VII SA/Wa 1849/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Grzegorz Antas, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia J. K., utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] nakazującą J. K. - inwestorce obiektu i właścicielce działki nr [...] w miejscowości [...], gm. [...], rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach 16,55 m x 10,20 m i 2,17 m x 2,13 m (powierzchnia zabudowy - 173,43 m2), realizowanego na urządzeniach melioracji wodnych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 879/17 NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2873/15, oddalającego skargę Pani J. K. na ww. rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego z dnia [...] października 2015 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2017 r. J. K. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją [...] WINB z dnia [...] października 2015 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. [...] WINB wezwał wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów świadczących o tym, że rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego z dnia [...] października 2015 r. zostało wydane na podstawie fałszywych dowodów lub w wyniku przestępstwa. W odpowiedzi, pismem z dnia 6 maja 2021 r. J. K. poinformowała [...] WINB, że "powołuje się na notatkę służbową sporządzoną w roku 2019 przez J. P. Inspektora w PINB w [...], z której wynika, iż wstrzymanie pozwolenia na budowę odbyło się na telefon i brak było wówczas podstaw do wszczęcia przez PINB postępowania. Wnoszę o zwrócenie się do PINB w [...] o udostępnienie tejże notatki (...) W pismach kierowanych do organu wykazywałem szereg nieprawidłowości, wskazujących że Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...] bezprawnie wstrzymał mi wydanie decyzji pozwolenia na budowę garażu w m. [...], gm. [...] (...)". J. K. nie dołączyła do podania żadnego dokumentu (jakiegokolwiek orzeczenia sądu), zaś dodatkowo wskazała jako przesłankę wznowieniową art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., powołując się na ww. notatkę służbową z 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...][...] WINB odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją z dnia [...] października 2015 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2021 r. (data błędnie określona jako 6 maja 2021 r.) J. K. wniosła w terminie zażalenie na postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2021 r. Po rozpatrzeniu wskazanego zażalenia oraz dokonaniu analizy akt sprawy, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie postępowania wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a., który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. W myśl art, 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który je wydał. Przywołany przepis wymaga zatem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej; oraz nowe okoliczności i nowe dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2313/13). W piśmie z dnia 6 maja 2021 r. J. K. powołała się na notatkę sporządzoną w 2019 r., a więc po wydaniu decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] października 2015 r. Należy więc zauważyć, że tym samym skarżąca zarówno nie zachowała terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., jak i ustawowego wymogu istnienia dowodu w dniu wydania przez organ decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Zatem w sprawie nie zaistniały przesłanki formalne umożliwiające wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, a ponadto jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. rozpoczyna swój bieg od momentu, w którym wnioskodawca dowiedział się o istnieniu orzeczenia sądu lub innego organu potwierdzającego sfałszowanie dowodu, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a nie od daty, kiedy uzyskał wiadomość, że prawdopodobnie dowód ten został sfałszowany. Konstrukcja prawna przesłanek wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. jest w znacznej części identyczna. Przestępstwo co do zasady powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu i w tym zakresie jest to wymóg analogiczny jak w przypadku stwierdzenia fałszu dowodu (dokumentu) - wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2575/17. J. K., powołując się na przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., nie wskazała żadnego orzeczenia sądu lub innego organu potwierdzającego, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe lub że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni w żaden sposób nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Dla zaistnienia przedmiotowej przesłanki sfałszowanie dowodu musi być bowiem potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Organ administracji publicznej nie może zaś prowadzić postępowania dowodowego w celu ustalenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 337/08, wyrok NSA z dnia 8 lipca 2014 r" sygn. akt I OSK 2992/12). Jeżeli zatem nie zapadło w przedmiotowej sprawie orzeczenie potwierdzające sfałszowanie dowodu, to nie można określić daty początkowej terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W związku z powyższym, wznowienie postępowania administracyjnego przez organ wojewódzki