VI SA/Wa 200/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2020 r sprawy ze skargi K. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2019 nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" numer [...] oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP RP" lub "organ") z [...] listopada 2019 r. Zaskarżoną decyzją UP RP na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 776 ze zm., dalej "Pwp") po rozpatrzeniu wniosku z 8 sierpnia 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez K. S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "strona" lub "zgłaszający") od decyzji UP RP z [...] czerwca 2019 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy LEVEL zgłoszony 15 sierpnia 2015 r. pod numerem [...] na rzecz strony utrzymał decyzję własną z [...] czerwca 2019 r. w mocy. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: 15 sierpnia 2015 r. do UP RP został zgłoszony przez skarżącą pod numerem [...] znak towarowy słowny: LEVEL dla następujących towarów: klasa 12: rowery, części i akcesoria do rowerów. Po przeprowadzeniu badań zdolności rejestracyjnej zgłoszonego oznaczenia, organ stwierdził, iż na przedmiotowe oznaczenie nie może zostać udzielone prawo ochronne. Pismem z 1 sierpnia 2016 r. UP RP zawiadomił zgłaszającego, że przedmiotowe oznaczenie jest podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp do zgłoszonego [...] grudnia 2010 r. i zarejestrowanego [...] maja 2011 r. pod nr [...] znaku towarowego słownego: E-Level przez R., [...], Niemcy dla towarów z klasy 09 i 12 oraz usług z klasy 42, jak następuje: - klasa 09: baterie i akumulatory dla skuterów, pojazdów, zwłaszcza dla pojazdów elektrycznych, i silników elektrycznych; - klasa 12: rowery, skutery i samochody, zwłaszcza pojazdy elektryczne, oraz części do wyżej wymienionych towarów, ujęte w klasie 12; - klasa 42: projektowanie i rozwój elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych, i części do nich; doradztwo w zakresie projektowania i rozwoju elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych; naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie w zakresie elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych. W odpowiedzi na zawiadomienie UP RP o istnieniu przeszkód udzielenia prawa ochronnego, zgłaszający pismem z 31 sierpnia 2016 r. zajął stanowisko w sprawie, stwierdzając, iż w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp jest bezsporne, że dla jego zastosowania niezbędne jest kumulatywne spełnienie trzech przesłanek, a mianowicie: (1) identyczności (podobieństwa) towarów w porównywanych znakach, (2) identyczności (podobieństwa) znaków, a także (3) niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd. Brak spełnienia którejkolwiek z przesłanek wytacza możliwość zastosowania tego przepisu. Zgłaszający podniósł, iż nie występuje identyczność ani podobieństwo co do wszystkich towarów wskazanych w spornym zgłoszeniu do towarów i usług, objętych wcześniejszą rejestracją. Znak towarowy słowny LEVEL został zgłoszony dla towarów: rowery, części i akcesoria do rowerów w klasie 12. Natomiast przeciwstawiany znak E-Level otrzymał prawo ochronne dla towarów: rowery, skutery i samochody, zwłaszcza pojazdy elektryczne, oraz części do wyżej wymienionych towarów, ujęte w klasie 12. Zgłaszający podniósł, iż praktyce UP RP, rowery są uznane jako towary niepodobne do samochodów (źródło: baza Similarity). Praktyka ta jest zgodna ze wskazówkami publikowanymi przez urząd europejski, który zajął stanowisko, iż rowery nie są podobne do samochodów. Do podobnego wniosku należy dojść, porównując rowery do skuterów. W ocenie zgłaszającego z całościowej analizy zakresu ochrony znaku unijnego E-Level nr [...] wynika, że znak ten jest dedykowany oznaczaniu pojazdów elektrycznych, a konkretnie: elektrycznych rowerów, skuterów oraz samochodów, a także części do nich. W klasie 9 znak ten jest bowiem chroniony dla baterii i akumulatorów. Oczywiste jest zatem dla strony, iż są to produkty wyłącznie do pojazdów zasilanych elektrycznością. Natomiast usługi wskazane w klasie 42 jednoznacznie zostały wskazane jako dotyczące wyłącznie pojazdów elektrycznych. Rowery, części i akcesoria do rowerów, zawarte w spornym zgłoszeniu, nie należą do kategorii pojazdów elektrycznych, gdyż rowery są pojazdami napędzanymi siłą ludzkich mięśni, a nie elektrycznością. Stąd też inne są do nich części oraz akcesoria. Ponadto, rowery elektryczne jako produkty dość nowe na polskim rynku są rzadziej spotykane oraz są zacznie droższe od rowerów konwencjonalnych, ich ceny rozpoczynają się bowiem od kilku tysięcy złotych. Zwykłe rowery natomiast można nabyć już za kwotę kilkuset złotych. Okoliczność, iż rowery elektryczne mają bardzo wysoką cenę, powoduje, że ich nabywcy, tak jak przy zakupie skuterów, dokonują zakupy po przemyśleniach oraz ze znacznie zwiększona uwagą, co wręcz wyklucza możliwości pomyłek. W związku z powyższym, w ocenie zgłaszającego, brak jest podstaw do uznania, iż towary zawarte w znaku zgłoszonym są podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp do towarów i usług znaku wcześniejszego. Zgłoszony znak towarowy nie jest także, w ocenie zgłaszającego, podobny do znaku wcześniejszego w warstwie znaczeniowej. Znak wcześniejszy posiada przedrostek "e-", który ma konkretne znaczenie w języku polskim. Element ten to "cząstka o znaczeniu elektroniczny, dodawana do wyrazów oznaczających różne czynności, informująca, że są one dokonywane za pośrednictwem elektronicznych mediów, zwłaszcza za pośrednictwem internetu lub różne przedmioty funkcjonujące dzięki elektronice". A zatem wcześniejszy znak towarowy niesie konkretne znaczenie, które wskazuje odbiorcom, iż towary nim oznaczone należą do kategorii produktów elektronicznych. Elementu dodatkowego "e-" pozbawiony jest znak zgłoszony, przez co znak ten nie posiada w warstwie znaczeniowej nawiązania do elektroniki. Wspólny obu znakom człon "LEVEL" nie występuje natomiast w języku polskim, przez co należy uznać go za nieposiadający żadnej treści. Ponadto, nawet gdyby uznać, iż przeciętny polski konsument zna język angielski, to nie będzie kojarzył znaku z jednym konkretnym znaczeniem, bowiem zwrot "level" na wiele różnych znaczeń słownikowych w języku polskim, np.: poziom, piętro, wysokość, poziomica, poziomy, równy, płaski, spokojny, opanowany, wyrównywać, kierować. Odnosząc się do warstwy fonetycznej, zgłaszający przypomniał, iż najważniejszymi dla ewentualnego skojarzenia znaków są pierwsze i końcowe sylaby znaku, gdyż to one skupiają uwagę odbiorcy w największym stopniu. Porównywane znaki są znakami słownymi, przy czym znak wcześniejszy posiada dodatkowy element w postaci przedrostka "e-". Znak ten będzie więc odczytywany jako "e-lewel", czyli składający się z trzech sylab: "e", "le" oraz "wel". Natomiast znak zgłoszony jest pozbawiony pierwszej sylaby, która w sposób wyraźny pełni dominującą rolę w wymowie znaku wcześniejszego. Natomiast pierwszą sylabą znaku zgłoszonego jest sylaba "le", zdecydowanie różna od sylaby "e". Porównywane znaki są zatem w ocenie zgłaszającego niepodobne w warstwie fonetycznej. Przeciwstawiane znaki nie są podobne również zdaniem strony w warstwie wizualnej. Znak wcześniejszy posiada dodatkowy element "e-", który jako pierwszy element znaku, przyciąga uwagę odbiorcy. W związku z tym, także w warstwie wizualnej, element ten jest dominujący, jego zaś brak w znaku zgłoszonym powoduje, iż w warstwie wizualnej, porównywane znaki nie wykazują podobieństwa, mogącego wprowadzić odbiorców w błąd. Jak stwierdził zgłaszający, element "e-" obecny jedynie w znaku wcześniejszym, wbrew pozorom, ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem, jak