II SO/Bk 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2025 r. wniosku D. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. w C. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. [...] w M. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. [...] w M. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych. , W dniu 26 sierpnia 2024 r. D. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą S. w C. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Dyrektora Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. [...] w M. (dalej: "Dyrektor", "organ") z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, w trybie art. 2 ust. z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."), dotyczącej zamówienia publicznego pod nazwą "Głęboka termomodernizacja budynków szkolnych Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. [...] w M. II-etap" (numer referencyjny: [...]). W piśmie wskazano konkretne pytania, które miały dotyczyć udzielenia informacji publicznej, tj.: 1.Czy zamówienie zostało zrealizowane i całkowicie rozliczone, jeśli tak to kiedy? 2. Jakie wynagrodzenie (w jakiej wysokości) i kiedy (w jakich datach) zostało wypłacone podmiotowi realizującemu zamówienie - generalnemu wykonawcy? 3. Czy Zamawiającemu zostali zgłoszeni podwykonawcy podmiotu realizującego zamówienie, jeśli tak to ilu podwykonawców zgłoszono ze wskazaniem wartości wynagrodzenia określonego w ich umowach z generalnym wykonawcą zamówienia? 4. Czy Zamawiający dokonywał wypłat wynagrodzenia na rzecz podwykonawców w trybie art. 6471 k.c., jeśli tak to komu, w jakich wysokościach i kiedy? 5. Czy zostały sporządzone końcowe protokoły odbioru robót, jeśli tak to wniósł o ich udostępnienie poprzez przesłanie skanów? 6. Czy Wykonawca zamówienia złożył Zamawiającemu oświadczenia podwykonawców potwierdzające uiszczenia na ich rzecz należnego im wynagrodzenia z tytułu realizacji części zamówienia? Pismem z 9 września 2024 r. Dyrektor poinformował, że żądane informacje wykraczają poza zakres określony w u.d.i.p. i w związku z tym nie spełniają przesłanki przedmiotowej, która decydowałaby o możliwości istnienia obowiązku udostępnienia informacji publicznej. W dniu 10 października 2024 r. skarżący złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę z 27 września 2024 r. na bezczynność ww. organu. W dniu 11 października 2024 r. skarżący przekazał sprawę do organu celem nadania skardze właściwego biegu. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor wniósł o jego oddalenie i odstąpienie od wymierzenia grzywny. Organ podniósł, że do zwłoki doszło z przyczyn organizacyjnych- błędnego przepisania sprawy oraz problemów technicznych w sekretariacie szkoły. Pismem z 24 kwietnia 2025 r. (wpłynęło do sądu 28 kwietnia 2025 r.) organ przekazał do tut. sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi dotyczącej informacji publicznej, co wynika z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przywołane przepisy statuują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny. Pierwszym z nich jest stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, natomiast drugim - złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Wobec tego przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy. Zauważyć też należy, że ustawodawca określił wyłącznie górną granicę grzywny, nie wskazał natomiast jej minimalnej kwoty oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania. Ustalając grzywnę w określonej wysokości, sąd powinien zatem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy. W przekonaniu sądu podzielić należy pogląd, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką jej wymierzenia jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu (por. postanowienia NSA: z 18 maja 2021 r., III OSK 4560/21; z 23 września 2014 r., I OZ 759/14; z 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14; z 6 czerwca 2013 r., I OZ 429/13; z 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13; dostępne w CBOSA, http://orzeczeniansa.gov.pl). Z tego względu przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi, nie mają znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na określenie wysokości grzywny. Ponadto na względzie należy mieć, że organ lub podmiot zobowiązany ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" wskazuje z kolei, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Oznacza to, że podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ lub podmiot zobowiązany do przekazania skargi wypełnił obowiązek w tym zakresie i czy wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Dokonując oceny w niniejszej sprawie, sąd stwierdził, że okoliczności faktyczne odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., wobec czego wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony i podlega uwzględnieniu. Dyrektor nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi do sądu. Zgromadzone w sprawie dowody świadczą jednoznacznie, że skarżący w dniu 10 października 2024 r. wniósł bezpośrednio skargę na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej. Natomiast w dniu 11 października 2024 r. skarżący przekazał sprawę do organu celem nadania skardze właściwego biegu. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 21 pkt 1 u.d.i.p. organ miał więc obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w 15-dniowym terminie. Organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę dopiero 28 kwietnia 2025 r. (data wpływu do sądu). Określając wysokość grzywny, sąd uwzględnił okres zwłoki, który wynosi 6 miesięcy. Na tej podstawie sąd uznał, że grzywna w wysokości 200 zł jest kwotą adekwatną do zaistniałego uchybienia, a wymierzenie jej w tej wysokości służyć będzie realizacji zarówno funkcji dyscyplinującej i represyjnej, jak też funkcji prewencyjnej przez zapobiegnie popełnianiu w przyszłości podobnych naruszeń zarówno przez ukarany podmiot, jak i przez inne zobowiązane podmioty i organy. Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.