II SA/Sz 1037/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Marzena Kowalewska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2020 r., nr [...], Wojewoda Z. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej, w skrócie "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania J. R., od decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] czerwca 2020 r., nr [...], stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości - działki nr [...] w obrębie [...], której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, w celu wykonania elewacji budynku usługowego realizowanego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji stwierdził niezbędność wejścia przez Inwestora - Z. R., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. H.-U. Z. R., ul. [...], K., na sąsiednią nieruchomość, tj. działkę o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], w celu wykonania elewacji budynku usługowego realizowanego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nadając powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji określono: 1. granice terenu niezbędnego do wykonania robót - plac na ustawienie podnośnika [...] m x [...] m, dojazd podnośnika [...] m x [...], zaznaczony na załączniku graficznym do decyzji (załącznik 1); 2. warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości - inwestor został zobowiązany wykonać roboty budowlane w terminie 7 dni od dnia otrzymania wykonalnej decyzji, w godz. od 8.00 do 15.00, pod nadzorem osoby uprawnionej oraz właściciela działki; 3. zobowiązanie inwestora po wykonaniu robót budowlanych do naprawy szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w ustawie Kodeks cywilny oraz przywrócenia terenu do stanu pierwotnego. Od decyzji tej w ustawowym terminie odwołanie wniósł J. R., wskazując mi.in. na naruszenie przez organ I instancji art. 10 § 1 k.p.a., brak konieczności wchodzenia przez inwestora na działkę nr [...] oraz bezprawne wydanie zgody na rozbiórkę betonowego płotu. Organ odwoławczy dokonał ponownego rozpoznania sprawy dokonując własnych ustaleń stanu faktycznego i prawnego sprawy, w wyniku czego uznał, że zgoda na wejście na teren działki nr [...] w obr. [...] była zasadna. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z wnioskiem zamiarem inwestora było wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu elewacji ściany budynku zrealizowanego na działkach nr [...], [...] i [...] w obr. [...] w K. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] czerwca 2017 r. znak [...], zlokalizowanej przy granicy z działką nr [...] w obr. [...], należącą do J. R.. Przewidziany do wykonania zakres robót wynikał zarówno z powyższej decyzji, jak i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu (dalej: PINB) z [...] listopada 2019 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, z której wynika, że do wykonania pozostały m.in. warstwy zewnętrzne ściany szczytowej od strony działki sąsiedniej nr [...]. Ponadto, postanowienie PINB z [...] maja 2020 r., nr [...], którym organ wstrzymał roboty budowlane wykonywane w sposób mogący powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia przez inwestora związane z dociepleniem ściany szczytowej budynku realizowanego przy ul. [...] w K., usytuowanej bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią nr [...], zobowiązuje inwestora do wykonania niezbędnego zabezpieczenia wstrzymanych robót budowlanych poprzez zabezpieczenie przed oderwaniem i upadkiem skrajnego pasa płyt dociepleniowych nad dachem budynku na sąsiedniej nieruchomości, które nie zostały przymocowane kołkami, z poszanowaniem zasad bezpieczeństwa oraz uzasadnionych interesów osób trzecich. W ocenie organu odwoławczego, spełnione zostały wszystkie przesłanki uprawniające organ do zastosowania art. 47 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Utrzymana w mocy przez Wojewodę Z. decyzja Prezydenta Miasta K. zawiera sposób korzystania z sąsiedniej nieruchomości, wskazuje obszar działki przewidziany do zajęcia i okres, w jakim zajęcie ma nastąpić. Zdaniem organu odwoławczego wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania planowanych przez inwestora robót budowlanych. Z uwagi na położenie przedmiotowego budynku nie jest technicznie możliwe wykonanie prac nie naruszając przestrzeni będącej własnością skarżącego. W decyzji organu I instancji szczegółowo określono techniczne warunki korzystania przez inwestora z działki sąsiedniej, a także zobowiązano inwestora do natychmiastowego uporządkowania terenu działki nr [...] i naprawienia ewentualnych szkód. Skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] września 2020 r. wniósł J. R.. Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego i organu I instancji. Decyzji Wojewody Z. z dnia [...] września 2020 r. skarżący zarzucił nieprawidłową i wybiórczą ocenę materiału dowodowego, przekroczenie uprawnień oraz nierozpatrzenie przez organ odwoławczy zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skarżący podniósł, że nie istniały przesłanki z art. 47 P.b., uzasadniające niezbędność wejścia na teren działki nr [...] w obr. [...]. W ocenie skarżącego, pełen zakres prac dociepleniowych wykonywanych z podnośnika koszowego był możliwy bez konieczności wejścia na teren działki. Skarżący podniósł również zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 10 k.p.a. oraz nierozpatrzenie tego zarzutu przez organ odwoławczy. W ocenie skarżącego, Prezydent Miasta K. uniemożliwił mu czynny udział w postępowaniu poprzez nieprawidłowe doręczenie przesyłki i wydanie decyzji przed faktycznym zapoznaniem się skarżącego z pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. i możliwością wypowiedzenia się co do zebranych przez organ dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. W skardze podniesiono również zarzut niewykonalności decyzji Prezydenta Miasta K.. W opinii skarżącego, decyzja organu I instancji była niewykonalna już w dniu jej wydania z uwagi na fakt, że wjazd podnośnika koszowego, ze względu na istniejące ogrodzenie, był fizycznie niemożliwy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy zauważył, że demontaż ogrodzenia, które zostanie ponownie zamontowane po zakończeniu prac, niezbędny jest w granicach potrzeb inwestora, który zobowiązany jest do naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z \sąsiedniej nieruchomości. Dochodzenie naprawienia tak powstałej szkody możliwe jest wyłącznie przed sądem powszechnym. W zaskarżonej decyzji nie określono sposobu zabezpieczenia cudzej nieruchomości i jej części składowych przed ewentualną szkodą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Ponadto, Sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana: z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 247 § 1 O.p.). Nadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie oceniając pod tym kątem zaskarżoną przez skarżącego decyzję organu odwoławczego, Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej "P.b."). Zgodnie z art. 47 ust.1 P.b. - jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Na podstawie art. 47 ust. 2 P.b. - w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno – budowlanej, na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości; w przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno - budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Organ administracji, rozpatrując wniosek na podstawie art. 47 ust. 2 P.b. obowiązany jest ustalić spełnienie przesłanek dopuszczalności rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Przesłankami tymi są: potrzeba wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, udzielenie zgody wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej uzależnia się od niezbędności wejścia na teren tej nieruchomości (nie ma możliwości w inny sposób wykonania prac). Tryb administracyjny rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości. Organ rozważając zasadność wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia bądź stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, zobowiązany jest ustalić spełnienie przesłanek dopuszczalności rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Przesłanki te precyzuje ust. 1 tego przepisu. Są to: - potrzeba wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, do wykonania których niezbędne jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, konieczność uzyskania zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej na wejście na teren tej nieruchomości, uprzednie podjęcie próby uzyskania takiej zgody od właściciela nieruchomości sąsiedniej, zakończone niepowodzeniem. Wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest zatem możliwe w przypadku łącznego spełnienia wymienionych przesłanek, bowiem organy administracji nie są uprawnione do ingerencji w prawo własności (i wynikające