II SA/Łd 253/17

Dnia 22 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Specjalista Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w przedmiocie legalności wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia A. z siedzibą w R., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...], znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] r. PINB w R. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności wykonania stacji bazowej A S.A. z/s W., usytuowanej na istniejącej wieży ciśnień, zlokalizowanej na działce nr ewid. 177/2, obręb [...], położonej w R. przy ul. A, do czasu zakończenia przez Prezydenta Miasta R. postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Stowarzyszenie A z siedzibą w R., podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z: art. 6 k.p.a., art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane w związku z art. 6 k.p.a., art. 7, art. 8, art. 9, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż prowadzenie przez kilka lat postępowania legalizacyjnego, w którym inwestor nie zdołał uzyskać decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, skutkuje koniecznością przynajmniej 3 letniego zawieszenia niniejszego postępowania, albowiem inwestor nie zamierza przedstawić raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wobec powyższego strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 22 listopada 2016 r. inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, co wynika z postanowienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...]. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] r. [...]WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W jego uzasadnieniu wskazał, że prowadząc postępowanie w sprawie legalności stacji bazowej telefonii A S.A., zlokalizowanej na istniejącej wieży ciśnień w R. przy ul. A (działka nr ewid. 177/2, obręb [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazał A S.A. z/s W., B 160, rozbiórkę - demontaż przedmiotowej stacji bazowej telefonii A S.A. W wyniku rozpatrzenia odwołania A S.A. - reprezentowanej przez radcę prawnego A. G.- N., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., nr [...] uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji kasatoryjnej organ II instancji wskazał, iż z akt sprawy wynika, że inwestor wystąpił do Prezydenta Miasta R. z wnioskiem z dnia 15 lipca 2015 r., uzupełnionym w dniu 12 sierpnia 2015 r., wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla analizowanej inwestycji. W toku postępowania odwoławczego [...]WINB ustalił, iż do dnia sporządzenia decyzji Prezydent Miasta R. nie wydał żadnej decyzji środowiskowej (pozytywnej lub negatywnej). Prezydent Miasta R. postanowieniem z dnia [...] r., znak [...] zawiesił postępowanie administracyjne w powyższej sprawie do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem [...]WINB w świetle powyższego na obecnym etapie postępowania trudno zarzucić inwestorowi niewywiązanie się z obowiązku przedłożenia decyzji środowiskowej, skoro organ właściwy w sprawie nie zakończył postępowania poprzez wydanie aktu administracyjnego. Tym bardziej wydanie decyzji o rozbiórce należy ocenić w aktualnym stanie faktyczno-prawnym za przedwczesne. W ocenie organu odwoławczego strona nie może ponosić konsekwencji działań niezależnych od niej, a zależnych jedynie od organu administracji publicznej w tym przypadku Prezydenta Miasta R. Reasumując, w ocenie organu II instancji, PINB co najmniej przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia sprawy, nakazał rozbiórkę przedmiotowej stacji bazowej sieci A S.A. Fakt, iż postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zostało zakończone, stanowi zagadnie wstępne, bowiem od sposobu jego zakończenia zależeć będzie wynik postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Wydając zaskarżoną decyzję organ stopnia podstawowego w ogóle pominął powyższą okoliczność, co stanowi uchybienie skutkujące koniecznością uchylenia skarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie prowadząc postępowanie powiatowy organ nadzoru budowlanego winien rozważyć możliwość zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu wydania przez Prezydenta Miasta R. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. W wyniku rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia A. z siedzibą w R. - reprezentowanego przez Z. G., Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego decyzją z dnia [...] r, znak [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...]WINB z dnia [...] r. nr [...], znak [...]. Następnie decyzją z dnia [...] r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r., znak: [...]. Natomiast w wyniku rozpatrzenia skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na w/w decyzję [...]WINB z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nieprawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 779/16 oddalił skargę Stowarzyszenia wniesioną na w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego. Kontynuując postępowanie w niniejszej sprawie PINB zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności wykonania stacji bazowej A S.A. z/s W., usytuowanej jak wyżej podano, do czasu zakończenia przez Prezydenta Miasta R. postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. W ocenie organu odwoławczego postanowienie PINB odpowiada prawu. W niniejszej sprawie warunkiem zastosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest wykazanie, że postępowanie, stanowiące zagadnienie wstępne, jest w toku. Mianowicie w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., znak [...], którym postanowił podjąć zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia w postaci stacji bazowej telefonii komórkowej A. z powodu dostarczenia przez wnioskodawcę raportu oddziaływania na środowisko. W toku postępowania zażaleniowego, [...]WINB ustalił, że pomimo podjęcia