I SA/Bd 213/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 05 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 213/13 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 05 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 213/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Pismem z dnia 04 lipca 2013 r. reprezentująca skarżącą pełnomocnik, doradca podatkowy A. J. B. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu podniosła, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został, wskutek oczywistej omyłki pisarskiej umieszczonej na kopercie jak i na potwierdzeniu nadania przesyłki, błędnie zaadresowany przez pracownika Kancelarii do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na adres ul. Dr E. Warmińskiego 18. Poczta Polska dokonała zwrotu przesyłki w dniu 01 lipca 2013 r. z adnotacją "adresat pod wskazanym adresem nieznany". W związku z tym zdarzeniem losowym, pełnomocnik podniosła, że nie było możliwe złożenie wniosku w terminie. Jednocześnie do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik załączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z powodu niespełnienia przesłanki uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Warunkiem zatem skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku wskazanym w tym przepisie jest złożenie go w zakreślonym terminie siedmiodniowym. Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek, zgodnie z art. 86 p.p.s.a., postanowi przywrócenie terminu. O warunkach przywrócenia terminu stanowi art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., gdzie wskazano, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy został ogłoszony w dniu 05 czerwca 2013 r. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął zatem z dniem 12 czerwca 2013 r. Z wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu wynika, że o tym, iż stosowny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie został złożony w terminie pełnomocnik dowiedziała się w dniu 01 lipca 2013 r. z momentem zwrotu przesyłki zawierającej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nadanej w dniu 10 czerwca 2013 r. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 04 lipca 2013 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie wskazanym w cytowanym art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto, jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku, a zatem skarżąca spełniła wymagania art. 87 § 4 p.p.s.a. W konsekwencji powyższych ustaleń, brak jest podstaw do odrzucenia wniosku z przyczyn formalnych. Przechodząc do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku wskazać należy, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01). Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, wyrok WSA z dnia 06 października 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogą usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FZ 422/10, postanowienie NSA z dnia 02 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 1117/99). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). Należy podkreślić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich - w tym przypadku pełnomocnika - upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 993/12). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09). Odnosząc się zatem do okoliczności podnoszonych w przedmiotowej sprawie przez wnioskodawcę należy stwierdzić, że nie mogą one stanowić o braku winy w uchybieniu terminu, albowiem w tym przypadku za zaniedbanie pełnomocnika w prawidłowym zaadresowaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku odpowiedzialność ponosi strona skarżąca. W ocenie Sądu, do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu nie można zaliczyć błędne zaadresowanie koperty przez profesjonalnego pełnomocnika, albowiem nie można uznać, że mylne zaadresowanie pisma, a następnie wysłanie go, było zdarzeniem nagłym, czy też zdarzeniem od strony niezależnym. W przypadku, gdy strona działa przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, miernik staranności powinien uwzględniać zawodowy charakter czynności wykonywanej przez takiego pełnomocnika. Oznacza to, że pełnomocnik kierując się doświadczeniem zawodowym związanym z prowadzeniem spraw sądowych powinien przedsięwziąć wszelkie działania, aby pismo zostało nadane pod właściwy adres (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 739/11). Pełnomocnik uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu podniosła, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został błędnie zaadresowany przez pracownika Kancelarii. Odnosząc się do tej argumentacji należy stwierdzić, że brak staranności pełnomocnika w doborze osób, przy pomocy których prowadzi on działalność gospodarczą, nie może prowadzić do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie NSA z dnia 09 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 958/12). W postanowieniu NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 365/12 Sąd jednoznacznie stwierdził, że błędy popełnione przez pracowników podległych profesjonalnemu pełnomocnikowi strony należy oceniać jako błędy pełnomocnika. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 463/12, że błędne zaadresowanie koperty przez pełnomocnika świadczy o niedbalstwie, które nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.