podnosi się w doktrynie i orzecznictwie, co do zasady konsument zwraca większą uwagę na początek znaku towarowego niż na jego zakończenie oraz nie przesądza o mylącym podobieństwie oznaczeń sam fakt inkorporowania jako elementu słownego zgłoszonego znaku - innego znaku słownego składającego się z jednego słowa W związku z tym, iż będące przedmiotem niniejszej sprawy towary i usługi objęte spornym zgłoszeniem nie są podobne ani także identyczne z towarami, objętymi wcześniejszą rejestracją, a także nie zachodzi identyczność ani podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami towarowymi w rozumieniu art 132 ust 2 pkt 2 Pwp, w ocenie zgłaszającego nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczonych nimi towarów. Jednocześnie zgłaszający podniósł, iż wcześniejszy unijny znak towarowy "E-Level" nr [...] nie jest używany w sposób rzeczywisty, zwłaszcza dla rowerów, części i akcesoriów rowerowych. W związku z powyższym, zgłaszający wniósł o informację o ewentualnym zamiarze UP RP wydania decyzji odmownej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy LEVEL nr [...], tak aby umożliwić zgłaszającemu podjęcie stosownych działań, mających na celu wygaszenie prawa do znaku "E-Level" nr [...] w stosownym zakresie. Pismem z 19 września 2016 r. organ w odpowiedzi na powyższy wniosek zgłaszającego poinformował, iż w związku z przedmiotową kolizją, w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia znaku [...] zostanie wydana przez UP RP decyzja o odmowie udzielenia prawa ochronnego w całości. Zgłaszający pismem z 30 września 2016 r. wniósł do UP RP o zawieszenie postępowania w sprawie zgłoszenia znaku towarowego "LEVEL" [...] do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na unijny znak towarowy słowny "E-LEVEL" nr [...], zarejestrowany na rzecz R. z siedzibą w [...], Niemcy. Zgłaszający 29 września 2016 r. złożył w EUIPO wniosek o stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy E-Level nr [...]. W przypadku uwzględnienia powyższego wniosku zgłaszającego, Urząd Unii Europejskiej wyda decyzję, mocą której wcześniejszy znak unijny zostanie wygaszony na skutek jego nieużywania. Wówczas odpadnie jedyna przeszkoda w udzieleniu prawa ochronnego na znak LEVEL [...]. Zgłaszający nie miał wątpliwości, iż treść decyzji w niniejszej sprawie zależy od tego, czy prawo ochronne do znaku E-Level nr [...] pozostanie w mocy. W związku z powyższym, w jego ocenie zasadne było zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania z wniosku zgłaszającego o stwierdzenie wygaszenia znaku E-Level nr [...]. UP RP postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. postanowił o zawieszeniu postępowania w sprawie zgłoszonego 15 sierpnia 2015 r. za numerem [...] znaku towarowego słownego: "LEVEL" przez skarżącą. Pismem z 4 lutego 2019 r. zgłaszający wniósł o podjęcie przedmiotowego postępowania, stwierdzając, iż przyczyną złożenia wniosku o zawieszenie postępowania była przeszkoda do udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy LEVEL [...], którą stanowiło prawo ochronne do unijnego znaku towarowego słownego E-Level nr [...]. Zgłaszający 29 września 2016 r. złożył w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej wniosek o stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy E-Level nr [...]. W wyniku złożonego wniosku Izba Unieważnień EUIPO decyzją z [...] maja 2017 r. stwierdziła wygaśniecie znaku towarowego E-Level w zakresie wszystkich towarów zawartych w klasie 12. Zgłaszający ocenił, iż w związku z wygaszeniem znaku E-Level nr [...] w zakresie towarów z klasy 12 ustąpiły przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania w sprawie, a także ustała przeszkoda udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy LEVEL [...]. Na dowód swojego twierdzenia, przedstawił kopię decyzji Izby Unieważnień z [...] maja 2017 r. oraz aktualny wydruk z bazy eSearch Plus znaku E-Level nr [...]. W decyzji z [...] czerwca 2019 r. organ podniósł, że zgodnie z decyzją Izby Unieważnień EUIPO Nr [...] z [...] maja 2017 r. prawo ochronne do EUTM nr [...] wygasło z dniem [...] września 2016 r. w odniesieniu do wszystkich towarów z klasy 12. UP RP jednak podniósł, że w związku z wygaszeniem znaku E-Level nr [...] w zakresie towarów z klasy 12 z dniem [...] września 2016 r. nie ustąpiły przesłanki odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony w dniu 15 sierpnia 2015 r. znak towarowy LEVEL [...]. Organ przywołał treść art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. UP RP podniósł, że właściwym odbiorcą zgłoszonych towarów i usług jest nabywca roweru. Może to być profesjonalista dokonujący zakupu w celu brania udziału w rajdach, który jest bardzo dobrze rozeznany w rynku. Jednocześnie, zawodowy charakter używania zakupionego sprzętu kolarskiego podnosi poziom uwagi nabywcy, gdyż zmusza go do namysłu i dokładnego porównywania ofert na rynku. Z kolei odbiorca nieprofesjonalny nie będzie tak silnie zaangażowany w zakup roweru. Jednak jest to zakup o znaczącej kwocie i jego jakość wiąże się z jego używaniem i ewentualną koniecznością inwestowania w rower w przyszłości. W związku z powyższym organ uznał poziom uwagi tej grupy odbiorców również jako dość wysoki. Odnośnie zaś podobieństwa towarów organ wskazał, że przeciwstawione znaki towarowe zostały przeznaczone dla towarów wyrażonych za pomocą tych samych terminów: rower oraz części i akcesoria do rowerów i części do wyżej wymienionych towarów, ujęte w klasie 12. Będą one uznawane przez właściwych odbiorców za pochodzące z tego samego źródła gospodarczego - producenta rowerów. W związku z powyższym organ uznaje je za identyczne. Organ podniósł także, że towary z klasy 09 (baterie i akumulatory dla skuterów, pojazdów, zwłaszcza dla pojazdów elektrycznych, i silników elektrycznych) i usługi z klasy 42 (projektowanie i rozwój elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych, i części do nich; doradztwo w zakresie projektowania i rozwoju elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych; naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie w zakresie elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych), dla których wcześniejszy znak towarowy jest chroniony mogą również stanowić przedmiot zainteresowania nabywcy zwykłego roweru. Zdarza się, iż rowery są przerabiane na motorowery samodzielnie przez właścicieli. Nie ma także wątpliwości, iż rowery elektryczne oraz rowery tradycyjne mają wspólne elementy konstrukcyjne. Nie ma zatem przeszkód, aby konsument - odbiorca towarów znaku zgłoszonego - poszukiwał części i akcesoriów do roweru oznaczanych znakiem wcześniejszym. Na tej podstawie, przeciwstawione towary z klasy 12 i towary z klasy 09 oraz usługi z klasy 42 UP RP uznał za podobne w stopniu niskim. Organ poparł stwierdzenie zgłaszającego, iż rowery są niepodobne do samochodów, a także - analogicznie - do skuterów. Brak podobieństwa powyższych towarów wynika, zdaniem UP RP, z różnej grupy docelowych odbiorców. Prowadzenie pojazdu elektrycznego wymaga innych umiejętności i pozwala na większe prędkości niż jazda tradycyjnym rowerem. Z kolei kolarstwo jest sportem i wymaga wysiłku, podczas gdy pojazdy elektryczne służą wyeliminowaniu zmęczenia przy przemieszczaniu się. Zatem różne właściwości i przeznaczenie tych towarów powoduje iż są one niepodobne. Odnosząc się do całościowej oceny podobieństwa towarów i usług, UP RP stwierdził, iż zorientowanie działalności uprawnionego do wcześniejszego oznaczenia na pojazdy elektryczne nie zmienia faktu, iż wykaz towarów znaku, do którego jest uprawnionym, obejmuje także towary, dla których sporne oznaczenie jest zgłoszone. Odnośnie podobieństwa znaków organ przyznał, że początki oznaczeń bardziej przyciągają uwagę odbiorcy niż następujące po nich elementy. Jednakże ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od składnika dominującego, jeżeli wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku porównania znaku słownego: "level" do wcześniejszego znaku "e-level", w którym - jak wskazuje sam zgłaszający - przedrostek "e-" wskazuje na "elektroniczny charakter". UP RP uznał zatem, że pomimo tego, że element: "e-" jest na początku znaku zgłoszonego, to nie przeważa on w wymowie zgłoszonego oznaczenia, z racji jego drugorzędnego charakteru odróżniającego. Biorąc więc pod uwagę tożsamość elementów dominujących w przeciwstawionych oznaczeniach, organ uznał je za wysoce podobne wizualnie i fonetycznie. UP RP wskazał, że brak nawiązania koncepcyjnego w znaku zgłoszonym do elektroniki, tak jak w znaku wcześniejszym - poprzez dodanie litery "e-" nie jest równoznaczne braku ich podobieństwa. Znak wcześniejszy jak i znak zgłoszony są bowiem takie same w ich głównej części, stanowionej przez słowo: "level". Także z puntu widzenia metodologii porównywania znaków towarowych w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp, przeciwstawione oznaczenia różnią się elementem opisowym, co wskazuje na ich wysokie podobieństwo. Niezależnie od znaczenia w języku angielskim, ma on charakter fantazyjny względem zgłoszonych pojazdów oraz ich akcesoriów i usług związanych z tymi towarami. W rezultacie UP RP uznał przeciwstawione znaki za wysoce podobne koncepcyjnie. Organ podniósł, że ocena niebezpieczeństwa wprowadzania w błąd powinna mieć charakter całościowy przy uwzględnieniu wszystkich istotnych czynników stanu faktycznego. Wysoki poziom uwagi odbiorców nie pozwala zaś automatycznie wnioskować o braku ryzyka pomyłki, gdyż należy uwzględnić inne współzależne okoliczności. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, decydującymi czynnikami są identyczność towarów oraz wysokie podobieństwo oznaczeń. Decyzja UP RP z [...] czerwca 2019 r. została zaskarżona przez stronę wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wskazano powyżej, skarżoną decyzją z [...] listopada 2019 r. organ utrzymał decyzję własną z [...] czerwca 2019 r. w mocy. Organ podkreślił, że na mocy decyzji z [...] maja 2017 r. Wydział Unieważnień EUIPO wygasił przeciwstawiony znak unijny "e-LEVEL" (EUTM [...]) w stosunku do towarów z klasy 12 ("rowery, skutery silnikowe i pojazdy silnikowe, zwłaszcza pojazdy elektryczne oraz części do wyżej wymienionych towarów ujętych w klasie 12") na skutek jego nieużywania, wskazując, że znak "e-Level" wygasł z dniem [...] września 2016 r. W związku z powyższym UP RP podniósł, że ustalenie istnienia przeszkód w udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy dokonuje się na datę zgłoszenia znaku, co wynika z art. 123 ust. 1 oraz art. 153 ust. 2 Pwp, ponieważ prawo ochronne jest udzielane od momentu zgłoszenia. Dlatego brak przeszkód, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp, musi być spełniony w dacie zgłoszenia znaku towarowego. Sporny znak "LEVEL" został zgłoszony w dniu 15 sierpnia 2015 r. Wygaszenie znaku "e-Level" w 2016 r. nie może być podstawą do uznania, że nie ma przeszkód do udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak od 15 sierpnia 2015 r., czyli od daty zgłoszenia przedmiotowego oznaczenia. UP RP nie zgodził się z twierdzeniem strony, że z uwagi na fakt, że w postępowaniu przed EUIPO uprawniony do przeciwstawionego znaku E-Level nie przedstawił żadnych dowodów na używanie znaku w odniesieniu do towarów z klasy 12 - można domniemywać, że znak ten nigdy nie był używany w obrocie na towarach z klasy 12. Organ podkreślił, że od daty wygaśnięcia prawa ochronnego znak przestaje wywoływać skutki określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego 1 Rady (UE) 2017/1001. W niniejszym przypadku, przeciwstawiony znak został wygaszony z dniem [...] września 2016 r., a zatem domniemanie, że znak nie był nigdy używany, należy uznać za nieuzasadnione. Organ podkreślił, że odbiorcą towarów z klasy 12 jest nabywca roweru, akcesoriów i części do roweru. Z uwagi na fakt, że rowery nie stanowią towarów codziennego użytku, a ich cena jest relatywnie wysoka, należy stwierdzić, że poziom uwagi przeciętnego odbiorcy będzie wyższy niż przeciętny. UP RP podniósł także, że analiza porównywanych towarów prowadzi do wniosku, że towar w postaci rowerów i ich części znajduje się zarówno w wykazie znaku zgłoszonego, jak i znaku przeciwstawionego. A zatem organ uznał je za identyczne. Natomiast akcesoria do rowerów (objęte zgłoszeniem) UP RP uznał za podobne do rowerów i ich części. Organ podkreślił, że powszechne jest, że akcesoria rowerowe są również wytwarzane przez producenta rowerów. W związku z tym konsument może oczekiwać, że główny produkt i akcesoria są produkowane pod kontrolą tego samego podmiotu, zwłaszcza jeżeli są rozprowadzane za pośrednictwem tych samych kanałów handlowych. Organ skonkludował, że przeciwstawione towary są podobne, bo mają taki sam charakter, końcowego użytkownika i przeznaczenie. Organ podkreślił, że zakres ochronny znaku towarowego wyznacza wykaz towarów i usług zawarty w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. Badanie podobieństwa towarów i usług powinno być zatem dokonywane wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych. Aktualne bądź planowane używanie znaku towarowego dla określonych towarów niezawartych w wykazie nie może być zatem, w ocenie organu, brane pod uwagę podczas badania podobieństwa. Zawsze brane jest bowiem pod uwagę wyłącznie dosłowne znaczenie opisu towarów wskazanych w wykazie. Ustalając prawidłowy zakres znaczeniowy wykazu towarów z klasy 12 przeciwstawionego znaku, organ stwierdził, że dotyczy rowerów, skuterów silnikowych i pojazdów silnikowych, zwłaszcza pojazdy elektryczne oraz części do wyżej wymienionych towarów ujętych w klasie 12. UP RP podkreślił, że słowo "zwłaszcza" wskazuje, że pojazdy elektryczne stanowią tylko przykładowy element szerszej kategorii - pojazdów i nie ogranicza się tylko do tego towaru. Organ wskazał, że użycie wyrażenia "zwłaszcza" oznacza, że wyliczenie towarów ma charakter niewyczerpujący. W świetle powyższych uwag, argumenty zgłaszającego dotyczące różnic pomiędzy rowerem zwykłym a elektrycznym UP RP uznał za niezasadne. Przeciwstawione znaki zostały bowiem przeznaczone do oznaczania towarów wyrażonych za pomocą tych samych terminów "rowerów i ich części" bez wskazania, że są to rowery zwykłe czy też elektryczne. UP RP stwierdził zatem, że spełniona została przesłanka art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp dotycząca stwierdzenia podobieństwa przeciwstawionych towarów na wysokim poziomie. Niezależnie od powyższego ustalenia co do istnienia wysokiego podobieństwa przeciwstawionych towarów z klasy 12, w zaskarżonej decyzji organ wskazał na niski poziom podobieństwa rowerów do towarów z klasy 9 oraz do usług z klasy 42 (objętych przeciwstawionym znakiem). Po przeanalizowaniu argumentów organu przedstawionych w decyzji z [...] czerwca 2019 r. oraz argumentów strony, organ stanął w skarżonej decyzji na stanowisku, że towary objęte zgłoszonym znakiem "rowery, części i akcesoria do rowerów" są podobne do towarów z klasy 9 "baterie i akumulatory dla pojazdów", do oznaczania których przeznaczony jest wcześniejszy znak. Zdaniem organu, do części roweru (elektrycznego) należą baterie i akumulatory. I jak słusznie organ wskazał w decyzji z [...] czerwca 2016 r., konsumenci przerabiają zwykłe rowery na rowery elektryczne. Dlatego też prawdopodobne jest, że odbiorca towarów zgłoszonego znaku będzie poszukiwał części i akcesoriów