III SA/Kr 2057/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 września 2025 r. sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, w przedmiocie udostępnienia danych ewidencyjnych postanawia: odrzucić skargę. T. L., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, w przedmiocie udostepnienia danych jednostkowych dotyczących numeru PESEL. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2024 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 40 akt sądowych). Ww. zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2024 r. (k. 42 akt sądowych). Skarżący nie uiścił wpisu od skargi, Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1351/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. L. na ww. postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 1 czerwca 2023 r., z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt II OZ 618/24, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie. Uzasadniając postanowienie Naczelny Sad Administracyjny podał, że w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi, tj. w dniu 22 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł o zwolnienie go z tej opłaty, z uwagi na brak możliwości jej uiszczenia bez uszczerbku dla utrzymania osobistego (k. 43). W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji zobowiązany był podjąć niezbędne kroki do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy i w przypadku nieprzyznania skarżącemu tego prawa bądź zakończenia postępowania w tym przedmiocie w inny sposób – ponownie wezwać skarżącego do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Dopiero jeśli skarżący nie uiściłby wpisu sądowego w terminie w takich okolicznościach sprawy, Sąd byłby uprawniony do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 kwietnia 2024 r. został zarejestrowany pod sygn. III SPP/Kr 6/25. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Zarządzeniem z dnia 5 marca 2025 r. Referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy ww. zarządzenie. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na ww. postanowienie, jako wniesione od ostatecznego postanowienia, na które nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 marca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Ww. zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 1 września 2025 r. (k. 101 akt sadowych). Do chwili obecnej skarżący nie uiścił wpisu os skargi, co potwierdza adnotacja z Kasy tut. Sądu z dnia 11 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 marca 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 września 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin upłynął z dniem 8 września 2025 r. Skarżący nie uiścił wpisu w tym terminie. Potwierdza to adnotacja z Kasy tut. Sądu z dnia 11 września 2025 r. Zauważyć w tym miejscu należy, że prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 589/23; LEX nr 3644517). W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, prawomocnie zakończyło się też postępowanie z wniosku z dnia 22 kwietnia 2024 r. o przyznanie prawo pomocy. Wpis od nie został jednak uiszczony. Co prawda, w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (z dnia 8 września 2025 r.), jednak powtórne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony, po wydaniu prawomocnego postanowienia w przedmiocie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia. Tym samym kolejne żądanie przyznania prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 536/13; postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2022 r, sygn. akt II FZ 2/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela. Znajduje on bowiem uzasadnienie w tym, że prawomocne orzeczenie ma moc wiążącą, a poza tym pozostaje w zgodzie z zasadą szybkości postępowania Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) orzekł, jak w sentencji postanowienia.