VI SA/Wa 2290/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2021 r. sprawy ze skargi C. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego 1. uchyla punkt pierwszy zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz C. z siedzibą w W. kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNENIE We wrześniu 2013 r. C.z siedzibą w W. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP o udzielenie na jej rzecz prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Caritas" (dalej "sporny znak"), celem oznaczania nim towarów i usług w klasach wskazanych we wniosku. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. Urząd Patentowy RP działając na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 145 ust. 3 p.w.p., odmówił skarżącej udzielenia na jej rzecz prawa ochronnego na sporny znak w części dotyczącej towarów i usług z klas: - 16: papier i karton, wyroby z tych materiałów nie ujęte w innych klasach, plakaty, kalendarze, znaczki pocztowe, dzienniki, czasopisma, książki, papeteria, długopisy, pióra, ołówki, artykuły piśmienne, torby i woreczki do pakowania z tworzyw sztucznych, materiały drukowane, materiały szkoleniowe i instruktażowe, zeszyty, notatniki, druki, druki akcydensowe, publikacje, publikacje drukowane; - 35: organizowanie i prowadzenie baz danych o wolontariatach i odbiorcach ich pomocy, usługi promocji wolontariatu i pracy społecznej; - 36: organizacja zbiórek, organizowanie zbiórek pieniężnych i rzeczowych, organizowanie zbiórek fundusz dla osób trzecich i funduszy na cele dobroczynne; - 41: kształcenie katolickich pracowników socjalnych, nauczanie, nauczanie i organizowanie szkoleń z zakresu udzielania pierwszej pomocy, organizowanie i prowadzenie akcji oświatowo-zdrowotnych, organizowanie i prowadzenie konkursów, happeningów, warsztatów, festynów, pogadanek dla celów edukacyjno-rozrywkowych, organizowanie letniego i zimowego wypoczynku dzieci i młodzieży, publikowanie tekstów innych niż reklamowe, produkcja filmów i programów oświatowych, mikro- wydawnictwa, organizowanie warsztatów artystycznych, kształcenie praktyczne (pokazy), organizowanie zlotów, rajdów, centra szkoleniowe, usługi szkolenia dla: wolontariuszy i organizacji korzystających z ich pomocy, przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz kadr nowopowstających ośrodków wolontariatu, organizowanie zebrań wolontariuszy, centra wolontariatowe, działalność wydawnicza; - 43: zaopatrywanie w żywność i napoje, prowadzenie stołówek i barów, pierogarnia, restauracje, posiłki, restauracje samoobsługowe, przygotowywanie dań (żywność i napoje) oraz ich dostawa, kuchnie dla ubogich; - 44: pomoc medyczna, usługi lekarskie, usługi świadczone przez psychologów, terapeutów, aptekarzy, opieka pielęgniarska, włączając opiekę nad chorymi w domu, usługi szpitalne, opieka ambulatoryjna, opieka stomatologiczna, opieka rehabilitacyjna, usługi świadczone przez szpitale i inne zakłady lecznicze oraz apteki; - 45: organizowanie zgromadzeń religijnych, usługi adopcyjne, poszukiwanie osób zaginionych, usługi kaplic. W ocenie Urzędu Patentowego RP sporny znak jest bowiem podobny, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., do udzielonych na rzecz: 1. C. z siedzibą w M. (Hiszpania) wspólnotowego znaku towarowego "C." ([...]) z pierwszeństwem od 23 lipca 2003 r., przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klas: - 16: publikacje, magazyny, broszury i formularze; - 45: usługi w zakresie organizacji dobroczynnej i promocyjnej kościoła; 2. C. z siedzibą w W. wspólnotowego znaku towarowego "C." ([...]) z pierwszeństwem od 23 czerwca 2011 r., przeznaczonego do oznaczania usług z klas: - 35: usługi stowarzyszania, mianowicie promowanie i reprezentowanie filantropii, opieki społecznej, zamieszkania, ochrony zdrowia, rozwoju i organizacji niosących pomoc i ulgę; promowanie ogólnego i rządowego wspomnienia takich organizacji; rozwijanie i przeprowadzanie takich starań; zapewnianie usług wsparcia; zapewnianie strony internetowej promującej usługi zrzeszania, mianowicie promowanie interesów i reprezentowanie organizacji filantropijnych, związanych z dobrobytem społecznym, zamieszkaniem, zatrudnieniem, opieką zdrowotną, rozwojem, pomocą i wsparciem; promowanie ogólnego i rządowego wspomnienia takich organizacji; rozwijanie i przeprowadzanie takich starań i zapewnianie usług wsparcia; - 41 obejmującej: usługi edukacyjne, mianowicie organizowanie, prowadzenie, sponsorowanie i uczestniczenie w konferencjach, warsztatach i seminariach z dziedziny organizacji filantropijnych, związanych z dobrobytem społecznym, zamieszkaniem, zatrudnieniem, opieką zdrowotną, rozwojem, pomocą i wsparciem; rozwijanie, publikowanie i rozpowszechnianie książek, magazynów, biuletynów, sprawozdań, ulotek i materiałów szkoleniowych związanych z nimi; oraz osoby szkolące do prowadzenia działań i działalności w tym zakresie; usługi edukacyjne, zapewnianie strony internetowej zawierającej programy edukacyjne na różne tematy światowe dotknięte problemem gromadzenia funduszy; zapewnianie online magazynów, książek, biuletynów, sprawozdań, ulotek i materiałów szkoleniowych w związku z szerokim wachlarzem problemów dotkniętych potrzebą charytatywnego gromadzenia funduszy; 3. C. D. z siedzibą w Niemczech wspólnotowego znaku towarowego "C." ([...]) z pierwszeństwem od 11 kwietnia 2007 r., przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klas: - 16: publikacje, broszury i prospekty; - 36: realizacja rozmów telefonicznych dla darowizn i fundacji (pozyskiwanie finansowania), zarządzanie pieniędzmi z darowizn i fundacji, pozyskiwanie środków dla innych organizacji z ulgami podatkowymi, zbieranie datków w celach dobroczynności, darowizny (zbieranie - dla osób trzecich); - 45: usługi socjalne organizacji odnośnie do publicznej dobroczynności i pomoc zawodowa kościoła, świadczone przez osoby trzecie usługi odnośnie do potrzeb indywidualnych; 4. C. z siedzibą w R. (Włochy) wspólnotowego znaku towarowego "[...]" ([...]) z pierwszeństwem od 18 września 2006 r., przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klas: - 16: papier, tektura oraz przedmioty wykonane z tych materiałów, nie zawarte w innych klasach; materiały drukowane; materiały introligatorskie; fotografie; artykuły papiernicze; materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego; sprzęt dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiał instruktażowy i dydaktyczny (z wyjątkiem urządzeń); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nie zawarte w innych klasach); taśmy drukarskie; matryce do druku ręcznego; - 41: edukacja; kształcenie; rozrywka; działalność sportowa i kulturalna; - 43: aprowizacja w żywność i napoje; zakwaterowanie tymczasowe; - 44: usługi medyczne; usługi weterynaryjne; zabiegi kosmetyczne i upiększające dla ludzi i zwierząt; usługi dla rolnictwa, ogrodnictwa i leśnictwa; - 45: prywatne i społeczne usługi świadczone w celu zaspokojenia potrzeb poszczególnych osób; usługi bezpieczeństwa dla ochrony mienia i osób. Urząd Patentowy RP, mając na uwadze powyższe oraz powołując się na art. 145 ust. 3 p.w.p., stwierdził, że w odniesieniu do spornego znaku, w pozostałym, tj. niekwestionowanym zakresie towarów i usług zgłoszonych w klasach 4, 5, 6, 9, 14, 18, 21, 28, 35, 39, 44 i 45, nie zachodzą przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.p.w., dlatego też, po uprawomocnieniu się decyzji prawo ochronne na sporny znak w niekwestionowanym zakresie zostanie skarżącej przyznane. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie odmownym. Wskazała na charakter oznaczenia "[...]", tj. jego międzynarodowe uwarunkowania oraz powołała się na fakt uzyskania zgody na posługiwanie się tym oznaczeniem od wcześniej Uprawnionych do znaków przeciwstawionych: "[...]" ([...]), "[...] (dalej "przeciwstawione znaki"). Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy swoją odmowę i jednocześnie stwierdził, że po jej uprawomocnieniu się udzieli skarżącej ochronę na sporny znak w zakresie niekwestionowanym. Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu decyzji odwołał się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie sposobu traktowania dokumentów stanowiących wyrażenie zgody uprawnionego z wcześniejszego znaku towarowego, na rzecz podmiotu z nim powiązanego, do korzystania z jakiegoś oznaczenia, jak również na podobieństwa spornego znaku do wcześniejszych, wspólnotowych znaków przeciwstawionych "[...]". Powyższe w jego ocenie dowodzi, że w sprawie zachodzą przesłanki odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak, wynikające z art 132 ust. 2 pkt 2 p.p.p., bowiem istnieje możliwość realnej pomyłki, polegającej na uznaniu przez odbiorców, że towary/usługi sygnowane spornym znakiem pochodzą z tego samego źródła co towary/usługi sygnowane ww. wcześniejszymi przeciwstawionym znakami towarowymi, nienależącymi do Skarżącej. Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że przeciętny konsument, w przeciwieństwie do profesjonalnych i powiązanych ze sobą podmiotów z grupy [...], nie ma wiedzy na temat rzeczywistej struktury i istniejących pomiędzy ww. podmiotami – Skarżącą i Uprawnionymi z przeciwstawionych znaków, zależności, co uniemożliwia mu właściwe zweryfikowanie pochodzenia towaru/usługi oznaczonych przeciwstawionymi znakami towarowymi. Organ wyjaśnił, że przeciętny konsument zwykle ustala pochodzenie towaru/usługi w oparciu o umieszczone na nim oznaczenie handlowe, którego zadaniem jest identyfikacja źródła pochodzenia danego towaru/usługi. Skarżąca, wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Skarżąca wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji w całości odmownej, tj. w zakresie nieudzielenia prawa ochronnego na sporny znak. Ponadto Skarżącą wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj. pism [...], a to na okoliczność wyrażenia przez te podmioty, jako uprawnione do wcześniejszych, przeciwstawionych znaków [...], zgody na rejestrację na rzecz skarżącej późniejszego, spornego znaku [...]. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Skarżąca, w piśmie z 13 grudnia 2016 r., dodatkowo zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 133 p.w.p. Na rozprawie, która miała miejsce 14 grudnia 2016 r., WSA dopuścił wnioski dowodowe zawarte w skardze, a następnie, wyrokiem z 14 grudnia 2016 r., oddalił skargę jako niezasadną (VI SA/Wa 820/16). W ocenie WSA Urząd Patentowy RP prawidłowo rozstrzygnął o identyczności lub podobieństwie wskazanych – kwestionowanych w skarżonej decyzji towarów i usług, do oznaczania których zostały przeznaczone wcześniejsze, przeciwstawione znaki, we wskazanych klasach, a tym samym właściwie odmówił udzielenia Skarżącej prawa ochronnego na sporny znak w kolizyjnych zakresach, czyniąc to w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Sąd zaznaczył, że w toku postępowania skarżąca powoływała się na istnienie listów zgody, które pozwoliły na rejestrację znaków z podobnym oznaczeniem Caritas. Na tę okoliczność złożyła także wnioski dowodowe w postaci pism zwierających zgodę na rejestrację i używanie tego znaku, uzyskaną od podmiotów wcześniej uprawnionych z takiego znaku, jednak – jak słusznie uznał Urząd – listy te (zgody) nie są honorowane za wyjątkiem przypadku wygaśnięcia znaku, art. 133 p.w.p., co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych oraz NSA o sygnaturach akt II GSK 279/07, II GSK 1261/10, II GSK 1687/12, II GSK 147/15 i II GSK 198/15. WSA podzielił te poglądy orzecznicze. WSA uznał, że organ w sposób prawidłowy ustalił także krąg odbiorców przedmiotowych towarów i usług. Powyższy wyrok WSA strona zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 23 maja 2019 r. sygn. akt II GSK 1899/17, uchylił wyrok WSA i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że WSA, co do zasady, nie popełnił błędu, akceptując stanowisko Urzędu Patentowego RP o braku podstaw do uwzględnienia listów zgody, jednakże błędnie na tą okoliczność przywołał wyroki NSA w sprawach o sygn. akt II GSK 279/07 i II GSK 1261/10, bowiem zostały one wydane w odmiennym stanie prawnym i faktycznym. NSA wyjaśnił, że taką możliwość przewiduje art. 4 ust. 5 Pierwszej Dyrektywy Rady nr 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, zastąpionej Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r., mającą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U.UE.L z 8 listopada 2008 r. nr 299, s. 25), który zawiera upoważnienie dla państw członkowskich do dopuszczenia zgody uprawnionego z wcześniejszego znaku towarowego na udzielenie prawa ochronnego na znak późniejszy i do określenia okoliczności, w których wyrażenie zgody wyłączy odmowę rejestracji. Przepis ów został zaimplementowany do prawa polskiego normą art. 133 p.w.p., który w dniu zgłoszenia spornego znaku do ochrony przewidywał zgodę na udzielenie prawa ochronnego, jednak wyłącznie w odniesieniu do wcześniej zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej znaku towarowego, którego ochrona wygasła. NSA wskazał, że przepis ten – art. 133 p.w.p., następnie uległ zmianie na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1266), dalej "ustawa zmieniająca" i uzyskał brzmienie, zgodnie z którym przepisów art. 131 ust. 1 pkt 1, art. 132 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, 5 i 6 p.w.p. nie stosuje się, jeżeli zgłaszający wcześniejszy znak towarowy, uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego lub uprawniony z wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego wyrazi pisemną zgodę na rejestrację późniejszego znaku towarowego (art. 1 pkt 30 ustawy zamieniającej). Mając na uwadze powyższe nowelizacje oraz to, że w rozpoznawanym przypadku postępowanie zgłoszeniowe spornego znaku do ochrony zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, NSA ustalił, że w rozpoznawanym przypadku zastosowanie ma art. 133 p.w.p. w brzmieniu sprzed zmiany, tj. listy zgody należało akceptować jedynie do znaków wygasłych. Odmowa zastosowania przez Urząd Patentowy RP art. 133 p.w.p., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, nie wynika zatem z art. 315 ust. 3 p.w.p., który odnosi się do dokonywanej na dzień zgłoszenia oceny spełniania przez znak towarowy ustawowych warunków do uzyskania m.in. prawa ochronnego na znak towarowy, lecz z przepisu przejściowego ustawy zmieniającej tj. art. 6 ust. 1. Zgodnie z jego treścią, do postępowań o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawach o udzielenie (...) praw ochronnych i praw z rejestracji wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia wżycie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy dotychczasowe. NSA stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie ma wątpliwości, że organ prawidłowo przyjął, że sporny znak i znaki przeciwstawione są identyczne lub podobne, jednakże analiza podobieństwa towarów/usług nimi oznaczonych nasuwa wątpliwości. O podobieństwie towarów i usług nie rozstrzyga bowiem umieszczenie ich w tej samej klasie towarowej, gdyż zakres zgłoszonych i chronionych znakiem towarów i usług jest na tyle bogaty, że wymaga znacznie bardziej wnikliwego badania, niż zostało to przeprowadzone. NSA wskazał, że "już na pierwszy rzut oka powstają wątpliwości co do stwierdzonego w poszczególnych klasach podobieństwa towarowego np. w klasie 35 wyłączone zostały usługi organizowania i prowadzenia baz danych o wolontariatach i odbiorcach pomocy ze względu na rejestrację znaku [...] dla wymienionych w decyzji (str. 3) towarów w tej klasie. Szczegółowej oceny wymagają też wykluczone od rejestracji usługi z klasy 41 np. organizowanie zlotów i rajdów oraz zebrań wolontariuszy ze względu na zakres ochrony przewidziany w tej klasie dla wskazanego wyżej znaku i znaku [...]. Uwagę zwraca szczególnie stwierdzenie podobieństwa pomiędzy usługami medycznymi z klasy 44, do oznaczania których przeznaczony został znak włoski i usługami farmaceutycznymi zgłoszonymi dla znaku polskiego." Odnośnie ustalenia kręgu potencjalnych odbiorców towarów i usług Sąd kasacyjny, mając na względzie wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej "TSUE") z 22 czerwca 1999 r., C-342/97; Lloyd Schufabrik Meyer, ECLI:EU:C 1999:323, pkt 26, przywołał, że taką grupę ustala się według cech właściwych tzw. przeciętnemu odbiorcy, przy czym model takiego przeciętnego odbiorcy rozumiany jest jako osoby dobrze poinformowane, uważne i racjonalne. Z tego względu NSA odrzucił ustalenia Urzędu Patentowego RP, że za przeciętnego odbiorcę w rozpoznawanej sprawie należy uznać "osoby nienależycie poinformowane i uważne, które w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie będą w stanie odróżnić towarów bądź usług sygnowanych spornym znakiem i znakami przeciwstawionymi". Z tego powodu NSA polecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA uwzględni, że przyjęcie wadliwego modelu przeciętnego odbiorcy oznacza, że wynik badania mylącego podobieństwa znaków towarowych jest obarczony istotnym dla wyniku sprawy błędem. Wyrokiem z dnia 23 października 2019r., sygn. akt VI SA/Wa 1634/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, uchylił decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] WSA, w ślad za stanowiskiem NSA, stwierdziło, że Urząd Patentowy RP właściwie przyjął, że sporny znak słowny "[...]" i znaki przeciwstawione, tj.: słowno-graficzny "[...]" ([...]); słowny "[...]" ([...]); słowno-graficzny "[...]" ([...]) oraz słowny "[...]" ([...]) są oznaczeniami identycznymi lub podobnymi. Zauważalność tego podobieństw w warstwie wizualnej jest niesporna, a i na żadnym etapie postępowania nie była kwestionowana. Wobec tego, mając na względzie, że podstawową funkcją znaku towarowego jest jego zdolność odróżniająca towarów/usług nim oznaczonych, od towarów/usług tego samego rodzaju innego przedsiębiorcy, Urząd Patentowy RP obowiązany był zbadać, czy w odniesieniu do spornego znaku i znaków mu przecistawionych zachodzi ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd, co do pochodzenia oznaczonych nimi towarów/usług. W tym celu organ obowiązany był porównać zakresy ochrony przeciwstawionych znaków z zakresem wnioskowanym przez Skarżącą dla spornego znaku oraz ustalić model przeciętnego odbiorcy tych towarów/usług poprzez zindywidualizowanie tegoż odbiorcy w zależności od rodzaju towarów czy też usług. Jak wynika z badanej decyzji, organ przedstawił (wyliczył) towary/usługi, dla oznaczania których Skarżąca chce uzyskać prawo wyłączne na sporny znak, a następnie wymienił zakresy ochrony przeciwstawionych, wcześniejszych znaków. Porównawszy zakresy ochrony badanych oznaczeń – przeciwstawionych ze spornym, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., zakwestionował możliwość udzielenia prawa ochronnego na sporny znak w odniesieniu do opisanych w decyzji towarów/usług. W pozostałym, niezakwestionowanym zakresie, tj. w odniesieniu do towarów/usług z klas: 4, 5, 6, 9, 14, 18, 20, 21, 25, 26, 28, 30, 35 (częściowo), 39, 43 (częściowo), 44 (częściowo) i 45 (częściowo), w oparciu o art. 145 ust. 3 p.w.p., organ ustalił, że nie zachodzą przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., wobec czego wskazał, że po uprawomocnieniu się decyzji w zakresie odmownym, w odniesieniu do ww. klas, Skarżącej zostanie udzielone prawo ochronne na sporny znak. WSA przywoła stanowisko NSA, wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku z 23 maja 2019 r., gdzie wskazano, że o podobieństwie towarów/usług nie rozstrzyga samo umieszczenie ich w tej samej klasie towarowej/usługowej. Dlatego WSA stwierdził, że Urząd Patentowy RP ponownie badając – porównując zakresy potencjalnej ochrony spornego znaku z ochroną przeciwstawionych znaków nie może poprzestać jedynie na zestawieniu klas – towarów/usług, ale powinien wyjaśnić różnice wynikające z badanych zakresów, co kryje się pod niektórymi z nich, zwłaszcza usługami, oraz wskaże powody ewentualnych wyłączeń. W ślad za Sądem kasacyjnym WSA stwierdza, że Urząd Patentowy RP błędnie ustalił też, że za przeciętnego odbiorcę w rozpoznawanej sprawie należy uznać "osoby nienależycie poinformowane i uważne, które w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie będą w stanie odróżnić towarów bądź usług sygnowanych spornym znakiem i znakami przeciwstawionymi". Jak wskazał NSA, przy ustalaniu kręgu odbiorców, należy - odmiennie niż zrobił to organ, przyjąć, że modelem przeciętnego odbiorcy jest osoba dobrze poinformowana, uważna i racjonalna. Oczywiście postrzegając potencjalnego konsumenta kolizyjnych towarów/usług, jako osoba należycie poinformowaną, uważną i rozsądną, nie można pominąć, że przeciętny poziom uwagi (spostrzegawczości i ostrożności) owego konsumenta będzie się różnić w zależności od kategorii towarów/usług, co organ poszukując kręgu potencjalnych odbiorców musi uwzględnić. Innym odbiorcą będzie wszak nabywca pojedynczego np. kalendarza, czy ołówka (kl. 16), niż osoba korzystająca z kuchni dla ubogich (kl. 43), bądź z kształcenia katolickich pracowników socjalnych (kl. 41). Towary/usługi, do oznaczenia których porównywane znaki są/mają być zarejestrowane różnią się właściwościami, przeznaczeniem, sposobem użycia oraz rządzą się różnymi reżimami prawnymi, a także inne są sposoby ich dystrybucji. Z powyższych uwarunkowań wynika, że dla poszczególnych kategorii towarów/usług z zakwestionowanych klas, przeciętny konsumentem może być inny – nietożsamy. Zgodnie ze stanowiskiem ETS, wyrażonym w przywołanym powyżej wyroku z 22 czerwca 1999 r., C-342/97, jak również z wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji UE z 13 czerwca 2007 r., T-441/05, pot. 64, przy ocenie znaków towarowych pod uwagę należy brać odbiorcę konkretnej kategorii dóbr, tj. uwzględniać rodzaj towarów/usług i rodzaj ich odbiorców. Sąd zauważył, że pojęcie "przeciętny odbiorca" nie ma legalnej definicji, zatem to na organie rozstrzygającym o prawach podmiotowych – do znaku towarowego, ciąży obowiązek sprecyzowania tego pojęcia przez pryzmat konkretnych towarów/usług oraz roli znaku towarowego, jaką przyjmuje w obrocie gospodarczym. Dlatego też, dla wykazania prawdopodobieństwa konfuzji przeciwstawionych oznaczeń ze spornym znakiem należy ustalić właściwy kręg/kręgi potencjalnych odbiorców towarów/usług z zakwestionowanych klas. Przyjęcie wadliwego modelu przeciętnego odbiorcy prowadzi bowiem do sytuacji, że wynik badania mylącego podobieństwa znaków towarowych jest obarczony istotnym dla wyniku sprawy błędem. Należy przy tym również zauważyć, że samo ryzyko skojarzenia znaków, bez niebezpieczeństwa wprowadzenia potencjalnych - właściwie oznaczonych, odbiorców w błąd, nie jest wystarczające dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Mając powyższe na względzie WSA, uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie pkt 1. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020r. Urząd Patentowy RP działając na podstawie art. 245 ust 1 oraz art. 132 ust 2 pkt 2 w związku z art. 145 ust. 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2013 r. poz.1410 ze . zm.) po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2015r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...] zgłoszony dnia 10 września 2013 r. przez C. z siedzibą w W., Polska pod numerem [...] w części dotyczącej następujących towarów i usług: - 16: papier i karton, wyroby z tych materiałów nie ujęte w innych klasach, plakaty, kalendarze, znaczki pocztowe, dzienniki, czasopisma, książki, papeteria, długopisy, pióra, ołówki, artykuły piśmienne, torby i woreczki do pakowania z tworzyw sztucznych, materiały drukowane, materiały szkoleniowe i instruktażowe, zeszyty, notatniki, druki, druki akcydensowe, publikacje, publikacje drukowane, - 35: organizowanie i prowadzenie baz danych o wolontariatach i odbiorcach ich pomocy, usługi promocji wolontariatu i pracy społecznej - 36: organizacja zbiórek, organizowanie zbiórek pieniężnych i rzeczowych, organizowanie zbiórek funduszy dla