do roweru - baterii czy akumulatorów oznaczanych znakiem wcześniejszym. W przedmiocie oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej organ podniósł, że przy dokonywaniu oceny wizualnego podobieństwa dwóch słownych znaków towarowych należy zwrócić uwagę na okoliczność, czy każdy z tych znaków zawiera ciąg kilku liter w tym samym porządku. Zdaniem organu przeciwstawione słowne znaki towarowe są do siebie podobne z uwagi na tożsamy element "LEVEL", który w całości stanowi zgłoszony znak. W ocenie UP RP dodatkowy element w znaku wcześniejszym w postaci litery "e" i myślnika nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne. Po pierwsze, zastosowanie myślnika może nawet zwiększyć istnienie podobieństwa, gdyż konsumenci z łatwością zidentyfikują we wcześniejszym znaku towarowym element "level", który jest wspólny dla obydwu znaków. Po drugie, przy tożsamości 5 liter, ułożonych w tej samej kolejności - różnica w postaci dodatkowej litery "e" i myślnika nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne. Zwłaszcza, że używanie przedrostka "e" z myślnikiem jest powszechnie stosowane, by wykazać, że towary opatrzone takim znakiem są elektryczne, elektroniczne. Organ podkreślił, że okoliczność, że wcześniejszy znak jest napisany wielkimi i małymi literami, a sporny znak wielkimi literami, jest nieistotna, ponieważ ochrona zapewniona przez rejestrację słownego znaku towarowego dotyczy słowa wskazanego w zgłoszeniu, a nie cech graficznych lub stylistycznych, które może posiadać ten znak. Organ wskazał, że w znakach słownych średniej długości (do 8 liter włącznie) różne powinny być co najmniej dwie litery. W niniejszej sprawie znaki różnią się jedną literą, a mianowicie literą "e", a zatem jest wysoki poziom podobieństwa w warstwie wizualnej znaków LEVEL i e-Level. W odniesieniu do porównania na płaszczyźnie fonetycznej organ wskazał, że istnieje wysoki poziom podobieństwa wynikający z istnienia tożsamego elementu "level". Różnica w postaci wymawianej litery "e" na początku przeciwstawionego znaku nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne z uwagi na identyczne dwie sylaby "le" - "vel", a zatem podobieństwa przeważają nad różnicami. Na płaszczyźnie znaczeniowej organ podniósł, że dla tej części odbiorców, która zna język angielski, słowo "level" będzie oznaczało "poziom, wysokość, płaszczyznę, równinę, szczebel, poziomicę" i będzie fantazyjne w kontekście oferowanych towarów w klasie 12. Natomiast przedrostek "e-" jest powszechnie używany, jako skrót pochodzący od słów elektryczny, elektroniczny". Znak zawierający element "e-" może być odczytywany przez odbiorców jako wskazówka opisująca właściwości towarów nim opatrzonych. Sam zgłaszający bowiem we wniosku o ponowne wskazał, że "przedrostek e- (...) powoduje naturalnie pewne wyobrażenie o ich właściwościach" (strona 7). A zatem element znaku, który ma charakter opisowy, nie może przesądzać o braku podobieństwa pomiędzy spornymi oznaczeniami. Oceniając przeciwstawione znaki, organ wziął pod uwagę całościowe wrażenie, jakie wywołują z uwzględnieniem elementów odróżniających i dominujących. UP RP wskazał, że zgłoszony znak zawiera jeden element słowny - level, który jest fantazyjny w stosunku do oferowanych towarów. Natomiast znak przeciwstawiony składa się z tożsamego elementu "level" oraz z przedrostka "-e", który oceniany w kontekście oferowanych pojazdów w klasie 12 budzi bezpośrednie skojarzenie z cechą tych towarów - mianowicie jako zasilanych energią elektryczną. A zatem, oceniając przeciwstawiony znak w całości, organ stwierdził, że składa się z dominującego elementu "level" oraz pozbawionego zdolności odróżniającej przedrostka "e-". Organ podniósł, że tożsamy dominujący i fantazyjny element "level" i opisowy charakter elementu "e-" przesądza o istnieniu podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami na każdej z trzech płaszczyzn: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Rozpoznając sprawę ponownie, organ podkreślił, że ocena niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd powinna mieć charakter całościowy, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego. W niniejszej sprawie, do wspomnianych wyżej istotnych okoliczności należy przede wszystkim: wysokie podobieństwo towarów i znaków towarowych oraz normalny charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego. Kolejnym ważnym czynnikiem przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd jest sposób postrzegania znaków przez właściwy krąg odbiorców. W niniejszej sprawie, z uwagi na charakter oferowanych towarów, poziom uwagi przeciętnego odbiorcy jest wyższy niż przeciętny. Po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonych materiałów, UP RP uznał, że wskazane powyżej czynniki są na tyle istotne, że właściwy odbiorca będzie kojarzyć przeciwstawione oznaczenia jako pochodzące z jednego źródła, co w konsekwencji spowoduje wprowadzenie w błąd odnośnie pochodzenia towarów, gdyż nabywca może być zasugerowany, że pochodzą one od tego samego przedsiębiorcy lub że istnieją związki organizacyjno-prawne łączące oba podmioty. Reasumując, organ stwierdził, że decyzja z [...] czerwca 2019 r. wydana została zgodnie z przepisami prawa, a argumenty podane w uzasadnieniu poparte zostały materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania. Skargę na decyzję UP RP z [...] listopada 2019 r. wniosła strona, zaskarżając ją w całości. Przedmiotowej decyzji zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 k.p.a. w zw. z art. 252 Pwp poprzez brak całościowej oceny stanu faktycznego, dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, dokonanie oceny nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, brak należytego uzasadnienia decyzji oraz brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi UP RP kierował się przy załatwieniu sprawy, co w konsekwencji skutkowało bezzasadnym zastosowaniem przepisu art. 132 ust. 2 pkt. 2 Pwp i wydaniem decyzji podtrzymującej odmowę udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy LEVEL II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp polegające na błędnej wykładni oraz niewłaściwym zastosowaniu, poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie istnieje ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd poprzez współistnienie na rynku dwóch znaków towarowych, podczas gdy podobieństwo występujące między oznaczeniami powinno być na tyle wysokie, by powodowało ryzyko mylnego kojarzenia znaków, jako pochodzących od tego samego przedsiębiorcy, zaś stopień łącznego podobieństwa między analizowanymi oznaczeniami oraz towarów nimi oznaczanych nie jest wystarczająco wysoki z punktu widzenia rozsądnego i uważnego konsumenta. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji UP RP z [...] listopada 2019 r. oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W pierwszej kolejności wskazać jednak należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 P.p.s.a, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, gdyż organ zgłosił wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a skarżąca poinformowana o tym wniosku organu oświadczyła, że nie żąda przeprowadzenia rozprawy. Stąd stosownie do art. 120 P.