I SA/Bd 424/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. spółka z o.o. w B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. I. spółka z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Spółka wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Decyzję tę doręczono stronie w dniu [...] kwietnia 2018 r., skargę zaś złożono osobiście do organu podatkowego w dniu [...] maja 2018 r., a zatem z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie ze skargą pełnomocnik spółki – adwokat M. K. wniósł wniosek z dnia [...] maja 2018 r. o przewrócenie terminu do wniesienia skargi. Argumentując zasadność wniosku pełnomocnik wskazał, że w trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi, który upływał w dniu [...] maja 2018 r., uległ wypadkowi i doznał skręcenia lewego kolana. Wskutek tego był niezdolny do pracy od 30 kwietnia do dnia [...] maja 2018 r. W związku z powyższym pełnomocnik stwierdził, że jego nagła choroba uzasadnia przywrócenie terminu do zaskarżenia decyzji, tym bardziej w sytuacji gdy prowadzi on jednoosobową kancelarię. Do powyższego wniosku załączono kartę konsultacji ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego 10 W. S. K. w B., z której wynika, że w dniu [...] kwietnia 2018 r. M. K. doznał skręcenia lewego stawu kolanowego. Nadto, załączono zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy w okresie od 30 kwietnia do [...] maja 2018 r. W zaświadczeniu tym wskazano, że chory powinien leżeć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar, nagłą chorobę (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r., I FZ 248/14). Jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie winno być wzięte pod uwagę przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., I FZ 145/13). Za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OZ 1198/13). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy. Uprawdopodobnienie to forma wykazania faktów mniej pewna, niż udowodnienie, jednakże, co wynika choćby z brzmienia słowa "uprawdopodobnić", twierdzenie strony nie może być całkowicie gołosłowne. Uprawdopodobnienie jest środkiem słabszym od dowodu, ale o jego zaistnieniu można mówić wówczas, gdy twierdzenie jest prawdopodobne, wiarygodne (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FZ 477/08). Zdaniem Sądu, pełnomocnik uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do tut. Sądu. Z przedłożonej karty konsultacji ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wynika, że uległ on nagłemu wypadkowi, wskutek czego doznał skręcenia lewego stawu kolanowego. Zaświadczenie lekarskie potwierdza jego niezdolność do pracy w okresie od 30 kwietnia do 8 maja 2018 r. W zaświadczeniu tym wskazano, że chory powinien leżeć. W ocenie Sądu, jeżeli przyczyną uchybienia terminu jest choroba pełnomocnika, która w według lekarza wymaga leżenia, to należy uznać, że uniemożliwia mu ona wykonywanie obowiązków zawodowych (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2014 r., I OZ 610/14; postanowienie SN z dnia 12 maja 2006 r., V CZ 29/06). Nadto pełnomocnik wykazał także, że przy wniesieniu skargi nie mógł skorzystać z pomocy innych osób, gdyż – jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminy – prowadzi kancelarię jednoosobowo (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r., I GZ 118/14). Jednocześnie pełnomocnik zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od ustania przyczyny jego uchybienia. W rezultacie Sąd doszedł do przekonania, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było w rozpatrywanym przypadku niezawinione. Twierdzenie pełnomocnika o chorobie uniemożliwiającej podjęcie czynności zostało uwiarygodnione przedłożonymi dokumentami. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.