osób trzecich i funduszy na cele dobroczynne - 41: kształcenie katolickich pracowników socjalnych, nauczanie, nauczanie i organizowanie szkoleń z zakresu udzielania pierwszej pomocy, organizowanie i prowadzenie akcji oświatowo- zdrowotnych, organizowanie i prowadzenie konkursów, happeningów, warsztatów, festynów, pogadanek dla celów edukacyjno-rozrywkowych, organizowanie letniego i zimowego wypoczynku dzieci i młodzieży, publikowanie tekstów innych niż reklamowe, produkcja filmów i programów oświatowych, mikro-wydawnictwa, organizowanie warsztatów artystycznych, kształcenie praktyczne (pokazy), organizowanie zlotów, rajdów, centra szkoleniowe, usługi szkolenia dla: wolontariuszy i organizacji korzystających z ich pomocy, przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz kadr nowopowstających ośrodków wolontariatu, organizowanie zebrań wolontariuszy, centra wolontariatowe, działalność wydawnicza - 43: zaopatrywanie w żywność i napoje, prowadzenie stołówek i barów, pierogarnia, restauracje, posiłki, restauracje samoobsługowe, przygotowywanie dań (żywność i napoje) oraz ich dostawa, kuchnie dla ubogich - 44: pomoc medyczna, usługi lekarskie, usługi świadczone przez psychologów, terapeutów, aptekarzy, opieka pielęgniarska, włączając opiekę nad chorymi w domu, usługi szpitalne, opieka ambulatoryjna, opieka stomatologiczna, opieka rehabilitacyjna, usługi świadczone przez szpitale i inne zakłady lecznicze oraz apteki, - 45: organizowanie zgromadzeń religijnych, usługi adopcyjne, poszukiwanie osób zaginionych, usługi kaplic, 1. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej następujących towarów i usług z klasy: - 16: papier i karton, wyroby z tych materiałów nie ujęte w innych klasach, plakaty, kalendarze, znaczki pocztowe, dzienniki, czasopisma, książki, papeteria, długopisy, pióra, ołówki, artykuły piśmienne, torby i woreczki do pakowania z tworzyw sztucznych, materiały drukowane, materiały szkoleniowe i instruktażowe, zeszyty, notatniki, druki, druki akcydensowe, publikacje, publikacje drukowane, - 35: usługi promocji wolontariatu i pracy społecznej - 36: organizacja zbiórek, organizowanie zbiórek pieniężnych i rzeczowych, organizowanie zbiórek funduszy dla osób trzecich i funduszy na cele dobroczynne - 41: kształcenie katolickich pracowników socjalnych, nauczanie, nauczanie i organizowanie szkoleń z zakresu udzielania pierwszej pomocy, organizowanie i prowadzenie akcji oświatowo- zdrowotnych, organizowanie i prowadzenie konkursów, happeningów, warsztatów, festynów, pogadanek dla celów edukacyjno-rozrywkowych, organizowanie letniego i zimowego wypoczynku dzieci i młodzieży, publikowanie tekstów innych niż reklamowe, produkcja filmów i programów oświatowych, mikro-wydawnictwa, organizowanie warsztatów artystycznych, kształcenie praktyczne (pokazy), organizowanie zlotów, rajdów, centra szkoleniowe, usługi szkolenia dla: wolontariuszy i organizacji korzystających z ich pomocy, przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz kadr nowopowstających ośrodków wolontariatu, organizowanie zebrań wolontariuszy, centra wolontariatowe, działalność wydawnicza, - 43: zaopatrywanie w żywność i napoje, prowadzenie stołówek i barów, pierogarnia, restauracje, posiłki, restauracje samoobsługowe, przygotowywanie dań (żywność i napoje) oraz ich dostawa, kuchnie dla ubogich - 44: pomoc medyczna, usługi lekarskie, opieka pielęgniarska, włączając opiekę nad chorymi w domu, usługi szpitalne, opieka ambulatoryjna, opieka stomatologiczna, opieka rehabilitacyjna, , usługi świadczone przez szpitale i inne zakłady lecznicze, - 45: organizowanie zgromadzeń religijnych, usługi adopcyjne, poszukiwanie osób zaginionych, usługi kaplic, 2. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej następujących usług z klasy: - 35: organizowanie i prowadzenie baz danych o wolontariatach i odbiorcach ich pomocy, - 44: usługi świadczone przez psychologów, terapeutów, aptekarzy, usługi świadczone przez apteki, 3. stwierdził, że po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji udzieli prawa na usługi wskazane w pkt 2. W uzasadnieniu Urząd wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu całego materiału znajdującego się w aktach sprawy stwierdził, iż zgłoszony znak towarowy jest podobny do znaków towarowych, na które udzielono prawa ochronne dla podobnych towarów i usług, a tym samym zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakami wcześniej zarejestrowanymi. Sporny znak słowny "[...]" i znaki przeciwstawione tj: słowno-graficzny "[...]" ([...]), słowny "[...] ([...]), słowno-graficzny "[...]" ([...]) oraz słowny "[...]"([...]) są oznaczeniami identycznymi lub podobnymi. Zauważalność tego podobieństwa w warstwie wizualnej jest niesporna i na żadnym etapie postępowania nie była kwestionowana. Organ podkreślił, że analizowane towary i usługi uznane przez organ za kolizyjne nie tylko mieszczą się w tej samej klasie towarowej/usługowej, lecz jak to zostało wykazane są one odpowiednio identyczne, podobne jak również komplementarne względem siebie. Po ponownej analizie porównywanych wykazów towarów i usług, uwzględniając również wytyczne sądu organ uznał, że poniżej wskazane usługi z klasy 35 i 44 nie są podobne w stopniu mogącym wprowadzić odbiorców w błąd, dlatego w zakresie tych usług uchylił swoją decyzję: Organ zauważył również, że ostatnią spośród przesłanek decydujących o niedopuszczalności udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej jest istnienie ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd co do pochodzenia towaru/usługi. Ryzyko to należy oceniać globalnie z uwzględnieniem wielu czynników, w szczególności stopnia podobieństwa między porównywanymi oznaczeniami, stopnia podobieństwa towarów (usług), dla których zostały zgłoszone, stopnia dystynktywności porównywanych oznaczeń oraz wszystkich pozostałych czynników istotnych w okolicznościach danej sprawy. Organ wskazał, że w badanej sprawie, krąg odbiorców stanowi ogół społeczeństwa, dokonujący zakupu wskazanych w odmowie towarów, jak również korzystający ze wskazanych usług. Wśród nich znajdą się osoby potrzebujące, korzystające z pomocy świadczonej przez Stowarzyszenie, jak również wolontariusze zaangażowani w działalność, jak również osoby doraźnie wspierające tą inicjatywę charytatywną poprzez zakup np. towarów z klasy 16 itp. Przy czym każda z osób może zarówno korzystać jak i wspierać działalność charytatywną świadczoną przez Caritas, trudno jest tym samym rozdzielić w sposób zdecydowany, z którymi odbiorcami powiązać można omawiane towary i usługi, z wyłączeniem pozostałego zakresu ochrony. Organ podkreślił, że podkreślić należy, że postrzegając potencjalnego konsumenta kolizyjnych towarów /usług, jako osobę należycie poinformowaną, uważną i rozsądną, nie można pominąć, że przeciętny poziom uwagi rozumianych jako spostrzegawczość i ostrożność będzie różnić się w zależności od kategorii towarów/usług. Innym odbiorcą będzie nabywca pojedynczego kalendarza, czy ołówka, niż osoba korzystająca z kuchni dla ubogich, bądź z kształcenia katolickich pracowników socjalnych. Niemniej podobieństwo jak również krąg odbiorców należy oceniać w obrębie danej klasy towarowej i usługowej. Zgodnie z analizą porównawczą przedstawioną przez Urząd w obrębie analizowanych klas mamy do czynienia z tymi samymi odbiorcami. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że przeciętny konsument rzadko, kiedy ma możliwość dokonania bezpośredniego porównania między poszczególnymi znakami i w tym zakresie musi ufać ich niedoskonałemu obrazowi zachowanemu w pamięci. Organ zauważył, że ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd jest oceną normatywną, a nie empiryczną, bowiem dla zastosowania omawianego przepisu wystarczające jest stwierdzenie ryzyka takiej pomyłki, a nie faktycznie zaistniałych pomyłek przez konsumentów (zob. wyr WSA w Warszawie z 27.07.2005r, VI SA/Wa 135/05, Legalis). Organ wskazał, że wyróżnia się dwie postaci ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. W znaczeniu wąskim - niebezpieczeństwo bezpośrednie i w znaczeniu szerokim - pośrednie niebezpieczeństwo. Pierwsze z nich zachodzi wówczas, gdy przeciętny odbiorca nie odróżnia znaków towarowych i sądzi, że towary i usługi nimi oznaczone pochodzą z innego przedsiębiorstwa. Ryzyko w drugim rozumieniu zachodzi wówczas, gdy przeciętny odbiorca wprawdzie odróżnia znaki towarowe, niemniej może błędnie mniemać, że towary lub usługi nimi oznaczone pochodzą z przedsiębiorstw powiązanych (zob. wyr SN z 14.10.2009r, sygn. akt V CSK 102/09, Legalis), (zob. Komentarz do Prawo Własności Przemysłowej, pod red.A.Michałak, s.422) W ocenie Urzędu z uwagi na stopień podobieństwa oznaczeń, zakresu ochrony, jak również odbiorców, do których są skierowane zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, obejmujące ryzyko skojarzenia kwestionowanego znaku ze znakami wcześniejszymi. Podstawową funkcją znaku towarowego jest zaś zapewnianie konsumentowi dostatecznego stopnia pewności, że oznaczany tym znakiem towar pochodzi od jednego, konkretnego producenta/usługodawcy. Przedmiotowe oznaczenie, zdaniem Urzędu, ze względu na bardzo znaczące podobieństwo do znaków przeciwstawionych z wcześniejszym pierwszeństwem oraz w związku z istnieniem wysokiego stopnia ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia wszystkich oznaczanych towarów i usług, funkcji tej spełniać nie może. W wyniku przeprowadzonego badania na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp Urząd Patentowy odmówił udzielenia prawa ochronnego w części wskazanych w decyzji towarów i usług na znak [...] z uwagi na podobieństwo do wcześniej zarejestrowanych znaków towarowych na rzecz innych uprawnionych. Organ wskazał, że po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, Urząd rozstrzygnie w sprawie udzielenia prawa ochronnego na usługi, w stosunku do których decyzja została uchylona decyzja tj. usług z klasy 35 i 44, jak również w części która nie jest objęta odmową. Pismem z dnia 23 września 2020r. C. z siedzibą w W., wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzje, zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 169 ust. 1 pkt 1) oraz ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie mogące mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji, w takim zakresie, w jakim organ uznał, iż przedstawione przez Skarżącego zgody od [...] na rejestrację znaku towarowego [...] we wszystkich klasach wymienionych w zgłoszeniu nr [...], nie są ważnymi powodami do udzielenia prawa ochronnego; 2. naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania przez Urzędem Patentowy RP, a mianowicie art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa w szczególności poprzez: a) brak podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a w konsekwencji brak wnikliwego zbadania przez organ kwestii zgody uprawnionego na objęcie zgodą znaku towarowego [...] nr zgłoszenia [...]; b) przyjęcie przez organ wadliwego modelu odbiorcy, co mogło mieć wpływ na wynik badania mylącego podobieństwa znaków towarowych i skutkować istotnym dla wyniku sprawy błędem; ustalając istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd organ obowiązany był do porównania zakresów ochrony oraz do ustalenia przeciętnego odbiorcy tych towarów i usług, prawidłowego ustalenia ryzyka konfuzji przeciwstawionych oznaczeń i ustalenia właściwego, potencjalnego kręgu odbiorców; c) ograniczenie uzasadnienia decyzji organu do powtórzenia stanowiska stron i doktryny i nieskonkretyzowanie na czym polegała możliwość niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i usług; d) brak rozważenia przez organ całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaniechaniu wyjaśnienia przez organ wszystkich istotnych okoliczności związanych ze sprawą; organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; e) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przekroczeniu przez organ granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie analizy podobieństwa towarów i usług przeciwstawionych znaków w sposób zupełnie dowolny i w oderwaniu od przedstawionych faktów, a zgodnie z orzeczeniem NSA z 23.05.2019 sygn. Akt II GSK 1899/17 zakres zgłoszonych i chronionych znakiem towarów i usług jest na tyle bogaty, że wymaga znacznie bardziej wnikliwego badania, niż to zostało przeprowadzone przez organ; f) nieuzasadnienie przez organ w sposób poprawny decyzji, a w szczególności: - lakoniczne wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej co uniemożliwia Zgłaszającemu znak [...] zrozumienie motywów którymi kierował się Organ przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia; Wobec podniesionych zarzutów, skarżąca wniosła uchylenie decyzji organu w części odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...] W uzasadnieniu strona podniosła, że Urząd Patentowy nie wziął pod uwagę argumentów zgłaszającego przekazanych w piśmie z dn. 17.06.2014r. oraz w piśmie z dn. 11.08.2014r., że ww. znaki towarowe zostały zarejestrowane na rzecz podmiotów zrzeszonych w [...]. C. jest konfederacją zrzeszającą ponad 160 członków - krajowych organizacji [...] działających na całym świecie (w tym w Polsce jest nim zgłaszający tj. [...]). To jedna z największych światowych organizacji charytatywnych, której działalność jest inspirowana wiarą katolicką i działa we współpracy kościołem katolickim. Siedzibą C. jest W. Wszystkie krajowe organizacje [...] są członkami swoich regionalnych sieci [...], a na poziomie międzynarodowym są członkami konfederacji [...]. Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że zgłaszający przedmiotowy znak towarowy tj. [...] jest pełnoprawnym członkiem [...]. [...] jest instytucją charytatywną Konferencji Episkopatu Polski. Została reaktywowana 10 października 1990 roku. Odwołuje się do tradycji pracy charytatywnej [...] sprzed 1950 roku. Działa w oparciu o ustawę z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego. Od 2004 roku posiada status organizacji pożytku publicznego (KRS 0000198645). C. koordynuje pracę 44 diecezjalnych i archidiecezjalnych [...] w Polsce, wspierając je wykonywaniu ich zadań. Ponadto C. pełni rolę reprezentacyjną (występując w imieniu C. na szczeblu krajowym i międzynarodowym), formacyjno-informacyjną (prowadząc szkolenia, sympozja, rozpoznając obszary i skalę ubóstwa w Polsce), operacyjną (inicjując ogólnopolskie zbiórki funduszy dla Polski i zagranicy, organizując transporty humanitarne, udzielając pomocy doraźnej i długofalowej, materialnej, psychologicznej, prawnej i finansowej osobom bezrobotnym, bezdomnym, chorym, starszym, dzieciom z rodzin ubogich, a także imigrantom i uchodźcom). Skarżąca przypomniała, że znak [...] został po raz pierwszy przez C. a zgłoszony do ochrony w Urzędzie Patentowym RP dnia [...] kwietnia 1994r. za nr [...]. Ochrona znaku [...] trwała 10 lat i wygasła dnia 21 kwietnia 2004r. W opinii strony skarżącej, brak jest podstaw do odmowy rejestracji znaku towarowego "[...]" na rzecz C. z siedzibą w W. ponieważ wszystkie podobne znaki towarowe na które powołuje się Urząd Patentowy RP zostały zarejestrowane na rzecz C. ([...]) lub organizacji krajowych [...] zrzeszonych w konfederacji [...]. C., jako członek konfederacji C. posiada pisemne upoważnienie C. do posługiwania się logiem i słowem "[...]" a także do ubiegania się o rejestracje znaku słownego "[...]" w Urzędzie Patentowym RP. C. zwrócił się z pisemną prośbą do [...] o przesłanie analogicznej zgody na rejestrację przedmiotowego znaku towarowego Caritas w Urzędzie Patentowym RP na rzecz C. Pozytywna odpowiedź wpłynęła od wszystkich [...]. Odnosząc się do kwestii uzyskanych przez Zgłaszającego znak [...] zgód od [...], skarżąca powołała się na stanowisko dr A. M., który stwierdził, że zgody na rejestrację może udzielić też uprawniony ze znaku powszechnie znanego, pomimo iż przepis wprost o tym nie stanowi. Skarżąca wskazała ponadto, że Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego dopuścił możliwość zarejestrowania znaków towarowych zawierających słowo "[...]" na rzecz podmiotów zrzeszonych w [...] a zatem nie ma przeciwwskazań do rejestracji przedmiotowego znaku towarowego "[...]" na rzecz C. w Urzędzie Patentowym RP zwłaszcza, że nie zachodzi ryzyko konfuzji, które może mieć miejsce jedynie w przypadku konkurujących ze sobą podmiotów, a jak wykazano wyżej w tym przypadku wszystkie podmioty są zrzeszone w [...] tworzą jedną organizację nie konkurując ze sobą.  W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie przesądzona została już kwestia identyczności lub podobieństwie wskazanych w zaskarżonej decyzji towarów i usług, do oznaczania których zostały przeznaczone wcześniejsze, przeciwstawione znaki. Przesądzono również, że sporny znak słowny "[...]" i znaki przeciwstawione tj: słowno-graficzny "[...]" ([...]), słowny "[...] ([...]), słowno-graficzny "[...]" ([...]) oraz słowny "[...]"([...]) są oznaczeniami identycznymi lub podobnymi. Zauważalność tego podobieństwa w warstwie wizualnej jest niesporna i na żadnym etapie postępowania nie była kwestionowana. Należy mieć jednak na uwadze, że istnienie względnej przeszkody udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, o której stanowi art. 132 ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej stwierdza się łącznie w oparciu o analizę trzech następujących elementów: podobieństwa lub identyczności oznaczeń, podobieństwa lub identyczności towarów do oznaczania których służą porównywane znaki oraz istnienia ryzyka wprowadzenia w błąd wśród odbiorców, dla których przeznaczone są towary lub usługi oznaczane tymi znakami. W związku z powyższym, uwzględniając wytyczne zawarte w orzeczeniach NSA i WSA w Warszawie, Urząd Patentowy rozpoznając sprawę ponownie zobowiązany był zbadać, czy w odniesieniu do spornego znaku i znaków mu przecistawionych zachodzi ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd, co do pochodzenia oznaczonych nimi towarów/usług. Dla wykazania prawdopodobieństwa konfuzji przeciwstawionych oznaczeń ze spornym znakiem organ miał ustalić właściwy kręg/kręgi potencjalnych odbiorców towarów/usług z zakwestionowanych klas. Organ wskazał, że w badanej sprawie, krąg odbiorców stanowi ogół społeczeństwa, dokonujący zakupu wskazanych w odmowie towarów, jak również korzystający ze wskazanych usług. Wśród nich znajdą się osoby potrzebujące, korzystające z pomocy świadczonej przez Stowarzyszenie, jak również wolontariusze zaangażowani w działalność, jak również osoby doraźnie wspierające tą inicjatywę charytatywną poprzez zakup np. towarów z klasy 16 itp. Przy czym każda z osób może zarówno korzystać jak i wspierać działalność charytatywną świadczoną przez Caritas, trudno jest tym samym rozdzielić w sposób zdecydowany, z którymi odbiorcami powiązać można omawiane towary i usługi, z wyłączeniem pozostałego zakresu ochrony. Organ podkreślił, że postrzegając potencjalnego konsumenta kolizyjnych towarów /usług, jako osobę należycie poinformowaną, uważną i rozsądną, nie można pominąć, że przeciętny poziom uwagi rozumianych jako spostrzegawczość i ostrożność będzie różnić się w zależności od kategorii towarów/usług. Innym odbiorcą będzie nabywca pojedynczego kalendarza, czy ołówka, niż osoba korzystająca z kuchni dla ubogich, bądź z kształcenia katolickich pracowników socjalnych. Niemniej podobieństwo jak również krąg odbiorców należy oceniać w obrębie danej klasy towarowej i usługowej. Zgodnie z analizą porównawczą przedstawioną przez Urząd w obrębie analizowanych klas mamy do czynienia z tymi samymi odbiorcami. Zdaniem organu przy tak wysokim stopniu podobieństwa samych oznaczeń i identyczności oraz podobieństwie towarów względem przeciwstawionych zarejestrowanych oznaczeń powstaje ryzyko wprowadzenia w błąd nabywcy/ usługobiorcy, co do pochodzenia oferowanych przezeń towarów i usług lub co najmniej istnienia pomiędzy uprawnionymi z rejestracji znaków a zgłaszającym związków gospodarczych. Mając na uwadze powyższe, orzekający w niniejszej sprawie sąd doszedł do przekonania, że Urząd Patentowy pomimo prawidłowego ustalenia kręgu odbiorców, doszedł do nieprawidłowych wniosków co do ryzyka wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd, co do pochodzenia oznaczonych nimi towarów/usług. Jak zauważył NSA w wyroku z 23 maja 2019 r. sygn. akt II GSK 1899/17, ryzyko to należy oceniać globalnie z uwzględnieniem wielu czynników, w szczególności stopnia podobieństwa między porównywanymi oznaczeniami, stopnia podobieństwa towarów (usług), dla których zostały zgłoszone, stopnia dystynktywności porównywanych oznaczeń oraz co najważniejsze wszystkich pozostałych czynników istotnych w okolicznościach danej sprawy. Zdaniem ponownie orzekającego sądu, organ nie uwzględnił wszystkich pozostałych czynników istotnych w okolicznościach danej sprawy. Są to okoliczności, które przez organ zostały zupełnie pominięte a mają one decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W ocenie sądu rozstrzygając przedmiotową sprawę należy uwzględnić jej specyfikę i szczególny charakter. Przede wszystkim jak słusznie podkreśla strona skarżąca, w sprawie nie mamy do czynienia z konkurującymi ze sobą przedsiębiorcami, podmiotami. Nie zachodzi konieczność ochrony praw przedsiębiorcy, którego prawo do znaku towarowego zostaje naruszone przez inny podmiot wprowadzający odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług. Zarówno strona skarżąca jak i podmioty na rzecz których zarejestrowane zostały przeciwstawione znaki, nie prowadzą typowej działalności gospodarczej. Ponadto podmioty na rzecz których zarejestrowane zostały przeciwstawione znaki towarowe [...] wyraziły zgodę na posługiwanie się logiem i słowem "[...]" a także na ubiegania się o rejestracje znaku słownego "[...]" w Urzędzie Patentowym RP. Okoliczności, że pisma te mogły nie stanowić tzw. listów zgody w rozumieniu art. 133 p.w.p. z uwagi na jego ówczesne brzmienie, nie oznacza, że organ mógł je pominąć podczas rozpoznawania sprawy. Zdaniem sądu pisma te stanowią decydujący dowód w sprawie, potwierdzający, że w sprawie nie zachodzi ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd, co do pochodzenia oznaczonych nimi towarów/usług. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy należy uwzględnić fakt, że znaki przeciwstawione zostały zarejestrowane na rzecz [...] lub organizacji krajowych [...] zrzeszonych w konfederacji [...]. Również skarżąca C., jest członkiem konfederacji [...]. W istocie mamy więc do czynienia z jedną organizacją charytatywną, działającą w różnych krajach, realizującą te same dzieła pomocy doraźnej i długofalowej, materialnej i finansowej osobom bezrobotnym, bezdomnym, chorym, starszym, dzieciom z rodzin ubogich, a także imigrantom i uchodźcom, pomocy humanitarnej ofiarom wojen, kataklizmów i nieszczęść naturalnych. Sąd zgadza się z organem, że jedna z podstawowych funkcji znaku towarowego jest zapewnianie konsumentowi dostatecznego stopnia pewności, że oznaczany tym znakiem towar pochodzi od jednego, konkretnego producenta/usługodawcy. Jednakże zakładając czysto hipotetycznie (co należy wykluczyć z uwagi na okoliczność, że w każdym państwie działa wyodrębniona strukturalnie [...]), że potencjalny odbiorca zostanie wprowadzony w błąd co pochodzenia towarów lub usług i skorzysta z pomocy np. [...] zamiast C., to z uwagi na charakter i rodzaj świadczonej pomocy, nieuzasadnione jest twierdzenie, że prawa tego odbiorcy usług/towarów zostaną w jakikolwiek sposób naruszone. Wobec powyższego w ocenie sądu, brak jest podstaw do odmowy rejestracji znaku towarowego "[...]" (w części objętej odmową) na rzecz C. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a zasądzając na rzecz strony kwotę 1000 zł tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego oraz na podstawie § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. 2019 poz. 1431) kwotę 1200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.