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że stosownie do postanowienia art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1615 – dalej ,,ustawa zmieniająca") przepis art. 132 tej ustawy został uchylony z dniem 15 kwietnia 2016 r. Tym niemniej, stosownie do postanowienia art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej m.in. do postępowań o udzielenie prawa ochronnego na znaki towarowe, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie zostało wszczęte na skutek wniosku strony z 15 sierpnia 2015 r., a zatem przed wejściem w życie ustawy zmieniającej i do dnia jej wejścia w życie, tj. do 15 kwietnia 2016 r., nie zostało zakończone (na mocy art. 3 ustawy zmieniającej weszła ona w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia). Organ zatem zasadnie przyjął, że rozważenie dopuszczalności rejestracji znaku zgłoszonego przez stronę powinno nastąpić w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. W powołanej podstawie prawnej decyzji, jak i w części jej uzasadnienia prawnego brak co prawda odwołania do wspomnianego przepisu ustawy zmieniającej, co jednak w świetle niewadliwego przyjęcia przez organ, że art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp ma zastosowanie w sprawie, nie należy postrzegać za naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do treści art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp w brzmieniu obowiązującym na dzień zgłoszenia znaku, tj. 15 sierpnia 2015 r., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Organ, odwołując się do wspomnianego przepisu prawa zasadnie przyjął, że dla jego zastosowania konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: - identyczności lub podobieństwa towarów do oznaczania których znaki te są przeznaczone; - identyczności lub podobieństwa znaków towarowych, - ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. Nie ulega przy tym wątpliwości, że znak przeciwstawiony "e-LEVEL" (EUTM [...]) jest znakiem, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem niż znak wnioskowany przez stronę. Sąd podkreśla także, że podziela pogląd organu, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że na mocy decyzji z [...] maja 2017 r. Wydział Unieważnień EUIPO wygasił przeciwstawiony znak unijny "e-LEVEL" (EUTM [...]) w stosunku do towarów z klasy 12 ("rowery, skutery silnikowe i pojazdy silnikowe, zwłaszcza pojazdy elektryczne oraz części do wyżej wymienionych towarów ujętych w klasie 12") na skutek jego nieużywania, wskazując, że znak "e-Level" wygasł z dniem [...] września 2016 r. Sąd uznaje za prawidłowy pogląd organu, że ustalenie istnienia przeszkód w udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy dokonuje się na datę zgłoszenia znaku, co wynika z art. 123 ust. 1 oraz art. 153 ust. 2 Pwp, ponieważ prawo ochronne jest udzielane od momentu zgłoszenia. Dlatego brak przeszkód, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp, musi być spełniony w dacie zgłoszenia znaku towarowego. Sporny znak "LEVEL" został zgłoszony w dniu 15 sierpnia 2015 r. Wygaszenie znaku "e-Level" w 2016 r. nie może być podstawą do uznania, że nie ma przeszkód do udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak od 15 sierpnia 2015 r., czyli od daty zgłoszenia przedmiotowego oznaczenia. Przechodząc do dalszych rozważań, Sąd podkreśla, że stosownie do ugruntowanego już orzecznictwa kwestia podobieństwa bądź braku podobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, lecz przepisów o postępowaniu, gdyż należy do ustaleń faktycznych (por. np. wyroki NSA z 21 lutego 2005 r. sygn. akt II GSK 1364/04; z 15 lipca 2015 r. sygn. akt II GSK 115/14 i II GSK 1289/14; z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GSK 2599/14; z 20 września 2017 r. sygn. akt II GSK 3764/15; z 15 grudnia 2017 r.). W rezultacie, w sytuacji gdy organ nie dopuścił się naruszenia przepisu prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię czy niewłaściwe zastosowanie, a z tym w ocenie Sądu mamy do czynienia w niniejszej sprawie, zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości wydania decyzji w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy ma rozważenie, czy w ramach prowadzonego postępowania zakończonego tą decyzją nie doszło do naruszenia przepisów prawa regulujących zasady jego prowadzenia. Zdaniem Sądu organ nie naruszył przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, że UP RP, na mocy art. 256 ust. 1 Pwp zobowiązany jest w zakresie nieuregulowanym w Pwp do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. Organ zobligowany jest zatem do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 Pwp), wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a. związku z art. 256 ust. 1 Pwp) i dokonania wnikliwej, rzetelnej oceny na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność faktyczna, istotna z punktu widzenia mającego w sprawie zapaść rozstrzygnięcia została należycie udowodniona (art.80 k.p.a. związku z art. 256 ust. 1 Pwp), a nadto, w konsekwencji, do takiego uzasadnienia faktycznego wydawanej decyzji, które będzie zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 2558 ust. 1 pkt 8 Pwp w związku z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 256 ust. 1 Pwp). Zdaniem Sąd organ prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, zebrał niezbędne dowody i właściwie je ocenił, przy zastosowaniu zasady swobodnej (a nie dowolnej) oceny dowodów. Swoje ustalenia UP RP zawarł w uzasadnieniu skarżonej w niniejszej sprawie decyzji, z której można odczytać tok rozumowania organu. Stąd zarzuty postępowania, podniesione przez skarżącą w skardze, Sąd uznaje za niezasadne. Strona podnosiła bowiem zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. Zdaniem skarżącej, organ nie dokonał wyczerpującego przeanalizowania całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Ponadto, strona skarżąca podniosła, że UP RP pominął argumenty strony skarżącej, odnosząc się do nich jedynie ogólnikowo. Strona nie podziela stanowiska organu co do istnienia podobieństwa przeciwstawionych towarów oraz przeciwstawionych oznaczeń. Odnośnie braku podobieństwa towarów opatrzonych przeciwstawionymi znakami, strona wskazuje, że z treści wykazu znaku "E-level" wynika, że znak ten przeznaczony jest do oznaczania rowerów silnikowych, a nie rowerów, a części wskazane w wykazie dotyczą nie rowerów, tylko odnoszą się do rowerów silnikowych. A zatem, zdaniem strony skarżącej, towary opatrzone zgłoszonym znakiem i znakiem przeciwstawionym - rower silnikowy i zwykły rower - stanowią zupełnie inne towary i nie należy ich uznać za podobne. Strona skarżąca powołuje się w tym zakresie na treść wytycznych dot. znaków towarów Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i pokreśliła, że te wytyczne mają również zastosowanie przed polskim UP RP. Zdaniem Sądu argumentacja skarżącej nie jest zasadna. W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo wyznaczył zakres towarów objętych zgłoszonym i przeciwstawnym znakiem i uzasadnił, dlaczego należy uznać je za podobne. Wskazać przy tym należy, iż ustalenie podobieństwa towarów opatrzonych przeciwstawionymi znakami jest pierwszą przesłanką, którą winien badać organ w kontekście zastosowania normy z art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. Brak podobieństwa towarów wyklucza zastosowanie tego przepisu. Sąd wskazuje, że zgłoszony znak jest przeznaczony do oznaczania następujących towarów: klasa 12: rowery, części i akcesoria do rowerów Natomiast przeciwstawiony znak był przeznaczony na dzień zgłoszenia do oznaczania następujących towarów i usług: - klasa 09: baterie i akumulatory dla skuterów, pojazdów, zwłaszcza dla pojazdów elektrycznych, i silników elektrycznych; - klasa 12: rowery, skutery i samochody, zwłaszcza pojazdy elektryczne, oraz części do wyżej wymienionych towarów, ujęte w klasie 12; - klasa 42: projektowanie i rozwój elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych, i części do nich; doradztwo w zakresie projektowania i rozwoju elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych; naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie w zakresie elektrycznych rowerów, skuterów