w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. również nie było możliwe. Jak wskazano powyżej, z akt sprawy nie wynika, że jakikolwiek dowód został sfałszowany lub popełniono przestępstwo. Wnioskodawczyni nie udowodniła również, że wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia jakiegokolwiek niebezpieczeństwa lub szkody. Jeżeli strona występując z żądaniem wznowienia postępowania nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, uzasadniając wniosek w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do wniosku, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien w drodze postanowienia odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym (wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 2598/10). Odnosząc się do zarzutów i wniosków J. K. zawartych w zażaleniu, organ odwoławczy wskazał, że skarżąca w istocie domaga się merytorycznej oceny postępowania zakończonego badaną decyzją, która prowadzić miałaby do podważenia prawidłowości wydanego nakazu rozbiórki budynku gospodarczo- garażowego. Przeprowadzenie weryfikacji spornej decyzji pod kątem tego, czy akt jest dotknięty wadami wskazanymi przez skarżącą nie było jednak możliwe z uwagi na wystąpienie okoliczności uniemożliwiających wznowienie postępowania. Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J. K., wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 i 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Skarżąca powołała się na notatkę służbową sporządzoną w roku 2019 przez J. P. Inspektora w PINB w [...], z której wynika ,iż wstrzymanie pozwolenia na budowę odbyło się na telefon i brak było wówczas podstaw do wszczęcia przez PINB w [...] postępowania. Skarżąca wnioskowała o zwrócenie się do PINB w [...] o udostępnienie tej notatki. [...]WINB zignorował te okoliczności, twierdząc, że dokument ten nie ma znaczenia dla sprawy. W jej ocenie, [...]WINB nie zapoznał się nawet z treścią tego dokumentu, nie mógł zatem nawet ocenić jego przydatności dla postępowania zainicjowanego wnioskiem o wznowienie, jak też do ewentualnej weryfikacji decyzji ostatecznej. W ocenie skarżącej, z uwagi na rażące uchybienia natury proceduralnej postępowanie to nie powinno zostać wszczęte i nie powinno się toczyć. W pismach kierowanych do organu strona skarżąca wielokrotnie wykazywała szereg nieprawidłowości, wskazujących, że Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...] bezprawnie wstrzymał jej wydanie decyzji pozwolenia na budowę garażu. Zostało to zrobione celowo, bowiem gdyby wydano jej wcześniej pozwolenie na budowę garażu, wówczas M. S. na sąsiedniej działce nie mogłaby postawić budynku mieszkalnego z uwagi na zbyt małą odległość od stawu znajdującego się na działce skarżącej. W tym celu wstrzymano skarżącej nielegalnie wydanie pozwolenia na budowę garażu. Skarżąca wskazała, że wstrzymanie jej przez Wydział Architektury i Budownictwa wydania pozwolenia na budowę budynku garażowego było bezprawne. Różnica dni pomiędzy decyzją PINB a Wydziałem Architektury i Budownictwa wynosiła 9 dni. Złamano też przepisy k.p.a. o stosowaniu procedury uproszczonej na etapie ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji wydanych w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ono prawa. W rozpoznawanej sprawie J. K. wystąpiła z wnioskiem z dnia 10 czerwca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją [...] WINB z dnia [...] października 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nakazującą J. K. - inwestorce obiektu i właścicielce działki nr [...] w miejscowości [...], gm. [...], rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach 16,55 m x 10,20 m i 2,17 m x 2,13 m (powierzchnia zabudowy - 173,43 m2), realizowanego na urządzeniach melioracji wodnych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wniosek oparła na podstawach wznowienia określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. oraz art. 145 § 2 i 3 k.p.a. W piśmie z dnia 6 maja 2021 r. skarżąca wskazała ponadto na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Uzasadniając wniosek, skarżąca stwierdziła, że bezprawnie organ architektoniczno-budowlany wstrzymał jej wydanie pozwolenia na budowę garażu, co skutkowało następnie wszczęciem postępowania przez PINB w [...] i wydaniem nakazu rozbiórki. W ocenie wnioskodawczyni, dowodem potwierdzającym te okoliczności jest notatka służbowa z 2019 r. sporządzona przez J. P. - Inspektora PINB w [...], z której wynika, że wstrzymanie postępowania o pozwolenie na budowę odbyło się w wyniku rozmowy telefonicznej i brak było wówczas podstaw do wszczęcia postępowania przez PINB w [...]