III OSK 6031/21
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2024-12-18
Skład orzekający: NSA Teresa Zyglewska, NSA Mirosław Wincenciak, WSA Kazimierz Bandarzewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wójt gminy posiada interes prawny do zaskarżenia uchwały rady gminy o nieudzieleniu mu wotum zaufania?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy o nieudzieleniu wójtowi wotum zaufania nie narusza jego interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Brak jest bezpośredniego, konkretnego i realnego związku między taką uchwałą a sytuacją prawną wójta, ponieważ nie ogranicza ona jego kompetencji, nie pozbawia mandatu ani nie nakłada obowiązków. Skutki prawne, takie jak możliwość zarządzenia referendum w sprawie odwołania, nie stanowią naruszenia interesu prawnego w momencie podjęcia uchwały o nieudzieleniu wotum zaufania.Stan faktyczny
Wójt Gminy Krasnystaw zaskarżył uchwałę Rady Gminy Krasnystaw z dnia 1 lipca 2020 r. o nieudzieleniu mu wotum zaufania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, uznając, że wójt posiada legitymację skargową i że uchwała została podjęta zgodnie z prawem. W skardze kasacyjnej wójt zarzucił naruszenie przepisów materialnych i procesowych, kwestionując m.in. brak merytorycznej debaty i błędną wykładnię przepisów dotyczących wotum zaufania. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i odrzucono skargę. Zasądzono zwrot wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: asystent sędziego Olga Libiszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E.G.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 915/20 w sprawie ze skargi E.G.P. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia Wójtowi Gminy [...] wotum zaufania postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz E.G.P. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 915/20 oddalił skargę E.G. na uchwałę Rady Gminy Krasnystaw z dnia 1 lipca 2020 r. nr XVIII/141/2020 w przedmiocie udzielenia Wójtowi Gminy Krasnystaw wotum zaufania.
W motywach uzasadnienia Sąd wskazał w pierwszej kolejności, że badając legitymację skarżącej uznał, iż w świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713, z późn. zm.) zwanej dalej u.s.g., posiada ona interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, który wynika z przymiotu skarżącej jako obywatela i jednocześnie osoby pełniącej stanowisko Wójta Gminy Krasnystaw, której dotyczy uchwała w sprawie nieudzielenia wotum zaufania. Tym samym skarżąca posiada legitymację skargową do zaskarżenia przedmiotowej uchwały.
Dokonując zaś merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze Sąd stwierdził, iż brak było podstaw do jej uwzględniania, bowiem Rada Gminy w Krasnymstawie spełniła wymogi, w tym i warunki formalne określone w art. 18 ust. 2 pkt 4a w zw. z art. 28aa ust. 1-9 u.s.g., poprzedzające podjęcie ww. uchwały. Jak wynika z protokołu nr 18/2020 z XVIII Sesji VIII kadencji Rady Gminy Krasnystaw z dnia 1 lipca 2020 r., zgodnie z porządkiem obrad Wójt Gminy Krasnystaw przedstawił "Raport o Stanie Gminy za 2019 r.". Ze względu na stan epidemii w 2020 r., termin do przedstawienia radzie gminy raportu został przesunięty o 60 dni, to jest do dnia 30 lipca 2020 r. Po przedstawieniu raportu Przewodniczący Rady Gminy przeszedł do kolejnego punktu obrad, jakim była debata nad "Raportem o Stanie Gminy Krasnystaw za 2019 r." i w tym celu udzielił głosu radnym. W debacie wzięli udział radni: M.B., J.P. i A.B. Głos w debacie zabrał również Sołtys Sołectwa Siennica Nadolna. Z protokołu obrad wynika, że wystąpienia radnych miały związek z "Raportem o Stanie Gminy Krasnystaw za 2019 r.". W ocenie Sądu okoliczność, że radni nie zgłosili zastrzeżeń i nie sformułowali konkretnych zarzutów co do zagadnień, które były przedmiotem raportu, nie przekreśla ważności i merytoryczności samej debaty. Nawet gdyby radni gminy nie brali w ogóle czynnego udziału w debacie, to brak byłoby podstaw do stwierdzenia, że mogłoby dojść do naruszenia procedury określonej w art. 28aa u.s.g.