zawieszonego postępowania w/w sprawie, Prezydent Miasta R. nie wydał decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Aktualnie przedłożony przez inwestora Raport Oddziaływania na Środowisko podlega ocenie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Ł. oraz Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. W świetle powyższego organ II instancji stwierdził, że przesłanki konieczne do zawieszenia postępowania zostały spełnione. Według [...]WINB wynik postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji w sposób istotny wpłynie na postępowanie prowadzone przed organem I instancji w sprawie legalności stacji bazowej telefonii komórkowej A w R., przy ul. A. Innymi słowy w/w postępowanie - stanowi zagadnienie wstępne dla aktualnej sprawy prowadzonej przez powiatowy organ nadzoru budowlanego. W ocenie [..]WINB rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta R. jest istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania administracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Powiatowy organ nadzoru budowlanego dokonując oceny przedmiotowej inwestycji przez pryzmat przepisów ustawy Prawo budowlane, zobowiązany jest ocenić, czy zakres wykonanych przez inwestora robót budowlanych wymagał pozwolenia na budowę czy też zgłoszenia. Celem wyjaśnienia powyższej kwestii organ stopnia podstawowego winien pozyskać stosowny materiał dowodowy, z którego wynikałaby kwalifikacja przedmiotowego przedsięwzięcia w zakresie wymagań ochrony środowiska, przy czym organ winien brać pod uwagę zjawisko kumulacji pól elektromagnetycznych. Dla prawidłowej oceny, czy dana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, niezbędne jest dokładne określenie parametrów zarówno poszczególnych anten, jak i całego przedsięwzięcia. Wykładnia systemowa § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010, nr 213, poz. 1397 ze zm.) prowadzi bowiem do wniosku, że celem ustawodawcy było wskazanie inwestycji, które potencjalnie znacząco mogą oddziaływać na środowisko, co oznacza, że rolą organów powołanych do ochrony środowiska jest ustalenie, w jaki sposób inwestycja (a nie poszczególne anteny) wpłynie na środowisko. Dla poczynienia prawidłowych ustaleń niezbędne jest zatem określenie nie tylko mocy poszczególnych anten, ale i rozważenia ewentualnego nakładania się (nachodzenia) wiązek promieniowania emitowanych przez poszczególne anteny. Nie można bowiem wykluczyć, że ewentualne nakładanie lub nachodzenie się wiązek spowoduje, iż moc promieniowania znacznie przekroczy wielkości dopuszczalne. Odmienna interpretacja § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia prowadziłaby do możliwości obejścia prawa przez potencjalnych inwestorów, co z pewnością nie było intencją ustawodawcy. W opinii [...]WINB - wbrew stanowisku strony wyrażonemu w przedmiotowym zażaleniu - nie dopatrzono się okoliczności mogących podważyć zasadność merytoryczną postanowienia, a zatem zażalenie należało uznać za nieuzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Stowarzyszenie A z siedzibą w R. wniosło o uchylenie postanowienia [...]WINB oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z: 1. art. 6 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia w trakcie toczącego się postępowania bez wskazania, kiedy zostało wszczęte i na podstawie jakiego przepisu prawa materialnego będzie zakończone; 2. art. 6 k.p.a. w związku z art. 7 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż organ administracji publicznej może odmówić zastosowania art. 51 ust. 3 pkt 2 w przypadku nie wykonania obowiązku w terminie określonym w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. sąd postanowił dopuścić Ogólnopolskie Stowarzyszenie B. z siedzibą w R. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Prezes Zarządu Ogólnopolskiego wspomnianego wyżej Stowarzyszenia Z. G. przyłączył się do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Według art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W realiach rozpoznawanej sprawy, sądowej kontroli poddano postanowienie [...]WINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB o zawieszeniu postępowania w przedmiocie legalności wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej. Podstawę prawną wspomnianych wyżej rozstrzygnięć stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Użyty w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zwrot "zawiesza" oznacza, że kwestia zawieszenia postępowania administracyjnego nie została pozostawiona uznaniu organu prowadzącego postępowanie. Ma on obowiązek zawiesić postępowanie w każdym przypadku, gdy stwierdzi, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Co istotne, przyczyną zawieszenia postępowania administracyjnego nie może być okoliczność (okoliczności), którą organ prowadzący postępowanie administracyjne może ocenić we własnym zakresie, nawet wówczas, gdy okoliczność ta może być przedmiotem oceny dokonywanej także przez inne organy lub sądy w odrębnych postępowaniach. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym na tle przywołanego unormowania, podzielanym zresztą w pełni przez tutejszy sąd, podkreśla się, że przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie "główne", ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym. Z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy ziszczone są cztery elementy: po pierwsze, zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; po wtóre, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; po trzecie, wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; po czwarte, istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1789/12 – Lex nr 1494705, 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1980/12 – Lex nr 1502248, 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 2108/11 – Lex nr 1336372, 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 803/16 – Lex nr 2241989, 