i samochodów, zwłaszcza pojazdów elektrycznych. Zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił podobieństwo (wręcz identyczność) towarów opatrzonych przeciwstawionymi znakami odnośnie klasy 12, bowiem towar w postaci rowerów i ich części znajduje się zarówno w wykazie znaku zgłoszonego, jak i znaku przeciwstawionego. Prawidłowo zatem organ uznał je za identyczne. Przyjmuje się bowiem, że towary są identyczne, gdy w wykazie towarów, stanowiącym integralną część formularza zgłoszeniowego znaku towarowego do rejestracji, zostały użyte dokładnie te same terminy lub terminy synonimiczne (zob. tak M. Mazurek (w:) System Prawa Prywatnego, t. 14B, s. 671). Natomiast akcesoria do rowerów (objęte zgłoszeniem) UP RP słusznie, w ocenie Sądu, uznał za podobne do rowerów i ich części. Sąd zgadza się z ustaleniami organu, że powszechne jest, że akcesoria rowerowe są również wytwarzane przez producenta rowerów. W związku z tym konsument może oczekiwać, że główny produkt i akcesoria są produkowane pod kontrolą tego samego podmiotu, zwłaszcza jeżeli są rozprowadzane za pośrednictwem tych samych kanałów handlowych. Przeciwstawione towary są zatem podobne, bo mają taki sam charakter, końcowego użytkownika i przeznaczenie. Sąd podkreśla, że zakres ochronny znaku towarowego wyznacza wykaz towarów i usług zawarty w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. Badanie podobieństwa towarów i usług powinno być zatem dokonywane wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych. Aktualne bądź planowane używanie znaku towarowego dla określonych towarów niezawartych w wykazie nie może być zatem, w ocenie Sądu, brane pod uwagę podczas badania podobieństwa. Zgodnie bowiem z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych zawsze brane jest bowiem pod uwagę wyłącznie dosłowne znaczenie opisu towarów wskazanych w wykazie. Ustalając prawidłowy zakres znaczeniowy wykazu towarów z klasy 12 przeciwstawionego znaku, podkreślić należy, że dotyczy on rowerów, skuterów silnikowych i pojazdów silnikowych, zwłaszcza pojazdów elektrycznych oraz części do wyżej wymienionych towarów ujętych w klasie 12. Użycie słowa "zwłaszcza" wskazuje, że pojazdy elektryczne stanowią tylko przykładowy element szerszej kategorii - pojazdów i nie ogranicza się tylko do tego towaru. Niewątpliwie rowery oraz ich części wprost były wymienione w tym wykazie. W świetle powyższych uwag, argumenty zgłaszającego dotyczące różnic pomiędzy rowerem zwykłym a elektrycznym uznać należy za niezasadne. Przeciwstawione znaki zostały bowiem przeznaczone do oznaczania towarów wyrażonych za pomocą tych samych terminów "rowerów i ich części" bez wskazania, że są to rowery zwykłe czy też elektryczne. Sąd podziela pogląd organu, że spełniona zatem została przesłanka art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp dotycząca stwierdzenia podobieństwa przeciwstawionych towarów na wysokim poziomie. W kontekście zarzutów podniesionych przez stronę w skardze Sąd wskazuje, że organ wziął pod uwagę, że przy ocenie podobieństwa towarów punktem wyjścia stanowi zawsze dosłowne znaczenie opisu towarów wskazanych w wykazie (strona 5 zaskarżonej decyzji). Skarżąca ponadto podnosi, że rower silnikowy nie jest podobny do zwykłego roweru (objętego zgłoszeniem). Tymczasem z treści wykazu zgłoszonego znaku nie wynika, że skarżąca zgłasza go odnośnie jedynie tzw. zwykłych rowerów, tj. z wyłączeniem silnikowych. Wykaz zgłoszonego znaku zawiera bowiem ogólne pojęcie "rowery", które obejmuje wszystkie rodzaje rowerów, a zatem także rowery silnikowe. Sąd nie zgadza się także z twierdzeniami strony, że z treści wykazu przeciwstawionego znaku wynika, że znak ten przeznaczony jest do oznaczania wyłącznie rowerów silnikowych, a nie rowerów. Oceniając wyrażenie "rowery, skutery silnikowe i pojazdy silnikowe", wskazać należy, że uprawniony ze znaku przeciwstawionego wyraźnie dodał przymiotnik "silnikowe" po słowach skutery i pojazdy, nie dodał go jednak po słowie rowery. Jednakże, nawet jeśliby uznać, że w znaku przeciwstawionym mamy do czynienia z wyłącznie z rowerami silnikowymi, to mieszczą się one w pojęciu rowerów (do oznaczania których przeznaczony jest zgłoszony znak towarowy). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą uznanie podobieństwa jest uzasadnione w sytuacji, gdy towary wcześniejszego znaku towarowego zawierają się w określeniu ogólnym lub szerokiej kategorii towarów znaku zgłoszonego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2012 r., sygn. VI SA/Wa 359/12). Sąd podziela pogląd organu, że wytyczne EUIPO nie wiążą UP RP, niemniej stanowią dla organu wskazówkę interpretacyjną. Wytyczne EUIPO nie są bowiem wskazane jako źródło prawa w Konstytucji RP. Jednocześnie podnieść należy, że przy ocenie podobieństwa towarów organ wziął pod uwagę kryteria wypracowane w orzecznictwie krajowym i unijnym, jak i doktrynie. Skarżąca nie zgadza się również z uznaniem podobieństwa pomiędzy następującymi towarami objętymi zgłoszeniem: rowery, części i akcesoria do rowerów a towarami z klasy 9 "baterie i akumulatory dla pojazdów", do oznaczania których przeznaczony jest wcześniejszy znak. Skarżąca twierdzi, że organ oparł swoje twierdzenia na podstawie niezweryfikowanych informacji pochodzących z prywatnych stron internetowych, a w konsekwencji dokonuje błędnych wniosków. W odniesieniu do powyższego Sąd wskazuje, że po pierwsze wysokie podobieństwo rowerów i ich części w zupełności wyczerpuje przesłankę istnienia podobieństwa przeciwstawionych towarów w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. Podnieść także należy, że organ w zaskarżonej decyzji wskazał, że zakwestionowane podobieństwo towarów i usług z klas 9 i 42 jest podobieństwem na niskim poziomie i uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie na stronie 6 zaskarżonej decyzji. Skarżąca twierdzi również, że organ błędnie zinterpretował pojęcie "zwłaszcza" w wykazie przeciwstawionego znaku. Zdaniem strony skarżącej organ dokonał nadinterpretacji i przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów, oceniając dowolnie zakres ochrony znaku "E-level", uznając, że ochrona znaku rozciąga się również na pojazdy nieposiadające jakiegokolwiek silnika, jak na przykład rower. Odnosząc się do powyższego, Sąd wskazuje przede wszystkim, że – jak podniesiono już wcześniej – z treści wykazu zgłoszonego przez skarżącą znaku nie wynika, że skarżąca zgłasza go odnośnie jedynie tzw. zwykłych rowerów, tj. z wyłączeniem silnikowych. Wykaz zgłoszonego znaku zawiera bowiem ogólne pojęcie "rowery", które obejmuje wszystkie rodzaje rowerów, a zatem także rowery silnikowe. Natomiast uznanie podobieństwa jest uzasadnione w sytuacji, gdy towary wcześniejszego znaku towarowego zawierają się w określeniu ogólnym lub szerokiej kategorii towarów znaku zgłoszonego (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 23 października 2002 r. w sprawie I. przeciwko U. (ELS), T-388/00, EU:T:2002:260, pkt 53; wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 7 września 2006 r. w sprawie M. przeciwko U. (PAM-PIM’S BABY-PROP), T-133/05, EU:T:2006:247, pkt 29; wyrok Sądu z 19 stycznia 2011 r. w sprawie H. przeciwko U. (TOPCOM), T-336/09, EU:T:2011:10, pkt 36). Sąd podziela pogląd doktryny prawniczej, że "towary są podobne, gdy "w razie umieszczenia na nich identycznego znaku o przeciętnej sile oddziaływania, przeciętny odbiorca może uważać, że pochodzą one z tego samego przedsiębiorstwa" (R. Skubisz, Prawo znaków..., s. 84)" (J. Sitko w: Demendecki Tomasz i in., Prawo własności przemysłowej. Komentarz", opublikowano: LEX 2015). W niniejszej sprawie, nawet przy założeniu skarżącej (błędnym, jak wskazano powyżej), że wcześniejszy