Podkreślono nadto, że zgodnie z art. 28aa ust. 9 u.s.g. podjęcie uchwały w sprawie wotum zaufania zostało poprzedzone głosowaniem podjętym w ustawowym składzie rady. Z protokołu obrad wynika, że głosowanie Rady Gminy Krasnystaw nad wotum zaufania dla Wójta Gminy Krasnystaw przedstawiało się następująco: w głosowaniu brało udział 13 radnych, a Wójt otrzymał 7 głosów za udzieleniem wotum zaufania, 0 głosów przeciw udzieleniu wotum zaufania, a 6 głosów było wstrzymujących się. Oznacza to, że w sytuacji, kiedy ustawowy skład rady gminy wynosi 15 radnych, a bezwzględna większość ustawowego jej składu wynosi 8 głosów, to podjęto w istocie uchwałę o nieudzieleniu Wójtowi Gminy Krasnystaw wotum zaufania. Jednak po zakończeniu głosowania nad udzieleniem wotum zaufania dla Wójta Gminy Krasnystaw, Rada Gminy Krasnystaw odrębnie przeprowadziła dodatkowe głosowanie nad uchwałą o nieudzieleniu wotum zaufania Wójtowi Gminy Krasnystaw za rok 2019. Sąd zaakcentował, że art. 28aa ust. 9 u.s.g. w sposób jasny wskazuje, że po zakończeniu debaty nad raportem o stanie gminy rada gminy przeprowadza głosowanie za udzieleniem wójtowi wotum zaufania. Nie przeprowadza się natomiast w takiej sytuacji głosowania w przedmiocie nieudzielenia wójtowi wotum zaufania, gdyż niepodjęcie uchwały o udzieleniu wójtowi wotum zaufania jest równoznaczne z podjęciem uchwały o nieudzieleniu wójtowi wotum zaufania. Procedowanie nad odrębną uchwałą w przedmiocie nieudzielenia wójtowi wotum zaufania było więc zbędne i stanowi wprawdzie, zdaniem Sądu, naruszenie prawa, jednak jest to defekt prawnie obojętny. Uchwała bowiem o nieudzieleniu wójtowi wotum zaufania stanowi w istocie potwierdzenie pierwotnego stanowiska, jakim było niepodjęcie uchwały o udzieleniu wójtowi wotum zaufania. Uchwała ta potwierdziła tylko faktycznie, że brak wotum zaufania był nieprzypadkowy i w konsekwencji zasadnie przyjęto w zaskarżonej uchwale, że doszło do nieudzielenia wotum zaufania Wójtowi Gminy Krasnystaw.
Sąd wskazał ponadto, że zaskarżona w rozpoznawanej sprawie uchwała Rady Gminy zawiera wszystkie obowiązkowe elementy uchwały wskazane w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283) oraz uzasadnienie. Brak w pisemnym uzasadnieniu uchwały rady gminy szczegółowych motywów nieudzielenia wójtowi gminy wotum zaufania, nie stanowi zaś o niezgodności takiej uchwały z prawem, ponieważ ani z przepisu art. 14 u.s.g. normującego ogólne zasady podejmowania przez radę gminy uchwał, ani z rozporządzenia w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" nie wynika bezwzględny obowiązek pisemnego uzasadnienia tego rodzaju uchwały.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła E.G., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego:
a) art. 18 ust. 2 pkt 4a oraz art. 28aa ust. 4 i 9 u.s.g. przez ich błędną wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że nie wpływają na ważność powzięcia uchwały (a także konieczność jej uchylenia) następujące okoliczności:
- przed przystąpieniem do głosowania nad wotum zaufania nikt nie wziął udziału w merytorycznej dyskusji nad przygotowanym raportem o stanie gminy,
- radni nie sformułowali zastrzeżeń co do naruszenia stabilności finansowej gminy ani naruszeń w zakresie funkcjonowania podległych jednostek organizacyjnych przeważyły zaś subiektywne odczucia radnych,
- członkowie Komisji (Komisja Skarg, Wniosków i Petycji, Komisja Finansów i Rozwoju, Komisja Oświaty, Kultury i Spraw Społecznych oraz Komisja Rewizyjna) pozytywnie ocenili działalność Wójta Gminy za rok 2019,
