I OZ 162/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. oraz [..] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt: I SA/Wa 1702/17 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg D.R.T., B.T., Y.E., M.M., [..] Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz Miasta Stołecznego Warszawa na decyzję Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa z dnia [..] sierpnia 2017 r., sygn. akt: [..] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania użytkowania wieczystego postanawia: oddalić zażalenie. We wniesionej przez M.M. oraz [..] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa z dnia [..] sierpnia 2017 r., sygn. akt: [..] w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [..] lutego 2012 r., nr [..] i odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, zawarto wniosek – oparty o przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 zmianę sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że "konieczność wstrzymania wykonania w całości decyzji Komisji wynika z faktu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącym oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt: I SA 1702/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że skarżący nie wskazali na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, bądź w jaki sposób decyzja wywoła trudne do odwrócenia skutki, ponieważ za wykazanie tych przesłanek nie może być uznane powtórzenie brzmienia ustawowych przesłanek. Pismem z dnia 21 grudnia 2017 r. M.M. oraz [..] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że trudne do odwrócenia skutki częściowo już nastąpiły. W księgach wieczystych dokonano bowiem zmiany wpisu właściciela. Spółka została pozbawiona prawa własności nieruchomości. Ponadto najemcy nieruchomości wstrzymali płatności czynszu najmu oraz zażądali zwrotu pobranego czynszu jako świadczenia nienależnego (od dnia [..] sierpnia 2017 r.). Żalący się ponieśli więc szkodę materialną oraz utracili zaufanie kontrahentów i partnerów biznesowych, którego nie da się odbudować. Niekonstytucyjne wywłaszczenie Spółki stoi w sprzeczności z zasadą rękojmi wiary ksiąg wieczystych. Zdaniem skarżących, przytoczone w zażaleniu – i zapadłe już skutki są trudne do odwrócenia i pociągają za sobą straty materialne i utratę zaufania wobec skarżących. Nadto zarzucono lakoniczność uzasadnienia rozstrzygnięcia, które wyklucza możliwość kontroli instancyjnej, ponieważ nie wskazuje przede wszystkim podstaw rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu, które mogłyby nastąpić w następstwie jego wzruszenia w postępowaniu sądowym. Z konstrukcji przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w celu uzyskania ochrony własnego interesu skarżący, po wniesieniu skargi bądź równocześnie z dokonaniem tej czynności, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny, ma obowiązek nie tylko wykazania zaistnienia ustawowych przesłanek, ale przede wszystkim ich uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10; z dnia 4 lipca 2012 r., II OSK 1522/12; z dnia 11 października 2012 r., II OZ 877/12; z dnia 11 stycznia 2013 r., II OSK 2895/12; z dnia 15 stycznia 2013 r., II OSK 3070/12, I FZ 589/12, I GZ 423/12, II GSK 2086/12; z dnia 22 stycznia 2013 r., II GSK 1990/12; z dnia 29 stycznia 2013 r., II FZ 1048/12; z dnia 15 marca 2013 r., II FSK 410/13; z dnia 4 lipca 2013 r., II GZ 323/13). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej, tak jak w niniejszej sprawie, brak jakiegokolwiek uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku w niniejszej sprawie. W zażaleniu podjęto próbę obrony stanowiska o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że trudne do odwrócenia skutki już nastąpiły poprzez dokonanie wpisu nowego właściciela w księgach wieczystych, co spowodowało szkodę majątkową u skarżących oraz utratę zaufania kontrahentów, którego nie da się odbudować. Okoliczności te, wskazane po raz pierwszy i ujęte ogólnikowo, nie stanowią wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd, co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom spowodowanym wykonaniem nieprawomocnej decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu I instancji oddalające wniosek, nie uzasadnia uwzględnianie zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi nie można zarzucić naruszenia prawa. Wbrew zarzutom zażalenia nie można uznać, aby konstrukcja uzasadnienia postanowienia nie spełniała wymogów formalnych wskazanych w art. 141 § 4 p.p.s.a. (który znajduje zastosowanie w związku z art. 166 p.p.s.a.). Uzasadnienie zawiera przedstawienie stanu sprawy wraz z przytoczeniem treści wniosku oraz stanowiska strony przeciwnej oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie. Sąd chociaż zwięźle, to jednak jasno stwierdził, że skarżący nie poparli wniosku argumentacją pozwalającą na uznanie, że w sprawie zachodzą podstawy do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.