IV SA/Po 826/18

WyrokWSA w Poznaniu2019-02-13

Skład orzekający: Anna Jarosz, Izabela Bąk-Marciniak, Maria Grzymisławska-Cybulska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uznając, że skarżący nie posiadali przymiotu strony w postępowaniu pierwotnym, mimo braku jednoznacznego ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji i lokalizacji nieruchomości skarżących?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy administracji nie wykazały w sposób należyty, czy skarżący posiadają przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Brak było wystarczających dowodów na ustalenie obszaru oddziaływania inwestycji oraz lokalizacji nieruchomości skarżących, co uniemożliwiło rzetelną ocenę, czy skarżący mogli być pominięci w pierwotnym postępowaniu. Organ nie może przerzucić w całości obowiązku wykazania interesu prawnego na wnioskodawcę, zwłaszcza gdy ten nie miał dostępu do akt sprawy przed złożeniem wniosku o wznowienie.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, powołując się na brak udziału w pierwotnym postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy odmawiającą uchylenia decyzji środowiskowej, uznając, że skarżący nie wykazali swojego interesu prawnego i nie byli stroną w pierwotnym postępowaniu. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądził od Kolegium na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi H. W., F. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących H. W. i F. W. solidarnie kwotę [...]zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania F. W. i H. W. reprezentowanych przez S. W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] marca 2018 r., [...] [...] W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że Wójt Gminy T. P. dnia [...] grudnia 2012 r. wydał decyzję nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie części niskiej zespołu silosów magazynowych, dobudowie dźwigu towarowo-osobowego i rozbudowie budynku gospodarczego na terenie zakładu S. Sp. z o.o., zlokalizowanego w S. przy ul. [...] na działkach o nr ewid.: [...] i [...]. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 r. H. W. i F. W., reprezentowani przez S. W., powołując się na prawo własności nieruchomości stanowiących działki nr [...] i nr [...] Sady zwrócili się do Wójta Gminy T. P. z wnioskiem o wznowienie postępowania "w sprawie wydania wszystkich decyzji środowiskowych dla palarni kawy w S. dotyczących rozbudowy tej palarni i uchylenie wszystkich decyzji środowiskowych wydanych dla tej firmy". Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. S. W., w odpowiedzi na wezwanie organu, poinformował organ, że H. W. i F. W. dowiedzieli się o wydanej decyzji ok. 1 tygodnia przed wysłaniem pisma do Gminy o uchylenie decyzji środowiskowej. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., [...] [...] Wójt Gminy T. P. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Po wznowieniu postępowania administracyjnego Wójt Gminy T. P. wydał decyzję z dnia [...] marca 2018 r., [...] [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Wójta Gminy T. P. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie części niskiej zespołu silosów magazynowych, dobudowie dźwigu towarowo-osobowego i rozbudowie budynku gospodarczego na terenie zakładu S. Sp. z o.o., zlokalizowanego w S. przy ul. [...], na działkach o nr ewid.: [...] i [...]. H. W. i F. W., reprezentowani przez S. W. złożyli odwołanie od ww. decyzji Wójta Gminy T. P.. W dalszej części uzasadnienia Kolegium po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazało, że przesłanką wznowienia postępowania, na którą powołali się wnioskodawcy stanowi art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, tj. brak udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie części niskiej zespołu silosów magazynowych, dobudowie dźwigu towarowo-osobowego i rozbudowie budynku gospodarczego na terenie zakładu S. C. P. Sp. z o.o., zlokalizowanego w S. przy ul. [...], na działkach onrewid.:[...]. W ramach postępowania wyjaśniającego w pismach z dnia [...] listopada 2017 r. oraz z dnia [...] grudnia 2017 r. S. W. poinformował Wójta Gminy T. P., że H. W. i F. W. dowiedzieli się o wydanej decyzji ok. 1 tygodnia przed wysłaniem pisma do tego organu o uchylenie decyzji środowiskowej (tj. wniosku z dnia [...] listopada 2016 r.). Wskazany termin pozwala na przyjęcie, że Odwołujący się dochowali ww. terminu na skuteczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Kluczową kwestią niezbędną do rozpoznania sprawy jest ustalenie czy Odwołujący się posiadają interes prawny i czy tym samym powinni posiadać przymiot strony postępowania w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją administracyjną Wójta Gminy T. P. z dnia [...] grudnia 2012 r., [...] Definicja strony postępowania została uregulowana w art. 28 ustawy Kpa zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ wskazał, iż pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwał odwołujących do wykazania interesu prawnego przez H. W. i F. W. uprawniającego do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym [...] w charakterze strony. W odpowiedzi pełnomocnik Wnioskodawców przekazał wydruk księgi wieczystej [...] dla nieruchomości stanowiących własność F. W. oraz księgi wieczystej [...] dla nieruchomości stanowiącej własność H. W.. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] maja 2013 r., sygn. akt II OSK [...], w postępowaniach administracyjnych w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach źródłem interesu prawnego w rozumieniu art. 28 ustawy Kpa mogą być także normy prawa cywilnego regulujące prawo do niezakłóconego korzystania z nieruchomości, a wynikające żart. 140 i 144 ustawy z dnia ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U.2017.459 ze zm.), tj. przepisów dotyczących wykonywania prawa własności oraz immisji. Z treści analizowanego wyroku wynika więc, że stroną w postępowaniach środowiskowych oprócz wnioskodawcy będą także właściciele nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. W ocenie organu z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, że zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie obejmuje nieruchomości, które stanowią przedmiot własności F. W. oraz H. W.. Planowane przedsięwzięcie polega na rozbudowie części niskiej zespołu silosów magazynowych, dobudowie dźwigu towarowo-osobowego i rozbudowie budynku gospodarczego na terenie zakładu S. C. P. Sp. z o.o., zlokalizowanego w S. przy ul. [...], na działkach o nr ewid.: [...] i [...]. Odwołujący się zarówno we wniosku o wznowienie postępowania, a także w odwołaniu, oprócz przytoczenia wybranego orzecznictwa sądów administracyjnych, nie przedstawili argumentacji precyzującej rodzaj naruszenia prawa w związku z realizacją inwestycji, a także nie przedłożyli dowodów, które poddawałyby w wątpliwość ustalenia Wójta Gminy T. P. przyjęte w postępowaniu administracyjnym [...] [...] Skarżący nie wykazali w żaden inny sposób negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na nieruchomości, do których posiadają tytuł prawny. Powtórna analiza materiału dowodowego we wznowionym postępowaniu nie wykazała, by warunki realizacji przedsięwzięcia naruszały interes prawny Odwołujących się. Kolegium jednocześnie wskazało, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 146 § 1 Kpa, a więc uchylenie zaskarżonej decyzji nie jest możliwe także z uwagi, iż od dnia doręczenia stronom postępowania decyzji Wójta Gminy T. P. z dnia [...] grudnia 2012 r., [...] [...], minęło pięć lat. Skargę na powyższą decyzję ( bez uzasadnienia) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli reprezentowani przez S. W. H. W. oraz F. W.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak sprawowanej kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2018 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy T. P. z [...] marca 2018 r. (znak: [...], [...]) wydanej po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy T. P. z [...] grudnia 2012 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wobec tego na wstępie należy wskazać, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte wadą przewidzianą m.in. w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, na którą to przesłankę powołano się w niniejszej sprawie. Postanowienie o wznowieniu otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną, badając, czy przyczyna wznowienia miała wpływ na treść dotychczasowej decyzji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania kończy się decyzją, przy czym po przeprowadzeniu postępowania wznowionego mogą zapaść jedynie rozstrzygnięcia wyczerpująco wymienione w art. 151 § 1 i 2 Kpa W świetle pierwszego z wymienionych przepisów organ może wydać decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy organ stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy organ stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Z kolei w myśl art. 151 § 2 Kpa, w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. W niniejszej sprawie organ odmawiając uchylenia decyzji środowiskowej, przede wszystkim na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, oparł się na uznaniu, iż Skarżącym nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym tą decyzją. Przedmiotem sporu jest więc w istocie legitymacja procesowa strony w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie takiej decyzji wiąże się z badaniem występowania ewentualnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a jej podstawy materialne, procesowe i kompetencyjne regulują przepisy art. 71–art.87 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, z późn. zm.; dalej w skrócie "u.u.i.