. Skarżąca nie przedstawiła tej notatki, zawracając się do organu o jej odnalezienie. Na wstępie wskazać należy, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą, wyliczoną enumeratywnie w przepisach art. 145-145b k.p.a. Złożenie wniosku o wznowienie nie prowadzi do wszczęcia postępowania, ale skutkuje podjęciem przez organ czynności proceduralnych podejmowanych w celu określenia dopuszczalności wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania przybiera formę postanowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest badać następujące kwestie: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim powołane przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie (art. 148 k.p.a.) liczony od daty powzięcia przez stronę informacji o przesłance wznowienia postępowania. W przypadku nie spełnienia któregokolwiek z ww. wymogów właściwy organ wydaje postanowienie odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., ograniczone jest łącznym wystąpieniem następujących warunków: po pierwsze, w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej wystąpił fałszywy dowód, po drugie, sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, po trzecie, fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy. Strona postępowania wznowieniowego, która twierdzi, że dowód zgromadzony w prowadzonym postępowaniu dowodowym okazał się fałszywy musi przedłożyć właściwemu organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był sfałszowany. Nie jest rzeczą organu administracji przeprowadzanie takiego dowodu we własnym zakresie (por. wyrok WSA w Warszawie z 9 sierpnia 2017 r., VII SA/Wa 2162/16, wyrok NSA z dnia 27 października 2016 r., I OSK 1663/16, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do tej przesłanki, stosownie do treści art. 145 § 2 k.p.a., postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu orzeczeniem sądu lub innego organu. Warunkiem jednak wznowienia, jest oczywistość sfałszowania dowodu. Ponadto musi zostać spełniony kolejny warunek, a mianowicie wznowienie musi być niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. W tej sprawie skarżąca, powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., nie wskazała jakie konkretnie dowody zostały sfałszowane oraz jakie okoliczności zostały ustalone na podstawie tych dowodów, które były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Podobnie w przypadku przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. wydania decyzji w wyniku przestępstwa. Skarżąca powołała jedynie ten przepis, nie wskazując o jakie przestępstwo chodzi. Pomimo wezwania z dnia 26 kwietnia 2021 r. skierowanego do pełnomocnika wnioskodawczyni E. K. przez organ I instancji, nie przedstawiła ona orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dowód był sfałszowany lub że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa. Rację ma więc organ odwoławczy, że wnioskodawczyni w żaden sposób nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wznowienia wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Ponadto – zgodnie z art. 148 k.p.a. - podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przypadku przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania rozpoczyna swój bieg od momentu, w którym wnioskodawca dowiedział się o istnieniu orzeczenia sądu lub innego organu potwierdzającego sfałszowanie dowodu, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. W tej sprawie brak takiego orzeczenia, dlatego nie można też określić daty początkowej terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazać należy, iż podstawą wznowienia postępowania może być wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Skarżąca powołała się na notatkę służbową z 2019 r. sporządzoną przez J. P. - Inspektora PINB w [...], z której wynika, że wstrzymanie postępowania o pozwolenie na budowę budynku gospodarczo-garażowego odbyło się w wyniku rozmowy telefonicznej i brak było wówczas podstaw do wszczęcia postępowania przez PINB w [...]. Przede wszystkim, wskazywana przez skarżącą notatka z 2019 r. jako nowy dowód nie istniała w dniu wydania decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. Oczywistym jest też, że fakt powołania się przez skarżącą na tę notatkę nie oznacza wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych. Skarżąca wskazuje na okoliczności związane z bezpodstawnym wstrzymaniem postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w konsekwencji brak podstaw prawnych do wszczęcia przez organy nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego, domagając się ponownej merytorycznej oceny prawidłowości wszczęcia tego postępowania. W odniesieniu do tej przesłanki, wskazanej w piśmie z dnia 6 maja 2021 r., skarżąca nie uprawdopodobniła też zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. W orzecznictwie wskazuje się, że jeżeli strona, występując z żądaniem wznowienia postępowania nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, czy to poprzestając jedynie na wskazaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też w ogóle nie uzasadniając wniosku czy też wreszcie uzasadniając wniosek w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do wniosku, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien (...) odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011 r., II OSK 2598/10). Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. Wnioskodawczyni wskazała na przesłanki kodeksowe z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. w żaden sposób ich nie uzasadniając, a w odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. uzasadnienie jej wystąpienia jest oczywiście bezzasadne. Organy rozpatrujące tę sprawę słusznie zatem uznały, że w tym przypadku istnieją podstawy do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. z uwagi na formalne przeszkody do oceny wniosku we wznowionym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.