II SO/Łd 15/13

Dnia 13 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant St. Specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Prokuratorowi Okręgowemu w P. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi postanawia: 1. wymierzyć Prokuratorowi Okręgowemu w P. grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; 2. zasądza od Prokuratora Okręgowego w P. na rzecz S. M. kwotę 196,95 (sto dziewięćdziesiąt sześć 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Wnioskiem z dnia 12 września 2013r. S. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Prokuratorowi Okręgowemu w P. grzywny, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: P.p.s.a.) za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność tegoż organu w zakresie udzielenia informacji publicznej. Wnioskodawca wyjaśnił, iż z zachowaniem procedury określonej w art. 54 § 1 P.p.s.a. złożył do Prokuratury Okręgowej w P. skargi z dnia 20 i 21 czerwca 2013r. na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Jednakże wbrew ustawowemu obowiązkowi organ uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 P.p.s.a., pozostając w wielomiesięcznej zwłoce. Zdaniem strony przywołane okoliczności w pełni uzasadniają wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. w celu przymuszenia wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a.. W piśmie z dnia 16 października 2013r. Prokuratura Okręgowa w P. wyjaśniła, iż w dniu 22 maja 2013r. wpłynął wniosek S. M. o udzielnie informacji publicznej, w postaci aktu prawnego, którym zostało uchylone Zarządzenie Nr [...] Prokuratora Okręgowego w P. i rozstrzygnięcia w przedmiocie spraw, które rozpoznane zostały na podstawie wskazanego Zarządzenia. W dniu 3 czerwca 2013r. organ udostępnił wnioskowaną informację, przesyłając treść Zarządzenia Nr [...] z dnia [...] i informację dotyczącą pkt 2 wniosku. Następnie w dniu 17 czerwca 2013r. wnioskodawca zażądał uzupełnienia informacji, poprzez udostępnienie Zarządzenia wraz z podpisem osoby je wydającej. Pismem z dnia 19 czerwca 2013r. organ poinformował stronę, że Zarządzenie podpisał Prokurator Okręgowy w P. J. B.– K. W następstwie tego S. M. uznał, że Prokurator nie udostępnił mu wnioskowanej informacji i w dniu 26 czerwca 2013r. wpłynęła skarga na bezczynność organu. Prokurator Okręgowy wyjaśnił dalej, iż skarga S. M. została mylnie odczytana jako odpis skargi skierowanej przez stronę bezpośrednio do sądu administracyjnego i dlatego też omyłkowo załączono ją do akt sprawy oznaczonej sygn. II Pa 25/13, a następnie oczekiwano na przekazanie skargi przez sąd administracyjny. Z tego też powodu skarga ta nie została przekazana do właściwego sądu administracyjnego, w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o udostępnieniu informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana także jako: ustawa). Dalej Prokurator Okręgowy wskazał, iż w dniu 9 września 2013r. S. M. wezwał organ do nadania biegu skardze, poprzez przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Poinformował także, iż w przypadku braku powiadomienia o przekazaniu skargi do sądu, w terminie 3 dni od otrzymania wezwania, podejmie dostępne kroki prawne, w celu przymuszenia do wykonania ustawowego obowiązku. Pismem z dnia 11 września 2013r. organ wyjaśnił stronie powody zwłoki, przeprosił za zaistniałą sytuację i poinformował o opracowywaniu odpowiedzi na skargę oraz o przesłaniu skargi wraz z odpowiedzią, po jej opracowaniu, bez zbędnej zwłoki do sądu. Organ dodał, iż nie nadanie w terminie biegu skardze S. M., opatrzonej datą 21 czerwca 2013r., nie można rozpatrywać w kategorii celowego uchybienia obowiązkom zawodowym, czy też celowego, świadomego utrudnienia biegu postępowania administracyjnego. Dalej organ wskazał, iż w dniu 24 września 2013r. skargę S. M. i odpowiedź Prokuratora Okręgowego przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zachowano zatem termin liczony od daty wezwania do nadania biegu skardze. Natomiast S. M. nie czekając na upływ terminu, wskazanego przez siebie w wezwaniu do nadania biegu skardze, w dniu 12 września 2013r. złożył wniosek o wymierzenie grzywny. W ocenie organu wniosek ten nie jest zasadny, gdyż skarga została przekazana do Sądu po prawidłowym odczytaniu intencji strony w ustawowym terminie, nie ma zatem potrzeby przymuszenia organu do przekazania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a., zasadą jest, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, winien przekazać wniesioną do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa powyżej, sąd może na wniosek skarżącego – na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a – orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera regulację dyscyplinującą organy administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w przepisie art. 54 § 2 P.p.s.a. i ma niewątpliwie charakter represyjny. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na przyczyny mające uzasadniać zwłokę w tej powinności. Przyczyny te mogą zostać uwzględnione przez sąd wyłącznie dla potrzeb ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny. Istotne jest, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z cytowanej normy prawnej, lecz z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek (vide: postanowienia NSA: z dnia 17 maja 2011r., w sprawie sygn. akt I OZ 344/11; z dnia 29 grudnia 2010r., w sprawie sygn. akt I OZ 972/10; z dnia 10 grudnia 2010r., w sprawie sygn. akt I OZ 936/10; z dnia 30 listopada 2010r., w sprawie sygn. akt I OZ 895/10; z dnia 20 października 2010r., w sprawie sygn. akt I OZ 668/10; z dnia 6 stycznia 2010r., w sprawie sygn. akt I OZ 1108/09; z dnia 5 lipca 2006r., w sprawie sygn. akt II OSK 10/06; z dnia 6 maja 2005r., w sprawie sygn. akt II OZ 171/05 http://orzeczenia.nsa. gov.pl/cbo/query). Użyte w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarze, Warszawa 2005, s. 259). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w dniu 26 czerwca 2013r. do Prokuratury Okręgowej w P. wpłynęła skarga, opatrzona datą 21 czerwca 2013r., stanowiąca skargę na bezczynność tego organu. Skarga ta kierowana była do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Ustalenie to nie jest kwestionowane przez organ, który dodatkowo oświadczył, iż przedmiotową skargę, na skutek interwencji strony, przekazał do Sądu w dniu 24 września 2013r.. Z zestawienia obu przywołanych dat jasno wynika, iż Prokurator Okręgowy nie wypełnił swojego ustawowego obowiązku w terminie wynikającym z art. 54 § 2 P.p.s.a. i jak wywiedzione zostało wcześniej okoliczność ta w pełni uzasadnia wymierzenie organowi grzywny, pomimo ostatecznego wywiązania się z obowiązku przekazania skargi. Zostały zatem spełnione przesłanki wynikające z art. 55 § 1 P.p.s.a.. Zgodnie z art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2013 roku (M. P. z 2013r., poz. 107) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2012r. wyniosło 3080,84zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wynosi 30808,40 zł. Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę czas jaki upłynął od wniesienia skargi, wyjaśnienie przez organ przyczyn nieprzekazania skargi oraz okoliczność, że skarga została finalnie przekazana do Sądu. Tym samym wymierzenie organowi grzywny w wysokości 100zł osiągnie cel przewidziany w przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a.. Mając to na względzie Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnął w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.. LS