IV SA/Po 912/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Wytwórnia [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję nr [...] Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Wytwórni [...] sp. z o.o. w [...] kwotę 389,46 złotych (trzysta osiemdziesiąt dziewięć 46/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwane dalej "Kolegium"), w wyniku odwołania Wytwórni [...] sp. z o.o. (zwanej dalej "[...]", "skarżąca") uchyliło w całości decyzję nr [...] Burmistrza [...] (zwany dalej "Burmistrzem") z dnia [...] marca 2015 r., znak [...] i odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] Burmistrza [...] z dnia [...] września 2008 r. znak [...] (dalej zwaną "decyzją z dnia [...] września 2008 r." lub "decyzją lokalizacyjną") w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie linii kablowych [...] (dalej także "inwestycja"). Jednocześnie Kolegium stwierdziło wydanie decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2008 r. z naruszeniem prawa polegającym na tym, że [...] nie brała udziału jako strona w postępowaniu zakończonym wydaniem tejże decyzji, zaś decyzji tej nie uchylono z uwagi na upływ 5 lat od dnia jej doręczenia stronom postępowania. Wyżej wymieniona decyzja [...] Burmistrza wydana została w postępowaniu wznowieniowym. Organ orzekł w niej o odmowie uchylenie decyzji własnej [...]. W ocenie organu I instancji wniosek o wznowienie postępowania złożony został z uchybieniem ustawowego terminu, [...] nie ma przymiotu strony postępowania (ma jedynie interes faktyczny, a nie prawny), a przedmiotowa inwestycja zamyka się w obrębie działek wskazanych w petitum decyzji i nie oddziałuje na otoczenie tych działek. Burmistrz nadmienił również, że okolicznością, z powodu której decyzja lokalizacyjna nie została uchylona jest fakt, że w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Powyższe decyzje wydano po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, które zapoczątkowane zostało pismem [...] z dnia [...] marca 2010 r., skierowanym do Burmistrza, wskazującym, że decyzja z dnia [...] września 2008 r. została wydana z naruszeniem prawa. [...] podniosła, że nie uwzględniono jej jako strony w postępowaniu zakończonym decyzją lokalizacyjną, stąd decyzja ta powinna zostać uchylona. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. [...] złożyła odwołanie od decyzji lokalizacyjnej z wnioskiem o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., [...] Kolegium odmówiło [...] przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r., IV SA/Po 681/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na to postanowienie. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. [...] wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie podnosząc, że jej pismo z dnia [...] marca 2010 r. było wnioskiem o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Kolegium uznało zażalenie [...] na niezałatwienie sprawy o wznowienie postępowania (zainicjowane pismem z dnia 10 marca 2010 r.) za uzasadnione. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., [...] Burmistrz postanowił o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją lokalizacyjną. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. [...] ponownie wystąpiła do Burmistrza o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2008 r. powołując się na art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.a. Decyzją z dnia [...] października 2010 [...] Burmistrz odmówił uchylenia decyzji z dnia 11 września 2008 r. powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Pismem z dnia 27 października 2010 r. [...] złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2010 r., natomiast pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. spółka złożyła dodatkowe oświadczenie, iż podtrzymuje dotychczasowe stanowisko i żąda – na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. uchylenia decyzji z dnia 11 września 2008 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., [...] Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] października 2010 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z kolei postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Kolegium postanowiło przekazać pismo [...]z dnia [...] grudnia 2010 r. do Burmistrza. Jednak w związku ze złożeniem przez [...] sp. z o.o. dnia [...] stycznia 2011 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium zdecydowało o uchyleniu swego postanowienia przekazującego pismo uznając, że było ono jedynie stanowiskiem w ramach toczącego się postępowania. Opisane wyżej orzeczenia Kolegium (decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. i postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r.) były następnie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 6 lipca 2011 r., IV SA/Po 433/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę [...] na postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2011 r., natomiast wyrokiem z dnia [...] maja 2011 r., IV SA/Po 223/11 oddalił skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r., [...]. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2013 r., II OSK 1887/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną [...] od wyroku IV SA/Po 223/11. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., [...] ([...]) Burmistrz ponownie – na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji lokalizacyjnej. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. [...] złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r., [...] Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] grudnia 2013 r., a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r., IV SAB/Po 95/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie przewlekłości i bezczynności Burmistrza w zakresie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] września 2008 r. (Sąd powołał się na wydanie przez Burmistrza [...] decyzji z dnia 19 grudnia 2013 r., która zakończyła sprawę. W wyroku tym potwierdzono, że sprawa wznowieniowa została zapoczątkowana pismem z dnia [...] marca 2010 r. ("wniosek o wznowienie postępowania został złożony do organu w dniu [...] marca 2010 r."). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] Burmistrz – działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. – ponownie odmówił decyzji z dnia 11 września 2008 r. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg postępowania i wskazał, w jaki sposób zrealizował dotychczasowe wskazania Kolegium zawarte w poprzednich decyzjach kasacyjnych dotyczące ustalenia daty, kiedy [...] dowiedziała się o wydaniu decyzji lokalizacyjnej (w kontekście art. 148 k.p.a.). Burmistrz zaznaczył, że w dniu [...] czerwca 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z prośbą o podanie na podstawie czyjego pisma Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zdecydował o "wizji lokalnej" w dniu 4 i 5 marca 2010 r. na placu budowy. Zaznaczył, że jeśli było to pismo [...], to jaka jest jego treść, czy zawiera ono jakąkolwiek wzmiankę o decyzji lokalizacyjnej. Ponadto w dniu 12 czerwca 2014 r. i 27 czerwca 2014 r. Burmistrz zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] z prośbą o podanie informacji kiedy [...] dowiedziała się o wydanym przez Starostę [...] pozwoleniu na budowę nr [...] stacji transformatorowej, w tym również o wydanej przez Burmistrza decyzji lokalizacyjnej. W odpowiedzi Starosta wyjaśnił, że [...] nie otrzymała informacji o kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej. Z kolei w kolejnym piśmie sprecyzował, że nie posiada wiedzy kiedy [...] dowiedziała się o decyzji lokalizacyjnej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił natomiast, że otrzymał zgłoszenia [...] dotyczące prowadzonej budowy stancji transformatorowej i sporządzono z nich notatki służbowe ([...] i [...] marca 2010 r.). Nie zawierają one informacji o decyzji lokalizacyjnej. Wskazując na wszystkie wymienione wyżej okoliczności Burmistrz zajął stanowisko, że pismo z dnia [...] marca 2010 r. dotyczyło wyłącznie wniosku o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2008 r. i nie miało charakteru wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek taki został dopiero skierowany do kolegium [...] kwietnia 2010 r., a tak złożony wniosek należało uznać za naruszający ustawowy miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 1 pkt 1 k.p.a. Odnosząc się do kwestii pozycji [...] w sprawie, w której wydano decyzję lokalizacyjną Burmistrz podkreślił, że [...] nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym żadnej z działek przeznaczonych pod sporną inwestycję. Burmistrz dodał dalej, że przedsięwzięcie obejmuje jedynie budowę linii kablowych na konkretnie wskazanych działkach a jego oddziaływania zamyka się w ich granicach. Inwestycja nie utrwala ani nie zwiększa uciążliwości dla działek stanowiących własność [...]. W końcowej części uzasadnienia decyzji Burmistrz podsumował, że oddziaływanie inwestycji realizowanej przez [...] sp. z o.o. zamyka się w granicach wyznaczonych dla niej działek i nie odnosi się do rozbiórki istniejącej na tych działkach lub poza nimi, infrastruktury technicznej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] złożyła odwołanie. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., [...] Kolegium –uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2014 r., a sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W motywach swego rozstrzygnięcia Kolegium podkreśliło, że wbrew stanowisku Burmistrza uznać należy, że [...] przysługuje przymiot strony sprawie obejmującej postępowanie lokalizacyjne zakończone decyzją z dnia [...] września 2008 r. Jest tak dlatego, że decyzja ta – pomimo wykreślenia ze złożonego w sprawie wniosku przez [...] sp. z o.o. działek nr 134/4 i 134/1 (działki [...]) - w istocie się do tych działek odnosi. Stanowi ona bowiem, iż kable będą wyprowadzane z projektowanej stacji transformatorowej celem powiązania z istniejącym układem zasilania odbiorców po demontażu stacji transformatorowej murowanej nr [...]. Kolegium wskazało dalej, że również na załączniku graficznym zaznaczono, iż "w obrębie istniejącej stacji transformatorowej nr [...], przewidzianej do demontażu kable nn 0,4 kV wyprowadzone z tej stacji powiązać z projektowanymi kablami z proj. Stacji transfor. [...] za pomocą zestawów montażowych ZRMZ". W ocenie organu odwoławczego wskazuje to, że pomimo wykreślenia działek należących do [...] opis inwestycji nie został zmieniony. Kolegium zwróciło uwagę na fakt, że stacja [...] znajduje się na działce [...]. To wszystko prowadzi do wniosku, że [...] sp. z o.o. powinna być stroną postępowania lokalizacyjnego. W dalszej części uzasadnienia decyzji Kolegium odniosło się do kwestii terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zwróciło uwagę na fakt, że w sprawie doręczano decyzję lokalizacyjną w drodze obwieszczenia. To jednak – w ocenie organu odwoławczego – nie daje podstaw do przyjmowania domniemania, iż [...] z chwilą obwieszczenia dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Kolegium przypomniało, że Burmistrz zakwalifikował jako wniosek [...] o wznowienie postępowania pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatytułowane "Odwołanie od decyzji nr [...] z dnia 11.09.2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego". Zdaniem Kolegium stanowisko organu pierwszej instancji w tym względzie jest niezrozumiałe, gdyż taka kwalifikacja jest całkowicie sprzeczna z treścią pisma. Zresztą na skutek pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydano postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to nie zostało zakwestionowane także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Kolegium wskazało dalej, że jego zdaniem wniosek o wznowienie stanowi pismo [...] z dnia [...] marca 2010 r., które wpłynęło do Burmistrza [...] marca 2010 r. Takie stanowisko Kolegium zajęło już w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2010 r., [...] . Również [...] wielokrotnie wskazywała, iż pismo z dnia [...] marca 2010 r. stanowi podanie o wznowienie. Zdaniem Kolegium wszystko to oznacza, że wszelkie ustalenia dotyczące dochowania przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania organ powinien czynić w odniesieniu do wniosku z dnia [...] marca 2010 r. Organ odwoławczy podkreślił dodatkowo, że Burmistrz, wskazując na uchybienie terminu do złożenia wniosku wznowieniowego w gruncie rzeczy nie ustalił kiedy zaczął się jego bieg, a jest to podstawowe ustalenie wymagane w sprawie. Uzupełniająco Kolegium zauważyło też, że w sprawie został wydany prawomocny wyrok z dnia 25 maja 2011 r., IV SA/Po 223/11, który wiąże organy administracji. Sąd uznał w nim, że postępowanie w kwestii zachowania terminu (do złożenia wniosku o wznowienie postępowania) odnosić się powinno również do przesłanek podniesionych przez [...] w toku postępowania, w pismach uzupełniających wniosek o wznowienie, to jest do przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. W odniesieniu do tych przesłanek Burmistrz nie przeprowadził żadnego postępowania. Skargę na decyzję Kolegium wniosła [...] domagając się jej uchylenia. Wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę [...]. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] listopada 2014 r. znajdowała oparcie w art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Wszystkie elementy treściowe z tego przepisu zostały odzwierciedlone w treści zaskarżonej decyzji Kolegium. Sąd podkreślił także, że w toku postępowania [...] zgłaszała również inne aniżeli wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanki wznowieniowe, to jest przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Burmistrz kwestii tych nie rozważył. Dnia [...] października [...] złożyła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...]. Podniesiono, że Kolegium nie rozważyło przesłanek nieważnościowych, którymi dotknięta jest decyzja lokalizacyjna i wniesiono o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W piśmie z dnia 1 lutego 2016 r. skarżąca wniosła o rozważenie konieczności połączenia sprawy ze sprawami II SA/Po 4/16 i III SA/Po 814/15 tutejszego Sądu ze względu na konieczność uwzględnienia dowodów przedstawionych w tychże sprawach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia i wywody dokonane w zaskarżonej decyzji i podkreślając brak możliwości uwzględnienia przesłanek nieważnościowych w postępowaniu toczącym się w trybie wznowieniowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji SKO, Sąd stwierdza, że zasadne jest jej rozstrzygnięcie polegające na uchyleniu decyzji organu I instancji i zasadne są poczynione w tym zakresie ustalenia. [...] przysługuje w niniejszej sprawie przymiot strony, a wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. został złożony w terminie. Sąd podziela też pogląd Kolegium, że ze względu na upływ czasu od doręczenia decyzji lokalizacyjnej, nie może ona być uchylona z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. SKO pominęło przy tym regulację z art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 199, dalej: u.p.z.p.), zgodnie z którą nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia. Słusznie również organ II instancji przyjął, że w toku postępowania wznowieniowego nie ma podstaw, by badać przesłanki nieważności decyzji lokalizacyjnej. Wskazać tu marginalnie trzeba także na treść art. 53 ust. 7 u.p.z.p. stanowiącego, że nie stwierdza się nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy, a art. 158 § 2 k.p.a. stosuje się odpowiednio. Trafna jest także konstatacja Kolegium, że organ I instancji nie dokonał analizy zaistnienia przesłanki z art. 148 § 1 k.p.a, tj. kwestii zachowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w odniesieniu do przesłanek wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. i w związku z tym brak podstaw, by w sprawie istnienia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. rozstrzygało SKO. Organ II instancji błędnie jednak w takiej sytuacji, po uchyleniu decyzji Burmistrza, orzekł co do meritum, stwierdzając wydanie decyzji lokalizacyjnej z naruszeniem prawa i wskazując okoliczność, z powodu której decyzji tej nie uchylono. W konsekwencji bowiem wniosek [...] o wznowienie postępowania nie został w całości rozpoznany – decyzje organów obu instancji dotyczą jedynie wniosku w części wskazującej jako podstawę wznowienia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. ignorując przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Stanowi to w ocenie Sądu naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy, prowadząc postępowanie na wniosek strony, są bowiem związane podstawami wznowieniowymi zawartymi we wniosku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2014 r., II OSK 1999/12, LEX nr 14528370). Pomimo, że postanowienie Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2010 r. wznawiające postępowanie w sprawie zakończonej decyzją lokalizacyjną wskazuje jako podstawę art. 149 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. rzeczą organów obu instancji było odniesienie się do wszystkich przesłanek wznowieniowych wskazywanych w toku postępowania przez skarżącą. Postanowienie to otwiera bowiem postępowanie co do przyczyn wznowienia postępowania, a zatem postępowanie co do wszystkich podstaw wznowienia postępowania wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a. (por. Kpa Komentarz, Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2014, str. 611). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji uwzględni uwagi zawarte w niniejszym uzasadnieniu i w uzasadnieniach wyroków tutejszego Sądu zapadłych w toku wcześniejszego postępowania. Organ obowiązany więc będzie poddać wnikliwej analizie i ocenie cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, (a w razie potrzeby – także go uzupełnić) w kontekście wszystkich wskazywanych przez skarżącą przesłanek wznowienia postępowania. Obowiązkiem organu będzie też wyczerpujące uzasadnienie orzeczenia z uwzględnieniem wymagań wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu brak było podstaw, by sprawę połączyć do wspólnego rozpoznania ze sprawami II SA/Po 4/16 i III SA/Po 814/15 tutejszego Sądu. Pomimo funkcjonalnego związku przedmiotów decyzji w tych sprawach z inwestycją wskazywaną w decyzji lokalizacyjnej, materiał dowodowy ze spraw II SA/Po 4/16 i III SA/Po 814/15 nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej. Postępowanie w żadnej z tych spraw nie dotyczy decyzji z dnia [...] września 2008 r. Dowody zgromadzone w tych sprawach mogą mieć natomiast ewentualnie znaczenie dla ponownie prowadzonego postępowania przez organ administracji, o ile dotyczyłyby przesłanek wznowieniowych postępowania zakończonego decyzją lokalizacyjną. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.