z niego uprawnienie do korzystania z nieruchomości) w innych sytuacjach, niż wskazane w ustawie. Tryb administracyjny dotyczy prawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości i uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości. Badając niezbędność wejścia na nieruchomość sąsiednią, o której mowa w art. 47 ust. 1 P.b., organ nie jest więc uprawniony do kwestionowania ani rodzaju planowanych robót budowlanych, ani analizowania czy istnieje potrzeba ich przeprowadzenia (wyrok WSA w Warszawie z 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 970/14). W świetle art. 47 P.b. organ rozważając zasadność wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia bądź stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, zobowiązany jest do zbadania - czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały się bezskuteczne oraz czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych. Warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni występuje, gdy obiekty, na których mają być wykonane prace, znajdują się na granicy działki sąsiedniej w takiej od niej odległości, że teren dostępny na nieruchomości inwestora nie wystarczy na ich przeprowadzenie. Chodzi więc wyłącznie o sytuację, gdy nie ma innej możliwości przeprowadzenia przez inwestora prac przygotowawczych lub budowlanych jak tylko poprzez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, (wyrok WSA we Wrocławiu z 6 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 46/17). Przedmiotem wniosku było wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu elewacji budynku zlokalizowanego na działce nr [...] w obr. [...] w K.. Uwzględniając usytuowanie budynku przy granicy działki nr [...] zasadnym jest uznanie, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości było niezbędne dla wykonania planowanych robót budowlanych. Okoliczność ta wynika ze sposobu posadowienia na nieruchomości inwestora budynku podlegającego ociepleniu. Dostęp do jego elewacji w czasie wykonywania zamierzonych prac, wymagających w niniejszym przypadku postawienia podnośnika, możliwy był wyłącznie z nieruchomości sąsiedniej. Budynek znajduje się przy granicy działki, w efekcie czego na działce inwestorów brak jest miejsca na prawidłowe przeprowadzenie prac. Zatem brak jest możliwości uznania, na co zwraca uwagę skarżący, że niezbędne prace inwestor może wykonać z dźwigu usytuowanego na własnej działce lub ulicy [...]. Powyższe potwierdzają także załączone do akt sprawy fotografie. Bez znaczenia pozostają także podjęte przez inwestora próby wykonania zaplanowanych prac z podnośnika skoro nie ulega wątpliwości, że warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni zaistniał bowiem obiekt, na którym mają być wykonane prace, znajdują się na granicy działki sąsiedniej w takiej od niej odległości, że teren dostępny na nieruchomości inwestora nie wystarczy na ich przeprowadzenie. Bezsporne jest, że inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela i że okazały się one bezskuteczne. Potwierdza to załączone do wniosku pismo skierowane do J. R. z [...] kwietnia 2020 r. z prośbą o udostępnienie fragmentu nieruchomości skarżącego w celu umożliwienia przeprowadzenia robót remontowo-budowlanych. Z akt sprawy wynika też, że właściciel działki nr [...] zdecydowanie sprzeciwił się udostępnieniu działki, wzywał Policję, celem uniemożliwienia przeprowadzania jakichkolwiek prac. Nie budziło zatem wątpliwości Sądu, że inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właścicieli i że okazały się one bezskuteczne. Zgodnie z orzecznictwem administracyjnosądowym, już tylko wysłanie listu do właściciela nieruchomości sąsiedniej z prośbą o wyrażenie zgody na czynności w ramach art. 47 P.b., spełnia warunek podjęcia przez inwestora starań warunkujących wydanie przez organ pozytywnej decyzji w zakresie wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej na podstawie art. 47 ust. 2 p.b. (tak: wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. II OSK 1819/09; wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. VII SA/Wa 110/09). Wystarczająca jest więc sama próba uzyskania takiej zgody (wyrok WSA w Opolu z dnia 11 października 2011 r., sygn. II SA/Op 201/07). Próba zawarcia porozumienia w przedmiotowym zakresie nie powiodła się. Zostały zatem podjęte starania o uzyskanie zgody, lecz okazały się one nieskuteczne. W odniesieniu do nałożonego w zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności należy zauważyć, że wykonanie decyzji nieostatecznej ma charakter wyjątkowy, dlatego też przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie mogą być interpretowane rozszerzająco, lecz muszą być poddawane wykładni ścisłej. Jedną z tych przesłanek jest "niezbędność" niezwłocznego wprowadzenia rozstrzygnięcia decyzji w życie. Odwołując się do pojęcia "niezbędności" niezwłocznego działania, ustawodawca uznaje, że może to nastąpić wówczas, gdy w danym czasie i w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym, określonym w art. 108 § 1 k.p.a. Zagrożenie to musi mieć realny charakter i nie może być tylko prawdopodobne, a okoliczność ta musi być uwidoczniona w uzasadnieniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2010 r. II OSK 1134/09). W przedmiotowej sprawie inwestor argumentował powyższy wniosek faktem, że zwłoka spowodowana brakiem zgody na wejście w teren powoduje stałą degradację budynku i ponosi z tego tytułu straty finansowe i nieuzasadnione koszty. Dokumentacja zgromadzona w sprawie zawiera fotografie przedstawiające szkody powstałe w wyniku braku możliwości wykończenia ściany szczytowej budynku (zalania, odpadający tynk, pojawianie się zagrzybienia).Należy zatem zauważyć, że prawidłowo zastosowano w sprawie art, 108 § 1 zd. pierwsze k.p.a. Przepis ten przewiduje, że decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu m.in. na wyjątkowo ważny interes strony. Ważny interes inwestora polega na konieczności wykonania określonych robót budowlanych, w tym zabezpieczenia ściany przed wilgocią, w celu ochrony budynku przed degradacją, co z kolei może powodować zagrożenie dla zdrowia mieszkańców budynku. Niewątpliwie natomiast zapobiec temu może wykonanie robót budowlanych wynikających z udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę, w tym elewacji niezabezpieczonej ściany. Należy ponadto zauważyć, że skarżący nie wyrażał zgody na demontaż ogrodzenia (dwóch przęseł), które stosownie do treści wniosku inwestora, po zakończeniu prac zostanie zamontowane ponownie, zgodnie ze stanem pierwotnym. Art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego wskazuje, że organ administracji architektoniczno-budowlanej w wydawanej decyzji określa wyłącznie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości. Zaś stosownie do treści art. 47 ust. 3 P.b. po zakończeniu robót inwestor zobowiązany jest do naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Dochodzenie naprawienia tak powstałej szkody możliwe jest wyłącznie przed sądem powszechnym. W przedmiotowej decyzji nie określa się ponadto sposobu zabezpieczenia cudzej nieruchomości i jej części składowych przed ewentualną szkodą. Bezpieczne i bezszkodowe korzystanie z cudzej nieruchomości leży w interesie inwestora, którego obowiązują zapisy art. 47 ust. 3 (naprawienia szkody pełnej). Rodzaj napraw i robót jakie zamierza wykonać inwestor nie podlega ocenie organu w prowadzonym na podst. art. 47 ust. 2 postępowaniu. W niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki uprawniające do zastosowania art. 47 ust. 2 P. b. Prezydent Miasta K. w wydanej przez siebie decyzji określił sposób korzystania z sąsiedniej nieruchomości, ustalając obszar działki przewidziany do zajęcia i okres, w jakim miałoby to nastąpić, a organ odwoławczy zasadnie to rozstrzygnięcie zaakceptował. W nawiązaniu do zarzutu naruszenia przez organ treści art. 10 k.p.a. należy zauważyć, że organ wojewódzki stosownie do treści powyższego przepisu, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, pismem z [...] sierpnia 2020 r., zawiadomił strony o prowadzonym na skutek odwołania J. R. postępowaniu oraz wskazał możliwość zapoznania się w ciągu 7 dni z aktami sprawy oraz wypowiedzenia co do zebranych materiałów i dowodów. Warunkiem uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, że podnoszone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Innymi słowy strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej (np. złożenia dokumentu). Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych, które miałyby istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy w postępowaniu przed organem I instancji, mimo iż organ odwoławczy zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Orzeczenia sądów administracyjnych przywołanych w sprawie dostępne są na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.