I SAB/Sz 119/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel,, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Kierownika [...] w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Kierownika [...] w C. do udostępnienia informacji publicznej; 2. stwierdza, że Kierownik [...] C. dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku J.R. z dnia 16 stycznia 2024 r., która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Kierownika [...] w C. na rzecz skarżącej J.R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. R. (dalej: "Skarżącą") wnioskiem z [...] stycznia 2024 r. (godz. 9:53), wniesionym do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej: "Organ") w formie dokumentu elektronicznego w zakresie postępowania na tonery zwróciła się o "wskazanie jaka firma wygrała postępowanie, gdyż z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z P.. Ł. otrzymaliśmy informację, że tylko my złożyliśmy ofertę". Ponadto, Skarżąca wniosła o przesłanie pełnej oferty wybranej przez Organ firmy, wraz z e-mailem z widoczną datą i godziną wpływu oferty, aby zweryfikować, czy została dostarczona w terminie wskazanym w postępowaniu. Skarżąca wskazała, aby dokumenty w wersji elektronicznej udostępnić jej na mocy przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2020.2176 t.j.; dalej: "u.d.i.p."). Skarżąca w wiadomości e-mail wysłanej do Organu [...] kwietnia 2024 r., (godz. 11:14) w pierwszej kolejności wniosła nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmujący żądanie przesłania wszystkich faktur zakupu materiałów eksploatacyjnych do drukarek od dnia [...].01.2024 r. Jednocześnie w treści tej wiadomości Skarżą de facto ponowiła swój wniosek z [...] stycznia 2024 r. (godz. 9:53) o udostępnienie informacji w trybie u.d.i.p., zwracając się m.in. o udostępnienie pełnej dokumentacji wraz z otrzymanymi ofertami, jeśli zakupy (materiałów eksploatacyjnych do drukarek) wymusiły przeprowadzenie postępowania/ postępowań. Jak wskazała Skarżąca - jeśli oferta została złożona drogą e-mailową to o dołączenie e-maila z datą jej wpłynięcia, a jeśli drogą korespondencyjną - numer listu oraz nazwę spedytora. A zatem wniosek Skarżącej z [...] kwietnia 2024 r. obejmował również informacje wskazane w ww. wniosku z [...] stycznia 2024 r. z godz. 9:53, tj. "pełnej oferty wybranej przez Organ firmy, wraz z e-mailem z widoczną datą i godziną wpływu oferty". Na koniec Skarżąca zwróciła się z prośbą, aby dokumenty udostępnić na mocy i w terminie określonym w u.d.i.p. W dniu [...] sierpnia 2024 r. (godz. 13:53) Organ w wiadomości e-mail wskazał, że w odpowiedzi na pytanie z [...] kwietnia 2024 r. przesłane drogą elektroniczną informuje, że dokumenty zamówienia wraz ze wskazaniem wykonawcy zostały podane do publicznej wiadomości na stronie OPS w C., w związku z tym zostały udostępnione w formie przewidzianej w art. 7 u.d.i.p. W odniesieniu do dokumentów w postaci ofert Organ poinformował, że oferty nie zostały wytworzone przez Organ w związku z tym nie stanowią informacji publicznej. W odpowiedzi z [...] sierpnia 2024 r. (godz. 10:47) Skarżąca podziękowała za udzieloną informację a ponadto wskazała, że " ... zapraszamy do zapoznania się ze zrozumieniem z wyrokiem WSA w Opolu w wyroku z 31 marca 2014 r. (sygn. akt II SAB/Op 13/14) ........". Pismem z [...] lipca 2024 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając Organowi przewlekłe prowadzenie sprawy w przedmiocie braku udzielenia informacji w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. w zakresie przesłania wnioskowanych dokumentów. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o stwierdzenie przewlekłego prowadzenia sprawy przez Organ i niezałatwienia sprawy w terminie. Złożyła wniosek o zobowiązanie Organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu skargi wraz z aktami sprawy. Skarżąca zwróciła się także o przyznanie od Organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł. Wniosła także o zwrot kosztów postępowania. Odpowiadając na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I, Organ za pismem procesowym z [...] sierpnia 2024 r. przekazał skargę. Jednocześnie wyjaśnił, że odpowiedź na wniosek Skarżącej została przygotowana i przesłana [...] kwietnia 2024 r., jednak omyłkowo nie została przekazana przez Organ do wnioskodawcy z adresu poczty elektronicznej. Organ udzielił informacji odnośnie do zakresu zapytania w dniu [...] lipca 2024 r. W załączeniu Organ przekazał treść ww. e-maila wysłanego [...] kwietnia 2024 r. przez pełnomocnika do Organu. Mając powyższe na uwadze, Organ wniósł o oddalenie skargi jako przedwczesnej oraz nieuzasadnionej. Pismem z [...] września 2024 r. wezwano pełnomocnika Organu do nadesłania odpowiedzi na wniosek Skarżącej udzielonej przez Organ [...] lipca 2024 r. wraz z załącznikami, o której mowa w piśmie Organu z [...] sierpnia 2024 r. Odpowiadając na to wezwanie, w piśmie procesowym z [...] września 2024 r. Organ przesłał uzupełniającą korespondencję między stronami. Ponadto wskazał ostatecznie, że odpowiedź została Skarżącej udzielona [...] sierpnia 2024 r., za którą Skarżąca podziękowała [...] sierpnia 2024 r, odpisując na e-mail. Organ wskazał również, że umieszczenie informacji publicznej w BIP lub na stronie jednostki wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek w trybie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Skarżąca nie kwestionowała tej informacji w e-mailu z [...] sierpnia 2024 r. Mając powyższe na uwadze, wniósł o odstąpienie od ukarania Organu grzywną. Pismem z [...] października 2024 r. ponownie wezwano Organ do nadesłania odpowiedzi na pytanie Skarżącej udzielonej przez Organ [...] lipca 2024 r. Odpowiadając na wezwanie, pełnomocnik Organu w piśmie procesowym z [...] października 2024 r. wyjaśnił, że w aktach sprawy brak jest innych odpowiedzi i innej korespondencji ze Skarżącą, aniżeli ta złożona dotychczas w sprawie. Zaznaczył, iż w związku z tym omyłkowo wskazał, że była udzielona odpowiedź [...] lipca 2024 r. Treść odpowiedzi, które Organ wystosował została złożona w sądzie - jest nią wiadomość e-mail z 8 sierpnia 2024 r. Pełnomocnik wskazał, iż omyłkowo w terminie 14 dni nie została udzielona Skarżącej odpowiedź na wniosek. Kierownik OPS sądził, że to pełnomocnik prześle odpowiedź do Skarżącej, tymczasem pełnomocnik przygotował treść odpowiedzi do Organu (e-mail w aktach sprawy, przesłany w terminie 14 dni od dnia wniosku - na adres Organu). Organ do dnia otrzymania skargi był przeświadczony, że odpowiedź została przesłana do Skarżącej przez pełnomocnika i do wiadomości Organu. Nie było winy Organu w nieudzieleniu informacji, działanie Organu nie było celowe, nie było skierowane na zignorowanie Skarżącej, czy lekceważenie reguł określonych w u.d.i.p. Zawiniła poczta e-mail i brak komunikacji. Ponadto Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko reprezentowane w sprawie. Skarżąca wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez sprecyzowanie polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi, w piśmie z [...] października 2024 r. wyjaśniła, że zaskarżyła bezczynność organu, ponieważ kilkakrotnie zwracała się z zapytaniem o podanie wyników z otwarcia ofert dotyczących dostawy materiałów eksploatacyjnych, a także protokołu z otwarcia ww. postępowania. Prosiła także o wskazanie firm (oraz kwot), jakie zostały wybrane do realizacji zadania na rok 2024. Skarżąca zwracała się również z prośbą o przesłanie w wersji elektronicznej faktur zakupu za 2024 r. na materiały eksploatacyjne do drukarek. Wnioskowane dokumenty nie zostały przesłane przez Organ. Przewodniczący Wydziału I w związku z wyjaśnieniami złożonymi przez Skarżącą w piśmie z [...] października 2024 r. w sprawie I SAB/Sz 119/24 zarządził rozdzielenie skarg z dnia [...] lipca 2025 r. w ten sposób, że: - skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia [...] stycznia 2024 r. (email godz. 9:14) o przesłanie protokołu zawarcia ofert w postępowaniu prowadzonym przez OPS w C. dotyczącym dostawy materiałów eksploatacyjnych związanych z realizacją zadania na rok 2024, zarejestrować pod sygn. akt I SAB/Sz 172/24; - skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. (email godz. 11:14) o przesłanie faktur zakupu OPS w C. za okres 2024 r. na materiały eksploatacyjne drukarek zarejestrować pod sygn. akt I SAB/Sz 173/24. Tym samym skarga w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 119/24 obejmowała bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia Skarżącej informacji publicznej wskazanej we wniosku z [...] stycznia 2024 r. (godz. 9:53) de facto ponowionym [...] kwietnia 2024 r. (godz. 11:14), tj. "wskazanie jaka firma wygrała postępowanie, gdyż z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z P.. Ł. otrzymaliśmy informację, że tylko my złożyliśmy ofertę" oraz o przesłanie pełnej oferty wybranej przez Organ firmy, wraz z e-mailem z widoczną datą i godziną wpływu oferty. W piśmie procesowym z [...] listopada 2024 r. - stanowiącym uzupełnienie odpowiedzi na skargę - Organ wniósł o oddalenie skargi lub w przypadku uznania przez sąd, że doszło do naruszenia prawa, do uznania, że naruszenie to nie miało miejsca w sposób rażący. Po szczegółowym przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w sprawie. Organ ponownie podkreślił, że odpowiedź została udzielona Skarżącej 8 sierpnia 2024 r., a Skarżąca [...] sierpnia 2024 r. podziękowała za otrzymana odpowiedź i nie ponawiała swojego wniosku. Organ wskazał ponadto, że [...] listopada 2024 r. wysłał Skarżącej cały komplet dokumentacji dotyczący dwóch zamówień oraz żądanej faktury. Do pisma załączył kompletną dokumentację dotyczącą zamówienia na zakup tuszy i tonerów, w którym została wybrana oferta. Skarżąca, po doręczeniu jej pisma procesowego Organu z [...] listopada 2024 r., w którym Organ poinformował o zrealizowaniu wniosku Skarżącej i przedłożył na tą okoliczność stosowne dokumenty, nie zakwestionowała stanowiska Organu w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j.; dalej: "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 P.p.s.a. zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotem wniesionej skargi jest bowiem bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak z kolei stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Skarga na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie. Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). W kontrolowanej sprawie Skarżąca wskazuje, że domagała się udostępnienia informacji wskazanej w Jej wniosku z [...] stycznia 2024 r. godz. 9:53 (ponowionego [...] kwietnia 2024 r. godz. 11:14) w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p. Jak stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną". W świetle powyższego wskazać należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Oznacza to, że w wypadku, gdy dany podmiot będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie i w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p., wbrew tym przepisom, ani nie udostępni w nakazanym terminie – w drodze czynności materialno-technicznej w sposób i formie zgodnych z wnioskiem – żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o ww. okolicznościach, to tym samym zaistnieje sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości i nie jest sporne, że Skarżąca była zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w C., który to ośrodek jest jednostką organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego (ten ostatni jest zobowiązany do zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej na mocy art. 16 § 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm.) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Odnosząc się do strony przedmiotowej Sąd zauważa, że u.d.i.p. określa ją bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA: z 30 października 2002 r., II SA 181/02, II SA 1956/02 i II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów i informacji odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Żądana informacja w postaci treści ofert/oferty dotyczącej zamówień składanych przez organ pod nazwą "zakup i dostawa tuszy i tonerów do urządzeń drukujących" jak i dokumenty dotyczące terminu ich/jej złożenia oraz informacja dotycząca wyboru danego oferenta niewątpliwie ma związek z zawieraniem i wykonywaniem umów przez organ administracji publicznej. Oferta odzwierciedla też spełnienie kryteriów i warunków złożenia zamówienia, co podlega kontroli społecznej, w tym w ramach prawa do informacji publicznej. Ponadto dokumenty i informacje dotyczące terminu złożenia ofert oraz wyboru danego oferenta potwierdzają skuteczność złożonej oferty i prawidłowość działania organu w zakresie rozstrzygnięcia ogłoszonego postępowania, co również podlega kontroli społecznej. W orzecznictwie wskazuje się, że pomimo iż sama oferta nie jest dokumentem wytworzonym przez organ administracji, to z uwagi na fakt, że jej treść wprost odnosi się do projektowanego sposobu wykonania zadania publicznego finansowanego ze środków publicznych, a ponadto została złożona w konkursie, którego wynik decydował o powierzeniu wykonania tego zadania podmiotom zewnętrznym wobec powiatu, należało uznać, że zawiera informacje o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (wyroki: WSA w Rzeszowie z 21 maja 2019 r., II SAB/Rz 26/19; WSA we Wrocławiu z 6 sierpnia 2024 r.; IV SAB/Wr 137/24; WSA w Białymstoku z 20 listopada 2024 r., II SAB/BK 109/24). W orzecznictwie podkreśla się, że w myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują. Informację o jakiej mowa stanowią więc wszelkie dane o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego. W zakres tego pojęcia wpisują się materiały dokumentujące fakt lub sposób zadysponowania majątkiem publicznym, w tym treść i postać umów cywilnoprawnych dotyczących takiego majątku. Charakter taki mają dokumenty związane z zawieraniem i wykonywaniem umów, co powoduje, że chodzi tu przede wszystkim o oferty przyjęte przez dysponenta środków publicznych i zakwalifikowane jako podlegające uwzględnieniu w procedurze wyboru kontrahenta dla podmiotu publicznego (zob. wyroki: WSA w Opolu z 9 grudnia 2010 r., II SAB/Op 27/10; WSA w Bydgoszczy z 17 kwietnia 2013 r., II SAB/Bd 25/13; WSA w Poznaniu z 15 października 2015 r., II SAB/Po 81/15; WSA w Warszawie z 11 stycznia 2018 r., II SAB/Wa 109/17; WSA w Rzeszowie z 21 maja 2019 r., II SAB/Rz 26/19). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lutego 2023 r., III OSK 7186/21 wskazał, że dokumenty złożone w toku postępowania prowadzonego przed publicznym podmiotem stanowią część dokumentacji zawartej w aktach takiego postępowania, a zatem stają się częścią zebranego materiału dowodowego danej sprawy. Taki materiał dowodowy stanowi więc informację o "sprawie publicznej", o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wobec takiego rozumienia informacji publicznej, nie można mieć zatem wątpliwości, że wnioskowane przez Skarżącą informacje wskazane w ww. wniosku z [...] stycznia 2024 r. (godz. 9:35) należy kwalifikować jako mające charakter publiczny a zatem objęte przepisami u.d.i.p. A zatem bezpodstawne było twierdzenie Organu zawarte w odpowiedzi udzielonej Skarżącej [...] sierpnia 2024 r., że oferty nie zostały wytworzone przez Organ w związku z tym nie stanowią informacji publicznej. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się w istocie do ustalenia, czy Organ zareagował na ww. wniosek Skarżącej z [...] stycznia 2024 r. godz. 9:53 w sposób i trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Organ do dnia wniesienia przez Skarżącą skargi w rozpoznawanej sprawie, pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia Skarżącej informacji publicznej zgodnie z Jej wnioskiem z [...] stycznia 2024 r., ponowionym [...] kwietnia 2024 r. Sąd zauważa bowiem, że powyższy wniosek Skarżącej wpłynął do Organu [...] stycznia 2024 r. o godz. 9:53, a zatem zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowy termin na udzielenie wnioskowanej informacji upłynął bezskutecznie, jak zasadnie stwierdziła Skarżąca (30 stycznia 2024 r. - wtorek). Jak wynika z akt sprawy i twierdzeń Organu skierowanej do skarżącej wiadomością z [...] sierpnia 2024 r. Organ poinformował Skarżącą, że dokumenty zamówienia wraz ze wskazaniem wykonawcy zostały podane do publicznej wiadomości na stronie OPS w C., w związku z tym zostały udostępnione w formie przewidzianej w art. 7 u.d.i.p. jednocześnie jednak Organ poinformował Skarżącą, że oferty nie zostały wytworzone przez Organ w związku z tym nie stanowią informacji publicznej. Natomiast w piśmie procesowym z [...] listopada 2024 r. (nadesłanym w toku postępowania sądowego) Organ wskazał, że kompletną odpowiedź na ww. wniosek Skarżącej z [...] stycznia 2024 r., ponowiony [...] kwietnia 2024 r. przesłał do Skarżącej w e-mailu z [...] listopada 2024 r. (czyli po wniesieniu przez Skarżącą skargi). Wtedy to Organ przekazał Skarżącej cały komplet dokumentacji dotyczący dwóch zamówień oraz żądanej faktury (wnioskiem z [...] kwietnia 2024 r.). Skarżąca w toku postępowania nie zanegowała faktu otrzymania ww. korespondencji e-meilowej Organu z [...] listopada 2024 r., obejmującej informację zgodną z zakresem Jej wniosku z [...] stycznia 2024 r. (godz. 9:53), ponowionego [...] kwietnia 2024 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że Organ w terminie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej ani nie udzielił Skarżącej wnioskowanej informacji publicznej zgodnie z pełnym zakresem Jej wniosku, ani nie dokonał w stosunku do Skarżącej innych czynności w sprawie, w tym nie skierował do Skarżącej pisma w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. powiadamiającego o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Dodać bowiem należy, iż nie wszystkie sprawy o udzielenie informacji publicznej będą na tyle proste, aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie, niektóre mogą wymagać postępowania wyjaśniającego. Ustawodawca miał to jednak na uwadze przy regulacji art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Dopiero brak udzielenia informacji publicznej oraz brak powiadomienia w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, co do zasady oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (por. wyrok NSA z 14 maja 2014 r., I OSK 1027/14). Ze stanu faktycznego sprawy wynika po pierwsze, że odpowiedź na wniosek z [...] stycznia 2024 r., godz. 9:53 udzielona przez Organ [...] sierpnia 2024 r., w której poinformował, że dokumenty zamówienia wraz ze wskazaniem wykonawcy zostały podane do publicznej wiadomości na stronie OPS w C., w związku z tym zostały udostępnione w formie przewidzianej w art. 7 u.d.i.p., a oferty nie zostały wytworzone przez Organ w związku z tym nie stanowią informacji publicznej, została przesłana do Skarżącej dopiero po wniesieniu przez nią skargi do sądu, co miało miejsce w lipcu 2024 r. W dalszej kolejności Organ przesłał Skarżącej – w toku postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie - korespondencją e-mailową Organu z [...] listopada 2024 r. zawierającą cały komplet dokumentacji dotyczący dwóch zamówień oraz żądane faktury, tj. do pisma załączył kompletną dokumentację dotyczącą zamówienia na zakup tuszy i tonerów, w tym również ofertę, o którą wnioskowała Skarżąca z potwierdzeniem terminu jej złożenia w Organie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że Organ nie zachował 14-dniowego terminu przewidzianego przez ustawodawcę na udostępnienie wnioskodawcy informacji publicznej, ewentualnie na powiadomienie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie mógł uznać, że w sprawie Organ nie dopuścił się bezczynności z w uwagi na okoliczności wskazywane w odpowiedzi na skargę (i w jej uzupełnieniu), tj. nieporozumienie związane z przesłaniem Skarżącej odpowiedzi na jej ponowny wniosek z [...] kwietnia 2024 r. Wskazać bowiem należy, że termin na udostępnienie Skarżącej informacji objętych zakresem ww. wniosku z [...] stycznia 2024 r. (jaka firma wygrała postępowanie, przesłanie oferty wraz z dowodem terminu jej złożenia) upływał [...] stycznia 2024 r. Ponadto w odpowiedzi na ponowiony wniosek z [...] kwietnia 2024 r. Organ wskazał, że oferta nie pochodzi od niego w związku z czym jej udostępnienie nie podlega przepisom u.d.i.p. Sąd podkreśla, że – jak wynika z akt sprawy – realizacja pełnego zakresu ww. wniosku Skarżącej miała miejsce dopiero [...] listopada 2024 r., w której to dacie Organ przesłał Skarżącej cały komplet dokumentacji dotyczący dwóch zamówień zawierający wnioskowane informacje. A zatem pełną i wyczerpującą odpowiedź Organ przesłał do Skarżącej dopiero [...] listopada 2024 r. Sąd podkreśla ponadto, że ciążący co do zasady na Organie obowiązek udostępnienia informacji, której dotyczył ww. wniosek nie oznacza, że czynność ta nie mogła być uzależniona od podjęcia dodatkowych czynności przez Organ, konieczne jednak jest wykazanie przez Organ, że można w tym przypadku zasadnie wywodzić, że nie jest to informacja prosta, lecz przetworzona. Z materiału dowodowego sprawy takie okoliczności nie wynikają. Uznając zatem, że Organ zobowiązany w rozpoznawanej sprawie nie podjął w ustawowym terminie, w sposób zgodny z prawem, działań, do których obliguje go ustawa o dostępie do informacji publicznej, przyjąć należało, że Organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu ww. wniosku Skarżącej z [...] stycznia 2024 r., ponowionego [...] kwietnia 2024 r. (pkt 2. sentencji wyroku). Uwzględniając skargę na bezczynność Sąd, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (o czym Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji wyroku). W tym miejscu raz jeszcze wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że Organ pismem z [...] listopada 2024 r. odpowiedział na ww. wniosek Skarżącej w sposób w nim określony, a Skarżąca okoliczności tej nie kwestionuje. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. Ustawodawca nie zdefiniował kryteriów stanu rażącego naruszenia prawa, pozostawiając dokonanie kwalifikacji w tym zakresie uznaniu sądu orzekającego, opierającemu się na analizie całokształtu okoliczności sprawy. Zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa będzie więc zasadne, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty, uporczywy i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa (zob. wyrok WSA w Łodzi z 31 stycznia 2023 r., II SAB/Łd 199/22). Podkreślić należy, iż stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszenia prawa, jako środek represji, winno być stosowane w sposób ostrożny i tylko w sytuacjach niebudzących wątpliwości. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zaszły okoliczności, które wskazywałyby na kwalifikowaną postać naruszenia prawa przez Organ. Należy zauważyć, że Organ udzielił Skarżącej informacji, a ponadto Organ wskazał – w odpowiedzi na skargę - przyczyny, które uniemożliwiły udzielenie odpowiedzi w terminie. Tym samym nie można uznać, że stan bezczynności Organu nosił znamiona uporczywości czy też, że Organ przejawiał brak woli w rozpoznaniu wniosku i wniosek ten zlekceważył. W związku z czym, w ocenie Sądu, brak było podstaw do zakwalifikowania zaistniałej bezczynności jako rażącego naruszenia prawa, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, że w przypadku skargi na bezczynność, sąd bierze pod uwagę okoliczności istniejące w dniu rozpoznania skargi. Jedną z takich okoliczności jest istnienie przedmiotu zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie I OPS 6/08 stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należało, że istniejący w dniu wniesienia skargi stan bezczynności Organu w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku Skarżącej z [...] stycznia 2024 r., ponowionego [...] kwietnia 2024 r. ustał przed wydaniem wyroku przez Sąd, skoro Organ wniosek ten rozpoznał i pismem z [...] listopada 2024 r. udostępnił Skarżącej wnioskowaną informację. W konsekwencji Sąd uznał niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne za bezprzedmiotowe w zakresie orzekania o zobowiązaniu Organu do załatwienia ww. wniosku Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Nie było bowiem podstaw i warunków do działania w zakresie określonym w art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako że przed wydaniem wyroku nie miała już miejsca bezczynność adresata wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd w pkt. 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne we wskazanym zakresie. W pozostałym zakresie sąd skargę oddalił. Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia Organowi grzywny lub zasądzenia na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej (pkt 3. sentencji wyroku). Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6 P.p.s.a. Użycie przez ustawodawcę w powołanym wyżej przepisie zwrotu "sąd (...) może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie grzywny lub przyznania od organu sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. Grzywna jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach, wskazujących, że bez tej dodatkowej sankcji (dolegliwości finansowej) organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej, biorąc pod uwagę argumentację Organu zobowiązanego, brak jest podstaw do przyjęcia, że zastosowanie tego środka byłoby celowe. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a. w pkt 4. sentencji wyroku, zasądzając od Organu na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie [...]zł, obejmującej kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - [...]