- rozpatrując raport rada powinna czynić to w sposób kompleksowy, odnosząc się do przedstawionego stanu gminy, czy wójt zrealizował swoje obowiązki w szczególności w zakresie realizacji polityk, programów i strategii, uchwał rady gminy i budżetu obywatelskiego, jak też jakie są przyczyny ewentualnego braku realizacji tych aktów i czy winą za brak ich realizacji można obciążyć organ wykonawczy, czy też były one wynikiem obiektywnych uwarunkowań,
- instytucja raportu o stanie gminy i wotum zaufania nie może być podstawą do wyłącznie "politycznego" rozliczania wójta przez radnych, gdyż raport o stanie gminy ma za zadanie służyć zaznajomieniu mieszkańców gminy, w tym radnych, z bieżącą kondycją gminy i na tej podstawie, po rozpatrzeniu raportu, ma zostać podjęta decyzja o udzieleniu wójtowi wotum zaufania bądź nieudzieleniu wotum zaufania,
- ponadto w odpowiedzi na skargę Rada Gminy Krasnystaw reprezentowana przez Przewodniczącego Rady wniosła o uwzględnienie skargi w części dotyczącej oceny realizacji zadań przez Wójta Gminy Krasnystaw za 2019 rok, dokonanej i w czasie debaty nad "Raportem o stanie gminy" oraz stwierdzenie nieważności i uchwały nr XVIII/141/2020 Rady Gminy Krasnystaw z dnia 1 lipca 2020 r.,
b) art. 28aa ust. 9 w związku z art. 4 u.s.g. w związku z art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji RP przez ich błędną wykładnię, co spowodowało przekroczenie granic dopuszczalnego swobodnego uznania i dowolne przyjęcie, że:
- podjęta w dniu 1 lipca 2020 r. uchwała Nr XVIII/141/2020, której treścią jest nieudzielenie Wójtowi Gminy Krasnystaw wotum zaufania za rok 2019 jest zgodna z obowiązującymi przepisami, w sytuacji gdy zaskarżona uchwała podjęta została bez merytorycznego odniesienia się do działalności wójta i przy braku sformułowania jakichkolwiek zastrzeżeń,
c) art. 28aa ust. 4 w związku z art. 4 u.s.g. przez ich błędną wykładnię, którą skutkowała bezpodstawnym przyjęciem, że nad podjętą uchwałą odbyła się merytoryczna debata, w sytuacji gdy debata nie dotyczyła zastrzeżeń co do działalności wójta,
2) przepisów prawa procesowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., przez oddalenie skargi na zaskarżoną uchwałę, w sytuacji gdy mimo treści regulacji art. 18 ust. 2 pkt 4a oraz art. 28aa ust. 4 i 9 u.s.g.:
- przed przystąpieniem do głosowania nad wotum zaufania nikt nie wziął udziału w merytorycznej dyskusji nad przygotowanym raportem o stanie gminy,
- radni nie sformułowali zastrzeżeń co do naruszenia stabilności finansowej gminy ani naruszeń w zakresie funkcjonowania podległych jednostek organizacyjnych, przeważyły zaś subiektywne odczucia radnych,
- członkowie Komisji (Komisja Skarg, Wniosków i Petycji, Komisja Finansów i Rozwoju, Komisja Oświaty, Kultury i Spraw Społecznych oraz Komisja Rewizyjna) pozytywnie ocenili działalność Wójta Gminy za rok 2019,
- rozpatrując raport rada powinna czynić to w sposób kompleksowy, odnosząc się do przedstawionego stanu gminy, czy wójt zrealizował swoje obowiązki w szczególności w zakresie realizacji polityk, programów i strategii, uchwał rady gminy i budżetu obywatelskiego, jak też jakie są przyczyny ewentualnego braku realizacji tych aktów i czy winą za brak ich realizacji można obciążyć organ wykonawczy, czy też były one wynikiem obiektywnych uwarunkowań,
- instytucja raportu o stanie gminy i wotum zaufania nie może być podstawą do wyłącznie "politycznego" rozliczania wójta przez radnych, gdyż raport o. stanie gminy ma za zadanie służyć zaznajomieniu mieszkańców gminy, w tym radnych, z bieżącą kondycją gminy i na tej podstawie, po rozpatrzeniu raportu, ma zostać podjęta decyzja o udzieleniu wójtowi wotum zaufania bądź nieudzieleniu wotum zaufania.
W oparciu o wskazane zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sadem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a.
W tej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanki nieważności postępowania, tym niemniej zaistniała przesłanka odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu wskazuje, że skuteczne wniesienie skargi w tym trybie uzależnione zostało od tego, czy strona skarżąca wykaże naruszenie - poprzez unormowania kwestionowanej uchwały - przysługującego jej interesu prawnego lub uprawnienia. W myśl art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie strony wnoszącej skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym jest właśnie art. 101 ust. 1 u.s.g. Brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia strony składającej skargę obliguje sąd w takim przypadku do odrzucenia skargi.
Nie budzi wątpliwości, że skarga wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru tzw. skargi powszechnej (actio popularis) co oznacza, że same potencjalne skutki danej uchwały, które mogłyby nastąpić w przyszłości nie dają uprawnienia do jej skutecznego wniesienia.
Uchwała Rady Gminy Krasnystaw z dnia 1 lipca 2020 r. nr XVIII/141/2020 w sprawie nieudzielenia wotum zaufania Wójtowi Gminy Krasnystaw za 2019 rok została podjęta na podstawie art. 28aa ust. 9 u.s.g.. Uchwała ta stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącej, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Ze skuteczną skargą może więc wystąpić co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Dopiero ustalenie, że strona skarżąca posiada w tym względzie legitymację do wniesienia skargi, otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z 14 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 457/16; wyrok NSA z 2 września 2014 r. sygn. akt II OSK 237/13; wyrok NSA z 21 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 2560/13; postanowienie NSA z 16 listopada 2022 r. sygn. akt III OSK 6056/21, postanowienie NSA z 22 października 2024 r. sygn. akt III OSK 5253/21).
Wbrew twierdzeniu Sądu pierwszej instancji, objęta tą sprawą uchwała w sprawie nieudzielenia wotum zaufania nie dotyczyła interesu prawnego skarżącej będącej Wójtem Gminy Krasnystaw w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Także ta skarżąca nie wykazała, w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą. Interes ten powinien być bezpośredni, konkretny i realny. Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącej a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia określonych obowiązków.
Podnoszone w skardze okoliczności wskazujące na skutki prawne wynikające z nieudzielenia wotum zaufania oraz będące wskazówką dla mieszkańców Gminy co do prawidłowości sprawowania urzędu Wójta tej Gminy przez skarżącą nie stanowią o naruszeniu jej interesu prawnego. Także okoliczność, że uchwała o nieudzieleniu wotum zaufania może w przyszłości doprowadzić do odwołania danej osoby z funkcji Wójta nie oznacza, że już sama uchwała w chwili jej podjęcia naruszyła interes prawnych takiej osoby.
Uchwała o nieudzieleniu wójtowi wotum zaufania w żaden sposób ani nie ogranicza zakresu kompetencji osoby pełniącej funkcję organu wykonawczego gminy, nie pozbawia jej mandatu, ani też w inny sposób nie ingeruje w pełnienie tej funkcji. Uchwała odmawiająca udzielenia wotum zaufania nie powoduje żadnych skutków prawnych dla wójta. Nawet kolejna uchwała o nieudzieleniu wójtowi wotum zaufania podjęta w następnym roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym podjęto pierwszą uchwałę o nieudzieleniu takiego wotum i która może prowadzić do podjęcia przez radę gminy następnej uchwały w przedmiocie zarządzenia referendum w sprawie odwołania danej osoby z pełnionej funkcji organu wykonawczego gminy – nie narusza interesu prawnego strony skarżącej. Jak wprost wynika z treści art. 28aa ust. 10 u.s.g., rada gminy jedynie może podjąć uchwałę o przeprowadzeniu referendum w sprawie odwołania wójta z tego powodu, że w dwóch kolejnych latach nie udzieliła mu wotum zaufania. Podjęcie dwóch następujących po sobie w kolejnych latach uchwał odmawiających udzielenia wotum zaufania także nie powoduje naruszenia interesu prawnego Wójta. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 stycznia 2022 r. sygn. akt III OSK 4896/21; w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2022 r. sygn. akt III OSK 5083/21; w postanowieniu z dnia 16 listopada 2022 r. sygn. akt III OSK 6056/21; w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 2318/22, w postanowieniu z dnia 14 lutego 2024 r. sygn. akt III OSK 1247/22 oraz w postanowieniu z dnia 22 października 2024 r. sygn. akt III OSK 5253/21). Sąd w tym składzie podziela ten pogląd.
Ponadto zbliżona sytuacja została uregulowana przez ustawodawcę w art. 28a ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym w przypadku podjęcia uchwały o nieudzieleniu wójtowi absolutorium z wykonania budżetu, rada gminy ma obowiązek podjąć uchwałę w przedmiocie przeprowadzenia referendum w sprawie odwołania danej osoby z funkcji organu wykonawczego gminy. Mimo, że powołany art. 28a ust. 1 u.s.g. nakazuje radzie gminy podjęcie uchwały w przedmiocie ewentualnego referendum po podjęciu uchwały o nieudzieleniu absolutorium, to w orzecznictwie sądowym również dominuje pogląd, zgodnie z którym uchwała o nieudzieleniu wójtowi absolutorium nie może zostać skutecznie zaskarżona przez tegoż wójta z powodu nienaruszenia jego interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. (postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 4237/17, postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 38/14).
Jednostkę samorządu terytorialnego stanowią mieszkańcy, co wprost wynika zarówno z art. 16 ust. 1 Konstytucji RP, jak i art. 1 ust. 1 u.s.g. Mieszkańcy mają prawo zarówno dokonać wyboru wójta (i radnych rady gminy), jak też zagwarantowane jest im prawo do odwołania wójta lub całej rady gminy w drodze referendum. Tym samym nawet potencjalna możliwość zarządzenia referendum w sprawie odwołania wójta nie stanowi dla niego ingerencji w jego prawnie chroniony interes. To mieszkańcy mają w tym zakresie decydujący głos, a nie wójt który nie może mieć prawa do zniweczenia możliwości wypowiadania się przez mieszkańców co do dalszego pełnienia przez daną osobę swojej funkcji jako organu wykonawczego. Podjęcie uchwały o odmowie udzielenia wotum zaufania nie narusza żadnego prawnie chronionego dobra osoby, której tego wotum nie udzielono. Każda osoba pełniąca funkcje publiczne pochodzące w powszechnych wyborów poddana jest ocenie przez wyborców. Także okoliczność, że potencjalnie uchwała o nieudzieleniu wotum zaufania może stanowić wskazówkę dla wyborców w trakcie wyborów samorządowych nie stanowi jeszcze naruszenia interesu prawnego osoby, której tego wotum nie udzielono.
Podnoszona przez Wójta Gminy Krasnystaw jako stronę skarżącą kwestia wyrażenia pozytywnych opinii przez cztery komisje Rady Gminy co do raportu o stanie tej Gminy za 2019 r. oraz brak udziału w dyskusji mieszkańców tej Gminy na sesji Rady Gminy nie stanowią kryterium kontroli tej uchwały, ani też nie uzasadniają przyznania stronie skarżącej legitymacji do jej zaskarżenia. Mieszkańcy nie zgłosili chęci udziału w dyskusji. Miała zaś miejsce dyskusja samych radnych, którzy podjęli uchwałę nieudzielającą skarżącej kasacyjnie wotum zaufania. Uchwała w sprawie wotum zaufania stanowi wyraz oceny radnych co do działalności wójta w roku poprzednim, w szczególności w zakresie realizacji polityk, programów i strategii i uchwał rady gminy. Radni w tym zakresie decydują samodzielnie i nie stanowi naruszenia prawa sytuacja, w której radni podejmą uchwałę, której skutkiem nie jest udzielenie wotum zaufania nawet, jeżeli w przekonaniu wójta nie ma merytorycznych ku temu podstaw. Jedynym bowiem w tym zakresie kryterium kontroli takich uchwał jest kryterium legalności, a więc kryterium, które opiera się o wykazanie naruszenia przepisu prawa. Żaden zaś przepis ustawy o samorządzie gminnym ani innej ustawy nie gwarantuje wójtowi udzielenia wotum zaufania nawet w przypadku, gdyby raport o stanie gminy wskazywał na same osiągnięcia wójta.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż nie ma podstaw do uznania, że uchwała o nieudzieleniu Wójtowi Gminy Krasnystaw wotum zaufania narusza prawnie chroniony interes osoby pełniącej tę funkcję.
Ponieważ Sąd pierwszej instancji rozpoznał skargę podlegającą odrzuceniu, to Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 189 w związku z art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. w punkcie pierwszym postanowienia uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę.
Odrzucając skargę Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonuje kontroli zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów, jak również nie rozpoznaje zawartych w skardze wniosków.
Rozstrzygając w punkcie drugim postanowienia o zwrocie wpisu od skargi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło