IV SA/Po 108/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. P. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez dalszego biegu zgłoszeń kandydatów na ławników sądów powszechnych oddala skargę w całości Uchwałą z dnia [...] września 2015r. nr [...] w sprawie zgłoszenia kandydata na ławnika, które pozostawia się bez dalszego biegu Rada Miasta P., na podstawie art. 162 § 10 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sadów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 z późn.zm.), pozostawiła bez dalszego biegu zgłoszenie K.P.j jako kandydatki na ławnika sądów powszechnych w P. złożone przez obywateli w dniu [...] czerwca 2015 r. W § 1 uchwały Rada Miasta P. pozostawiła bez dalszego biegu zgłoszenie m.in. K. P., uznając je za niespełniające wymogów formalnych określonych w art. 162 § 2-5 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, ze względu na brak wymaganej ilości 50 osób zgłaszających kandydata, których prawidłowe dane zostały zamieszczone na liście dołączonej do zgłoszenia. Pismem z dnia [...] listopada 2015r. K. P. wezwała Radę Miasta P. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2015r. organ odmówił zmiany uchwały w sprawie zgłoszenia kandydata na ławnika, które pozostawia się bez dalszego biegu. K. P., powołując się na art. 162 § 11 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, pismem z[...] stycznia 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] września 2015r. domagając się stwierdzenia jej nieważności i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że kandydując na ławnika na kadencję 2016-2019 złożyła w terminie wszystkie wymagane przepisami art. 162 § 2 pkt 1 – 5 ustawy dokumenty i oświadczenia wraz z listą przekraczającą pięćdziesiąt osób zgłaszających jej kandydaturę. Nadto wskazała, że w jej ocenie wszystkie osoby zgłaszające jej kandydaturę spełniły kryterium posiadania stałego miejsca zamieszkania na terenie Miasta P., organ błędnie zaś identyfikuje i rozumie pojęcia : miejsce zamieszkania oraz miejsce zameldowania. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta P. wniosła o jej oddalenie. Organ podniósł, że w przypadku zgłoszenia kandydata na ławnika dokonywanego przez grupę obywateli, warunkiem jego skuteczności jest załączenie listy 50 osób popierających kandydata wraz z podaniem imienia, nazwiska, numeru ewidencyjnego PESEL, miejsca stałego zamieszkania i własnoręcznym podpisem. Art. 162 § 1 stanowi bowiem, że osób popierających powinno być 50 i powinny mieć czynne prawo wyborcze na terenie gminy, w której kandydat ubiega się o wybór na ławnika. W przypadku zgłoszenia skarżącej lista osób popierających zawierała dokładnie 77 nazwisk i w przypadku 33 osób zawierała błędy - brak czynnego prawa wyborczego na terenie gminy Miasta P.. Co zostało ustalone na podstawie ewidencji ludności Miasta P.. Organ wskazał także, iż procedura wyboru ławników nie zawiera trybu uzupełniania braków formalnych, nie stosuje się do niej także przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgłoszenia kandydatów badają pod względem formalnym nie urzędnicy urzędu gminy, lecz "zespół" powołany przez radę gminy do zbadania spełnienia przez kandydatów wymogów określonych w ustawie oraz wyrażenia o nich opinii (art. 163 § 2 ustawy). Zespół ten zbiera się dopiero po upływie terminu do zgłoszenia kandydatów na ławników i nie ma możliwości wzywania do poprawienia uchybień formalnych stwierdzonych w zgłoszeniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne akty tych organów i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie "p.p.s.a." W rozstrzyganej sprawie podstawę do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] września 2015r. w przedmiocie pozostawienia bez dalszego biegu zgłoszenia m.in. K. P. jako kandydata na ławnika, stanowi przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez radę gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej powiązane jest więc zarówno z istnieniem, jak i z naruszeniem interesu prawnego podmiotu, który występuje ze skargą. W nauce prawa pojęcie interesu prawnego odnoszone jest do związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego a zaskarżonym aktem (P. Chmielnicki [w:] K. Bandarzewski, P. Chmielnicki, P. Dobosz, W. Kisiel, P. Kryczko, M. Mączyński, S. Płażek "Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym", Warszawa 2004, s. 581). Związek ten musi być aktualny, a nie przyszły i dotyczyć indywidualnej sytuacji prawnej danej osoby. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005/4/62 i powołane tam orzecznictwo). W postępowaniu sądowoadministracyjnym interes ten może być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, choć może być on oparty także o przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Jako jedną z najistotniejszych cech pozwalających stwierdzić związek pomiędzy aktem administracyjnym (w tym przypadku uchwałą rady gminy) a interesem prawnym skarżącego wskazuje się bezpośredniość powiązania jego sytuacji prawnej z takim aktem (A.S. Duda "Interes prawny w polskim prawie administracyjnym", Warszawa 2008, s. 247). Prawo udziału obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości, na zasadach określonych w ustawie kreuje art. 182 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 z późn.zm.). Zgodnie z przepisem art. 4 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 z późn.zm.), dalej przywoływanej jako: "p.u.s.p" w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości obywatele biorą udział przez uczestnictwo ławników w rozpoznawaniu spraw przed sądami w pierwszej instancji, chyba że ustawy stanowią inaczej. Po myśli art. 160 § 1 p.u.s.p., ławników do sądów okręgowych oraz do sądów rejonowych wybierają rady gmin, których obszar jest objęty właściwością tych sądów - w głosowaniu tajnym. Wybory przygotowują gminy jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej (art. 160 § 2 ustawy). Wobec powyższego, sprawa związana z procedurą wyboru kandydatów na ławników, uwzględniając istotę tej funkcji polegającą na udziale obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości, z pewnością stanowi sprawę z zakresu administracji publicznej. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy wymaga w dalszej kolejności rozważenia, czy skarżąca posiada interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, a więc czy przysługuje jej przymiot strony w tym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał wielokrotnie w swoim orzecznictwie, że wprawdzie żaden przepis prawa nie gwarantuje kandydatowi na ławnika wyboru, lecz przepis art. 182 Konstytucji RP gwarantuje każdemu obywatelowi polskiemu, który chciałby brać udział w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości możliwość wzięcia udziału w wyborach na ławników przeprowadzonych zgodnie z zasadami i procedurą określoną w ustawie - Prawo o ustroju sądów powszechnych. Powołany przepis Konstytucji RP może być źródłem interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały rady gminy w przedmiocie wyboru ławników przez kandydatów, których kandydatury były przedmiotem głosowania rady i którzy nie zostali w tym głosowaniu wybrani do pełnienia tej funkcji. Oznacza to, że z naruszeniem interesu prawnego kandydatów na ławników w świetle regulacji art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mamy do czynienia wówczas gdy niewybranie kandydata nastąpiło w wyniku naruszenia prawa, w szczególności przepisów ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych regulujących tryb zgłaszania kandydatów na ławników i ich wyboru (wyroki NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 1422/05, Lex nr 236473, z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 1424/05, z 29 września 2009 r. sygn. akt II OSK 1067/09 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) dostępnej pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie kandydatura K. P. na ławnika do orzekania w sądach powszechnych w P. na kadencję 2016-2019 została zgłoszona Radzie Miasta P. przez grupę siedemdziesięciu siedmiu obywateli, na urzędowym formularzu zgłoszeniowym w dniu [...]czerwca 2015r. (data wpływu do organu). Zgłoszenie skarżącej zostało jednakże pozostawione bez dalszego biegu na etapie jego oceny formalnej, co stwierdziła Rada Miasta P. zaskarżoną uchwałą z dnia [...] września 2015r. nr [...]. Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowił przepis art. 162 § 10 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, zgodnie z którym zgłoszenia kandydatów, które wpłynęły do rady gminy po upływie terminu, o którym mowa w § 1, a także zgłoszenia, które nie spełniają wymagań formalnych, o których mowa w § 2-5, pozostawia się bez dalszego biegu. Przywrócenie terminu do zgłoszenia kandydatów jest niedopuszczalne. Pozostawienie zgłoszenia bez dalszego biegu rada gminy stwierdza w drodze uchwały. Rada Miasta P., opierając się na stanowisku Zespołu opiniującego kandydatury na ławników sądów powszechnych z dnia [...] maja 2015r. stwierdziła, że w zgłoszeniu K. P. złożonym przez obywateli w dniu [...] czerwca 2015 r. lista osób zgłaszających kandydata na ławnika zawiera błędy (w wyniku przeprowadzonej weryfikacji 33 osoby nie posiadały czynnego prawa wyborczego na obszarze Miasta Poznania, zatem tylko 44 osoby popierające skarżącą w momencie weryfikacji posiadały czynne prawo wyborcze i zamieszkiwały stale na terenie Miasta) i na tej podstawie uznała zgłoszenie za niespełniające wymogów formalnych ze względu na brak wymaganej ilości 50 osób zgłaszających kandydata, których prawidłowe dane zostały zamieszczone na liście dołączonej do zgłoszenia. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała, która wyeliminowała zgłoszenie skarżącej z dalszego udziału w procedurze wyboru kandydatów na ławników, narusza zatem interes prawny skarżącej i jej uprawnienie do ubiegania się o sprawowanie mandatu ławnika. W sprawie zostały również spełnione dalsze przesłanki formalne. Skarżąca dokonała wezwania Rady Miasta P. do usunięcia naruszenia - pismem z dnia [...] listopada 2015r. Negatywna odpowiedź Rady została skarżącej udzielona pismem z dnia [...] grudnia 2015r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została złożona przed upływem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Kryterium sądowej kontroli uchwały rady gminy, w świetle art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi jej zgodność z prawem, co wynika ze sformułowania "uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne". Przez sprzeczność taką należy przy tym rozumieć istotną niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz z powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 2003 r., P 9/02, OTK-A 2003/9/100). Ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszeń prawa, które należy kwalifikować do istotnego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały. Zasady trybu zgłaszania kandydatów na ławników i ich wyboru regulują przepisy rozdziału 7 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Jak wynika z art. 160 § 1 ww. ustawy, wybór ławników do sądów okręgowych oraz do sądów rejonowych należy do wyłącznej właściwości rad gmin, których obszar jest objęty właściwością tych sądów. Wybory ławników odbywają się najpóźniej w październiku roku kalendarzowego, w którym upływa kadencja dotychczasowych ławników (art. 163 § 1). Zgodnie z przepisem art. 162 § 1 i 2 p.u.s.p., kandydatów na ławników mogą zgłaszać radom gmin prezesi właściwych sądów, stowarzyszenia, inne organizacje społeczne i zawodowe, zarejestrowane na podstawie przepisów prawa, z wyłączeniem partii politycznych, oraz co najmniej pięćdziesięciu obywateli mających czynne prawo wyborcze, zamieszkujących stale na terenie gminy dokonującej wyboru, w terminie do dnia 30 czerwca ostatniego roku kadencji. Do zgłoszenia kandydata na ławnika dokonanego na karcie zgłoszenia dołącza się następujące dokumenty: 1) informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą zgłaszanej osoby, 2) oświadczenie kandydata, że nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe, 3) oświadczenie kandydata, że nie jest lub nie był pozbawiony władzy rodzicielskiej, a także, że władza rodzicielska nie została mu ograniczona ani zawieszona, 4) zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, wystawione przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania funkcji ławnika, 5) dwa zdjęcia zgodne z wymogami stosowanymi przy składaniu wniosku o wydanie dowodu osobistego. W myśl art. 162 § 4 i § 6 p.u.s.p., do zgłoszenia kandydata na ławnika dokonanego na karcie zgłoszenia przez obywateli dołącza się również listę osób zawierającą imię (imiona), nazwisko, numer ewidencyjny PESEL, miejsce stałego zamieszkania i własnoręczny podpis każdej z pięćdziesięciu osób zgłaszających kandydata. Jednocześnie ustawodawca zastrzegł, że osobą uprawnioną do składania wyjaśnień w sprawie zgłoszenia kandydata na ławnika przez obywateli jest osoba, której nazwisko zostało umieszczone jako pierwsze na liście, o której mowa w § 4. Procedura wyboru ławników jest kilkuetapowa, bowiem zgłoszenia kandydatów na ławników podlegają najpierw wstępnej ocenie pod względem formalnym. W myśl przepisu art. 162 § 10 p.u.s.p., zgłoszenia kandydatów, które wpłynęły do rady gminy po upływie terminu, o którym mowa w § 1, a także zgłoszenia, które nie spełniają wymagań formalnych, o których mowa w § 2-5, pozostawia się bez dalszego biegu. Przywrócenie terminu do zgłoszenia kandydatów jest niedopuszczalne. Pozostawienie zgłoszenia bez dalszego biegu rada gminy stwierdza w drodze uchwały. Kandydaci, których zgłoszenia spełniają wymogi formalne podlegają dalszej ocenie pod względem spełnienia przez nich przesłanek materialnoprawnych wymienionych w art. 158 i 159 p.u.s.p. Stosownie do art. 163 § 2 p.u.s.p., oceny zgłoszeń kandydatów pod względem formalnym oraz oceny kandydatów pod względem spełniania przez nich ustawowych przesłanek wymienionych w art. 158 i 159 p.u.s.p. dokonuje zespół, powoływany przez radę gminy przed przystąpieniem do wyborów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że zespół ten pełni wyłącznie funkcję pomocniczą i opiniodawczą. Jest on powołany przede wszystkim do dokonania oceny zgłoszeń kandydatów pod względem formalnym, a więc do sprawdzenia czy zgłoszenia spełniają wymogi określone w ustawie i rozporządzeniu, czy zawierają odpowiednie załączniki, a także czy wpłynęły do rady gminy w ustawowym terminie. Zespół ten powinien ponadto zebrać informacje o kandydatach (w tym informacje przekazane przez organy Policji) potrzebne do ustalenia czy dane osoby spełniają przesłanki materialnoprawne, aby móc pełnić funkcję ławnika. Przepis art. 163 § 2 p.u.s.p. wyraźnie stanowi, iż kompetencją i zarazem obowiązkiem zespołu jest przedstawienie na sesji rady gminy opinii o zgłoszonych kandydatach, w szczególności w zakresie spełnienia przez nich wymogów określonych w ustawie. Oznacza to, że wszystkie kandydatury na ławników, które zostały zgłoszone radzie gminy powinny być przedstawione na sesji temu organowi, z tym, że zespół opiniodawczy powinien wskazać w swojej opinii, które zgłoszenia kandydatów nie spełniają wymogów formalnych i z jakich względów oraz którzy kandydaci i z jakich powodów - w ocenie zespołu - nie spełniają materialnoprawnych przesłanek określonych w art. 158 i art. 159 ustawy. Jednocześnie jednak podkreślenia wymaga, że stanowiska (opinie) zespołu opiniującego kandydatów na ławników nie wywołują żadnych skutków prawnych, gdyż nie są to uchwały organu właściwego do podejmowania rozstrzygnięć w sprawach dotyczących wyboru ławników (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 4 września 2007 r. sygn. akt II SA/Go 472/07, Lex nr 340127, wyrok NSA z dnia 29 września 2009 r. sygn. akt II OSK 1067/09, wyrok NSA z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 677/12 opubl. CBOSA). W postępowaniu zatem, którego przedmiotem zaskarżenia jest uchwała rady gminy w przedmiocie pozostawienia zgłoszenia kandydata na ławnika sądowego bez dalszego biegu (bądź wyboru kandydatów na ławników) zawartość merytoryczna opinii, o jakiej mowa w art. 163 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, choć jej sporządzenie stanowi element procedury wyboru ławników, pozostaje poza zakresem kontroli sądowej. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu opinia zespołu nie jest dla organu stanowiącego wiążąca, posiada jedynie charakter formalny. W dokumencie tym powołany zespół dokonuje oceny zgłoszenia kandydata pod względem złożenia go w ustawowym terminie oraz spełnienia wymagań formalnych, a na dalszym etapie procedury spełnienia przesłanek określonych w art. 158 i 159 ww. ustawy. Ze stanowiskiem zespołu zapoznawani są następnie radni, którzy w głosowaniu podejmują decyzję (stwierdzają), czy dane zgłoszenie kandydata na ławnika wpłynęło w terminie i czy spełnia wymogi formalne określone w art. 162 § 2-5. To rada gminy jest jedynym organem właściwym do dokonania zgodnego z ustawą wyboru ławników, a elementem procedury wyboru jest ocena formalna dokonanych zgłoszeń. Rada gminy jest zatem uprawniona i zobligowana do szczegółowego zweryfikowania stanowiska zespołu w zakresie niespełnienia przez zgłoszenie wymogów formalnych, bowiem to jej uchwała o pozostawieniu zgłoszenia bez dalszego biegu pozbawia kandydata uprawnienia do dalszego udziału w procedurze wyborów. Przedmiotowa uchwała rady gminy w istocie zamyka kandydatowi na ławnika możliwość sprawowania tej funkcji i udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej do następnych wyborów. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organ uznał iż zgłoszenie skarżącej nie spełnia wymagań formalnych, ponieważ tylko 44 osoby popierające kandydaturę skarżącej w momencie weryfikacji posiadały czynne prawo wyborcze i zamieszkiwały na terenie Miasta P.. Stwierdzono to na podstawie Ewidencji Ludności Miasta P.. Skarżąca kwestionując powyższe wskazała, że osoby zakwestionowane przez organ posiadają miejsce zamieszkania w P.. W tym zakresie odwołała się do art.25 k.c. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że spis wyborców potwierdza czynne prawo wyborcze osoby tam wpisanej (art.18 § 5 Kodeksu wyborczego), a także obejmuje osoby stale zamieszkujące na obszarze gminy (art.18 § 1 Kodeksu wyborczego), powinien więc stanowić podstawową bazę do weryfikacji osób popierających kandydata na ławnika mając na uwadze kryteria przewidziane w art.162 § 1 i 4 P.u.s.p., tymbardziej że można być ujętym tylko w jednym rejestrze wyborców. Nie można wymagać od rady gminy/miasta posiłkującej się opinią powołanego na podstawie art.163 § 2 P.u.s.p. zespołu, ażeby nie korzystała ze spisu wyborców, czy wykazu ewidencji ludności do weryfikacji osób zgłaszających kandydata na ławnika, a dokonywała ustaleń i wykładni miejsca zamieszkania np. w oparciu o art.25 kodeksu cywilnego, co w praktyce uniemożliwiałoby szybką i prawidłową weryfikację wniosku kandydata. Pełną odpowiedzialność za prawidłowe wypełnienie karty zgłoszenia zgodnie z wymogami przepisów Prawa o ustroju sądów powszechnych ponosi wnioskodawca i to on do upływu terminu do zgłaszania kandydatów może jeszcze weryfikować dane zawarte w karcie zgłoszenia. Jak wynika z akt sprawy z kart zgłoszenia wynika, że nie wszyscy popierający skarżącą mieli miejsce stałego zamieszkania na terenie Miasta P.. I tak pod poz. 34 widnieje podpis osoby stale zamieszkałej w K., pod poz.41- osoby stale zamieszkałej w O., pod poz. 50 – osoby stale zamieszkałej w J.. Taka okoliczność winna była wzbudzić u skarżącej uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości dokonanych zgłoszeń, a już na pewno musiała wzbudzić je u organu dokonującego weryfikacji zgłoszenia. Trudno także wymagać od rady gminy/miasta, ażeby zespół opiniujący weryfikował dane osób zgłaszających przed upływem terminu zgłaszania kandydatów na ławników, a po upływie terminu żadne czynności wyjaśniające nie mogą być prowadzone, ponieważ w oparciu o art. 162 § 10 P.u.s.p. przywrócenie terminu do zgłaszania kandydatów jest niedopuszczalne, a więc nie można już uzupełniać w żaden sposób karty zgłoszenia i załączników wymaganych przepisami. Zatem jak już wspomniano, to wnioskodawca zgłaszający kandydata na ławnika oraz osoba, która wspiera danego kandydata ponosi pełną odpowiedzialność, za prawidłowość danych umieszczonych na karcie zgłoszeniowej i załącznikach do niej, a weryfikacja tych danych w oparciu o gminny spis wyborców jest jak najbardziej zasadna i prawidłowa (tak wyrok NSA z 16 kwietnia 2014r. sygn. akt II OSK 2803/12). Regułą jest, że osoby kandydujące w różnych wyborach, w których niezbędne jest złożenie listy wspierającej kandydata załącza listę z większą ilością osób wspierających niż wymagają to przepisy prawa, przewidując możliwość zaistnienia niekompletnych danych, które są wymagane. Dlatego też w zakresie stwierdzenia, po dokonanej weryfikacji, że 33 osoby popierające skarżącą nie posiadały czynnego prawa wyborczego na obszarze Miasta P., nie posiadały stałego miejsca zamieszkania na terenie Miasta, musiało skutkować podjęciem zaskarżonej uchwały. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] września 2015r. w sprawie zgłoszenia kandydata na ławnika, które pozostawia się bez dalszego biegu, nie została podjęta z istotnym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, dlatego też Sąd na podstawie art.151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.