I SA/Bk 234/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2014 r. sprawy ze skargi R. A. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2013 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], w której określono R. A. C. (dalej Skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 r. w kwocie 18.220,00 zł z terminem płatności na dzień 25 lipca 2013 r. w miejsce zadeklarowanego podatku akcyzowego w wysokości 609,00 zł. Organ odwoławczy wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej 18 czerwca 2013 r. na prowadzonej przez Skarżącego stacji paliw w M. usytuowanej przy ul. [...] stwierdzono obecność dystrybutora z napisem "samoobsługa" oraz trzema nalewakami, nad którymi widniały odpowiednio napisy: "opał" (na białym tle), "Pb" (na zielonym tle) i "ON" (na czarnym tle). W toku dalszych czynności stwierdzono, że dystrybutor z poszczególnymi nalewakami podłączony był do 3 podziemnych zbiorników znajdujących się na terenie stacji. W dwóch z nich znajdował się olej napędowy, w trzecim zaś dwukomorowym, oznaczonym "zielonym daszkiem" stwierdzono obecność oleju opałowego. Badanie pobranej próbki jednoznacznie wskazało, że w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw z nalewaniem oznaczonym "opał" znajdował się olej napędowy przeznaczony do celów opałowych (sprawozdanie z badań z dnia [...] czerwca 2013 r. sporządzone przez Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w B.). Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z treścią opinii biegłego J. S., instalacja pomiarowa wyposażona w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony pistoletem nalewczym, podłączona do zbiorników zawierających olej opałowy posiadała taką konstrukcję, iż pozwalała na tankowanie samochodów, małych łodzi lub małych samolotów. Stan faktyczny ustalony przez biegłego, pozwala uznać za udowodnione zdaniem organu, że urządzenie powyższe spełnia wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz. U. z 2007 r. nr 3, poz. 27), co pozwala przyjąć, że urządzenie to spełnia przesłanki do uznania je za odmierzacz paliw, o którym mowa w art. 88 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm., dalej w skrócie, jako: "u.p.a."). Organ odwoławczy wskazał również, że w dniu [...] lipca 2013 r. wpłynęła do Urzędu Celnego w Ł. deklaracja AKC-4 dla podatku akcyzowego, w której Skarżący zadeklarował a następnie zapłacił podatek akcyzowy od paliw opałowych za czerwiec 2013 r. w kwocie 609,00 zł liczony od podstawy opodatkowania 334 litry z zastosowaniem stawki akcyzy w wysokości 1.822,00 zł/1000l. Następnie organ ten stwierdził, że samo posiadanie oleju opałowego w zbiorniku z podłączoną instalacją pomiarową wyposażoną w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony pistoletem (pod warunkiem, że instalacja ta spełnia ww. wymogi dla odmierzacza paliw), należy uznać za użycie oleju opałowego niezgodne z przeznaczeniem - do celów napędowych. W takim przypadku powstaje obowiązek podatkowy, a podatek akcyzowy staje się wymagalny i zgodnie z art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku użycia wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, do napędu silników spalinowych, użycia ich, gdy nie spełniają warunków określonych w szczególnych przepisach w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, a także ich posiadania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub sprzedaży z takiego zbiornika, stosuje się odpowiednio stawkę 1.822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest równa lub wyższa od 890 kilogramów/metr sześcienny - 2.047,00 zł/1000 kilogramów. Dyrektor Izby Celnej zauważył, że Skarżący nie zaprzecza, iż posiadał (przechowywał, magazynował) w zbiornik na stacjach paliw w M. olej opałowy, do którego był podłączony odmierzacz paliw jak również za jego pośrednictwem dokonywał sprzedaży oleju opałowego przy użyciu tych urządzeń z przeznaczeniem do celów innych niż opałowe. Zatem czynności te wypełniają dyspozycję art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym do zastosowania przy posiadaniu oleju opałowego na stacji paliw Skarżącego stawki akcyzy w wysokości 1.822,00 zł/ 1000 litrów biorąc za podstawę opodatkowania wielkość jaką stanowi pojemność zbiornika, w którym przechowywany był olej opałowy z podłączonym do niego odmierzaczem paliw. Organ odwoławczy podkreślił, że nie ma znaczenia, jaka ilość dostawy została wprowadzona do zbiornika podłączonego do odmierzacza paliw, gdyż podstawą opodatkowania w przypadku ujawnienia faktu podczas kontroli podatkowej posiadania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw ciekłych oleju przeznaczonego do celów opałowych, jest ilość wyrażona w litrach, która może być przechowywana w zbiorniku a nie ich rzeczywista wielkość (art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym). Nie ma w tym przypadku mowy o domniemaniu faktycznym. Pojemność zbiornika, w którym znajdował się olej opałowy została ustalona na podstawie dokumentów. Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się ponadto z zarzutem naruszenia zasady jednofazowości opodatkowania. Stwierdził, że nie czynność sprzedaży była przedmiotem wydania zaskarżonej decyzji, lecz przechowywanie oleju opałowego w zbiorniku z podłączonym odmierzaczem paliw. Uwzględniono też podatek akcyzowy rozliczony przez podatnika w deklaracji podatkowej złożonej za czerwiec 2013 r. Ponadto zasada jednokrotności opodatkowania ma zastosowanie wyłącznie względem obowiązków podatkowych powstających na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem pełnomocnik Skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej i obciążenie organu kosztami postępowania w sprawie, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 8 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a, ust. 6 oraz art. 88 ust. 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wykładnię; 2) art. 21 § 1 ust. 1, art. 121 § 1, art. 122 i 124, art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wskutek odmowy przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie wskazanym przez stronę postępowania, co skutkowało wadliwością poczynionych w trakcie procedury podatkowej ustaleń, stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz doprowadziło do wadliwego ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego. Autor skargi zakwestionował twierdzenia organów, że nie było potrzeby przeprowadzania wnioskowanych w toku postępowania podatkowego dowodów. Stwierdził, że odmowa ich przeprowadzenia miała kardynalne znaczenie dla rozpoznania sprawy. W ocenie pełnomocnika art. 88 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym ustanawia domniemanie prawne, a więc można przeciwko niemu prowadzić kontrdowody, co było celem zgłaszanych w toku postępowania wniosków dowodowych. Dodał, że domniemanie to nie jest zgodne z konstytucyjną zasadą wyrażoną w art. 84 ustawy zasadniczej. Wskazał też, że domniemanie o jakim mowa nie jest wymienione jako źródło powstania obowiązku podatkowego, zatem nie może być podstawą skonkretyzowania zobowiązań podatkowych. Pełnomocnik podniósł, że organ odwoławczy nie ustosunkował się w ogóle do stanowiska skarżącego, wskazującego inny, niż przyjęty w spornej decyzji moment powstania obowiązku podatkowego (oczywiście z zastrzeżeniem, że w ocenie skarżącego w ogóle nie doszło do jego powstania z uwagi na niekonstytucyjność normy prawnej, z której wywiedziono obowiązek podatkowy). Zwrócił też uwagę, że sposób rozliczenia kwoty podatku akcyzowego przypadającej do zapłaty w ogóle nie uwzględnia stawek podatkowych, deklarowanych przez podatnika, choć deklarował on sprzedaż z podwyższoną stawką akcyzy. To zaś powoduje, że fakt posiadania oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw, został opodatkowany podwyższoną stawka akcyzy po raz pierwszy, a następnie, po raz drugi, w wyniku sprzedaży oleju opałowego na cele inne niż opałowe. W ocenie pełnomocnika doszło do wadliwego zastosowania art. 88 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym albowiem jedynie w sytuacji użycia paliw opałowych do celów napędowych zastosowanie będzie miała podstawa opodatkowania tego przepisu. W skardze wniesiono ponadto o skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego, czy art. 88 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym w zakresie, w jakim stanowi on podstawę powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i uprawnienia organu podatkowego do innego, niż deklarowany przez podatnika, ustalenia podstawy opodatkowania, jest zgodny z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 23 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy prawidłowo organy podatkowe, przyjęły istnienie po stronie Skarżącego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, w związku z użyciem wyrobów akcyzowym (oleju opałowego) niezgodnie z przeznaczeniem. Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 88 ust. 1 u.p.a., podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ). Jednakże w przypadku użycia do celów napędowych, z wyłączeniem celów żeglugi paliw opałowych podstawą opodatkowania - jest ich ilość, wyrażona w litrach, która może być przechowywana w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub w zbiorniku pojazdu bądź innego środka przewozowego (art. 88 ust. 3 pkt 1 u.p.a.). Ustawodawca w art. 88 ust. 4 u.p.a. wskazał, że za użycie paliw opałowych lub olejów napędowych, o których mowa w ust. 3, niezgodnie z przeznaczeniem uznaje się również ich posiadanie lub sprzedaż ze zbiornika podłączonego do odmierzacza paliw za który uznaje się instalację pomiarową przeznaczoną do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów (art. 88 ust. 5 u.p.a.). Z powyższego wynika, że już samo posiadanie przez podatnika oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do instalacji pomiarowej wyposażonej w licznik wskazujący ilość wydawanych litrów (odmierzacz paliw) i wąż zakończony pistoletem umożliwiającym tankowanie pojazdów silnikowych, uznaje się za użycie oleju opałowego niezgodnie z przeznaczeniem (podobnie WSA w Poznaniu w wyrokach z: 20 grudnia 2013 r., sygn. III SA/Po 950/13, opubl. LEX nr 1418049 oraz 18 marca 2014 r., sygn. III SA/Po 1228/13, opubl. LEX nr 1458355, a także WSA w Bydgoszczy w wyroku z 7 lipca 2013 r., sygn. I SA/Bd 364/13, opubl. LEX nr 1350780). W ostatnim z przywołanych wyroków Sąd uznał, że w takim przypadku nie ma potrzeby przedstawiania dowodów na jakie cele faktycznie były używane ww. oleje opałowe, a sytuacja taka powoduje powstanie obowiązku podatkowego, bowiem wystarczający jest już sam fakt posiadania olejów opałowych w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw, aby wyroby takie uznać za użyte niezgodne z przeznaczeniem. Sąd orzekający w sprawie powyższy pogląd akceptuje i przyjmuje za swój. Przedmiotem opodatkowania w takim przypadku będzie już samo posiadanie oleju opałowego w zbiorniku z podłączoną instalacją pomiarową wyposażoną w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony tzw. pistoletem nalewczym. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że aby uznać urządzenie służące do dystrybucji paliw za odmierzacz paliw, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych, nie jest konieczne, aby to urządzenie było wyposażone we wskaźnik ceny jednostkowej oraz wskaźnik należności (podobnie NSA w sprawie o sygn. I GSK 247/12, opubl. LEX nr 1360576 oraz o sygn. I GSK 29/12, opubl. LEX 1336203, a także WSA w Poznaniu w wyrokach o sygn.: III SA/Po 1348/13, opubl. LEX 1465768 oraz III SA/Po 1228/13, opubl. LEX 1458355). W art. 89 ust. 1 u.p.a. określona została wysokość stawek akcyzy na wyroby energetyczne, w tym dla: olejów napędowych, gdy są przeznaczone do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów (pkt 9); olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69, z których 30 % lub więcej objętościowo destyluje przy 350°C lub których gęstość w temperaturze 15°C jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów (pkt 10 lit. a), pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 64,00 zł/1000 kilogramów (pkt 10 lit. b); a dla pozostałych paliw opałowych w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest:– niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów (pkt 15 lit. a). Jednakże w przypadku użycia ww. wyrobów do napędu silników spalinowych, albo użycia ich, gdy nie spełniają warunków określonych w szczególnych przepisach w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, a także ich posiadania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub sprzedaży z takiego zbiornika, stosuje się stawkę sankcyjną tj. odpowiednio stawkę 1.822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest równa lub wyższa od 890 kilogramów/metr sześcienny - 2.047,00 zł/1000 kilogramów (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.). Mając na uwadze treść przywołanego art. 89 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 88 ust. 4 u.p.a., należało uznać, że przedmiotem opodatkowania akcyzą może być nie tylko sprzedaż, ale i samo posiadanie oleju opałowego w zbiorniku z podłączoną instalacją pomiarową wyposażoną w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony tzw. pistoletem nalewczym, które uznaje się za użycie oleju opałowego niezgodnie z przeznaczeniem - do celów napędowych. W takim przypadku brak jest podstaw do wykazywania lub przedstawiania dowodów na jakie cele faktycznie olej opałowy został zużyty, a tym bardziej nie jest uzasadnione twierdzenie, iż do organów podatkowych należy udowodnienie sprzedaży z takiego zbiornika oleju opałowego(por. wyrok NSA o sygn. I GSK 247/12 opubl. LEX nr 1360576). W świetle powyższe niezasadne okazały się zarzutu błędnej wykładni art. 88 ust. 3 i 4 u.p.a., bowiem organ prawidłowo przyjął, że posiadanie oleju opałowego w zbiorniku z podłączoną instalacją pomiarową wyposażoną w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony tzw. pistoletem nalewczym, stanowi użycie oleju opałowego niezgodne z przeznaczeniem - do celów napędowych. W art. 88 ust. 4 u.p.a. wskazano, że za użycie paliw opałowych lub napędowych, o których mowa w ust. 3, niezgodnie z przeznaczeniem uznaj się również ich posiadanie lub sprzedaż ze zbiornika podłączonego do odmierzacza paliw. Przy definiowaniu użycia paliw niezgodnie z przeznaczeniem w art. 88 ust. 4 u.p.a. ustawodawca wskazał szczegółowo rodzaj paliw tj. paliwo opałowe lub napędowe, których definicja dotyczy. Odesłanie do ust. 3 art. 88 u.p.a. nie może więc dotyczyć wyłącznie rodzaju paliw lecz, wskazuje, że chodzi o odesłanie do paliw opałowych i napędowych użytych do celów napędowych z wyłączeniem celów żeglugi, które traktowane jest, jak ich użycie niezgodnie z przeznaczeniem. Tym samym Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela wykładni art. 88 ust. 3 i 4 u.p.a. dokonanej w sprawie o sygn. I SA/Bk 594/13 W rozpoznawanej sprawie nie można także mówić o naruszeniu zasady jednofazowości opodatkowania, która ma zastosowanie względem obowiązków podatkowych powstających na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.a. Z brzmienia art. 8 ust. 6 u.p.a. wynika bowiem, że jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1 art. 8 u.p.a., to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W omawianej sprawie czynnością rodzącą obowiązek podatkowy nie była sprzedaż oleju opałowego, lecz jego przechowywanie w zbiorniku z podłączonym odmierzaczem paliw. Ponadto wbrew zarzutom organ w rozliczeniu uwzględnił także podatek akcyzowy wykazany przez podatnika w deklaracji AKC złożonej za czerwiec 2013 r. Z niezakwestionowanego przez Skarżącego stanu faktycznego wynika, że dystrybutor z nalewakami podłączony był do 3 podziemnych zbiorników znajdujących się na terenie stacji. W dwóch z nich znajdował się olej napędowy, w trzecim zaś dwukomorowym, stwierdzono w trakcie kontroli w dniu [...] czerwca 2013 r., obecność oleju opałowego (vide sprawozdanie z badań z dnia [...] czerwca 2013 r. sporządzone przez Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w B.). Ponadto z treści opinii biegłego J. S. wynika, że instalacja pomiarowa wyposażona w licznik wskazujący ilość wydanych litrów i wąż zakończony pistoletem nalewczym, podłączona do zbiorników zawierających olej opałowy posiadała taką konstrukcję, iż pozwalała na tankowanie samochodów, małych łodzi lub małych samolotów, co pozwalało uznać, że urządzenie powyższe spełnia wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych. Na tej podstawie prawidłowo przyjęto, że urządzenie to spełnia przesłanki do uznania je za odmierzacz paliw, o którym mowa w art. 88 ust. 5 u.p.a. Na marginesie Sąd chciałby odnotować, że sprawa będąca przedmiotem skargi wbrew sugestii pełnomocnika Skarżącego, nie jest tożsama ze sprawą o sygn. I SA/Bk 594/13, w której WSA w Białymstoku uchylił decyzje organów obu instancji określające zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za okresy rozliczeniowe od stycznia 2010 r. do listopada 2011 r. We wspomnianym orzeczeniu Sąd zgodził się z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że "nie tylko sprzedaż, ale samo posiadanie oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw rodzi obowiązek zapłaty akcyzy. W takim przypadku brak jest podstaw do wykazywania lub przedstawiania dowodów, na jakie cele faktycznie oleje opałowe były używane - wyrok NSA z 3.07.2012 r., I GSK 708/11, wyrok WSA w Gdańsku z 12.06.2012 r., I SA/Gd 437/12, wyrok NSA z 9.05.2013 r., I GSK 247/12, dostępne w bazie orzeczenia.nsa.gov.pl.)" Jednakże uznał, że "z powyższych twierdzeń nie można wyprowadzić wniosku, tak jak uczyniły to Organy celne w niniejszej sprawie, że w takiej sytuacji podstawą opodatkowania akcyzą będzie maksymalna ilość, wyrażona w litrach, jaka może być przechowywana w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw, w pomnożeniu przez liczbę dokonanych zakupów każdej nowej partii oleju opałowego" Dodatkowo Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku zwrócił uwagę, że Organy celne "określiły Skarżącemu zobowiązanie w akcyzie za blisko dwa lata, podczas gdy we wszystkich ww. wyrokach sprawy dotyczyły wyłącznie jednego miesiąca, w którym przeprowadzono kontrole i stwierdzono użycie oleju opałowego na cele napędowe". Nie zasadne okazały się także zarzuty naruszenia: art. 21 § 1 ust. 1, art. 121 § 1, art. 122, art. 124 oraz art. 180 § 1 o.p. podniesione z uwagi na odmowę przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie wskazanym przez stronę postępowania. Stwierdzone podczas kontroli posiadanie przez Skarżącego oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw skutkowało uznaniem, że wyroby te użyte zostały niezgodne z przeznaczeniem do celów napędowych i spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W takim przypadku, jak wskazano wyżej, nie ma potrzeby przedstawiania dowodów na jakie cele faktycznie były używane ww. olej opałowy. W tym sranie rzeczy uznając zarzuty skargi za niezasadne, na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), orzeczono, jak w sentencji. .