13 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 1699/14 – Lex nr 2032735, 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1570/11 – Lex nr 1367328 oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 861/16 – Lex nr 2192386 i z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 428/16 – Lex nr 2161250, Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 2937/13 – Lex nr 1730339). Sąd analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy w świetle obowiązujących przepisów prawa i poczynionych wyżej uwag natury ogólnej podzielił w całości stanowisko organów nadzoru budowlanego obu instancji o zasadności zawieszenia postępowania w przedmiocie legalności wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że konieczność przedłożenia przez inwestora w toku postępowania legalizacyjnego, prowadzonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia wynika z funkcjonującej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Ponadto na konieczność ustalenia przez organy nadzoru budowlanego, czy istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zwracał uprzednio uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2589/11 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w prawomocnym wyroku z dnia 30 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 542/13, którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania były bezwzględnie wiążące dla organów nadzoru budowlanego stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. Akta administracyjne sprawy niniejszej dowodzą, że na wniosek inwestora Prezydent Miasta R. uruchomił postępowanie zmierzające do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jednakże nie zostało ono dotychczas zakończone wydaniem ostatecznej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. W dacie orzekania przez [...]WINB postępowanie środowiskowe znajdowało się na etapie oceny przedłożonego przez inwestora Raportu Oddziaływania na Środowisko przez organy uzgadniające i opiniujące w tym wypadku Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Ł. oraz Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. Niewątpliwie więc procedura związana z uzyskaniem decyzji środowiskowej jest długa i niekiedy żmudna. Jak trafnie wywodził [...]WINB w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w toku postępowania legalizacyjnego PINB dokonując oceny przedmiotowej inwestycji przez pryzmat przepisów ustawy Prawo budowlane, zobowiązany jest ocenić, czy zakres wykonanych przez inwestora robót budowlanych wymagał pozwolenia na budowę czy też zgłoszenia. Celem wyjaśnienia powyższej kwestii organ I instancji winien pozyskać stosowny materiał dowodowy, z którego wynikałaby kwalifikacja przedmiotowego przedsięwzięcia w zakresie wymagań ochrony środowiska, przy czym organ winien brać pod uwagę zjawisko kumulacji pól elektromagnetycznych. Dla prawidłowej oceny, czy dana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, niezbędne jest dokładne określenie parametrów zarówno poszczególnych anten, jak i całego przedsięwzięcia. Wykładnia systemowa § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010, nr 213, poz. 1397 ze zm.) prowadzi bowiem do wniosku, że celem ustawodawcy było wskazanie inwestycji, które potencjalnie znacząco mogą oddziaływać na środowisko, co oznacza, że rolą organów powołanych do ochrony środowiska jest ustalenie, w jaki sposób inwestycja (a nie poszczególne anteny) wpłynie na środowisko. Dla poczynienia prawidłowych ustaleń niezbędne jest zatem określenie nie tylko mocy poszczególnych anten, ale i rozważenia ewentualnego nakładania się (nachodzenia) wiązek promieniowania emitowanych przez poszczególne anteny. Nie można bowiem wykluczyć, że ewentualne nakładanie lub nachodzenie się wiązek spowoduje, iż moc promieniowania znacznie przekroczy wielkości dopuszczalne. Odmienna interpretacja § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia prowadziłaby do możliwości obejścia prawa przez potencjalnych inwestorów, co z pewnością nie było intencją ustawodawcy. Ustalenia w tym zakresie będą zaś poczynione w toku toczącego się obecnie postępowania środowiskowego. Wobec powyższego ustalony stan faktyczny sprawy uzasadniał zawieszenie prowadzonego przez PINB postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań stanowi niewątpliwie zagadnienie wstępne dla toczącego się postępowania legalizacyjnego. Rozpatrzenie sprawy dotyczącej legalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej i wydanie stosownej decyzji w tym przedmiocie nie jest zatem możliwe bez uprzedniego zakończenia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska. W ocenie sądu zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. Dotyczą one w istocie toczącego się postępowania legalizacyjnego, a nie zaskarżonego postanowienia, którego legalność kontrolował w niniejszym postępowaniu tutejszy sąd. Zatem w realiach rozpoznawanej sprawy prawidłowość dotychczasowego postępowania legalizacyjnego pozostawała poza zakresem rozważań sądu. Jeśli zaś chodzi o podnoszoną w skardze kwestię okresu zawieszenia postępowania legalizacyjnego, to nie rzutuje ona na legalność zaskarżonego postanowienia, ponieważ jak zostało to już wcześniej zauważone, postępowanie środowiskowe może trwać długo. Dodać w związku z tym trzeba, że przedłużające się postępowanie legalizacyjne jest efektem nie tylko toczącego się postępowania środowiskowego, którego tryb określają odrębne przepisy, ale również zachowania skarżącego Stowarzyszenia, które w granicach prawem przewidzianych kwestionuje niemal każdy przejaw aktywności organów nadzoru budowlanego. Reasumując, sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek podstaw usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia [...]WINB oraz poprzedzającego go postanowienia PINB. Mając powyższe na względzie sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. A.B.