ś."). To zatem w tej ustawie należy poszukiwać w pierwszej kolejności przepisów pozwalających na ustalenie, czy określonemu podmiotowi przysługuje przymiot strony postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Począwszy od [...] stycznia 2018 r. takim przepisem jest art. 74 ust. 3a u.u.i.ś. – dodany przez ustawę z dnia [...] lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566; dalej w skrócie "pr.wod.") – który stanowi, że: "Stroną postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Przez obszar ten rozumie się: 1) działki przylegające bezpośrednio do działek, na których ma być realizowane przedsięwzięcie; 2) działki, na których w wyniku realizacji lub funkcjonowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska; 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Jednakże zgodnie z przepisem przejściowym art. 545 ust. 1 pr.wod., cytowany art. 74 ust. 3a u.u.i.ś. nie znajduje zastosowania do spraw dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, które – tak jak kontrolowana tu sprawa – zostały wszczęte i niezakończone przed dniem [...] stycznia 2018 r. W konsekwencji w kontrolowanej sprawie znajduje zastosowanie reguła ogólna z art. 28 Kpa, w myśl której: "Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek." W praktyce oznacza to, że dla ustalenia kręgu stron postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – poza samym wnioskodawcą (verba legis: "podmiotem planującym podjęcie realizacji przedsięwzięcia" w rozumieniu art. 73 ust. 1 u.u.i.ś.), konieczne jest prawidłowe ustalenie terenu objętego relewantnym prawnie oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Stroną jest bowiem właściciel nieruchomości położonej na terenie objętym tak rozumianym oddziaływaniem. (Poza zakresem rozważań w niniejszej sprawie pozostawić należy inne tytuły do władania nieruchomością, gdyż Skarżący powołują się na uprawnienia właścicielskie do nieruchomości). Tym samym podstawowym kryterium decydującym o uznaniu za stronę postępowania właściciela nieruchomości zlokalizowanej w pobliżu planowanej inwestycji jest stwierdzenie, że na ową nieruchomość rozciąga się oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia. Zazwyczaj owo oddziaływanie dotyczy nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji, aczkolwiek nie musi to pozostawać regułą. Istotne znaczenie ma bowiem charakter, rozmiar planowanego przedsięwzięcia, a nadto inne czynniki, które wpływać mogą na zakres przestrzenny oddziaływania, w szczególności oddziaływania szkodliwego bądź uciążliwego. W tym sensie o interesie prawnym tego podmiotu świadczyć może także niekiedy prawo do niezakłóconego korzystania z nieruchomości, wynikające z art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego (por. wyrok NSA z 15.05.2013 r., II OSK 108/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA"). W niniejszej sprawie organy uznały, iż z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, że zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie obejmuje nieruchomości, które stanowią przedmiot własności skarżących. Jednakże dokonując oceny zaskarżonej decyzji należy mieć na uwadze, że z akt administracyjnych wcale nie wynika, jaki jest faktycznie obszar oddziaływania inwestycji. Godzi się podkreślić, że decyzja środowiskowa z [...] grudnia 2012 r. dotyczy w istocie rozbudowy istniejącej już inwestycji. W niniejszej sprawie należy również zaznaczyć, iż w nadesłanych aktach administracyjnych znajduje się wyłącznie karta informacyjna przedsięwzięcia. Natomiast brak jest jakiejkolwiek innej dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. Organ, analizując oddziaływanie inwestycji, wskazał, iż planowana rozbudowa nie wpłynie na wielkość oraz sposób prowadzenia produkcji. Organ wskazał, iż wielkość produkcji oraz natężenia ruchu na terenie zakładu nie zmieni się. Jednakże w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek informacji, jaki jest faktyczny zakres oddziaływania inwestycji. Okoliczność, że planowana modyfikacja przedsięwzięcia nie spowoduje zmian w zakresie oddziaływania inwestycji, nie może skutkować uznaniem, iż nieruchomości Skarżących nie są objęte oddziaływaniem inwestycji. Celem ustalenia, czy skarżącym przysługuje przymiot strony w postępowaniu, organ powinien m.in. do akt związanych z realizacją pierwotnej inwestycji jak również pism organów współpracujących przy wydawaniu decyzji tj. pism Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska czy Inspekcji Sanitarnej. Wbrew stanowisku organu w karcie informacyjnej przedsięwzięcia brak jest wskazania obszaru oddziaływania inwestycji. Tym samym brak jest podstaw do jednoznacznego uznania, że oddziaływanie całej inwestycji zamknie się na terenie inwestycji. Jedynie w odniesieniu do hałasu w karcie informacyjnej przedsięwzięcia odwołano się do analizy oddziaływania akustycznego zawartej w raporcie z maja 2005 r. i wskazano że w ramach planowanej inwestycji nie powstaną żadne dodatkowe źródła hałasu. Jednakże w aktach nadesłanych przez organ nie znajduje się powyższy dokument pozwalający na uznanie, że nieruchomości skarżących nie znajdują się w obszarze oddziaływania akustycznego inwestycji. Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż inwestor dysponuje pozwoleniem na emisję gazów i pyłów do powietrza. Zatem skoro inwestycja powoduje określone emisje, to nie można wykluczyć, że powyższe spowoduje, iż nieruchomości skarżącego znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. Ponadto podkreślić należy, że nadesłane przez pełnomocnika Skarżących odpisy ksiąg wieczystych pozwalają na ustalenia, jakich działek właścicielami są Skarżący. Jednakże w aktach sprawy, jak również w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, brak jest informacji, gdzie konkretnie nieruchomości stanowiące własność Skarżących są położone. Wskazać należy, iż w aktach nie znajduje się choćby mapka obrazująca położenie inwestycji względem nieruchomości skarżącego. Co prawa skarżący załączyli do skargi mapkę z zaznaczonymi nieruchomościami stanowiącymi ich własność, to jednakże nie uwidoczniono na niej terenu inwestycji i przewidywanego zakresu jej oddziaływania. Braki te nie tylko uniemożliwiają sądową weryfikację ustaleń i twierdzeń organów, ale także poddają w wątpliwość rzetelność samych ustaleń i twierdzeń organu o zakresie oddziaływania planowanej inwestycji. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organy z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 (w zw. z art. 140) Kpa nie wyjaśniły w sposób należyty okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie, tj. faktycznego zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji, jak również lokalizacji nieruchomości Skarżących względem terenu tej inwestycji. Dopiero ustalenie powyższych kwestii pozwoli organowi na dokonanie rzetelnej oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, czy też brak jest podstaw do uznania, że Skarżący błędnie, bez własnej winy, nie brali udziału w postępowaniu. Sąd przy tym, co do zasady, podziela stanowisko organów, że to na podmiocie, który powołuje się na swój interes prawny mający legitymować ów podmiot do udziału w konkretnym postępowaniu administracyjnym, spoczywa obowiązek wykazania tego interesu (zob. wyrok NSA z 09.12.2014 r., II OSK 1227/13; por. też wyroki NSA: z 17.04.2014 r., II OSK 86/13; z 11.06.2013 r., II OSK 324/12; z 03.02.2012 r., II OSK 2208/10; z 26.01.2012 r., II OSK 2146/10; z 03.02.2011 r., II OSK 206/10; z 03.12.2008 r., II OSK 1505/07; z 29.01.2008 r., II OSK 1959/06; z 28.09.2006 r., II OSK 726/06 – dostępne w CBOSA). Powyższe nie oznacza jednak, iż w sytuacji, gdy strona powołuje się na okoliczność bycia właścicielem określonych nieruchomości, organ jest całkowicie zwolniony z dokonywania jakichkolwiek ustaleń. W niniejszej sprawie należy mieć dodatkowo na względzie, iż z uwagi na brak możliwości wglądu w akta sprawy przed złożeniem wniosku o wznowienie (uprawnienie to przysługuje bowiem wyłącznie podmiotom uznanym uprzednio za strony postępowania) wnioskodawca ma ograniczoną możliwość ustalenia zakresu oddziaływania planowanej inwestycji. Z tych też względów ustalenie zasięgu oddziaływania inwestycji i jej wpływu na nieruchomości stanowiące własność wnioskodawcy nie może zostać przerzucone w całości na wnioskodawcę. Na marginesie Sąd zauważa, że organ przedwcześnie powołał się na art. 146 § 1 Kpa Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie dopiero w sytuacji, gdy wprawdzie zachodzą przesłanki do uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu, ale z uwagi na wystąpienie przesłanek negatywnych (upływ czasy lub jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej) organ powyższego nie może uczynić. Poza tym w takim przypadku organ nie wydaje decyzji o odmowie uchylenia decyzji, lecz decyzję stwierdzającą wydanie decyzji dotychczasowej z naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 i 3 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 §1 i 2 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie organ w pierwszej kolejności winien zgromadzić dokumenty niezbędne do ustalenia obszaru oddziaływania całej inwestycji, sięgając przede wszystkim do dokumentacji zgromadzonej na etapie wydawania pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w tym raportu oddziaływania na środowisko, pism organów współpracujących. Dopiero sięgnięcie do dokumentacji zgromadzonej w aktach wyżej wskazanej sprawy niezbędne z uwagi na brak dostatecznej informacji o zakresie oddziaływania inwestycji w karcie informacyjnej przedsięwzięcia pozwoli na rzetelne ustalenie, jaki jest faktycznie zakres oddziaływania inwestycji. Dopiero po ustaleniu zasięgu oddziaływania inwestycji, i ujawnienia na mapie lokalizacji poszczególnych nieruchomości Skarżących, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, jak tego wymaga art. 107 § 3 Kpa

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło