II KK 63/24

II KK 63/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie K. N. skazanego z art. 288 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z 17 października 2023 r. sygn. II Ka 371/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Krasnymstawie z 7 lutego 2023 r. sygn. II K 202/22 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Krasnymstawie wyrokiem z 7 lutego 2023 r. sygn. II K 202/22, uznał m.in. oskarżonego K. N. za winnego popełnienia następujących czynów zabronionych: - z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. (pkt 1 wyroku), za który ów Sąd wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności II KK 63/24 2 - z art. 288 § 1 k.k. w zw. art. 57a § 1 k.k. w zw. z art., 91 § 1 k.k. (pkt 2-5 wyroku) wyroku), za który sąd wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto sąd orzekł wobec ww. oskarżonego na podstawie art. 57a § 2 k.k. obowiązek zapłaty kwot po 200 zł na rzecz wskazanych indywidualnie pokrzywdzonych. Sąd ten na podstawie art. 91 § 2 k.p.k. wymierzone kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Zamościu wyrokiem z 17 października 2023 r. sygn. II Ka 371/23, na skutek apelacji obrońców, wobec m.in. oskarżonego K. N. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) uchylił orzeczenie o wymierzeniu łącznej pozbawienia wolności za czyn przypisany mu w pkt 1 wyroku i ciąg przestępstw obejmujący czyny przypisane w pkt 2-5; b) uchylił orzeczenie o wymierzeniu kary pozbawienia wolności za ciąg przestępstw obejmujący czyny przypisane mu w pkt 2-5 wyroku; c) uchylił orzeczenie o orzeczonej nawiązce na rzecz R. T.; d) uchylił orzeczenie o kosztach; e) ustalił, że czyny przypisane oskarżonemu w pkt 2,3,4 stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 57a§ 1 kk w zw. z art. 91 §1 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; f) na podstawie art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzeczone jednostkowe za czyn z pkt 1 i ciąg przestępstw obejmujący czyny z pkt 2,3,4 kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; g) ustalił, że czyn przypisany oskarżonemu w pkt 5 wyroku stanowi wykroczenie i wyczerpuje dyspozycję art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 47 § 5 k.w., na podstawie art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 47 § 5 k.w. w zw. z art. 2 § 1 k.w. wymierzył mu karę 15 (piętnastu) dni aresztu; h) na podstawie art. 37 k.w. orzekł na rzecz pokrzywdzonej R. T. nawiązkę w wysokości 200 (dwieście) złotych; i) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. II KK 63/24 3 Kasację od wyroku sądu odwoławczego wywiódł obrońca skazanego K. N., zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.: - art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. - art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Krasnymstawie w całości i uniewinnienie skazanego. Obrońca zawarł w kasacji także wniosek o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi prokurator wniósł o oddalenie kasacji obrońcy skazanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia wobec ww. skazanego okazał się bezzasadny. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy ma możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje jednak przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 9 k.k.w. niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, nie ulega wątpliwości, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym. W zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie II KK 63/24 4 Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. akt V KK 130/22; podobnie postanowienia SN: z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r. sygn. akt IV KK 347/03]. Następstwo tego rodzaju mogłoby mieć miejsce w sytuacji, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia, czego natomiast autor wniosku w niniejszej sprawie nie wykazał. Sąd Najwyższy zauważa także, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., czynią wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwym, dopiero gdy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Analiza materiałów postępowania oraz wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionych kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [J.J.] [ał]