zakresie, w jakiej w sprawie mógł mieć zastosowanie tryb udostępniania informacji uregulowany w u.d.i.p., tj. w części obejmującej żądanie udostępnienia sprawozdania rady nadzorczej MOSiR za 2016 r., organ udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację, przesyłając ją w formie pliku elektronicznego w formacie PDF na adres mailowy [...] [...]. Organ udostępnił ją zatem w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, co odpowiada wymogom określonym w art. 14 ust. 1 u.d.i.p. W odniesieniu zaś do pozostałych dokumentów objętych wnioskiem, tj. do sprawozdania finansowego, raportu z badania sprawozdania finansowego oraz sprawozdania zarządu Spółki za 2016 r., organ prawidłowo stwierdził, że dostęp do tych dokumentów reguluje ustawa o KRS, co wypełnia normę kolizyjna z art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wyłączając stosowanie w tym zakresie trybu udostępniania informacji publicznej określonego w u.d.i.p. Podkreślić należy, że organ o okoliczności tej zawiadomił pisemnie wnioskującą [...] wraz z przesłaniem jej sprawozdania rady nadzorczej Spółki za 2016 r., a więc również w odniesieniu do tego zakresu wniosku podjął odpowiednie działanie z zachowaniem 14-dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Podkreślić należy, że spółki miejskie, takie jak MOSiR, są objęte określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm.) obowiązkiem składnia we właściwym rejestrze sądowym m.in. rocznego sprawozdanie finansowego, w ciągu 15 dni od dnia jego zatwierdzenia. Art. 1 ust. 2 u.d.i.p. stanowi natomiast, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Z kolei z art. 8 i art. 8a ust. 1 pkt 5 ustawy o KRS wynika, że Rejestr ten jest jawny i każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w Rejestrze za pośrednictwem Centralnej Informacji. Każdy ma też prawo otrzymać (również drogą elektroniczną), poświadczone odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru. Regulację tę uzupełniają przepisy art. 42 ust. 1, art. 45 ust. 2 pkt 2 oraz art. 70 ust. 2 ustawy o rachunkowości. W świetle powyższych unormowań - wbrew twierdzeniom strony skarżącej zaprezentowanym w skardze - nie może budzić wątpliwości, że ustawa o KRS w sposób kompleksowy reguluje dostęp do danych zgromadzonych w tym Rejestrze i stanowi lex specialis w stosunku do przepisów u.d.i.p. W związku z tym uprawnienia dostępu do danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można dochodzić powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, gdyż jej zastosowanie jest w takim wypadku wyłączone. Słuszność tego poglądu potwierdza liczne orzecznictwo sądowadministracyjne (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 26 września 2014 r. sygn. akt I OSK 31/14, z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 877/11, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2984/12; a także wyroki wojewódzkich sadów administracyjnych, w tym m.in. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 520/14, z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 390/11 oraz wyroki WSA w Lublinie: z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Lu 180/16, z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II SAB/Lu 195/16 - wszystkie dostępne w CBOSA). Podsumowując całość rozważań odnośnie sposobu załatwienia przez MOSiR wniosku [...] [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., stwierdzić należy, że podmiotowi temu nie sposób zarzucić w rozpatrywanej sprawie bezczynności. Organ prawidłowo bowiem - a zarazem z zachowaniem ustawowego terminu - wniosek ten w całości załatwił w dniu [...] sierpnia 2017 r., przesyłając [...] część żądanych informacji publicznych, zaś odnośnie ich pozostałej części - informację wskazującą na odmienny tryb dostępu. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.