znak towarowy obejmował tylko rowery silnikowe, przeciętny odbiorca mógłby sądzić, że rowery oznaczone znakiem "level" są tego samego wytwórcy, co rowery silnikowe oznaczone znakiem "e-level". Znaki te bowiem różnią się tylko przedrostkiem o charakterze opisowo-aluzyjnym "e-", sugerującym elektryczność roweru. Stąd tym bardziej zasadna jest teza o podobieństwie znaków towarowych. Ponadto stwierdzić należy, że oceniając zakres znaczeniowy wykazu przeciwstawionego znaku, tj. "rowery, skutery silnikowe i pojazdy silnikowe, zwłaszcza pojazdy elektryczne oraz części do wyżej wymienionych towarów ujętych w klasie 12", należy podkreślić, że słowo "zwłaszcza" wskazuje, że wymienione powyżej pojazdy elektryczne stanowią tylko przykładowy element szerszej kategorii - pojazdów (w tym rowerów). Użycie wyrażenia "zwłaszcza" oznacza, że wyliczenie towarów ma charakter niewyczerpujący. A zatem przeciwstawiony znak jest przeznaczony do oznaczania (oprócz rowerów, skuterów silnikowych) także (ale nie wyłącznie) pojazdów silnikowych, zwłaszcza pojazdów elektrycznych. Odnośnie oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń skarżąca podniosła, że organ dokonał błędnej oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń LEVEL i e-LEVEL. W ocenie skarżącej znak wcześniejszy jako całość wywiera odmienne wrażenie niż znak zgłoszony LEVEL. Strona podniosła, że organ niezasadnie pominął element "e-", błędnie skupiając się tylko na jednym wybranym elemencie znaku wcześniejszego. Ponadto, zdaniem zgłaszającego, decyzja zawiera wewnętrzne sprzeczności. Strona podniosła, że całościowa ocenie podlegać powinny również elementy, które nie mają charakteru odróżniającego i dominującego. UP RP zaś w uzasadnieniu pominął, zdaniem skarżącej, w swojej ocenie przedrostek "e-", przez co ocena oznaczeń w ocenie strony jest niepełna i została błędnie dokonana przez UP RP. Odnosząc się do powyższego, Sąd wskazuje, że przesłanka identyczności lub podobieństwa znaków towarowych jest kolejną przesłanką, której rozważenie jest konieczne dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. Konfrontowane znaki porównuje się przy tym w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Do potwierdzenia kolizji znaków towarowych może przy tym wystarczać ich podobieństwo tylko w jednej z trzech wspomnianym wyżej płaszczyzn. Przy czym różnica pomiędzy znakami w jednej płaszczyźnie może zneutralizować podobieństwo występujące na innych płaszczyznach i w konsekwencji doprowadzić do wyłączenia całościowego podobieństwa oznaczeń (zasada znoszenia podobieństwa). W szczególności, przyjmuje się, że różnice znaczeniowe (koncepcyjne) pomiędzy dwoma znakami mogą neutralizować podobieństwo wizualne i fonetyczne. Trzeba także mieć na względzie to, że ocena podobieństwa oznaczeń przeprowadzona we wskazanych trzech płaszczyznach powinna być całościowa (całościowe wrażenie wywierane przez obydwa oznaczenia), co zakłada konieczność uwzględnienia wszystkich składników porównywanych oznaczeń (por. R. Skubisz /w:/ System prawa prywatnego. Prawo własności przemysłowej, Tom 14B, pod red. prof. R. Skubisza, Wydawnictwo C.H. Beck/Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2012, Nb. 68, a także powołane tam orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości WE z 12 czerwca 2007 r., C-344/05 P, OHIM vs. Shaker). Sąd nie podziela stanowiska skarżącej w przedmiocie niewłaściwej oceny przez UP RP podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń. Organ, oceniając podobieństwo przeciwstawionych znaków, wziął pod uwagę zasady wpracowane w orzecznictwie zarówno krajowym, jak i unijnym i porównał oznaczenia na płaszczyźnie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej. Biorąc powyższe pod uwagę, UP RP ocenił zgłoszony znak oraz znak przeciwstawiony pod kątem ich cech dominujących i odróżniających i wskazał, że element LEVEL jest fantazyjny w stosunku do oferowanych towarów, a przedrostek "e" z myślnikiem (zawarty z znaku przeciwstawionym) nie ma charakteru odróżniającego, gdyż jest powszechnie używany, by wykazać, że towary opatrzone takim znakiem są elektroniczne, elektryczne. Wbrew twierdzeniom strony, organ nie pominął elementu "e-" w znaku przeciwstawionym, przeciwnie - ocenił jego charakter odróżniający i uzasadnił, dlaczego obecność tego elementu w znaku przeciwstawionym nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne na każdej z trzech płaszczyzn: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Oceniając przeciwstawione znaki, organ wziął pod uwagę ich całościowe wrażenie, jakie wywołują z uwzględnieniem elementów odróżniających i dominujących. Zgłoszony znak zawiera jeden element słowny "level", który jest fantazyjny w stosunku do oferowanych towarów. Oznaczenie "level" zawarte jest w całości w zgłoszonym wcześniej znaku przeciwstawionym. Organ wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że dominujący i fantazyjny element "level" występujący w porównywanych znakach i opisowy charakter elementu "e-" (zawarty w znaku wcześniejszym) przesądza o istnieniu podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami na każdej z trzech płaszczyzn: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. W przedmiocie oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej podnieść należy, że przeciwstawione słowne znaki towarowe są do siebie podobne z uwagi na tożsamy element "LEVEL", który w całości stanowi zgłoszony znak. Dodatkowy element w znaku wcześniejszym w postaci litery "e" i myślnika nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne. Co więcej, zastosowanie myślnika może nawet zwiększyć istnienie podobieństwa, gdyż konsumenci z łatwością zidentyfikują we wcześniejszym znaku towarowym element "level", który jest wspólny dla obydwu znaków. Przy tożsamości 5 liter, ułożonych w tej samej kolejności - różnica w postaci dodatkowej litery "e" i myślnika nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne. Zwłaszcza, że używanie przedrostka "e" z myślnikiem jest powszechnie stosowane, by wykazać, że towary opatrzone takim znakiem są elektryczne, elektroniczne. W znakach słownych średniej długości (do 8 liter włącznie) różne powinny być co najmniej dwie litery (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2012 r. II GSK 1788/11). W niniejszej sprawie znaki różnią się jedną literą, a mianowicie literą "e", a zatem jest wysoki poziom podobieństwa w warstwie wizualnej znaków LEVEL i e-Level. Sąd podziela pogląd organu, że myślnika nie można w przedmiotowej sprawie uznać za równoważnego "drugiej literze". W odniesieniu do porównania na płaszczyźnie fonetycznej Sąd także podziela pogląd organu, że istnieje wysoki poziom podobieństwa wynikający z istnienia tożsamego elementu "level". Różnica w postaci wymawianej litery "e" na początku przeciwstawionego znaku nie sprawia, że znaki przestają być do siebie podobne z uwagi na identyczne dwie sylaby "le" - "vel", a zatem podobieństwa przeważają nad różnicami. Na płaszczyźnie znaczeniowej organ podniósł, że dla tej części odbiorców, która zna język angielski, słowo "level" będzie oznaczało "poziom, wysokość, płaszczyznę, równinę, szczebel, poziomicę" i będzie fantazyjne w kontekście oferowanych towarów w klasie 12. Natomiast przedrostek "e-" jest powszechnie używany jako skrót pochodzący od słów elektryczny, elektroniczny". Znak zawierający element "e-" może być odczytywany przez odbiorców jako wskazówka opisująca właściwości towarów nim opatrzonych. A zatem element znaku, który ma charakter opisowy, nie może przesądzać o braku podobieństwa pomiędzy spornymi oznaczeniami. Organ podniósł, że tożsamy dominujący i fantazyjny element "level" i opisowy charakter elementu "e-" przesądza o istnieniu podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami na każdej z trzech płaszczyzn: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Należy przy tym zwrócić uwagę na przyjmowaną powszechnie w orzecznictwie tzw. zasadę współzależności, według której im bardziej towary są podobne, tym bardziej ostre kryteria należy przyjąć, dokonując oceny podobieństwa oznaczeń. Możliwa jest bowiem odmowa rejestracji znaku towarowego, pomimo niewielkiego podobieństwa porównywanych znaków towarowych, ze względu na duży stopień podobieństwa towarów objętych tymi znakami. Wynika to z faktu, iż w odbiorze przeciętnego konsumenta, niewielkie podobieństwo znaków towarowych może zostać zrekompensowane wysokim stopniem podobieństwa towarów, które są oznaczone tymi znakami. Biorąc pod uwagę wskazaną wyżej identyczność towarów (rowery i ich części), dla których zostały zarejestrowane przeciwstawione znaki, podnieść należy, że podobieństwo znaków musi być w niniejszej sprawie oceniane z uwzględnieniem ostrzejszych kryteriów niż byłoby, gdyby towary te były mniej podobne. W świetle powyższego niezasadne okazały się zarzuty naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów k.p.a. UP RP wyczerpująco przedstawił wyniki przeprowadzonych ustaleń dotyczący stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy, uzasadniając przyczyny, dla których uznał, iż w niniejszym przypadku zachodzą kumulatywnie przesłanki, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp. Odnosząc się zaś do sformułowanego przez stronę zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp, wskazać należy, że zdaniem skarżącej, organ błędnie ocenił ryzyko wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych spornymi znakami. Strona podniosła bowiem, że przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd niezbędne jest odwołanie się do "modelu właściwego odbiorcy". Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie za przeciętnego odbiorcę należy uznać biorąc pod uwagę specyfikę branży rowerowej - konsumenta, który dokładnie zdaje sobie sprawę z rodzaju i charakteru towarów, które chce nabyć. W ocenie strony odbiorcy takich towarów są świadomi różnic między rowerem a rowerem silnikowym/elektrycznym oraz odpowiednimi częściami/akcesoriami do tych towarów, w związku z czym nie ma możliwości pomylenia obu rodzajów towarów. Ponadto przeciętny odbiorca nabędzie powyższe towary po dokładnej analizie rynkowych ofert i przeprowadzeniu rozeznania, co do cech i możliwości takich towarów. Dodatkowo, sprzedaż towarów oznaczanych przez znaki prowadzą profesjonaliści, mający szczególne wykształcenie i wiedzę kierunkową, co także minimalizuje ryzyko występowania jakiekolwiek pomyłki. W tym kontekście Sąd podnosi, że dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 Pwp konieczne jest wykazanie zaistnienia przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, całościową ocenę niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa porównywanych oznaczeń, należy oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu. Należy porównywać oznaczenia jako całość, tj. z uwzględnieniem wszystkich elementów słownych, graficznych i/lub barwnych, zaś ryzyko wprowadzenia w błąd powinno być oceniane również całościowo, z uwzględnieniem wszystkich czynników istotnych w danej sprawie. Trzeba nadto mieć na uwadze to, że na ocenę podobieństwa oznaczeń rzutuje zawsze ogólne wrażenie, jakie oznaczenia wywierają na nabywcach, którzy to z reguły spostrzegają i zachowują w pamięci jedynie ogólny zarys znaku. Ocena ta powinna jednocześnie uwzględniać okoliczność, iż właściwy krąg odbiorców rzadko kiedy ma możliwość bezpośredniego zestawienia ze sobą i porównania poszczególnych znaków towarowych, stąd zazwyczaj musi polegać on jedynie na zachowanym w pamięci niedoskonałym wrażeniu. Ponadto podobieństwo znaków należy oceniać według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące – ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, odbiorca może być wprowadzony w błąd. Sprawdzenie podobieństwa powinno więc prowadzić do obiektywnego bilansu podobieństw i różnic, a ich sumę należy odnieść do przeciętnej uwagi rozsądnego odbiorcy. W konsekwencji w toku oceny podobieństwa oznaczeń szczególne znaczenie mają te ich elementy, które są jednocześnie odróżniające i dominujące, albowiem zakodowany w pamięci przeciętnego konsumenta całościowy obraz znaku jest niedoskonały i stanowi odbicie tych elementów znaku, które zostały przez niego zapamiętane. Łatwiej zapamiętywane przez konsumentów - często nieświadomie - są właśnie elementy dominujące i odróżniające znaku (tak również: J. Dudzik, M. Mazurek /w:/ Własność przemysłowa, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Sądu Pierwszej Instancji i Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego z komentarzami, pod red. R. Skubisza, Warszawa 2008, s. 538 i cyt. tam wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 1 marca 2005 r., w sprawie T-185/03 Fusco vs. Urząd w Alicante, Zb. Orz. 2005, s. II-715, pkt 46). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd wskazuje, że ocena ryzyka wprowadzenia w błąd została przeprowadzona w skarżonej decyzji przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego tj. wysokiego podobieństwa towarów (ich identyczności) i znaków towarowych. Kolejnym czynnikiem, który organ wziął pod uwagę, był sposób postrzegania znaków przez właściwy krąg odbiorców. W niniejszej sprawie UP RP wskazał, że odbiorcą towarów z klasy 12 jest nabywca roweru, akcesoriów i części do roweru. Z uwagi na fakt, że rowery nie stanowią towarów codziennego użytku, a ich cena jest relatywnie wysoka, należy stwierdzić, że poziom uwagi przeciętnego odbiorcy będzie wyższy niż przeciętny. Organ wskazał, że także w przypadku kręgu odbiorców składającego się ze specjalistów należy brać pod uwagę okoliczność, iż przeciętny konsument rzadko kiedy ma możliwość bezpośredniego porównania poszczególnych znaków towarowych i w tym zakresie musi ufać ich niedoskonałemu obrazowi zachowanemu w pamięci. Sąd wskazuje, że rzeczywiście "poziom uwagi przeciętnego odbiorcy może się różnić w zależności od danej kategorii towarów lub usług" (zob. wyrok ETS z 22 czerwca 1999 r. w sprawie L. GmbH przeciwko K., C-342/97, EU:C:1999:323, pkt 26). "Przyjmuje się, że im bardziej wyrafinowany jest odbiorca, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo wystąpienia ryzyka wprowadzenia w błąd, natomiast wyższy poziom uwagi odbiorcy jest najczęściej związany z trzema kategoriami zakupów, określanych mianem: drogich, rzadkich oraz ryzykownych (zob. B. Depo, Specific Criteria in Determining Likelihood of Confusion in Relation to Pharmaceutical products, Zeitschrift für Stoffrecht StoffR 2004, nr 4, s. 192)" (J. Sitko w: Demendecki Tomasz i in., Prawo własności przemysłowej. Komentarz", opublikowano: LEX 2015). Cena rowerów jest stosunkowo wysoka i są one towarem stosunkowo rzadko kupowanym, dlatego poziom uwagi przeciętnego odbiorcy będzie wyższy niż przeciętny. Jednak mimo tego podwyższonego poziomu uwagi, nie można wykluczyć ryzyka konfuzji tak zdefiniowanych odbiorców. Kupujący rower lub część do roweru może bowiem uznać, że rowery i ich części oznaczone znakiem "level" pochodzą od tego samego wytwórcy, który sygnuje inne rowery i ich części znakiem "e-level". W związku z powyższym, organ prawidłowo ocenił ryzyko wprowadzenia w błąd z perspektywy właściwego odbiorcy towarów z klasy 12. Ocena dokonana w tym zakresie przez organ jest zatem prawidłowa. Z uwagi na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja pozostaje w zgodzie z obowiązującym prawem, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.